Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Луизиана штатындағы канал, Америка Құрама Штаттары
Canal in Louisiana, United States of America
17th Street Canal – Нью-Орлеан қаласындағы ең ірі және маңызды дренаждық канал. 6-сырма станциясымен бірге жұмыс істей отырып, ол суды Пончартрейн көліне жібереді. Бұл канал Орлеан каналы және Лондон авеню каналымен бірге Нью-Орлеан шығару каналдарының құрамына кіреді. 17th Street Canal Нью-Орлеан қаласы мен Луизиана штатындағы Метари қаласы арасындағы шекараның маңызды бөлігін құрайды. Канал бұрын Метари шығару каналы және Үстіңгі желі каналы деп те аталып келген.
The 17th Street Canal is the largest and most important drainage canal in the city of New Orleans. Operating with Pump Station 6, it moves water into Lake Pontchartrain. The canal, along with the Orleans Canal and the London Avenue Canal, form the New Orleans Outfall Canals. The 17th Street Canal forms a significant portion of the boundary between the city of New Orleans and Metairie, Louisiana. The canal has also been known as the Metairie Outlet Canal and the Upperline Canal.
Тарих
Кейінірек 17-ші көше каналы деп аталатын канал 1850-ші жылдардың басында Джефферсон және Пончартрейн көлінің темір жолы салынған жерде, параллель жол салу үшін батпақты жерді қазу арқылы пайда болған сияқты. 1853 жылдан 1864 жылға дейін жұмыс істеген темір жол, Луизиана штатының Кэрролтон қаласын (Миссисипи өзенінің жағалауында) Пончартрейн көліндегі кеме портымен – болашақта Бактаун қаласымен байланыстырды. Осы аралықтағы жер көбінесе дамытылмаған батпақ болды. Ал 1858 жылы Кэрролтоннан "қаланың артында" орналасқан төменгі батпақты аймақта су ағызуға көмектесу үшін қосымша канал салынды. Оның бастауы қазіргі Дублин және Пальметто көшелерінің қиылысында орналасқан, ал Метари Риджінің өзен жағындағы бөлігінде темір жол каналымен қосылды. Темір жол 1864 жылдың 31 желтоқсанында тоқтатылды, себебі өзен мен көл арасындағы басқа темір жол желілері табыстырақ болды. Нью-Орлеан қаласы Кэрролтонды өз құрамына қосты, ал канал Орлеан және Джефферсон округтары арасындағы шекараға айналды. Өзен бойындағы Орлеан округінің жоғарғы шекарасын белгілеген канал Upperline Canal деп аталды. Кэрролтонның артындағы қосымша канал, "17-ші көше" деп жобаланған көшенің жанында орналасқан (сол кезде Клейборн даңғылының артында көп даму болмағанмен), және осы канал "17-ші көше каналы" деп аталатын алғашқы канал болды, бұл атау кейіннен осыған қосылған үлкен каналды да білдіретін болды.
The canal that was to become later known as the 17th Street Canal seems to have had its origin at the start of the 1850s as a canal dug through swampy ground to raise a parallel right of way where the Jefferson and Lake Pontchartrain Railway was built. The railway, in business from 1853 through 1864, connected the town of Carrollton, Louisiana (along the Mississippi River front) with a shipping port on Lake Pontchartrain at what became Bucktown, Louisiana, a distance of about At the time, most of the land between the two terminals was undeveloped swamp. Meanwhile, in 1858, a secondary canal was built to aid in drainage in the low swampy area in "back of town" from Carrollton, with its head at what is now the intersection of Dublin and Palmetto streets, connecting to the Railway canal a short distance on the river side of the Metairie Ridge. The railway was discontinued on December 31, 1864, as competing rail lines between the river and lake were more successful. The city of New Orleans annexed Carrollton, and the canal became the boundary line between Orleans Parish and Jefferson Parish. As the canal marked the up river limit of Orleans Parish, it became known as the Upperline Canal. The spur canal in the back of Carrollton was beside a projected street numbered "17th Street" (although at the time there was little actual development in back of Claiborne Avenue), and that canal was thus the first to be known as the "17th Street Canal", a name which would later come to commonly refer to the large canal which this is connected to.
Суды сорғы станциялары арқылы тазартуды жақсарту
1870 жылдары Кароллтон ауданының артында орналасқан "Даблин көшесі машинасы" деп аталған бу машинасымен жұмыс істейтін сорғы, сол ауданды кептіру үшін пайдаланылды, суды Үстіңгі желідегі канал арқылы шығарып тастады. Қаланың көшелерінен Поншартрейн көліне су сору үшін каналдың қолданылуы қаламен бірге кеңейді. Клейборн каналы Дублин даңғылы бойындағы канал арқылы 17-ші және Үстіңгі желідегі канал жүйесімен байланысты; осылайша, канал Жаңа бассейн каналынан жоғары орналасқан Жаңа Орлеанның көп бөлігінен көлге жаңбыр суын жеткізіп берді. Тағы бір канал, Хой каналы, өзен бойындағы Джефферсон қауымдастықтарының артындағы суды кептіруге көмектесу үшін Үстіңгі желіден қосылды, қазір "Ескі Джефферсон" деп белгілі. 1894 жылы "17-ші көше" "Палметто көшесі" деп өзгертілді (кейіннен Палметто даңғылы деп қайта аталды), бірақ канал бұрынғы көше атымен танымал болды. 1899 жылы Метари Роудтан бірнеше блок қашықтықта каналдың үстінде жаңа сорғы станциясы ашылды. 20-шы ғасырдың басында А. Болдуин Вуд жобалаған жаңа, жоғары тиімді сорғылар орнатылды және олар әлі де жұмыс істеп келеді. 21-ші ғасырдың басында Метари сорғы станциясында, каналдың бойында орналасқан 6-шы сорғы станциясында күніне алты миллиардтан астам галлон суды тасымалдай алатын 15 сорғы жұмыс істеді. Жаңа Орлеанның Uptown, Metairie және айналасындағы аудандардың үлкен бөлігінен келген су ағыны сорғы станциясының өзен жағындағы каналдар мен бассейндерге құйылады, ол суды Поншартрейн көліне құятын 17-ші көше каналының бөлігіне тартады.
By the 1870s, a steam engine powered pump known as the "Dublin Street Machine" at the back of the Carrollton neighborhood was used to drain that neighborhood, pumping the water out the Upperline Canal. Use of the canal to pump water from the streets of the city into Lake Pontchartrain grew with the city. The Claiborne Canal connected with the 17th and Upperline Canal system via a canal along Dublin Avenue; thus the canal served to carry rain water to the lake from the majority of Uptown New Orleans above the New Basin Canal. Another canal, Hoey's Canal, was added connecting to the Upperline from up river to help drain the back of the Jefferson Parish communities along the riverfront, now known as "Old Jefferson". In 1894, "17th Street" was renamed "Palmetto Street" (later redesignated Palmetto Avenue), but the canal continued to be popularly known by the old street name. In 1899 a new pumping station was opened atop the Canal a couple blocks back from Metairie Road. In the early 20th century, new high efficiency pumps designed by A. Baldwin Wood were installed, and remain in operation. At the start of the 21st century, Pumping Station 6, or the Metairie Pumping Station, astride the canal had 15 pumps capable of moving over six billion gallons of water a day through the station. Runoff from substantial areas of Uptown New Orleans, Metairie, and surrounding neighborhoods drains into the canals and basins on the river side of the pumping station, which pulls the water up into the portion of the 17th Street Canal flowing into Lake Pontchartrain.
20 ғасыр: "Қаланың арғы жағында" тұрғын үй құрылысы
6-шы станция қаладағы дамыған ауданның "соңғы" шетінде салынған. Көлге жақын жердегі канал бойындағы аумақ көбінесе дамылмаған батпақ болғандықтан, қаладан сығырылған сулар каналдан асып, қатты жаңбыр кезінде батпаққа құйылса, бұл бастапқыда көп алаңдатпады. 1920-ші жылдардың соңы мен 1930-шы жылдары жүргізілген жоба көл жағалауын толып, Пончартрейн көлі болған жерде жаңа жер пайда етті және көл жағында үлкен бөгет салынды. Алайда, Метаири қырқасы мен жаңа көл жағалауындағы тоған арасындағы батпақты көтеруге ешқандай әрекет жасалмады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Метари Риджтен көлге дейінгі канал бойындағы аудандар тұрғын үйлер салуға кеңінен пайдаланылды және каналдың "соңғы" бөліктеріндегі бөгеттер биікке көтерілді. Каналдың су деңгейі көбінесе айналасындағы көшелерден әлдеқайда жоғары болады. "Бетси" дауылынан кейін, қала мен оның каналдарын дауыл толқындарынан қорғау үшін су тасқынынан қорғау шараларын күшейту міндеттелді, нәтижесінде канал бөгеттерінің мөлшері мен биіктігі артты. 1998 жылы "Жорж" дауылы Пончартрейн көлінің деңгейін көтерді, көл суларын каналға итеріп жіберді. Бір есепте, су тасқынының бір жерде бөгетке дейін бірнеше сантиметр жеткені айтылды. 1999 жылы канал бөгеттерін, су тасқынынан қорғайтын қабырғаларды және көпірлерді жаңарту жұмыстары басталды. 2005 жылғы Атлантика дауыл маусымының басында канал жақсы жағдайда деп есептелді. "Катрина" келгенге дейін, 17-ші көшедегі канал Нью-Орлеан қаласындағы ең ірі және маңызды дренаждық канал болды. No.6 сорғы станциясымен жұмыс істеу – сол кезде әлемдегі ең қуатты сорғы станциясы болған – 17-ші көшедегі канал секундына 9200 куб фунт (cfs) суды тасымалдауға қабілетті, бұл Орлеанс даңғылы мен Лондон даңғылы каналдарының бірлескен қуатынан асып түседі. (Орлеанс даңғылы каналы ең жоғары қуатымен 2200 м.с., ал Лондон даңғылы каналы ең жоғары қуатымен 5200 м.с. су соға алады).
When the Station 6 was constructed, it was at the "back" end of the developed part of town. As the area alongside the canal closer to the lake was largely undeveloped swamp, it was originally of little concern if waters pumped out of the city topped the canal and flowed into the swamp during heavy rains. In the late 1920s and the 1930s, a project dredged fill along the lakefront, creating new land in what had been Lake Pontchartrain and creating a sizable levee along the lake side. However, no efforts were made to raise the swampland between Metairie Ridge and the new lakefront fill. The areas along the Canal from Metairie Ridge to the Lake were substantially developed for residential use after World War II, and levees along the "back" sections of the Canal were raised. The water level of the canal is often significantly higher than the surrounding streets. After Hurricane Betsy, improved flood protection for the city and its canals to cope with storm surge from hurricanes was mandated, resulting in increasing the size and height of the canal levees. In 1998 Hurricane Georges elevated the level of Lake Pontchartrain, pushing lake waters into the canal. A report noted that there was at least one place where the water came within inches of topping the flood wall. An upgrade of the canal levees, flood walls, and bridges began in 1999. The canal was considered in good shape at the start of the 2005 Atlantic Hurricane Season. Before Katrina arrived, the 17th Street Canal was the largest and most important drainage canal in the city of New Orleans. Operating with Pumping Station No. 6 – which at that time was the most powerful pumping station in the world – the 17th Street Canal was capable of conveying 9,200 cubic feet per second (cfs) of water, more than the Orleans Avenue and London Avenue Canals combined. (The Orleans Avenue Canal, at maximum capacity, could pump 2,200 cfs and the London Avenue Canal, at maximum capacity, could pump 5,200 cfs.)
Катрина даулы
2005 жылғы 29 тамызда шамамен таңғы 6:30-да Беллаир Драйвтің 6900-блогына жақын 17-ші көше каналының шығыс жағындағы I қабырғасының бір бөлігі жарылып, Нью-Орлеан қаласының Лейквью ауданына су ағынын жіберді. Ақау кезінде каналдағы су деңгейі I қабырғасының үстінен 5 футқа төмен, есептік су деңгейінен де төмен болды. Бұл жарықтан тасқын сулар босап, қаланың ең биік жерлерін қоспағанда, барлық жердегі ғимараттар, үйлер мен инфрақұрылымды қиратты. Бастапқы жарық шамамен 450 футқа дейін кеңейді. 17-ші көше каналының бөгетінің бұзылуынан тікелей суға батқан аймақтардан 31 адамның денесі табылды.
At about 6:30 am on August 29, 2005, a portion of the I wall along the east side of the 17th Street Canal adjacent to the 6900 block of Bellaire Drive split open, sending torrents of water into New Orleans' Lakeview neighborhood. The water level in the Canal at the time of failure was about 5 feet lower than the top of the I wall, well below the design water level. The breach released storm surge floodwaters that destroyed buildings, homes, and infrastructure, throughout all but the highest areas within the city. The initial breach expanded to a nearly 450 foot wide gap. Thirty one (31) victims were recovered from areas directly flooded due to the breach of the 17th Street Canal levee.
Құқық бұзушылықты тергеу
Екі команда бұл сәтсіздікті зерттеді, Агенттіктер аралық өнімділікті бағалау жұмыс тобы (IPET) және тәуелсіз Levee тергеу тобы (ILIT). Зерттеулер каналдың су бағалау қабырғасының жоғарғы бөлігінен едәуір төмен су деңгейінде, дұрыс емес жобалау салдарынан бұзылғанын растады. 2007 жылдың тамызында Корпус Катринадан кейінгі қатаң жобалау критерийлерін қолдана отырып, инженерлік талдау нәтижелерін жариялады, онда кейбір сақталған су бағалау қабырғаларының ең жоғары қауіпсіз жүктемесі тек 7 фут (2 м) суды құрайды, бұл бастапқы 14 фут (4 м) жобалау ниетінің жартысы. 2005 жылдың 10 қарашасында Times Picayune газетінде жарияланған мақалада сонарлық зерттеулер дамбаның су бағалау қабырғасының болат тікұюлары инженерлік талаптардан 2,1 м (7 фут) тереңдігі аз екенін көрсетті. Алға тартылған тікұю үлгілері жобада көрсетілген ұзындықта (17 фут) екені анықталды, бірақ кейін бұл ұзындықтың каналдың нақты тереңдігінен кем екені анықталды, бұл кейіннен анықталған инженерлік қателік еді. Қазіргі талдаулар бойынша, катастрофалық бұзушылық каналға төтеп беруге арналған дауылдан жоғары дауылға емес, дұрыс емес жобалауға байланысты болды. Дүниежүзілік су кеңесінің ресми журналының 2015 жылғы тамыз айындағы санында жарияланған мақалада айтылғандай, Армия инженерлер корпусы 1980 жылдардың ортасында жүргізілген тікұю жүктемесі сынағының (E 99 зерттеу) нәтижелерін дұрыс түсінбеді және тікұюларды қажетті 31-46 фут емес, 17 футтан аспайтын тереңдікке орнату керек деп шешім қабылдады. Бұл қадам миллиондаған долларды үнемдеді, бірақ жалпы инженерлік сенімділікті күрт төмендетті.
Two teams investigated the failure, the Interagency Performance Evaluation Task Force (IPET) and the Independent Levee Investigation Team (ILIT). The studies confirmed that the canal flood wall failed at significantly lower water level than the top of the flood wall due to faulty design. In August 2007, the Corps announced the results of an engineering analysis applying more stringent post Katrina design criteria which showed the maximum safe load on some of the surviving flood walls is only 7 feet (2 m) of water, which is half the original 14 feet (4 m) design intent. On November 10, 2005, an article in the Times Picayune revealed that sonar soundings discovered that the steel sheet pilings of the levee flood wall were 2.1 m (7 ft) less deep than engineering specifications. Sample pilings pulled up were found to be of the length specified in the design (17 feet), but it was then revealed that this length was less than the actual depth of the canal, in retrospect an obvious engineering mistake. Current analysis concludes that the catastrophic breach was due to faulty design, rather than storm surge higher than what the canal was designed to withstand. According to an article published in the August 2015 issue of the official journal of the World Water Council, the Army Corps of Engineers misinterpreted the results of a Sheet Pile Load test (E 99 Study) conducted in the mid 1980s and concluded they needed to drive sheet pilings to depths of not more than 17 feet, rather than the necessary 31 to 46 feet. This move saved millions but greatly reduced overall engineering reliability.
Катринадан кейінгі қалпына келтіру
Корпус тұрақты қосымша сорғы стансасын салған. Дауыл болған кезде, шлюз жабылады және оның сорғы стансасы жергілікті 6-шы шұғыл стансасымен бірге жұмыс істейді, бұл дауылдық толқын мен көлдің су тасқынына тосқауыл болады. 2006 жылдың қаңтар айында АҚШ Армиясының Инженерлік корпусы бөгеттің бұзылған бөлігінің уақытша жөндеу жұмыстарын аяқтағанын және тұрақты жөндеу жұмыстарын бастайтынын хабарлады. Уақытша шара ретінде Корпус дауылдық толқыннан қорғайтын шлюздер мен каналдың көл жағындағы уақытша сорғы стансасын салған. 2007 жылдың ақпан айында WESTON Solutions компаниясына 17-ші көше каналының сорғылау сыйымдылығын арттыру бойынша келісімшарт берілді. 2008 жылдың маусым айында Инженерлік Корпус су тасқынына қарсы қабырға мен бөгетке қол жеткізу үшін жеке меншік жерді тазалау жоспарларын жариялады. Бұл жерге каналдың Жаңа Орлеан (шығыс) жағындағы Беллэр Драйв бойындағы үйлердің аулалары кіреді. 2008 жылдың 7 шілдесінде штаттық сот судьясы Корпустың жұмысын жалғастыруға рұқсат берді, бірақ мүлік иелері өтемақы талап етуге құқылы. Каналдың батыс жағындағы (Джефферсон округі) жерді тазалау жоспарлары 2009 жылдың басында далалық зерттеулермен басталуы тиіс еді. Бір ақпарат беруші уақытша сорғылардың каналды толып кетуден қорғауға жеткіліксіз сыйымдылығы бар екенін және сорғылар мен шлюздердің де бұзылуы мүмкін екенін мәлімдеді. Бірақ 2008 жылдың 1 қыркүйегінде Густав дауылы Луизиана жағалауына жақындағанда шлюздер жабылды. Гидравликалық және тікелей жетекті сорғылар дауылдың ең жоғары толқыны кезінде бірнеше сағат бойы ешқандай қиындықсыз жұмыс істеді. Шлюздер 18 сағат жабық тұрды және қаланы су басудан сақтау үшін сорғылар 9 сағат бойы жұмыс істеді. 2010 жылдың тамызында Levees.org халықтық тобы Луизиана штатының тарихи ескерткіштерді сақтау кеңсесі тексерген және растаған тақташаны бөгеттің бұзылған жеріне орнатты. Тақташадағы мәтін мынадай:
The Corps constructed a permanent auxiliary pump station. During a hurricane event, the gate will be closed and its pump station will operate in tandem with local Pump Station 6 to act as a barrier to storm surge and lake flooding. In January 2006, the U. S. Army Corps of Engineers announced it had finished the temporary repairs of the breached section of the levee, and construction of more permanent repairs would commence. As a temporary measure, the corps constructed storm surge barrier gates and an interim pump station at the lake end of the canal. In February 2007, a contract was awarded to WESTON Solutions to increase the pumping capacity of the 17th Street Canal. In June 2008, plans were announced by the Corps of Engineers to clear private land for access to the flood wall and levee. This land comprises the backyards along Bellaire Drive on the New Orleans (east) side of the canal. On July 7, 2008, a state court judge ruled the Corps could continue, but that property owners could seek compensation. Plans to clear encroachments on the west (Jefferson Parish) side of the canal were to begin with field surveys in early 2009. A whistle blower claimed the temporary pumps have inadequate capacity to prevent the canal from overflowing and predicted failure of both the pumps and gates. But on September 1, 2008, the gates were closed as Hurricane Gustav approached the Louisiana coast. Both hydraulic and direct drive pumps were operated without problem for several hours during the peak storm surge. The gates remained closed for 18 hours and pumps were operated over a 9 hour period to keep the city from flooding. In August 2010, the grassroots group Levees. org installed a plaque, vetted and fact checked by the Louisiana State Office of Historic Preservation, at the levee breach site. The text of the plaque reads as follows:
2017 жылы Жаңа Орлеандағы Тұрақты каналдарды жабу және сорғылар (PCCP) жобасы аясында 17-ші көше каналына алты үлкен және екі кішкентай сыйымдылығы бар сорғы орнатылады. Үлкен сорғылардың сыйымдылығы 1800 куб. фут/секунд және олар 100 жылдық дауылға төтеп беруге арналған жобаның негізгі бөлігі болып табылады.
In 2017, seventeen Patterson pumps are set to be operational as part of the New Orleans Permanent Canal Closures and Pumps (PCCP) project with the 17 Street Canal receiving six large capacity and two smaller pumps. The large pumps are rated at 1,800 cfs and are the centerpiece of the project which is designed to handle a 100 year storm.