Кіріспе
Канадалық суретші және өнер педагогы Лайонел ЛеМойн Фицджеральд Л. Л. Д., сондай-ақ Л. Л. Фицджеральд ретінде белгілі (17 наурыз 1890 жыл - 5 тамыз 1956 жыл) - Канадалық суретші және өнер педагогы. Ол Канаданың батысында орналасқан "Жетілік тобының" жалғыз мүшесі болды. Ол Манитобада ғана жұмыс істеді. 1932 жылы Жетілік тобының шақыруын қабылдағанымен, Фицджеральд Канаданың бірыңғай жеке басын насихаттауға топтың қалған мүшелеріне қарағанда аз қамтылған. Оның орнына ол қоршаған ортаны зерттеді, "суретті тірі нәрсеге айналдыру" үшін табиғатты жандандырып, біріктірген күш-жігерге терең үңілді. Оның пейзаждары мен натюрморттары оның жақын маңына тартылды. Оның стилі мансабында көбірек бос және абстрактты болды. Оның тәндік шығармашылығына майлы және акварель суреттері, сурет, баспа және мүсін өнері жатады.
Lionel LeMoine FitzGerald L. L. D. also known as L. L. FitzGerald (March 17, 1890 – August 5, 1956) was a Canadian artist and art educator. He was the only member of the Group of Seven based in western Canada. He worked almost exclusively in Manitoba. Although he accepted the Group of Seven’s invitation to become a member in 1932, FitzGerald was less concerned than the rest of the group with the promotion of a unified Canadian identity. Instead he explored his surroundings, delving deeply into the forces he felt animated and united nature in order to make “the picture a living thing.”
His landscapes and still lifes were drawn from his immediate surroundings—the view of the back lane outside his house; a potted plant on the windowsill. His style grew more spare and abstract over his career. His body work includes painting in oil and watercolour, drawing, printmaking and sculpture.
Мансап
Л. Л. Фицджеральд 1890 жылы 17 наурызда Виннипег қаласында Лионель Генри Фицджеральд пен Белл (Хикс) Фицджеральдтың отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Л. Х. Фицджеральд ирланд тегіне жататын, Вест-Индияда туып, Квебекте өскен. Ол банк қызметінде жұмыс істеді, кейде жылжымайтын мүлікпен айналысты. Анасының отбасы Девонширден Канадаға көшіп кеткен, ол сурет салуға арналған әдебиеттерден сурет салу жаттығуларын жасауды ұнатады. Бос уақытында Фицджеральд сурет салуды және сурет салуды үнемі бастады. Ол Джон Раскиннің "Рису элементтері" (1857) еңбегін өз бетінше зерттеу үшін басшылық ретінде қолданды. Ол А. С. Кестелiнiң көркемсурет мектебiнiң кешкi сыныптарына жазылды. 1929 жылы Уолл-стрит апатының хаосында Фицджеральд Виннипег өнер мектебінің директоры болды. Бұл лауазым оны Солтүстік Америкада бағдарламаларды зерттеу үшін кеңінен саяхаттауға талпындырды. Ол әсіресе Пауль Сезаннның еңбектеріне қатты таң қалды, ол жаңа ғана Гавемайер мұрасында Заманауи өнер мұражайына сыйға берілді. 1947 жылы Фицджеральд Виннипег өнер мектебінің директоры ретінде міндеттерінен босатылды. Өнерге көңіл бөлуге уақыт болғандықтан, 57 жастағы суретші өзінің мансабындағы шедеврлердің бірін, мысалы, "Кішкентай өсімдік" (1947, МакМайкл Канадалық өнер жинағы) суреттеді. Майкл Парк Тейлор жазғандай, бұл жұмыс "соңғы қырықжылдықтың ең жақсы туындыларының қатарына кіретін және үлкен абстракцияға жол көрсететін нәзік натюрморттардың сериясына" бағыт берді.
In his spare time, FitzGerald began to draw and paint regularly. He used John Ruskin's Elements of Drawing (1857) as a guide for his self directed study. He signed up for a winter of evening classes at the A. S. Kesthelyi School of Fine Art. In 1929, in the chaos of the Wall Street Crash of 1929, FitzGerald became the principal of the Winnipeg School of Art. The position inspired him to travel more widely, researching programs throughout North America. He was particularly struck by the works of Paul Cézanne, which had just been donated to the Museum of Modern Art in the Havemeyer bequest.</blockquote>
In 1947, FitzGerald took a leave of absence from his responsibilities as director at the Winnipeg School of Art. With time to concentrate on his artwork, the fifty‒seven‒year‒old painted sone of the masterpieces of his career such as The Little Plant (1947, McMichael Canadian Art Collection). As Michael Parke Taylor writes, this work set the direction for a "series of subtle still‒lifes that are among his best works from the later forties and chart a path to greater abstraction".
Өлім
Фицджеральд 1956 жылы 5 тамызда Виннипегте жүрек ауруынан қайтыс болды. Оның күлін Манитоба штатының Сноуфлэк қаласында танапқа жайып тастады.
Оқыту
1924 жылы Фицджеральд Виннипег өнер мектебінде сабақ бере бастады. 1929 жылы мектеп директоры болып тағайындалды, ол бұл лауазымға 1947 жылға дейін қызмет етті.
Құрметтер
Манитоба университеті Фицджеральдтың еңбегін 1952 жылы құрметті докторлық дәрежесімен (Л. Л. Д.) марапаттады. Ол "Еске түсетін манитобан".