Кіріспе

Мартин Банд Инструмент Компаниясы – Индиана штатының Элкхарт қаласында музыкалық аспаптар өндірген компания. Фирма 1908 жылдан 1960 жылға дейін трубалар, корнеттер, флюгельгорндар, тромбондар және саксофондар сияқты духовой аспаптарды өндірді. 1971 жылы бұл брендті Leblanc Corporation сатып алды, ал 2007 жылы Leblanc-тің 2004 жылы Conn Selmer компаниясы сатып алғаннан кейін өндіріс тоқтатылды.

Джон Генри Мартин және алғашқы Мартин компаниясы

Джон Генри (Иоханн Генрих) Мартин 1835 жылғы 24 ақпанда Германияның Дрезден қаласында дүниеге келген. Музыкалық аспаптар мұражайының мұрағатына сәйкес, ол 1850–54 жылдар аралығында Маркнойкирхен қаласындағы аспап жасаушы Кристиан Хаммигтың шәкірті ретінде аспап жасауды ескі әдіспен үйренген. 1855 жылы ол Америка Құрама Штаттарына эмиграциялап, кәсібін жалғастырды, алдымен Нью-Йоркте "Мартин компаниясын" құрып, кейін 1865 жылдың соңында Чикагоға көшті. Мартиннің Чикагода музыкалық аспаптар жасаған алғашқы адам болғанына сенімді. 1871 жылы Мартиннің алғашқы фабрикасы Чикагодағы үлкен өрт кезінде қирады. Отбасы барлығын жоғалтып, өрттен үш күн өткен соң Мичиган көлінің жағасында қайта қосылды. 1876 жылы отбасы Индиана штатының Элькхарт қаласына көшіп, онда Джон Генри C. G. Conn компаниясында жұмыс істеді. Осы кезеңде ол жұмысын тұрақты түрде атқармады және басқа аспап жасаушылар үшін де жұмыс істеді. Осы компаниялардың кейбіреулері – Мичиган штатының Детройт қаласындағы Мичиган музыкалық өндіріс компаниясы және Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласындағы Йорк музыкалық аспаптар компаниясы. 1902 жылы денсаулығының нашарлауына байланысты аспап жасаудан қол үзді және 1910 жылғы 25 қарашада қайтыс болды.

Генри Чарльз Мартин және Мартин оркестрлік аспаптар компаниясы

Джон Генри Мартиннің үлкен ұлы Генри Чарльз Мартин (т. Нью-Йорк қаласы, 12 қаңтар 1866 ж.; ө. Элкхарт, 8 қараша 1927 ж.) болды. Шамамен 1890 жылдан бастап ол Conn компаниясында, әкесі сияқты жұмыс істеді. Мартин отбасының деректері Мартин Банд Инструмент Компаниясы 1905 жылы құрылғанын көрсетеді. Бұл кезде өндіріс өте шектеулі болғанмен, компания толыққанды жұмыс істеуге 1910 жылға дейін дейін жеткен жоқ. Онда Генри Чарльз Мартин президент, Роберт Дж. Мартин вице-президент, Чарльз Е. Мартин хатшы, ал Фредерик Мартин қазынашы болып қызмет етті. Отбасылық деректерге сәйкес, төрт бауыр компания үшін үздіксіз таласқан, ал 1912 жылы Фрэнсис Комптон үлкен үлесін сатып алып, 1912 жылдан 1917 жылға дейін вице-президент лауазымын иеленді. Чарльз Генри Мартин 1917 жылға дейін президент қызметін атқарды. 1922 жылы ол Buescher компаниясында жұмыс істеді. 1923 жылы жазылған хатта Мартин үшінші Мартин компаниясы үшін жабдық дайындауды бастауға ниеттенгені белгілі болды, бірақ 1924 жылы ол үш инсульттің біріншісін басынан өткізіп, Buescher компаниясынан кетуге мәжбүр болды.

Компания 1912 жылдан 1971 жылға дейін

1912 жылдан 1920-жылдарға дейін өндіріс қарқынды түрде кеңейіп, кәсіби және әуесқойлар нарығы үшін латуль аспаптары мен саксофондардың толық тізімін қамтыды. "Мартин Хэндкрафт" тауарлық белгісі "Мастер", "Трубадор", "Империал", "Комитет" және "Стандарт" сияқты нақты модельдерді білдіретін қосымша атауларға ие болды, ал "Стандарт" 1942 жылға дейін Мартиннің атымен сатылған екінші деңгейдегі аспаптарды білдірді. 1930 жылдардың ортасында "Мартин Комитеті" модельді трубалары және "Мартин Хэндкрафт Комитеті" саксофондары енгізілді. Екінші дүниежүзілік соғыс және Корея соғысы кезінде өндіріс өте шектеулі болды, алайда Мартин компаниясы шектеулі өндіріс және берік беделінің арқасында сақталды. Саксофондар үшін "Хэндкрафт Комитеті" атауы 1945 жылы алынып тасталды. Мартиннің соғыстан кейінгі "Комитет III" саксофондары "Мартин (саксофон түрі)" деп таңбаланды, бірақ "Комитет" атауы 1950-жылдардың соңында ресми түрде қайта жаңартылды. Мартин сондай-ақ "Centennial" және "Music Man" сияқты атаулармен саксофондарының лимиттік және мерейтойлық нұсқаларын, сондай-ақ 1956 жылдан бастап "Magna" деп аталатын премиум нұсқасын шығарды. Мартин саксофондары өндіріс шығындарын үнемдеу үшін басқа өндірушілер оларды корпустан шығарып алғаннан кейін ондаған жылдар бойы корпусқа тіркелген дыбыс тесігінің түтіктерімен ерекшеленді. Мартин сонымен қатар әртүрлі саудагерлердің брендтерімен сатылатын "стенциль" аспаптарының маңызды көзі болды және 1928 жылы осы брендтермен сатылатын екінші деңгейдегі өнімдерін тарату үшін "Индиана Банд Инструмент Компанисін" құрды. Бұл ұйым 1942 жылы ресми түрде таратылды. "Индианадан Мартин" 1942 жылдан 1960-жылдардың басына дейін екінші деңгейдегі аспаптарды білдірді, содан кейін "Медалист" және "Империал" (Хэндкрафт Империалымен шатастырмау керек) келді. Мартиннің Индиана желісі Индиананың жасына қатысты шатасуға әкелетін негізгі Мартин тізбегі емес, ескі IBIC тізбесін жалғастырды. Кейбір штемпель аспаптары, мысалы соғыстан кейінгі "Дик Стабиль" және "Олдс Супер" саксофондары кәсіби деңгейде болды. 1961 жылы Пол Э. Ричардс Мартинді, Э. К. Блессингті және Ф. А. Рейнольдсты "Музыка шеберлерінің дөңгелек үстелі" немесе RMC астында біріктірді. Ричардс студенттер нарығы үшін өндірісті арттыруды көздеді. Негізгі қызметкерлер компанияны тастап кетті және 1964 жылы келісім бұзылды. Мартин тауарлық белгісінің құқықтарын Вурлитцер сатып алды, ал Мартин зауыты Элькхарттағы Вурлитцердің бөлімшесі болды. Вурлитцер ақырында саксофон өндірісін тоқтатты және Малерне жасаған сапасы төмен саксофондарды "Мартин" деп сатты. 1971 жылы Мартин атауына құқықтарды Лебланк сатып алды, ал Вурлитцер ескі Мартин зауытын жапты.

1971-2007 жылдар

Лебланк Янагасава саксофондарының алғашқы импортшысы болды және кейбір аспаптарды "Мартин" деп сатты, кейін оларды өндірушінің өзінің атымен сатты. Лебланк Висконсин штатының Элкхорн қаласындағы Холтон зауытында "Мартин" таңбалы жез бұрғыларын өндірді. Лебланк Элкхорнда жасалған трубалар үшін "Комитет" таңбасын қолданды, бірақ ол шын мәнінде Холтон дизайны негізінде жасалған. Трубалар үшін Мартиннің "Комитет" атауы және тромбондар үшін "Урби Грин" атауы 2007 жылға дейін қолданылды. 2004 жылы Leblanc компаниясын Conn Selmer корпорациясы сатып алды. Лебланктың Элкхорн зауыты 2007 жылы жабылғаннан кейін "Мартин" таңбасы тоқтатылды.

Комитеттің бренді

Мартин комитеті — 1930 жылдардың ортасынан бастап Мартин Банд Инструмент Компаниясының ең жақсы кернейлер мен саксофондарының тауарлық атауы. Барлығы Индиана штатының Элькхарт қаласында өндірілген. Мартин комитетінің кернейлері мен саксофондары джаз музыканттарының арасында аса танымал болды. 1939 жылы Комитет тромбондары ұсынылды. Комитет үлгісіндегі саксофондар 1960 жылдардың соңында шығарылуы тоқтатылды. Комитет үлгісіндегі кернейлер 1971 жылы шығарылуы тоқтатылды, бірақ бренд формалды түрде сақталды және басқа үлгіге қолданылды.

Саксофон

1936 жылы Мартин саксофонының жаңа моделі "Handcraft Committee" деп аталып, Handcraft Imperial моделін ығыстырды. Бүгінде көбінесе "I комитет" деп аталатын бұл серияда арт-деко өрнегі бейнеленген, онда әуежайда ұшақ ұшып келе жатқанда аспанды іздеу шамдары шарлайды. Бұл саксофондар бұл өрнектердің арқасында бейресми түрде "Мартиннің көкжиегі" және "Мартиннің іздеу шамы" деп аталады. 1939 жылы Мартин "Handcraft Committee II" деп аталған жаңа дизайнды ұсынды, ол үлкен резонаторымен және терең дыбысымен ерекшеленеді, кейде жаңа өрнегінің құрметіне "Арыстан мен Таж" деп те аталады. "Handcraft" атауы сақталғанмен, "Комитет" атауы жоқ, ал корпустың артқы жағына "Комм. II" деп мөр басылған. 1945 жылы Мартин R&B және рок-н-ролл орындаушылары арасында өте танымал болған, динамикалық дыбысқа ие жаңа модельді ұсынды. "Handcraft" атауы алынып тасталды және саксофондар "The Martin (саксофон түрі)" деп таңбаланды; "Комитет" атауы 1950-ші жылдардың соңында шыққан кейбір үлгілерде кездеседі. Гравировканың басқа да нұсқаларына 1961-64 жылдары жасалған саксофондардағы "RMC" әріптері жатады. Оны басқа Мартин саксофондарынан ажырату үшін кейде "III комитет" деп атайды. "Комитет III" моделінің өндірісі 1960-шы жылдардың соңына дейін жалғасты, содан кейін Wurlitzer Мартин зауытында саксофон өндірісін тоқтатып, "The Martin" атауын Malerne компаниясы жасаған студенттік модельдерге қолдана бастады. 1971 жылы Leblanc компаниясы Martin брендінің құқықтарын сатып алғаннан кейін, бұл атау Leblanc импорттаған Yanagisawa саксофондарына қолданылды. "The Martin" таңбасымен жасалған Malerne немесе Yanagisawa аспаптары бұрынғы "III комитет" дизайнымен ешқандай байланысы жоқ.

Тромбон

Мартин 1939 жылы «Комитет» тромбонын ұсынды. Оны жобалаған комитет төрағасы Чак Кэмпбелл болды, сондай-ақ Мифф Моул, Джек Дженни, Ал Анжелотта, Энди Руссо, Ал Филберн, Фил Джиардина, Ллойд Тернер және Чарли Баттерфилд кірді. Ол орташа калибрлі және орташа үлкен калибрлі, екі түрде, қоңыраумен шығарылды. Кейіннен, никельді күміс әрлеуі бар «De Luxe» үлгісі қосылды.