Canon EF: 1973-1978 жылғы 35мм SLR фотоаппараты

Кіріспе

1973–1978 жылдарғы бір линзалы рефлекстік камера
1970-ші жылдардағы FD ұялы 35 мм SLR камерасы

Canon EF – Canon компаниясының 1973 және 1978 жылдар аралығында шығарған 35 мм бір линзалы рефлекстік камерасы. Ол Canon FD ұялы линзаларымен үйлесімді болды. EF – Canon F 1 толығымен механикалық камерасының электромеханикалық нұсқасы ретінде жасалған. Жалюзи барлық жылдамдықтарда – ½ секундтан жылдамырақ механикалық, ал 1 секундтан ұзақ уақытта толығымен электронды басқарылады, бұл 1/1000 секундтан 30 секундқа дейінгі AE экспозициясын мүмкін етеді. EF, F 1-дің берік құрылымын және мықты металл корпусын бөліседі. F 1-ден айырмашылығы, EF кинопленканы жылжыту үшін моторды қолдамайды. Сондай-ақ, ол ауыстырылатын видоискательді де ұсынбайды.

Ерекшеліктері

Canon EF-де кремний фотоэлементімен жарық өлшегіш орнатылған, оның EV 18 – EV 2 диапазоны бар. Ол жарықты «орталыққа басымдықпен өлшеу» (орталық салмақты орташа өлшеу деп те аталады) үлгісімен өлшейді, кадрдың жоғарғы бөлігінен аз әсер етеді, бұл жарық көкжиектің әсерінен туындаған қараңғы түсіп қалуын азайту үшін жасалған. Камераны көлденең ұстау қажет; тік суреттерді түсіру үшін пайдаланушыдан сақтық талап етіледі. Canon EF «Ауыспалы диафрагмамен АЭ» режимінде (көбінесе қақпақ басымдығы деп аталады) немесе толық қолмен режимде жұмыс істей алады, онда оператор қақпақ жылдамдығы мен диафрагманы өздігінен басқарады. Автоматты режимде қолданғанда, ағымдағы диафрагма мәнін бекітуге және қалауынша суретті қайта құруға болады, бұл үшін пленканы кері орау тетігінің жанындағы кішкентай күміс түймешікті басу керек. Автоматты экспозиция үшін FD ұстағышты линзалар қажет. 1975 жылы қолжетімді FD линзаларының диапазоны 15 мм балық көзінен 300 мм телефотоға дейін, соның ішінде үш зум линзасын қамтыды. Қолмен экспозициялау және диафрагманы жауып өлшеу арқылы Canon EF ескі FL және R ұстағышты линзалармен де қолданылуы мүмкін. EF Canon-ның 35 мм SLR камералары арасында бірегей затворды қолданды: Copal Square тік қозғалыс металл жалаңаш фокал жазықтық заторы. Көбінесе ұзақ экспозициялар (1 секундтан 30 секундқа дейін) электронды түрде, ал қысқалары (1/1000 секундтан 1/2 секундқа дейін) механикалық түрде басқарылды. Бұл батарея қуатын үнемдеуге өте ыңғайлы болды және батареясы толыққанда да камераны пайдалануға мүмкіндік берді. Жарық өлшегіш жүйесінің қосу/өшіру түймесі өлшегішті қосады, қақпақ түймешесінен құлыпты ашады және пленканы жылжыту тетігін камера корпусынан 15 градусқа шығарады – бәрі бір саусақтың қозғалысымен. Басқыш осіне көп экспозиция түймесі орналасқан. Оны басу кезінде пленка жылжуына жол бермейді. Кадр санағы да бұғатталады, осылайша кадрлардың дұрыс саны сақталады. Сол кезде көптеген камералар бір секундтан ұзақ экспозиция уақытын қолдауға мүмкіндік бермейтін. Мүмкін, осы себепті Canon пентапризманың сол жағына қызыл LED орналастырды және электронды таймер жұмыс істеп тұрғанда LED-ті жыпылықтатты. LED батареяны тексеру үшін де қолданылды. Пленканы жылжыту тетігі, қақпақ құлыптау түймесі босатылғанда корпустан ерекшеленсе де, жұмсақ серіппесі бар, ол пайдалану кезінде өлшегішті өшірмей, тетікті корпусқа қайта басуға мүмкіндік береді, сондықтан сол көзді пайдаланушыларға пейзаж форматында түсіруге кедергі келтірмейді. Тағы бір пайдалы мүмкіндік – жаңа пленканы бірінші кадрға жылжытқанда, пайдаланушы оны тетікпен үш рет жылдам қозғалыспен жасауына болады, бірақ әр қозғалыстан кейін қақпақты босатудың қажеті жоқ. Canon EF-тің фокус экранын пайдаланушы өздігінен ауыстыра алмайды. Ерте модельдерде микропризма шеңбері, кейінірек микропризма сақинасы бар екіге бөлінген экран болды. Осы дәуірге тән, барлық видоискатель ақпараты механикалық құрылғылармен қамтамасыз етіледі, олар камера корпусының ішіндегі оптика арқылы видоискательге проекцияланады. Видоискательдің төменгі жағында әрқашан таңдалатын қақпақ жылдамдықтарының диапазоны көрсетіледі, қазіргі таңдалған жылдамдықты көрсететін көрсеткіш бар. Оң жақта диафрагма параметрін көрсететін шкала орналасқан, онда ине камераның экспозиция өлшегіші таңдайтын диафрагмаға бағытталған, сондай-ақ FD линзасы немесе FD жаңа линзасы жасыл A символына (немесе ескі линзаларда жасыл) орнатылған жағдайда автоматты түрде орнатылады. Қолданылатын линзаның ең үлкен ашылуы әрқашан бүкіл шкаланы жоғары немесе төмен жылжыту арқылы дұрыс көрсетіледі. Диапазон 1.2-ден 5.6-ға дейін, Canon FD 55 мм 1:1.2 ASPHERICAL S. S. C. линзасынан Canon FD 300 мм 1:5.6 S. C. линзасына дейін. Ең кішкентай диафрагмаға бейімделмейді. Камера әрқашан f/22 дейін диафрагмаларды көрсетеді, бірақ f/16 дейін қызыл сызықпен, пайдаланушыға кейбір линзалар, мысалы Canon FD 50 мм 1:1.4 S. S. C., f/16 ең кішкентай диафрагмаға ие екенін, ал Canon FD 135 мм 1:2.5 S. C. сияқты кейбір линзалар f/22 дейін тоқтатыла алатынын еске салады. Кейін Canon FD жаңа линзалары қолжетімді болған кезде, камера f/32 сияқты жаңа ең кішкентай диафрагманы дұрыс көрсетпеді. Шкала бойынша бағалау қажет болды. Экспозиция шкаласында диафрагманы жауып өлшеу белгісі де бар, онда ине диафрагманы жауып өлшеуді қолданғанда туралануы керек. Толық диафрагмамен өлшеуге жасалған түзетулерге байланысты f/2.8-ден үлкен диафрагмамен диафрагманы жауып өлшеу сенімді болмады. Электромеханикалық қақпақты және жарық өлшегішті қуаттандыру үшін екі PX 625 1.35 вольт сынап батареясы қолданылды, бірақ камерада 1.5 вольт батареяларды пайдалануға рұқсат беретін кернеу реттегіші бар. EF 1960 және 1970 жылдардың Canon мануалды фокусты камераларының (FTb, F 1 және FT кіретін) ішінде, ішкі электрониканы өзгертусіз 1.5 вольт батареяларды пайдалануға болатын жалғыз камера. 1987 жылға дейінгі барлық Canon SLR камералары сияқты, EF Canon FD ұстағышты линзаларды қабылдады. Қақпақ жылдамдығының диапазоны 1/1000 секундтан 30 секундқа дейін (15 және 30 секундтық параметрлер нақты 16 және 32 секундты береді, осылайша екі еселену тізбегі сақталады), сонымен қатар «баллон» режимі болды. X синхроны 1/125 секунды болды. Камерада пленка жылдамдығын 12 ASA-дан 3200 ASA-ға дейін орнату мүмкіндігі болды. EF өзіндік таймерді және уақытша тереңдік өрісін көру үшін де қолданылатын диафрагманы жауып өлшеу режимін ұсынды. Диафрагманы жауып өлшеу ескі Canon FL линзаларымен қолданылуы керек. Ұзақ экспозициялар үшін қақпақты құлыптауға болады, бұл қақпақтан туындаған камераның дірілдеуін азайтуға көмектеседі. Бұл мүмкіндіктердің бәрі камераның алдыңғы жағындағы тетік арқылы қол жеткізіледі.

The Canon EF contained a silicon photocell light meter with a range of EV 18 to EV 2 which measured light in a "central emphasis metering" pattern (also called center weighted average metering) with less influence from the top of the frame, to minimize underexposure due to a bright skyline. Note that this requires the camera to be held horizontally; taking vertically oriented pictures requires some care by the user. The Canon EF could operate "Variable Aperture AE" mode (commonly called shutter priority) or full manual mode, where the operator would control both the shutter speed and the aperture. When used in automatic mode, it's possible to lock the current aperture value, then recompose the picture, if desired, by pressing the small silver button next to the film rewind knob. Automatic exposure required the FD mount lenses. In 1975, the range of FD lenses available spanned from 15 mm fisheye to 300 mm telephoto, including three zoom lenses. Using manual exposure and stopped down metering, the Canon EF could also be used with the older FL mount and R mount lenses. The EF used a unique shutter among Canon's 35mm SLRs: a Copal Square vertical travel metal blade focal plane shutter. Unusually long exposures (from 1 second to 30 seconds) were electronically controlled, while shorter ones (1/1000 second to ½ second) were mechanically controlled. This was very useful in conserving battery power, and allowed one to use the camera even with dead batteries. The light metering system's power switch turned on the meter, removed the lock from the shutter trigger button and let the film advance lever pop out 15 degrees from the camera body, all in one flick of the thumb. In the axis of the main switch, a multiple exposure button is located. Pressing this while cocking the shutter prevents advancing the film. The frame counter is also blocked, thus preserving the correct frame count. At the time, most cameras did not support longer exposure times than about one second, without having to use the bulb setting. Maybe this was why Canon placed a red LED to the left of the pentaprism, and had the LED flashing as long as the electronic shutter timer was running. The LED was also used for battery check. The film advance lever, though it stands out from the body when the shutter lock button is released, has a soft spring that allows the lever to be pressed back in to the body during use, without turning off the meter, and therefore does not hinder left eye users shooting in landscape format. Another useful feature is that, when advancing a fresh film to the first frame, the user can do so with three rapid strokes of the lever but without the need to release the shutter after each stroke. The focusing screen of the Canon EF cannot be replaced by the user. Early models feature a microprism circle, the later a split image screen with a microprism ring around it. Typical of the era, all viewfinder information is provided by mechanical arrangements, which are projected into the viewfinder by optics inside the camera housing. The range of selectable shutter speeds are always visible at the bottom of the viewfinder, with a fork outlining the currently selected speed. To the right is a scale with the aperture setting, where a needle points at the aperture the camera's exposure meter selects, and also automatically sets, provided the FD lens or FD new lens is set to the green A symbol (or green on older lenses). The largest opening the used lens is capable of is always properly shown, by shifting the whole scale up or down. The range goes from 1.2 to 5.6, in order to suit lenses from the Canon FD 55 mm 1:1.2 ASPHERICAL S. S. C. to the Canon FD 300 mm 1:5.6 S. C. The smallest aperture is not adjusted for. The camera always displays apertures up to f/22, but with a red line down to f/16, to remind the user that some lenses, like the Canon FD 50 mm 1:1.4 S. S. C. has its smallest aperture at f/16, while some, like the Canon FD 135 mm 1:2.5 S. C. can stop down to f/22. Later, when the Canon FD new lenses became available, the camera couldn't properly represent the new smallest aperture, like f/32. You had to estimate along the scale. The exposure scale also has a stopped down metering mark, where the needle should be aligned when using stopped down metering. Due to corrections taken for proper exposure with full aperture metering, stopped down metering with larger apertures than f/2.8 was not reliable. Powering the electro mechanical shutter and light meter were two PX 625 1.35 volt mercury batteries, but the camera has a voltage regulator which allows the use of 1.5 volt batteries. The EF is the only camera in the manual focus Canon line of the 1960s and 1970s (which includes the FTb, the F 1, and the FT) that can be used with common 1.5 volt batteries without modification to the internal electronics. Like all pre 1987 Canon SLR's, the EF accepted Canon FD mount lenses. The shutter speed range was 1/1000 of a second to 30 seconds (the 15 & 30 second settings actually give 16 and 32 seconds, thus preserving the doubling sequence), plus bulb. The X sync was 1/125th of a second. The camera included setting for film speeds of 12 ASA to 3200 ASA. The EF also featured a self timer and a stop down metering mode which could also be used for momentary depth of field preview. Stopped down metering must be used with older Canon FL lenses. The mirror can also be locked up for long exposures, to minimise shutter induced camera shake. All these features are accessed via the lever on the front of the camera.