Джеймс Крофт: Ирландияның лорд-депутаты және саяхатшы саясаткер

Кіріспе

Джеймс Крофт (шамамен 1518 – 4 қыркүйек 1590) – ағылшын саясаткері, Ирландияның лорд-депутаты, Англия Парламентіне Херефордширден депутат.

Өмір

Ол Крофт қамалынан сэр Ричард Крофт пен оның екінші әйелі, Херефордширдің сэр Ричард Герберттің қызы Кэтрин Герберттің екінші, бірақ ең үлкен тірі қалған ұлы болып дүниеге келді. Ол 1562 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін мүлікті мұралады. Ол Херефордширде (1542, 1563, 1571, 1572, 1584, 1586 және 1589) графтықтың рыцары (депутат) ретінде сегіз рет сайланды және 1547 жылы рыцарь атағын алды. Ағылшын-шотланд соғысының «Жақсы күйеу жіберу» кезеңінде, сэр Джеймс 1549 жылы Джеймс Уилфорд тұтқындалғаннан кейін Хэддингтонның қолбасшысы болып тағайындалды. Ол 1551 жылдың 23 мамырында Ирландияның лорд-депутаты болып тағайындалды. Онде ол тек татуластыруға бейім деген беделге ие болды. 1551 жылдың 21 желтоқсанында ол Килменхемнен Шотландиядағы бұрынғы қарсыласы Мэри Гизге барымталарды алмасу туралы келіссөздер жүргізу туралы хат жазды: «Патша мен сіздің құрметіңіз арасындағы бейбітшілікті, және мен Хэддингтон қаласында болғанда сіздің биіктігіңізге көрсеткен құрметті ескере отырып, бұл мені сіздің құрметіңізге қарапайым тілек білдіруші болуға батылдық берді». 1552 жылдың қаңтарында оған Ирландиядағы кен өндірісінің жағдайына және кеншілер Роберт Рекорд пен Жоахим Гуденфингер арасындағы дауды қарау тапсырылды. Ол Тинтерн аббаттығын сатып алды, ол кейін Колклоу барондарына өтті. Крофт өмір бойы екі жаққа қызмет етті. Ол Мэри таққа отырған кезде Леди Джейн Грейді қолдағандықтан Тауэрде тұтқындалды. Ол 1553 жылдың 21 ақпанында Уэльс Кеңесінің өкілімен тұтқындалды. Бостандыққа шыққаннан кейін Уайттың бүлігіне қосылды. Ол кешірілді және кейіннен Елизавета оған оның таққа отырғаннан кейін мейірімділікпен қарады. 1560 жылдың мамырында Лейтті қоршауда ағылшын әскерлерінің қолбасшысы болғандықтан, ол Шотландияның католик регенті Мэри Гизбен құпия хат алмасып жүргендігіне күдік тудырды. Норфолк герцогы оны 1560 жылдың 7 мамырындағы сәтсіз шабуылға кінәлады, кейін «Мен сэр Джеймстен де сатқын адам болуы мүмкін емес деп ойладым, Құдай оны жақсы адам етсін» деп жазды. Он жыл бойы ол мемлекеттік қызметтен тыс болды, бірақ 1570 жылы сэр Джеймс Крофтке үлкен төзімділік пен сүйіспеншілік көрсеткен Елизавета оны жеке кеңесші және үй шаруашылығын басқарушы етті. Крофт Пармамен жеке қарым-қатынас орнатты, ол оралғаннан кейін Тауэрге жіберілді. Ол 1589 жылдың соңына дейін босатылып, 1590 жылдың 4 қыркүйегінде қайтыс болды. Ол Вестминстер аббаттығында жерленді.

He was born the second but eldest surviving son of Sir Richard Croft of Croft Castle and his second wife Catherine Herbert, daughter of Sir Richard Herbert of Herefordshire, inheriting the estate on his father's death in 1562. He was elected eight times as knight of the shire (MP) for Herefordshire (1542, 1563, 1571, 1572,1584, 1586 and 1589) and knighted in 1547. During the Anglo Scottish war of the Rough Wooing, Sir James was made commander of Haddington after James Wilford was captured in 1549. He was appointed lord deputy of Ireland on 23 May 1551. There he effected little beyond gaining for himself the reputation of a conciliatory disposition. On 21 December 1551, he wrote from Kilmainham to his former enemy Mary of Guise in Scotland, negotiating an exchange of hostages;"Consydering the peaxe betwext the king my master and your grace, with the honnour that I had of your highness when I was at Haddington, it hath made me the bolder to become an humble suiter to your grace." In January 1552 he was commissioned to look into the state of mining in Ireland and a controversy between the miners Robert Recorde and Joachym Goodenfynger. He acquired Tintern Abbey which later passed to the Colclough Baronets. Croft was all his life a double dealer. He was imprisoned in the Tower at the accession of Mary, for his support of Lady Jane Grey. He had been arrested by an officer of the Council of Wales on 21 February 1553. On his release he joined with Wyatt's rebellion. He was pardoned, and subsequently treated with consideration by Elizabeth after her accession. As a commander of English forces at the Siege of Leith in May 1560, he was suspected, probably with good reason, of treasonable correspondence with Mary of Guise, the Catholic regent of Scotland. The Duke of Norfolk blamed him for a failed assault on 7 May 1560, later writing, "I thought a man could not have gone nigher a traitor than Sir James, I pray God make him a good man." For ten years he was out of public employment but in 1570 Elizabeth, who showed the greatest forbearance and favour to Sir James Croft, made him a privy councillor and controller of her household. Croft established private relations with Parma, for which on his return he was sent to the Tower. He was released before the end of 1589, and died on 4 September 1590. He was buried at Westminster Abbey.

Отбасы

Крофт екі рет үйленген, бірінші әйелі – Леоминстер қаласының жанындағы Ивингтоннан Ричард Уорнекомбтың қызы және Шобдоннан Уильям Вигмордың жесірі болған, одан үш ұлы (соның ішінде Эдвард пен Джеймс) және төрт қызы дүниеге келген. Екінші әйелі – Эдвард Блоунттың қызы Кэтрин. Оның үлкен ұлы Эдвард 1589 жылы Роберт Дадли, 1-ші Лестер графының өліміне қатысы бар деген күдікпен сотқа тартылды, оны сиырлы жолмен өлтіруге қатысқан деп айыптады, бұл графтың сэр Джеймс Крофтқа деген деген қарымталығының құрбаны болды делінген. Эдвардтың кіші ұлы – сэр Герберт Крофт, ал оның ұлы Герберт Крофт – Херефорд епископы болды. Крофттың көптеген ұрпақтары бар, соның ішінде оның 13-ші шөбересі Джек Коуи де бар.