Француз ділмесі Питер Юлиан Эймардың өмірі мен қызметі

Кіріспе

Француз діни қызметкері Питер Джулиан Эймар (Pierre Julien Eymard; 4 ақпан 1811 – 1 тамыз 1868) – француз католик діни қызметкері және екі діни институттың негізін қалаушы: ерлерге арналған Қасиетті Евхаристия қауымы және әйелдерге арналған Қасиетті Евхаристия қызметшілері.

Өмір

Эмар 1811 жылдың 4 ақпанында Франция Альпі тауларындағы Ла Мур, Изер қаласында дүниеге келді. Оның әкесі темірші болған, ал екінші әйелі Джулианның анасы болған. Пьер Джулиан (французша Пьер Жулиен) өмір бойы Құдайдың Анасы Мәриямға шын ниетпен құлшылық етті. 1823 жылдың 16 наурызында алғашқы қасиетті тағдыр рәсіміне дейін ол Notre Dame du Laus қасиетті орнына жаяу барды. Кейін ол Нотр-Дам де-Ла-Сальет аңызын естіп, Францияның әртүрлі жерлеріндегі Мәрияның қасиетті орнына саяхаттап, қуанды. 1828 жылы анасы қайтыс болғанда Джулиан Марияның тазаланған облаттарының жаңалыққа қабылдануына шешім қабылдады және әкесі қарсы болғанына қарамастан, 1829 жылдың маусымында солай істеді. Оның семинарияға жасаған алғашқы әрекеті ауыр сырқаттан кейін аяқталды. Өмір бойы Эймард денсаулығының нашарлығына тап болды, әсіресе «өкпе әлсіздігі» және мигрень бас ауруына шалдықты. 1831 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол бұрынғы басшысының көмегімен Гренобль діншілігінің үлкен семинариясына қабылдануға қол жеткізді. 1834 жылдың 20 шілдесінде ол Гренобль діншілігі үшін дін қызметкері болып тағайындалды. Ол Шатте қаласындағы пастордың көмекшісі болып тағайындалды, ал үш жылдан кейін Маунт-Сен-Эйнардтың пасторы болып тағайындалды. Монтейнарда екінші рет тағайындалғанда, шіркеуі қираған және пасторлық үйі нашар болған, ол шаруа қожалықтарынан тұратын және аз адамдар ғибадатқа қатысатын қауымдастық болды. Біраз уақыттан бері тұрақты пастор болмаған. Епископ Эймардың екі әпкесіне онымен бірге пасторлық үйге көшіп келуге кеңес берді, олар солай істеді. Шындығында, олар қауымның өте кедей екенін ескере отырып, пасторлық үйді жиһаздандырды. Эймард бұл жерді қайта жаңғыртқанымен, ол қауымдық жұмыстан қанағаттанбады және Маристерге (Мария қоғамы) қосылуға шешім қабылдады. Оның екі әпкесі өмірін оған арнағандықтан, қатты күйзеліске ұшырады. 1837 жылдың 20 тамызында ол Лиондағы Мария қоғамының семинариясына түсіп, 1840 жылдың ақпанында діни уәде берді. Ол Қасиетті Марияға және, әсіресе, қырық сағаттық дұғада Евхаристияға құлшылық етуді насихаттаған ұйымдармен жұмыс істеді. 1844 жылы ол Лиондағы қоғамның провинциалы лауазымына көтерілді. Оның жаңа міндеттеріне Маристік руханилыққа және христиандық отбасын дамытуға арналған жай топ – Марияның үшінші орденінің басшысы болу кірді. Джон Виан оның мүшесі болды. Бұл келісім «Римдік рәсімдерде», «Иерусалимдегі қасиетті қауымда» және «Иерусалимдегі қауымда» (типографиялық редакцияда No. 90) қамтылған. Сакраменттер және құдайға табыну қауымының 1995 жылғы 9 желтоқсандағы қаулысы бойынша ПЕТЕР ЖУЛИАН ЭЙМАРД, ПРИТЕР, жалпы Рим күнтізбесіне міндетті еске алу дәрежесімен енгізілді. Барлық жаңарудың бастауы және толықтығы, біздің құдайлық Құтқарушымыздың адамзатқа деген шексіз сүйіспеншілігінің керемет көрінісі – Киелі Евхаристия Пётр Джулиан Эймардың өмірі мен пасторлық қызметін анық көрсетті. Ол шын мәнінде Евхаристияның көрнекті елшісі деп аталуға лайық. Шындығында, оның шіркеудегі миссиясы христиан қауымының бүкіл өмірінде Евхаристиялық құпияның орталық маңызын насихаттауға бағытталған. Француз мүсіншісі Огюст Роден 1862 жылы Роден қауымға лайықты бауырлас ретінде кірген кезде, әпкесі қайтыс болғаннан кейін өнерден бас тартқаннан кейін Эймардан кеңес алды. Эймард Роденнің талантын танып, оған өзінің мамандығына қайта оралуға кеңес берді. Роден кейін Эймардың бюстін жасады.

Eymard was born 4 February 1811 at La Mure, Isère, in the French Alps. His father was a smith whose second wife was Julian's mother. All his life Peter Julian (or Pierre Julien in French) had an intense devotion to Mary, the Mother of God. Before his First Communion on 16 March 1823, he went on foot to the shrine of Notre Dame du Laus. Later, he learned of the apparition of Notre Dame de La Salette and enjoyed traveling to various Marian shrines throughout France. When his mother died in 1828 Julian resolved to enter the novitiate of the Oblates of Mary Immaculate and, despite his father's opposition, did so in June 1829. His first attempt as a seminarian ended because of serious illness. Throughout his life, Eymard suffered from poor health, particularly ‘weakness of the lungs’ and migraine headaches. After his father's death in 1831, he succeeded – with the help of his former superior – in gaining admission to the major seminary of the Diocese of Grenoble. On 20 July 1834, he was ordained a priest for the Diocese of Grenoble. He was assigned as assistant pastor at the town of Chatte, and three years later appointed pastor of Mount Saint Eynard. On his second assignment at Monteynard, the parish, which had a dilapidated church and poor rectory, consisted of a farming community with few people attending Mass. There had not been a regular pastor there for some time. The bishop urged Eymard's two sisters to move with him to the rectory, which they did. In fact, they furnished the rectory, for the parish was very poor. Although Eymard is known to have revitalized the place, he was dissatisfied with parish work, and decided to join the Marists (the Society of Mary). His two sisters were quite devastated as they had dedicated their lives to serving him. On August 20, 1837, he entered the Society of Mary seminary at Lyon and made his profession in February 1840. He worked with lay organizations promoting devotion to the Blessed Virgin Mary and to the Eucharist, particularly in the Forty Hours. He rose to the position of Provincial of the Society at Lyon in 1844. His new responsibilities included being in charge of the Third Order of Mary, a lay group dedicated to Marist spirituality and to the promotion of the Christian family. John Vianney was a member. This concession is included in the revised Roman Ritual, Holy Communion and the Worship of the Eucharist Outside Mass, No. 90 in the editio typica. By DECREE of the Congregation for the Sacraments and Divine Worship, dated 9 December 1995, SAINT PETER JULIAN EYMARD, PRIEST, was inserted in the General Roman Calendar with the rank of optional memorial. Font and fullness of all evangelization and striking expression of the infinite love of our divine Redeemer for mankind, the Holy Eucharist clearly marked the life and pastoral activity of Peter Julian Eymard. He truly deserves to be called an outstanding apostle of the Eucharist. In fact, his mission in the Church consisted in promoting the centrality of the Eucharistic Mystery in the whole life of the Christian community. The French sculptor Auguste Rodin received counsel from Eymard when Rodin entered the Congregation as a lay brother in 1862, having given up art after the death of his sister. Eymard recognized Rodin's talent and advised him to return to his vocation. Rodin later produced a bust of Eymard.

Қасиетті Тағаланың құлдары

1858 жылы Маргарита Гийомен бірге әйелдер үшін тақуалық қауым – "Бақытты Шарапаттың Қызметшілері" қауымын құрды. Ол: "Құдайға жақындау үшін қасиеттілікке ұмтылу үшін ғибадат етесіздер, өйткені сіз бұрыннан-ақ қасиетті емессіздер" деген.

Замандастары

Аймар Джон Мари Вианни, Питер Шанель, Марселин Шампаньат, Василь Моро және Паулин Мари Джариконың досы және замандасы болды. Ол елу жеті жасында қайтыс болды. Оның қасиеттілікке жатқызылу ісі 1926 жылғы 28 шілдеде басталды. Аймармен бірге Сервит дін қызметкері Энтони Мари Пуччи (1819–92) және Капуцин орденінің миряны Франциск Мари Кампороссо (1804–66) да қасиетті деп жарияланды. Оның мерекесі Рим-католик шіркеуінде 2 тамызда тойланады. Папа Иоанн Павел II Аймарды "Евхаристияның елшісі" деп атады. Нью-Йорктегі Сент-Жан Баптист католик шіркеуінде Аймардың мүсіні орнатылған. Мүсіннің астында оның оң жақ иық сүйегі сақталған киелі қалдықтар қойылған.