Кіріспе
Ирландия жұртының титулы Корк графы – Ирландия жұртының титулы, 1753 жылдан бастап Орери графымен бірге беріледі. Ол 1620 жылы Ричард Бойлдің 1-ші бароны үшін құрылған. Ол 1616 жылы Корк графтығындағы Югал бароны, Лорд Бойл болып тағайындалған, сондай-ақ Уотерфорд графтығындағы Дунгарван виконты болып тағайындалған, бірге оған графтық атақ берілген. Бұл атақтар Ирландия жұртында да бар. «Ұлы граф» деп белгілі Ричард Бойль Англияның Кентербери қаласында дүниеге келген, бірақ 1588 жылы Ирландияға қоныс аударды, ирланд мұрагеріне үйленді және Корк графтығында кең аумақтар сатып алды. 1631 жылдан 1643 жылға дейін Ирландияның лорд-қазынашысы қызметін атқарды. Оның үшінші ұлы, құрметті Сер Роджер Бойл 1660 жылы Орери графы болып жарияланды. Корк графының біріншісі төрт ұлының пэрлер болып жариялануымен ерекшеленді; оның қалған ұлы – ғалым Роберт Бойл, Бойл заңының ашқан авторы. Лорд Корктың орнын екінші ұлы, тағы да Ричард Бойл, екінші граф иеленді; оның үлкен ұлы жас кезінде қайтыс болды. Бұл Ричард Бойл, арнайы шарттар бойынша патентте көрсетілгендей, кіші ағасынан Киналмикидің екінші виконты Бойл лауазымын мұрагерлік еткен еді. Ол Елизавета Клиффордқа, 2-ші баронша Клиффордқа үйленді және 1644 жылы Англия жұртында Йорк графтығындағы Лэнсборо бароны Клиффорд болып жарияланды. Лорд Корк кейін Ирландияның Лорд-совет қазынашысы және Йоркширдің Батыс жағының лорд-лейтенанті болып қызмет етті. 1664 жылы ол Англия жұртында Бурлингтон графы болып жарияланды. Оның жалғыз ұлы және мұрагері Чарльз Бойл, Дунгарван виконты, 1663 жылы әкесінің кіші титулы – Дунгарван виконты арқылы ирланд Лордтар палатасына шақырылды. Кейін ол Англия Төменгі палатасында Тамворт пен Йоркширді өкілдік етті. 1689 жылы ол әкесінің кіші титулы – Лэнсборо бароны Клиффорд арқылы ағылшын Лордтар палатасына шақырылды. Лорд Корктың орнын оның немересі, үшінші граф, Дунгарван виконтының ұлы иеленді. Ол Ирландияның лорд-қазынашысы және Йоркширдің Батыс жағының лорд-лейтенанті болды. Ол қайтыс болғаннан кейін атақтары оның жалғыз ұлына, төртінші Корк графына және үшінші Бурлингтон графына берілді. «Лорд Бурлингтон» деп белгілі болған ол ежелгі римдік архитектураның Андреа Палладионың жобаларын жариялаған және Уильям Кентпен бірге Чизуик үйін жобалаған әйгілі сәулетші болды. Оның ұлдары болмады, 1753 жылы қайтыс болғаннан кейін Лэнсборо бароны Клиффорд және Бурлингтон графтығы жойылды. Ол Бурлингтон иеліктері мен Клиффорд баронынан кейін оның ең үлкен тірі қызы Шарлотта Элизабет Бойл, 6-шы баронша Клиффорд (осы атақтың кейінгі тарихы үшін барон Клиффордты қараңыз) мұрагерлік етті. Ол Девонширдің 4-ші герцогы Уильям Кавендишке үйленді. Олардың үшінші ұлы Джордж Август Генри Кавендиш 1831 жылы Бурлингтон графы болып жарияланды. Лорд Бурлингтоннан кейін Корк графтығы мен қалған атақтарды оның үшінші туысы Джон Бойл, Ореридің 5-ші графы иеленді, ол сонымен қатар Корктың бесінші графы болды (ол Корктың бірінші графының үшінші ұлынан тараған, сондай-ақ Ұлыбритания жұртындағы Барон Брогилл [Ирландия] және Марстон бароны Бойл атақтарын мұрагерлік еткен, осылайша 1999 жылға дейін Британдық Лордтар палатасында орын алды (отбасының осы тармағының ертеректегі тарихы үшін Орери графына қараңыз). Ол жазушы және Джонатан Свифт, Александр Поуп және Сэмюэл Джонсонның досы болды. Оның орнын екінші, бірақ ең үлкен аман қалған ұлы, алтыншы граф иеленді. Ол Ирландия Төменгі палатасында Шарлевильді және Ұлыбритания Төменгі палатасында Уорвикті өкілдік етті. Ол отыз үш жасында үйленбеген күйеусіз қайтыс болды және оның орнын оның туған ағасы Эдмунд Бойл, Корктың 7-ші графы иеленді. Жетінші граф өзінің екінші әйелі Мэри Бойл, Корк және Орери графесі, әйгілі Леди Корк, оның салоны елу жыл бойы интеллектуалды өмірдің орталығы болғандығымен ғана еске алынады. 1798 жылы қайтыс болғаннан кейін атақтар оның екінші, бірақ ең үлкен аман қалған ұлы, сегізінші графқа өтті. Ол армияда генерал болып, Революциялық және Наполеон соғыстарында шайқасқан. Оның орнын немересі, тоғызыншы граф иеленді. Ол капитан Чарльз Бойлдың, Дунгарван виконтының ұлы. Лорд Корк либералды саясаткер болды және Лорд Рассел, Уильям Эварт Гладстон және Лорд Розберидің басшылығымен Баххундтардың шебері және Ат шебері болып қызмет етті. Оның үлкен ұлы, оныншы граф, Екінші Бура соғысында соғысты, бірақ 1925 жылы баласыз қайтыс болды. Оның орнын оның кіші інісі, он бірінші граф иеленді. Ол да баласыз қайтыс болды және оның орнын екінші туысы, Корк және Ореридің 12-ші графы Уильям Бойл бағындырды. Ол құрметті әміршінің немересі болды. Лорд Корк флот адмиралы болды және 1940 жылы Нарвикті басып алу үшін біріктірілген экспедицияны басқарды. Ол баласыз болды және оның орнын оның жүрегімен байланысты адамы, он үшінші граф иеленді. Ол майор құрметті Реджинальд Кортенай Бойлдің үлкен ұлы болды. Ол Лордтар палатасының төрағасының орынбасары және 1973 жылдан 1978 жылға дейін Лордтар палатасы комитеттерінің төрағасының орынбасары болды. Ол баласыз қайтыс болды және оның орнын оның кіші інісі, он төртінші граф иеленді. 2017 жылғы мәліметтер бойынша, атақтар соңғысының үлкен ұлы, он бесінші графқа тиесілі, ол 2003 жылы мұрагерлік еткен. Отбасының резиденциясы – Петуортқа жақын Лекфолд үйі, Батыс Сассекс.
Earl of Cork is a title in the Peerage of Ireland, held in conjunction with the Earldom of Orrery since 1753. It was created in 1620 for Richard Boyle, 1st Baron Boyle. He had already been created Lord Boyle, Baron of Youghal, in the County of Cork, in 1616, and was made Viscount of Dungarvan, in the County of Waterford, at the same time he was given the earldom. These titles are also in the Peerage of Ireland. Known as the "Great Earl", Richard Boyle was born in Canterbury, England, but settled in Ireland in 1588, where he married an Irish heiress and bought large estates in County Cork. From 1631 to 1643 he served as Lord Treasurer of Ireland. His third son, the Hon. Sir Roger Boyle was created Earl of Orrery in 1660. The first Earl of Cork was remarkable for having four of his sons created peers; his remaining son was Robert Boyle, the scientist, discoverer of Boyle's Law. Lord Cork was succeeded by his second son, another Richard Boyle, the second Earl; his eldest son died young. This Richard Boyle had already succeeded his younger brother as second Viscount Boyle of Kinalmeaky according to a special remainder in the letters patent. He married Elizabeth Clifford, 2nd Baroness Clifford, and in 1644 he was created Baron Clifford of Lanesborough, in the County of York, in the Peerage of England. Lord Cork later served as Lord High Treasurer of Ireland and as Lord Lieutenant of the West Riding of Yorkshire. In 1664 he was further honoured when he was made Earl of Burlington in the Peerage of England. His only son and heir apparent Charles Boyle, Viscount Dungarvan, was summoned to the Irish House of Lords through a writ of acceleration in his father's junior title of Viscount Dungarvan in 1663. He later represented Tamworth and Yorkshire in the English House of Commons. In 1689 he was summoned to the English House of Lords through a writ of acceleration in his father's junior title of Baron Clifford of Lanesborough. Lord Cork was succeeded by his grandson, the third Earl, the son of Viscount Dungarvan. He was Lord Treasurer of Ireland and Lord Lieutenant of the West Riding of Yorkshire. On his death the titles passed to his only son, the fourth Earl of Cork and third Earl of Burlington. Known as Lord Burlington, he was the famous architect who published Andrea Palladio's designs of Ancient Roman architecture and designed Chiswick House with William Kent. He had no sons and on his death in 1753 the barony of Clifford of Lanesborough and earldom of Burlington became extinct. He was succeeded in the Burlington estates and in the barony of Clifford by his eldest surviving daughter Charlotte Elizabeth Boyle, 6th Baroness Clifford (see the Baron Clifford for later history of this title). She married William Cavendish, 4th Duke of Devonshire. Their third son Lord George Augustus Henry Cavendish was created Earl of Burlington in 1831. Lord Burlington was succeeded in the earldom of Cork and the other remaining titles by his third cousin John Boyle, 5th Earl of Orrery, who became the fifth Earl of Cork as well (he was descended from the third son of the first Earl of Cork, and had also inherited the titles of Baron Broghill [Ireland] and Baron Boyle of Marston in the Peerage of Great Britain, thus a seat in the British House of Lords until 1999 (see the Earl of Orrery for earlier history of this branch of the family). He was a writer and a friend of Jonathan Swift, Alexander Pope and Samuel Johnson. He was succeeded by his second but eldest surviving son, the sixth Earl. He represented Charleville in the Irish House of Commons and Warwick in the British House of Commons. He died unmarried at the age of thirty three and was succeeded by his half brother, Edmund Boyle, 7th Earl of Cork. The seventh Earl is remembered only for the fame of his second wife Mary Boyle, Countess of Cork and Orrery, the celebrated Lady Cork whose salon was a centre of intellectual life for fifty years. On his death in 1798 the titles passed to his second but eldest surviving son, the eighth Earl. He was a General in the Army and fought in the Revolutionary and Napoleonic Wars. He was succeeded by his grandson, the ninth Earl. He was the son of Captain Charles Boyle, Viscount Dungarvan. Lord Cork was a Liberal politician and served as Master of the Buckhounds and as Master of the Horse under Lord Russell, William Ewart Gladstone and Lord Rosebery. His eldest son, the tenth Earl, fought in the Second Boer War but died childless in 1925. He was succeeded by his younger brother, the eleventh Earl. He also died childless and was succeeded by his second cousin, William Boyle, 12th Earl of Cork and Orrery. He was the grandson of the Hon. John Boyle, third son of the eighth Earl. Lord Cork was an Admiral of the Fleet and notably commanded the combined expedition for the capture of Narvik in 1940. He was childless and was succeeded by his nephew, the thirteenth Earl. He was the eldest son of Major the Hon. Reginald Courtenay Boyle. He served as a Deputy Speaker of the House of Lords and as Deputy Chairman of Committees in the House of Lords from 1973 to 1978. He died childless and was succeeded by his younger brother, the fourteenth Earl. as of 2017, the titles are held by the latter's eldest son, the fifteenth Earl, who succeeded in 2003. The family seat is Lickfold House, near Petworth, West Sussex.
Корк графы (1394?)
Норвичтің Эдуарды, Ратланд графы, Лэнглидің Эдмундінің тұңғыш ұлы, Йорк герцогы, Англияның Эдуард III-нің бесінші ұлы, өзінің ағайындысы Ричард II-нің сүйіктісі, ол немере інісінің жеке билігі кезінде Ирландия жұртында Корк графы атанды. Бұл құрмет туралы жазбалар жоқ, бірақ ол 1394-1395 жылдары Ирландияда әскери наурындарда болды, және ол, сондай-ақ король Ричард сол көктемде хаттарында осы атауды қолданды. Ол көбінесе өзінің көптеген титулдарының біреуімен аталады: Ратланд, Аумаль немесе Йорк. 1397 жылы Аумаль герцогы болып жарияланды, ал 1399 жылдың 6 қазанында Ричард II-нің тақтан түсірілуі салдарынан герцогтықтан айырылды. 1402 жылы ол әкесінен Йорк герцогының титулын мұраға алды. Осы графтық және оған берілген барлық құрметтер 1415 жылы Аженкур шайқасында баласыз қаза болғаннан кейін тоқтатылды.