Венециядағы Пегги Гуггенхайм коллекциясы

Кіріспе

Венециядағы өнер мұражайы Пегги Гуггенхайм жинағы – Италияның Венеция қаласындағы Дорсодуро аймағындағы Гранд-каналда орналасқан өнер мұражайы. Бұл Венециядағы ең танымал туристік орындардың бірі. Жинақ 18 ғасырда салынған сарайда орналасқан, бұл сарай американдық мұрагер Пегги Гуггенхаймның 30 жылға жуық үйі болған. Ол 1951 жылдан бастап жеке өнер коллекциясын маусымдық түрде жұртқа көрсетіп келді. 1979 жылы қайтыс болғаннан кейін, жинақ Соломон Р. Гуггенхайм қорына берілді, ол 1980 жылдан бастап жинақты жыл бойы ашты. Жинаққа белгілі итальяндық футуристер мен американдық модернистердің кубизм, сюрреализм және абстрактілі экспрессионизм сияқты жанрлардағы туындылары кіреді. Сондай-ақ, мүсіндік жұмыстар да бар. 2017 жылы Пегги Гуггенхаймнің немересі Кароль Вейл, 37 жыл бойы мұражайға жетекшілік еткен Филип Райлендстің орнына, жинақтың директоры болып тағайындалды.

Жинақ

Жинақ негізінен суретші Макс Эрнсттің бұрынғы әйелі және тау-кен магнаты Соломон Р. Гуггенхаймнің немересі Пегги Гуггенхаймнің жеке өнер жинағына негізделген. Ол өнер туындыларын көбінесе 1938-1946 жылдар аралығында жинады, Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Еуропада "ұсыныс тізбегімен" және кейін Америкада, басқалармен қатар Джексон Поллоктың дарындылығын ашты. Мұражайда "заманауи өнердің әсерлі таңдауы бар. Оның көркемдік орналасуы және құрметті жинағы жылына шамамен 400 000 келушіні тартады", - делінген. Көрмедегі туындылардың ішінде көрнекті итальяндық футуристер мен американдық модернистердің жұмыстары бар. Жинақта кубизм, сюрреализм және абстрактілі экспрессионизм бағыттары қамтылған. Жинақта ұсынылған суретшілер: Италиядан Джорджо де Кирико ("Қызыл мұнара", "Ақынның сағынышы") және Джинно Северини ("Теңіз бишісі"); Франциядан Жорж Браке ("Кларнет"), Жан Метцингер ("Au Vélodrome"), Альберт Глейз ("Жануарлармен әйел"), Марсель Дюшан ("Поезддегі мұңды жас жігіт"), Фернан Легер ("Жалаңаш пен қаладағы адамдарды зерттеу"), Франсис Пикабия ("Жер бетіндегі ең сирек сурет"); Испаниядан Сальвадор Дали ("Сұйық құштарлықтың тууы"), Жоан Миро ("Отырған әйел II") және Пабло Пикассо ("Ақын", "Жағажайда"); басқа еуропалық елдерден Константин Бранкуши ("Ғарыштағы құс" сериясынан мүсін), Макс Эрнст ("Сүйісқандар", "Келіншектің киімі"), Альберто Джакометти ("Жақыннан кесілген әйелдің мойны", "Жүретін әйел"), Аршиле Горки ("Атауы жоқ"), Василий Кандинский ("Қызыл дақтармен пейзаж, №2", "Ақ крест"), Пол Клее ("Сиқырлы бақша"), Рене Магритт ("Жарық империясы") және Пит Мондриан ("1938 жылғы сұр және қызыл түстің 1-композициясы", "1939 жылғы қызыл түстің композициясы"); және АҚШ-тан Александр Кальдер ("Гүл шолпасының аркасы") және Поллок ("Ай әйел", "Алхимия"). Бір бөлмеде мұражай Пеггидің қызы Пегген Вейл Гуггенхайм салған бірнеше картинаны да көрсетеді. Тұрақты жинақтан басқа, мұражайда Джанни Маттиоли жинағынан ұзақ мерзімге алынған 26 жұмыс бар, олардың ішінде Умберто Боччонидің ("Материя", "Велосипедшінің динамикасы"), Карло Карраның ("Араласушылық демонстрациясы"), Луиджи Руссолоның ("Тұманның тығыздығы") және Северинидің ("Көк бишісі"), сондай-ақ Джакомо Балла, Фортунато Деперо, Оттоне Росай, Марио Сирони және Арденго Соффичидің туындылары бар.

The collection is principally based on the personal art collection of Peggy Guggenheim, a former wife of artist Max Ernst and a niece of the mining magnate, Solomon R. Guggenheim. She collected the artworks mostly between 1938 and 1946, buying works in Europe "in dizzying succession" as World War II began, and later in America, where she discovered the talent of Jackson Pollock, among others. The museum "houses an impressive selection of modern art. Its picturesque setting and well respected collection attract some 400,000 visitors per year", Works on display include those of prominent Italian futurists and American modernists. Pieces in the collection embrace Cubism, Surrealism and abstract expressionism. Among the artists represented in the collection are: from Italy, Giorgio de Chirico (The Red Tower, The Nostalgia of the Poet) and Gino Severini (Sea Dancer); from France, Georges Braque (The Clarinet), Jean Metzinger (Au Vélodrome), Albert Gleizes (Woman with Animals), Marcel Duchamp (Sad Young Man on a Train), Fernand Léger (Study of a Nude and Men in the City), Francis Picabia (Very Rare Picture on Earth); from Spain, Salvador Dalí (Birth of Liquid Desires), Joan Miró (Seated Woman II) and Pablo Picasso (The Poet, On the Beach); from other European countries, Constantin Brâncuși (including a sculpture from the Bird in Space series), Max Ernst (The Kiss, Attirement of the Bride), Alberto Giacometti (Woman with Her Throat Cut, Woman Walking), Arshile Gorky (Untitled), Wassily Kandinsky (Landscape with Red Spots, No. 2, White Cross), Paul Klee (Magic Garden), René Magritte (Empire of Light) and Piet Mondrian (Composition No. 1 with Grey and Red 1938, Composition with Red 1939); and from the US, Alexander Calder (Arc of Petals) and Pollock (The Moon Woman, Alchemy). In one room, the museum also exhibits a few paintings by Peggy's daughter Pegeen Vail Guggenheim. In addition to the permanent collection, the museum houses 26 works on long term loan from the Gianni Mattioli Collection, including images of Italian futurism by artists including Umberto Boccioni (Materia, Dynamism of a Cyclist), Carlo Carrà (Interventionist Demonstration), Luigi Russolo (The Solidity of Fog) and Severini (Blue Dancer), as well as works by Giacomo Balla, Fortunato Depero, Ottone Rosai, Mario Sironi and Ardengo Soffici.

Ғимарат және Венеция биенналесі

Жинақ Пегги Гуггенхайм 1949 жылы сатып алған Palazzo Venier dei Leoni сарайында орналасқан. Бұл сарайды 18 ғасырда венециялық сәулетші жобалаған. Ғимарат толыққанды аяқталмаған және Гранд-каналға қарағанда ерекше төмен орналасқан. Музейдің веб-сайтында былай деп сипатталады:

«Palazzo Venier dei Leoni-дің Истрия тасынан тұрғызылған, ұзын, төменгі фасады, артындағы бақтағы ағаштармен үйлесімде орналасып, сызықтарын жұмсартады. Бұл Гранд-канал бойындағы Академиядан Салютке дейінгі сарайлардың салтанатты шеруінде керемет «кезес» құрайды». Пегги Гуггенхаймнің сарайдағы жинағы 1979 жылы Солтүстік Италиядағы Кампосампиерода қайтыс болғанға дейін жаз бойы ашық болды. Ол 1976 жылы сарайды және 300 экспонаттан тұратын жинағын Соломон Р. Гуггенхайм қорына сыйға берді. Қор, сол кезде Петер Лоусон Джонстон басшылығында, 1979 жылы сарайды және жинақты өз бақылауына алды және 1980 жылдың сәуір айында Пегги Гуггенхайм жинағы ретінде қайта ашты. 1979 жылы ғимаратты басқаруға алғаннан кейін, галерея кеңістігін кеңейту шаралары қабылданды. 1985 жылға қарай «негізгі қабаттағы барлық бөлмелер галереяларға айналдырылды, ақ Истрия тас қасбеті мен бірегей канал террасасы қалпына келтірілді» және архитектор Джорджио Беллавитис жобалаған аркадалық қанат – барчесса қайта салынды. 1985 жылдан бері мұражай жыл бойы ашық. 1993 жылы мұражайға жақын орналасқан пәтерлер бақ, дүкен және қосымша галереяларға айналдырылды. 1993 жылдан бері мұражайдың ауданы екі есеге өсіп, 2000 шаршы метрден 4000 шаршы метрге жетті.

Басқару және қатысу

Пегги Гуггенхайм қайтыс болғаннан кейін Филип Райлендс 2017 жылға дейін 37 жыл бойы мұражайға жетекшілік етті. 2000 жылы ол коллекцияның алғашқы директоры болып тағайындалды, ал 2017 жылы – директор-эмеритус атағын алды. 2012 жылы коллекция Венециядағы ең көп талданған өнер галереясы және Италиядағы 11-ші ең көп талданған галерея болды. 1992 жылы Рамни және оның тағы екі немересі Париждегі қорды сотқа берді. Олар коллекцияны жаңғырту Пегги Гуггенхаймның өсиетінің мәні мен рухына сай келмейді деп мәлімдеді. 1994 жылы сот талаптарын қабылдамады және немерелерді сот шығындарын өтеуге міндеттеді. 2012 жылы Ханнелор мен Рудольф Шульхофтар (қордың бұрынғы мүшелері) Соломон Р. Гуггенхайм қорына шамамен 80 туындыны сыйға тартқаннан кейін, Гуггенхайм жинаған кейбір туындылар Палаццодан алынып, жаңа туындыларды көрсету үшін орын босатылды. Шульхофтардың есімдері музейдің екі кіреберісінде Гуггенхаймның есімімен бірге жазылды. Олардың ұлы Майкл П. Шульхоф 2009 жылдан бері Гуггенхайм қорының мүшесі болып табылады. 2014 жылы Ромни бастаған Пегги Гуггенхаймнің француздық ұрпақтары қорды оның өсиеті мен қормен жасасқан келісімдерін бұзғаны үшін сотқа берді, олар оның коллекциясы "өзгеріссіз және көрсетілімде болуы" керек деп талап етті. Олар сондай-ақ оның күлінің Палаццо саябағындағы орны, басқа нәрселермен қатар, жақын жердегі мүсіндердің қойылуымен қорланды деп мәлімдеді. Сотта қордың негізін қалаушының мұрасын жою немесе коллекцияларды, қабірлерді және табельдерді қалпына келтіру талап етілді. Румни апелляциялық шағымдарын жалғастыру ниетінде екенін мәлімдеді.