Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қазынашылық ғимараты, бұрын Жаңа мемлекеттік кеңселер деп те аталатын, мұражай тізіміне енгізілген бұрынғы мемлекеттік әкімшілік ғимараты, Брисбен қаласы, Брисбен қаласы, Квинсленд штаты, Австралияда орналасқан. Ол 1886-1928 жылдары Квинсленд үкіметі үшін салынған. 21 қазан 1992 жылы итальяндық Ренессанс стиліндегі...
The Treasury Building, also previously known as the New Public Offices, is a heritage listed former government public administration building located at 21 Queen Street, Brisbane City, City of Brisbane, Queensland, Australia. It was built from 1886 to 1928 for the Queensland Government. On 21 October 1992 the Italian Renaissance
Ғимарат Солтүстік Кейде орналасқан, Виктория көпірінің солтүстік жағына жақын. Ресми түрде Квин-стритте орналасқан болғанымен, ғимарат Квин-стрит, Джордж-стрит, Элизабет-стрит және Уильям-стрит көшелерімен қоршалған толық қалалық блокты алып жатыр. Элизабет-стрит бойындағы фасады Куинс Гарденіне қарама-қарсы орналасқан. 1890-шы жылдар мен 1900-шы жылдардың басында әсерлі Қазынашылық ғимараты өзін-өзі басқарудың символы және мерекелік және патриоттық шаралардың орталығы болды. Қазіргі уақытта ол Star Entertainment Group компаниясына тиесілі Қазынашылық казиноға орналасқан.
The building is located at North Quay, near the northern end of Victoria Bridge. Although officially fronting on Queen Street, the building occupies an entire city block surrounded by Queen Street, George Street, Elizabeth Street and William Street. The Elizabeth Street frontage is opposite the Queens Gardens. In the 1890s and early 1900s the imposing Treasury Building served as a symbol of self government and as a focus for celebratory and patriotic displays. It is currently occupied by the Treasury Casino owned by Star Entertainment Group.
Тарих
Қазынашылық ғимараты 1886 және 1928 жылдар аралығында үш кезеңде салынды. 1864 жылы әскери бөлімше бұл орыннан көшіп кетті, ал қолда бар ғимараттарды Бас тіркеуші, Қазынашылық және Порттар инженеры пайдаланды. 1874 жылы Джордж және Куин көшелерінің бұрышында Бас тіркеушіге арналған бір қабатты ғимарат салынды, бұл Қазынашылық алаңы деп белгілі болған аумақты қайта дамытуға дайындық болды. Ғасыр басында Ауыл шаруашылығы департаменті мен Атқарушы ғимаратының (Жер басқару ғимараты) жаңа кеңселерi салынғандықтан, Квинсленд үкіметі қосымша жаймен қамтамасыз етілді, соның салдарынан Қазынашылық ғимаратының үшінші кезеңіне кірісу 1922 жылға дейін кешікті. Бас тіркеушінің ғимараты 1922 жылдың соңында/1923 жылдың басында бұзылды, ал құрылыс 1923 жылдың ортасында күндізгі жұмыспен жүргізілді. Бұл мемлекеттік кәсіпорынды қолдауға бағытталған шара болды, сондай-ақ тас материалымен қамтамасыз ету үшін Хеллидондағы Миллерс карьерін мемлекеттік сатып алу да осы мақсатта жасалды. Үшінші бөлімнің фасады Кларктың бастапқы жобасынан аздап өзгеше болды, бірақ құрылымдық және ішкі материалдар мен жиһаздар жағынан ол 1920 жылдарға тән ғимарат еді. Ол 1928 жылы аяқталды, ресми түрде ашылды және құны 137 817 фунт стерлингті құрады, бұл Қазынашылық ғимаратының тұрғындары үшін кеңейтілген жай ұсынды. 1950 жылдары жайға деген қажеттілік артып, 1961 жылы аулада бес қабатты қосымша ғимарат салынды. 1971 жылы Қазынашылық және Құрылыс департаменттері 100 Джордж көшесіндегі жаңа Атқарушы ғимаратқа көшірілді, осылайша Қазынашылық ғимаратының осы маңызды мемлекеттік департаменттермен байланысы үзілді. 1987 жылы қосымша ғимарат, аумақты үкімет тарапынан кең масштабты жөндеуден өткізуге дайындық ретінде бұзылды. 1989 жылдан бері Бас тіркеуші Қазынашылық ғимаратының жалғыз тұрғыншысы болып табылады, бірақ ол Квинслендтегі ең танымал және айқын мемлекеттік кеңсе ғимараты болып қала берді. Қазынашылық ғимараты және Жер басқару ғимараты сатылып, қазір Қазынашылық казино құрамына кіреді.
The Treasury Building was erected in three stages between 1886 and 1928. In 1864 the military moved from the site and the existing buildings were occupied by the Registrar General, Treasury and Engineer of Harbours. In 1874 a single storeyed building for the Registrar General was erected on the corner of George and Queen Streets, anticipating a government re development of what had become known as Treasury Square. Owing to the construction around the turn of the century of new offices for the Department of Agriculture and the Executive Building (Land Administration Building), which provided additional Queensland Government accommodation, work on the third stage of the Treasury Building was not started until 1922. The Registrar General's building was demolished late 1922/early 1923, and construction commenced in mid 1923, using day labour. This was deliberate government encouragement of state enterprise, as was the government acquisition of Millers Quarries at Helidon to provide the stone. The front elevation of the third section differed only slightly from Clark's original concept, although structurally and in internal materials and fittings it was a 1920s building. It was completed, occupied and opened officially in 1928 at a final cost of £137,817, providing expanded accommodation for existing Treasury Building tenants. In the 1950s, demand for further accommodation led to the construction in 1961 of a five storeyed annex in the courtyard. In 1971 the Treasury and Works Departments moved to the new Executive Building at 100 George Street, thus severing the Treasury Building's connection with these principal government departments. The annex was demolished in 1987, in anticipation of a major government refurbishment of the site. Since 1989 the Registrar General has remained the sole occupant of the Treasury Building, but it continued to be the best known and identifiable government office building in Queensland. The Treasury Building, along with the Lands Administration Building were sold and now form the Treasury Casino.
Сипаттама
Қазынашылық ғимараты төрт қабатты тас қабырғалы блоктан тұрады және толық қалалық блокты алып жатыр. Ол Королева бағын қоршап тұрған маңызды мемлекеттік ғимараттар тобының солтүстік жиегін құрайды. Оларға саябақтың оңтүстік-шығысындағы Жер басқармасы ғимараты, солтүстік-шығысындағы Отбасылық қызметтер ғимараты және оңтүстік-батыс жағында, бақтар мен Брисбен өзені арасындағы Ескі мемлекеттік кітапхана және Солтүстік кейін порфирлі қабырға жатады. Қазынашылық ғимараты сияқты, бақтар, көрші ғимараттар және қабырға да мұра ретінде тізілген. Өзеннен Уильям көшесіне қараған қасбеттің көрінісі, Оңтүстік-Шығыс тас жолымен тоқтатылса да, учаскенің жоғары орналасуымен күшейтіледі. Ғимарат ішінара шұңқырға батып, жартылай жертөледен және жоғары орналасқан қабаттан (piano nobile) тұрады, одан жоғары тағы екі қабат салынған. Ол үлкен орталық ауланың айналасында орналасқан. Дизайн он тоғызыншы ғасырдың соңындағы ағылшын практикасына сәйкес келеді, он алтыншы ғасырдың итальяндық сәулетінен алынған классикалық стильді қолданады. Аркадалар солтүстік-шығыс, солтүстік-батыс және оңтүстік-батыс жақтарын қорғайды. Аркадалы қасбеттер симметриялы, ортасында қосымша бір қабаты бар және фронтонмен жабылған мұнаралар орналасқан. Бұрыштар аркадаларды аяқтайтын және алға қарай жылжыған павильондармен белгіленген. Жертөле қабырғалары тегіс жолақты рустикациямен ерекшеленеді. Оңтүстік-шығыс қасбетінде аркада да, орталық мұнара да жоқ. Ғимараттың сыртқы жағы құмтаспен қапталған, тек аркаданың ішкі қабырғаларында ғана кірпіш қолданылған. Бұл кірпіш қабырғалар құмтасқа ұқсас, сыланған және боялмаған жабынмен жабылған. Құрылыстың әр кезеңінде әртүрлі құмтас түрлері қолданылған. Құрылыстың алғашқы кезеңінде қолданылған Highfields тасы мен кейінгі кезеңдерде қолданылған Helidon құмтасы арасындағы айырмашылықты көруге болады. Сыртқы қабырғалар порфирлі тұғырға орналасқан. Бірнеше жақтағы ғимаратқа сәйкес келетін порфирлі қоршау қабырғасы орналасқан, оның үстінде темірден жасалған қоршау орнатылған. Құрылыстың бірінші және екінші кезеңдерінде ғимараттың кейбір бөліктерінде өрттен қорғау жүйесі қолданылған. Көмкерілген кокс бетон едендері бетонмен қоршалған темірден жасалған балкалар мен тіреулерге сүйенеді. Арқалықтар қабырғаларда орналасқан тіректерге немесе бетонмен қоршалған құйма темір бағаналарға тіреледі. Болаттан жасалған роликтермен жабылатын жалюзилер тесіктерді қорғау үшін төменге түседі. Ғимараттың үшінші кезеңінің құрылысы жүк көтергіш тас бағаналар мен болат арқалықтарға сүйенген темір бетон плиталардан тұрады. Алдыңғы бөліктердің шатырлары біліктелген толқынды темірден жасалған, оларды үшінші кезеңнің шатырынан, битумдық мембранамен қорғалған жалпақ темір бетон плитасынан оңай ажыратуға болады. Ғимараттың бірнеше кіреберісі бар. Негізгі кіреберіс Королева көшесінің қасбетінде орналасқан, онда кең баспалдақ үш жиынтығы ағаштан жасалған шыны есіктерге (қос жақтағы) апарады, олар арка тәрізді есіктер арқылы бірінші қабаттағы вестибюльге кіруге мүмкіндік береді. Вестибюльде қаптамалы плафонды төбе және күрделі өрнекті еден бар. Кіреберістің алдындағы иондық бағаналар жұптары симметриялық түрде жасалған үлкен баспалдақтың орталық сатысын қоршайды. Бұл баспалдақ, құрылыстың үшінші кезеңінің бөлігі, бұрынғы баспалдақтарда қолданылған шиферлі темірден емес, темір бетоннан жасалған. Саты палладиандық мотивтері бар терезелер арқылы аулаға жарық түседі. Кең, үздіксіз дәліздер әр қабаттағы барлық бөлмелерді байланыстырады, ал тік қозғалыс дәліз бойында орналасқан кең баспалдақтар арқылы жүзеге асырылады. Үлкен баспалдақты қоспағанда, баспалдақтар нәзік ағаштан жасалған шыны фонарьлармен жарықтандырылған. Барлық баспалдақтарда ағаштан жасалған тұтқалар, әшекейлі құйма темірден жасалған балюстрадалар және баспалдақтармен контраст жасау үшін геометриялық өрнектермен жасалған алаңдар бар. Алғашқы баспалдақтардың кейбіреулері алынып тасталған. Бөлмелер екі жағынан да дәлізден ашылады және көшеден немесе ауладан жарық алады. Ауланың әр қабатында темірден жасалған балкон орналасқан. Аулаға қараған бөлмелерде француз есіктері бар, олар балкондарға ашылады. Аулаға туалеттер мен жуу бөлмелері салынған екі қанат орналасқан. Ғимараттың ішкі жағы кедр ағашынан жасалған ағаштан жасалған және әшекейлі гипстен жасалған. Бөлмелердің сәнділігі олардың маңыздылығына байланысты өзгереді. Уильям көшесіндегі бөлмелерде декоративті құйма темірден жасалған қабырға желдеткіштері, мәрмәр каминдері және гипстен жасалған розалар бар. Осы қанаттың piano nobile қабатында орналасқан Кабинет бөлмесі, есіктердің үстіндегі күрделі ойылған кедр панельдерімен және әшекейлі гипстен жасалған төбесімен ерекшеленеді. Министрлердің люкс-бөлмелері, бұрыштардағы павильондарда орналасқан, және Кабинетке қатысты бөлмелер көшеге қарап тұрады. Бұл бөлмелер аркадаларға ашылатын француз есіктерімен, сондай-ақ министрлік кеңістіктері арасындағы байланысты қамтамасыз ететін қосымша есіктермен және жеке дәліздермен жабдықталған. Ғимараттың үшінші кезеңінде жүк көтергіш бағаналар арасына жартылай демонтаждалатын бөлімдер орнатылып, 1920 жылдарға тән интерьер жасалған. Бұл бөлімдер төменгі жағында асбест цемент панельдерімен және жоғарғы жағында өрнекті шынымен жабдықталған ағаштан жасалған каркасқа ие. Ғимараттың сыртқы жағы жақсы сақталған, ал ішкі жағында тек шағын өзгерістер жасалған.
The Treasury Building, a four storeyed masonry perimeter block, occupies an entire city block bounded by Queen, George, Elizabeth and William Streets. It forms the northern edge of the group of important public buildings surrounding Queens Gardens. These include the Lands Administration Building to the southeast of the park, the Family Services Building to the northeast, and on the southwestern edge, between the gardens and the Brisbane River, the Old State Library and the North Quay porphyry wall. Like the Treasury Building, the gardens, neighbouring buildings and wall are all heritage listed. The view of the William Street facade from the river, although interrupted by South East Freeway, is enhanced by the elevated position of the site. The building consists of a partly sunken basement and an elevated ground floor or piano nobile above which are two additional floors. It is built to the property alignment around a large central courtyard. The design is consistent with English practice of the late nineteenth century in employing a classical style drawn from sixteenth century Italian architecture. Arcades protect the northeast, northwest and southwest elevations. The arcaded facades are symmetrical with central towers of one additional storey surmounted by a pediment. The corners are emphasised with pavilions which step forward terminating the arcades. The basement walls are distinguished by smooth banded rustication. The southeast facade has no arcade and no central tower. The building is faced with sandstone ashlar except for the inner walls of the arcade. These brick walls are finished with lined and unpainted render imitating ashlar. Each phase of construction has used a different type of sandstone. A colour difference is discernible between the Highfields stone used for the first phase of construction, and the Helidon sandstones used for the later stages. The external walls sit on a porphyry plinth. A matching porphyry dwarf wall adjoins the building on some elevations surmounted by a wrought iron fence. The first and second phases of construction employ a fire protection system in parts of the building. Vaulted coke concrete floors are supported on concrete encased wrought iron joists and bearers. Beams are supported at walls by engaged piers or on freestanding concrete encased cast iron columns. Steel roller shutters slide down to protect openings. The structure of the third phase of the building consists of reinforced concrete slabs supported on loadbearing masonry columns and steel girders. The roofs of the earlier sections are hipped corrugated iron, easily distinguished from the roof of the third stage which is a flat reinforced concrete slab protected by a bituminous membrane. The building has several entrances. The main entry is located centrally on the Queen Street facade where a wide flight of stairs leading to three sets of timber framed glass double doors in arched doorways gives access to a foyer on the ground floor level. The foyer has a coffered plaster ceiling and strongly patterned floor. A pair of Ionic columns opposite the entrance frame the central flight of the symmetrically designed grand staircase. This staircase, part of the third phase of construction, is made of reinforced concrete rather than the cast iron stringers with slate treads that were used on the earlier staircases. The staircase is lit with Palladian motif windows opening onto the courtyard. Wide continuous hallways connect all rooms on each level while vertical circulation is via generous staircases located along the hallway. With the exception of the grand staircase, stairwells are top lit by delicate timber framed glass lanterns. All staircases feature timber handrails, ornamental cast iron balustrades and stair landings that are contrasted with the treads by the use of bold geometric patterning. Some of the original staircases have been removed. Rooms open off the hallways on both sides and are lit either from the street or via the courtyard. Cast iron balconies run around the courtyard on every level. Rooms facing the courtyard have french doors opening onto these balconies. Two wings containing toilets and washrooms project into the courtyard space. The building has restrained rendered and painted interiors that feature cedar joinery and ornamental plasterwork. The level of ornateness varies according to the importance of the room. Rooms in the William Street wing have decorative cast iron wall ventilators, marble fireplaces and plaster ceiling roses. The Cabinet room, positioned in the centre of this wing on the piano nobile, is distinguished by a more embellished plaster ceiling and elaborate carved cedar panels over the doorways. Ministers' suites, located in the corner pavilions, and rooms associated with the Cabinet overlook the street. These rooms have french doors opening onto arcades and connecting doors and private corridors so that circulation between ministerial spaces is possible without encountering the public. A contemporary 1920s interior was achieved in the third phase of the building by infilling between loadbearing columns with semi demountable partitions. These partitions consist of a timber stud frame with asbestos cement panelling below head height and patterned glass above. The exterior of the building is highly intact while the interior has had only minor modifications.
Қазынашылық казино
Ғимараттың ортасындағы аула қайта құрылымдау кезінде төбесі жабылған. 1995 жылдан бері жаңартылған ғимаратта Конрад қазыналық казино орналасқан, бұл ғимараттың бұрынғы саяси мақсатынан мүлдем ойын-сауыққа толы орынға айналуын көрсетеді. Ішінде екі бар, бес мейрамхана және сегіз іс-шаралар залы бар.
The courtyard at the centre of the building was roofed over for the conversion. Since 1995, the refurbished building has housed the Conrad Treasury Casino, contrasting the once political orientation of the building to one full of entertainment. It is home to two bars, five restaurants, and eight function rooms.
Мұра тізімі
Treasury Building 1992 жылғы 21 қазанда Квинсленд мұрасының тізіліміне енгізілді, себебі ол төмендегі критерийлерге сай келді. Бұл орын Квинсленд тарихының дамуы мен үлгісін көрсетуде маңызды. Қазынашылық ғимараты Квинсленд тарихының эволюциясы мен үлгісін көрсетеді, ол 1859 жылдан бері колонияның қарқынды дамуы мен мақтанышының көрнекі бейнесі болып табылады. Ғимарат Квинслендтің жылдам экономикалық өсуінің және 1880 жылдардағы үкіметтің сенімділігі мен кәсіпкерлік қабілетінің айқын физикалық дәлелі болып табылады. Ғимараттың, әсіресе ішкі кеңістіктерінің сақталғандығы, ХІХ ғасырдың соңында Квинслендтің атқарушы және әкімшілік билігінің жұмысын көрсетеді. Бұл орын Квинслендтің мәдени мұрасының сирек, ерекше немесе жоғалуға жақын аспектілерін көрсетеді. Үш кезеңде сақталған дизайны бар, ХІХ ғасырдың соңындағы ғимарат ретінде Қазынашылық ғимараты Квинслендтің мәдени мұрасының сирек кездесетін ерекшелігін көрсетеді. Бұл орын нақты мәдени орындардың негізгі сипаттамаларын көрсетуде маңызды. Қазынашылық ғимараты ХІХ ғасырдың соңындағы австралиялық қоғамдық ғимараттардағы итальяндық Ренессанс стилінің ерекше белгілерін көрсетеді және осы үлгінің көрнекті мысалы болып табылады. Бұл орын эстетикалық маңыздылығымен де маңызды. Ғимарат қауымның, әсіресе сәулет тарихшыларының бағалайтын ерекше эстетикалық сипаттамаларын көрсетеді, атап айтқанда, шеберлікпен жасалған дизайн, бөлшектері, материалдары мен сапасы, сондай-ақ оның ерекшелігі мен қалалық пейзажға қосқан үлесі, әсіресе жақын орналасқан ғимараттар мен жерлерге және өзенге қатысты. Бұл орын белгілі бір кезеңдегі шығармашылық немесе техникалық жетістіктердің жоғары деңгейін көрсетуде маңызды. Қазынашылық ғимараты австралиялық сәулетші Дж. Дж. Кларктің маңызды туындысы болып табылатын шығармашылық жетістіктердің жоғары деңгейін көрсетеді. Бұл орын әлеуметтік, мәдени немесе рухани себептермен нақты қауыммен немесе мәдени топпен тығыз байланысты. Қазынашылық ғимараты үкіметтің рөлімен және беделімен тығыз байланысты, ол Квинслендтегі бір ғасырдан астам уақыт бойы жауапты өзін-өзі басқарудың танымал символы және Квинслендтегі ең маңызды, біріктірілген үкіметтік ғимараттар тобының ажырамас бөлігі болып табылады. Бұл орын Квинсленд тарихында маңызды болған нақты тұлғаның, топтың немесе ұйымның өмірімен немесе жұмысымен ерекше байланысты. 1825 жылдан бері бұл орын мен ғимарат Квинслендтегі билік, үкімет және басқарумен тығыз байланысты.
Treasury Building was listed on the Queensland Heritage Register on 21 October 1992 having satisfied the following criteria. The place is important in demonstrating the evolution or pattern of Queensland's history. The Treasury Building is important in demonstrating the evolution and pattern of Queensland's history being a visual expression of Queensland aspiration and pride in the rapid progress of the colony since 1859. The building is prominent physical evidence of Queensland's rapid economic growth and associated government confidence and enterprise in the 1880s. The physical intactness of the building, particularly in the interior spaces, demonstrates the working of Queensland executive and administration government in the late nineteenth century. The place demonstrates rare, uncommon or endangered aspects of Queensland's cultural heritage. As an intact late nineteenth century building, whose continuity of design has been preserved over three stages, the Treasury Building demonstrates a rare aspect of Queensland's cultural heritage. The place is important in demonstrating the principal characteristics of a particular class of cultural places. The Treasury Building is important in demonstrating the principal characteristics of Italian Renaissance style in late nineteenth century Australian public buildings, and is an outstanding example of its type. The place is important because of its aesthetic significance. The building is important in exhibiting particular aesthetic characteristics valued by the community, and by architectural historians in particular, namely the accomplished design, detailing, materials and workmanship and its landmark quality and townscape contribution, particularly in relation to the adjacent buildings and sites and to the river. The place is important in demonstrating a high degree of creative or technical achievement at a particular period. The Treasury Building is important in demonstrating a high degree of creative achievement, being a major work by foremost Australian architect JJ Clark. The place has a strong or special association with a particular community or cultural group for social, cultural or spiritual reasons. The Treasury Building has a strong and special association with the role and prestige of government, being a popular symbol of accountable self government in Queensland for over a century, and an integral member of the most prominent, important and cohesive group of government buildings in Queensland. The place has a special association with the life or work of a particular person, group or organisation of importance in Queensland's history. Both site and building have had a special association with authority, government and administration in Queensland since 1825.