Кіріспе

25 қарашада Нью-Йоркте демалыс 25 қарашада эвакуация күні 1783 жылы британдық армия Америка революциялық соғысы аяқталғаннан кейін Нью-Йорк қаласынан Манхэттен аралынан кеткен күнді атап өтеді. Олардың соңынан генерал Джордж Вашингтон Континенталды армияны өзінің штаб-пәтерінен солтүстікке қарай, Харлем өзенінен, ал оңтүстікке Манхэттен арқылы оңтүстік шетіндегі батареяға дейін бастап кетті.

Өмірбаян

1776 жылы 27 тамыздағы Лонг-Айленд шайқасында болған үлкен шығыннан кейін генерал Джордж Вашингтон мен Континентальдық армия Ист-Ривердің арғы жағына кері шегінді. Бұл үшін олар Гоуанус-Крик пен Каналдағы жақсы даярланған Мэриленд желісінің әскерлерінің кері шегінуі мен әрекетін ұстап тұруы керек болды. 1776 жылы 15 қыркүйекте британдық ту американдық тудың орнына Форт-Джордж түбінде тұрды, ол эвакуация күніне дейін сол жерде қалды. Вашингтонның континентальдық әскерлері кейіннен қаладан солтүстікке және батысқа қарай кері шегініп, Гарлем биіктігі шайқасынан кейін және 1776 жылы 16 қарашада Гудзон өзені бойындағы аралдың солтүстік-батыс бұрышында Форт Вашингтон мен Форт Ли өзендерінің форттарында болған іс-қимылдан кейін Манхэттен аралын эвакуациялады. Олар солтүстікке қарай Уэстчестер округіне қарай бет алды, Уайт-Плейнстегі кешіктіру іс-қимылын жүргізді және Нью-Йорк пен Нью-Джерсидегі науқанда Нью-Джерси арқылы кері шегінді. Американың Тәуелсіздік соғысының қалған кезеңінде қазіргі Үлкен Нью-Йорктің көп бөлігі британдықтардың бақылауында болды. Нью-Йорк қаласы (ол кезде Манхэттеннің оңтүстік ұшы ғана, бүгінгі Чемберс-стритке дейін) флоттың адмиралы Ричард Хоу, Лорд Хоу және оның ағасы сэр Уильям Хоу, Британ армиясының генералы, Британдық Солтүстік Америкадағы британдық саяси және әскери орталық болды. Дэвид Мэтьюс оккупация кезінде Нью-Йорк қаласының мэрі болған. Қалада тұратын көпшілік азаматтар лоялисттер еді. 1776 жылы 21 қыркүйекте Вашингтонның Континенттік армиясы оккупация басталғанда эвакуацияланғаннан кейін, қала белгісіз шығу тегі бар апатты өртке ұшырады. Жүздеген үйлер қирағандықтан, көптеген тұрғындар ескі кемелерден салынған уақытша тұрғын үйлерде тұруға мәжбүр болды. Сонымен қатар, 10 000-нан астам патриот сарбаздар мен теңізшілер Нью-Йорк суларында (Уоллабут шығанағы) тұтқын кемелерінде қаза тапты. Бұл адамдар ескерткіш ретінде сақталған, ал олардың көптеген сүйектері Бруклиндегі Форт-Грин паркіне орналасқан Түрме кемесі шейітінің монументіне жерленген.

Британдықтардың эвакуациясы

1783 жылдың тамыз айының ортасында бұрынғы Британдық Америкадағы соңғы британдық армия мен Корольдік флот командирі сэр Гай Карлтон Нью-Йоркті эвакуациялау туралы Лондондағы басшыларынан бұйрық алды. Ол Конфедерация Конгресінің президентіне босқындарды, босатылған құлдарды және әскери қызметкерлерді кейіннен мүмкіндігінше тезірек шығаруды жалғастыратынын, бірақ нақты күнді айту мүмкін емес екенін айтты, өйткені қалаға кіретін босқындар саны жақында күрт өсті (әдетте қаладан 29000-нан астам лоялисттік босқындар шығарылды). Британдықтар сонымен қатар америкалықтардан босатылған 3 000-нан астам қара лоялистерді, бұрынғы құлдарды, Нова-Скотияға, Шығыс Флоридаға, Кариб теңізіне және Лондонға эвакуациялады және оларды Париж шартының ережелері талап еткендей, американдық құл иелері мен бақылаушыларына қайтарудан бас тартты. Қара бригада соңғылардың бірі болып кетіп қалды. Карлтон 1783 жылы 25 қарашада түскі сағат 12:00-де соңғы эвакуация мерзімін белгіледі. Нью-Йорк дәрігері Александр Андерсонның анекдоты британиялық офицер мен пансионаттың иесі арасындағы жанжал туралы әңгімеледі, өйткені ол түстен бұрын өзінің американдық туынан бас тартты. Британдықтар кеткеннен кейін қаланы генерал Генри Нокстың қолбасшылығындағы американдық әскерлер қорғады.

Аңызға айналған ту көтеру

Генерал Джордж Вашингтонның қол астында қалаға кіру әлі де ұшып жүрген британдық одақ туы алынып тасталғанға дейін кешіктірілді. Байрақ Манхэттеннің оңтүстік шетіндегі Форт-Джордж батареясында байрақтың бағанасына ілінген болатын. Бұл - соңғы қарсылық ретінде бағанаға май жағу. Бірнеше адам британдық түстерді құлатуға тырысқаннан кейін, ағаш шұңқырлар кесіліп, бағанаға ілінді, ал баспалдақтың көмегімен армияның ардагері Джон Ван Арсдейл бағанаға көтеріліп, туы алып тастады және оны британдық флоты көзден таса болмай тұрып, жұлдыздар мен жолақтарға ауыстырды. Сол күні Жаңа Утрехт реформатор шіркеуінде туы бар бостандық бағанасы орнатылды; оның орнын алмастырушы әлі күнге дейін сол жерде тұр. Жексенбіде тағы бір азаттық бағанасы Куинстегі Ямайкада көтерілді.

Вашингтонның кіруі

Ақырында, 1776 жылы 16 қарашада Манхэттеннен кері қайтқаннан кейін жеті жыл өткен соң, генерал Джордж Вашингтон мен Нью-Йорк губернаторы Джордж Клинтон Манхэттен аралының солтүстік-батыс бұрышында Форт-Вашингтонды қайтарып алды, содан кейін Континентальдық армияны аралдың орталығы арқылы Бродвейге, Батареяға дейін жеңіске жету жорығында бастап жүрді. Эвакуация күні кешке Клинтон Фраунс тавернасында қоғамдық кешкі ас өткізді, оған Вашингтон қатысты. Ол он үш тостпен аяқталды, Rivington's Gazette-дегі қазіргі уақыттағы есеп бойынша, компания: Америка Құрама Штаттарына. Оның христиандық Ұлылығы. Біріккен Нидерланды. Швеция патшасы. Континенттік армия. Америкада қызмет еткен Франция флоттары мен әскерлері. Біздің азаттық үшін қаза тапқан батырлардың есімі. Біздің еліміз өзінің әскери ұлдарына алғыс білдірсін! Әділдік Батылдықтың қол жеткізгенін қолдасын. Адамзат құқықтарының қорғаушылары әлемнің әр бұрышында. Америка жер бетіндегі қуғын-сүргінге ұшырағандардың баспанасы болсын. Мемлекеттердің тығыз одағы бостандыққа арналған ғибадатхананы қорғасын. Осы күнді еске алуымыз патшазадаларға сабақ болсын! Келесі күні таңертең Вашингтон Эркулес Муллиганмен қоғамдық таңертеңгілік кездесу өткізді, бұл тігінші мен тыңшы туралы күдіктерді жоюға көмектесті. Бірнеше күннен кейін жер сілкінісі болған түнде Вашингтон әлі де Фраунс тавернасында тұрды, бірақ шайқасқа дағдыланғандықтан, оның ұйқысы алаңсыз болды.

Салдары

Бір аптадан кейін, 3 желтоқсанда, капитан Джеймс Дунканның командасымен британдық жасақ, контр-адмирал Роберт Дигбидің бұйрығымен, Нью-Йорк қаласының соңғы бөлігі болған Губернатор аралын эвакуациялады, ал кейін генерал-майор Гай Карлтон 5 желтоқсанда Стейтен аралынан кетіп қалды. Британдық артиллериялық ұшақ революцияның соңғы ұшынан Евакуация күні немесе соңғы британдық кемелер бір аптадан кейін кеткен кезде, оның кемесі Нью-Йорк портының аузында Тар аралдан өтіп бара жатқан кезде, Стейтен аралының жағалауында жиналған көпшілікке табалдырықтан атқан, бірақ ұшы жағалаудан алыс болған. 4 желтоқсанда Фраунс тавернасында, Перл және Броуд көшелерінде генерал Вашингтон ресми түрде өз офицерлерімен қоштасып, қысқаша мәлімдеме жасады. Кейін Вашингтон оңтүстікке қарай бет алды, Нью-Джерси мен Пенсильванияда көптеген аялдамаларда құттықтаулар мен мерекелер өтті. 23 желтоқсанда ол Мэриленд штатының Аннаполис қаласына келді, онда Конфедерация Конгресі Париж шарттарын қарастыру үшін Мэриленд штатының штаттық үйінде жиналды. Ол Сенаттың ескі палатасында қысқаша мәлімдеме жасап, президентке және делегаттарға өзінің семсері мен комиссиясының құжаттарын ұсынды, осылайша бас қолбасшы лауазымынан кетті. Содан кейін ол Вирджиниядағы Маунт-Вернон плантациясына оралды.