Кіріспе
Стивен Карлтон Кларк (29 тамыз 1882 – 17 қыркүйек 1960) – американдық саяхатшы, кәсіпкер және қайырымдылық жасаушы. Осы атқа ие басқа адамдар туралы да ақпарат бар. Ол Нью-Йорк штатының Куперстаун қаласында Бейсбол Даңқы залын құрды.
those of a similar name
Stephen Carlton Clark (August 29, 1882 – September 17, 1960) was an American art collector, businessman, newspaper publisher and philanthropist. He founded the Baseball Hall of Fame in Cooperstown, New York.
Өмірбаян
Барк-фейс Альфред Корнинг Кларк пен Элизабет Скривеннің төрт ұлының ең кішісі болды. Оның әкесінің әкесі, Эдвард Кэбот Кларк, Исаак Сингердің адвокаты және Сингер тігін машинасы компаниясының серіктесі болған. Альфред Корнинг Кларк компанияның 37,5% үлесін мұра етті және түскен табысын Нью-Йорк қаласындағы жылжымайтын мүлікке инвестициялады. Альфред 1896 жылдың сәуір айында қайтыс болды, өсиет бойынша жесірі мен ұлдарына 30 миллион доллар қалдырды. Кларк Филлипс академиясында (Андовер), Йель университетінде (B.A. 1903) және Колумбия құқық мектебінде (1907) білім алды. Құқық мектебін бітіргеннен кейін Кларк Сингер өндіріс компаниясының директоры болды. Ол ағасы Эдвардпен бірге 1909 жылы Куперстаун қаласында «Отесага» қонақ үйін салды. Сол жылы ол Нью-Йорк штатының Ассамблеясына Отсего округінен республикалық өкіл ретінде сайланды (Нью-Йорк штатының 133-ші заң шығарушы органы). 1920 жылдары ол Нью-Йорк штатының үш газетінің иесі және баспагері болды, оның ішінде «Albany Evening Journal» (Уильям Барнс-тен сатып алынған). Иеліктегі сарайда Фенимор өнер мұражайы орналасқан, Кларк 1940 және 1950 жылдары американдық суреттер мен халық өнерінің коллекциясын едәуір кеңейтті. Аурухана 1922 жылдың 1 маусымында жұртшылыққа ашылғанға дейін бірнеше жыл бойы Бірінші дүниежүзілік соғысының жарақат алған ардагерлерін қабылдады. Стивен Кларк өсиеті бойынша Бассетт ауруханасына ең ірі ақшалай сыйлық – 6 миллион доллар бөлді. 1929 жылы ол қазіргі заманғы өнер мұражайының негіздеуші мүшесі болды және 1939 жылдан 1946 жылға дейін оның қамқорлар кеңесінің төрағасы қызметін атқарды. Ол сондай-ақ Рузвельт ауруханасының және көптеген корпоративтік кеңестердің құрамында жұмыс істеді.
Көркем туындылар жинағы
Стивен Кларк өнерді ынтамен жинаған, оның мол қоры ескі шеберлерден, француз импрессионистері мен ерте модернистерден бастап американдық отарлық портреттерге, Хадсон мектебінің туындыларына, американдық жанрлық суреттерге және американдық халық өнеріне дейін жеткен. Жас кезінде ол 1913 жылғы Армори көрмесін ұйымдастыруға көмектесті және көрмедегі ең қымбат мүсінді сатып алды: Вильгельм Лембрюктің «Тұрған әйел» (кейіннен MoMA-ға сыйлады). 1930 жылдардың басына қарай Матисстің 13 туындысын сатып алып, оларды қалалық үйінің «Матисс бөлмесінде» көрмеге қойды. Өмірінің соңына дейін Матисс туындыларын сатты немесе сыйлады. Стивен Кларк американдық суретші Томас Эйкинстің таңдаулы туындыларын жинады, олардың бір бөлігін суретшінің жесірінен сатып алды және оларды Йель университетінің өнер галереясына, Аддисонның американдық өнер галереясына және Вашингтондағы Ұлттық өнер галереясына мұра етіп қалдырды. Оның Йельге қалдырған 40 суретінің ішінде Франс Халс, Ван Гог, Мане, Уинслоу Хомер және Джордж Уэсли Беллоустың туындылары да болды. Оның Метрополитен өнер мұражайына қалдырған мұрасына Ренуар, Дега, Серат және Сезанн суреттері кірді. Көрме 2007 жылы Метрополитен өнер мұражайында көрсетілді.
Сот іс-әрекеттері
2009 жылдың мамыр айында Йель университетіне қарсы Винсент ван Гогтың «Түнгі кафе» (1888) картинасына қатысты сот ісі қозғалды. Пьер Коновалов, өзінің арғы атасы Иван Морозовтың мұрагері, суретті 1920 жылы Кеңес үкіметінің заңсыз алып кеткенін мәлімдеді. Кларк оны 1933 жылы сатып алып, 1960 жылы Йель университетіне мұра қалдырды. Коноваловтың талабында Йель университеті Кларктың сатып алуының заңдылығына (76 жыл бұрын) күмән келтіруі керек екені, ал сот университетті картинаның заңды иесі деп тануға болмайтыны айтылды. «Стефан Кларк 1933 жылы суретті алуға тырысқанда Ресейдің оған заңды құқығы болмағанын білген немесе білуі тиіс еді». Коновалов Метрополитен өнер мұражайына қарсы да ұқсас сотқа шағымданып, Пол Сезаннның әйелінің 1891 жылғы портретін – Кларктың 1960 жылы Метрополитенге қалдырған мұрасын – қайтаруды сұрады. 2011 жылдың қыркүйегінде Манхэттендегі АҚШ округтік соты Метрополитеннің талап арызын қабылдамау туралы өтінішін қабылдады: «Сот Коноваловтың талабы Кеңес Одағының Ресей революциясынан кейін жеке меншікті мемлекеттік меншікке көшіруіне байланысты Сезаннның әйелінің портретін заңды деп тануды талап ететінін анықтады, бірақ «мемлекеттік акті» доктринасының ұзақ мерзімді прецедентіне сәйкес, сот одан бас тартты. Бұл доктрина бойынша, тәуелсіз үкіметтің әрекеттері заңды және ресми әрекеттер болып саналады».