Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жак Дюпуи (5 желтоқсан 1923 – 28 желтоқсан 2004) – бельгиялық иезуит священнігі және теолог. Ол бірнеше онжылдықтар бойы Үндістанда қызмет етті және Римдегі Григориан университетінде оқытумен айналысты.
Jacques Dupuis (5 December 1923 – 28 December 2004) was a Belgian Jesuit priest and theologian. He spent several decades in India and taught at the Pontifical Gregorian University in Rome.
Мансап
Жак Дюпуи 1941 жылы иезуит орденіне кірді. Бельгияда діни және академиялық білім алғаннан кейін, 1948 жылы Үндістанға кетті. Калькуттадағы Сент-Ксавьер колледжінде үш жыл (1948–1951) оқыту тәжірибесі, оған индуизмнің өзіне сеніп тапсырылған студенттердің тұлғаларын қалай қалыптастырғанын түсінуге көмектесті. Діндердің алуан түрлілігі туралы осы жаңалық – өмір бойына созылған ізденістің бастамасы болды: «Құдайдың өзін-өзі аян етуі міндетті түрде Иса Мәсіх арқылы барлық адамдарға жетеді ме?» Курсонгта дін қызметкері болып тағайындалғаннан кейін, Римдегі Григориан университетінде Александриялық Оригеннің діни антропологиясы бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Ол Курсонг иезуит теология факультетінде догматикалық теологиядан сабақ берді (кейін Делиге көшіріліп, «Видьяжёти теология колледжі» деп аталды). «Видьяджоти» журналының директоры болған Дюпуи әкесі, сондай-ақ Индия католик епископтары конференциясының кеңесшісі де болды. Теологиялық және дінаралық тақырыптар бойынша көптеген мақалалармен қатар, 1973 жылы (Жозеф Нойнермен бірге) шіркеу құжаттарының жинағын – «Христиандық сенім» кітабын жариялады, ол жиырма жыл ішінде жеті рет қайта басылды. Кейбіреулер оны католицизмді оқыған студенттер үшін теологиялық білімнің құнды құралы деп есептеді. 1984 жылы Үндістанда 36 жыл қызмет еткеннен кейін, Дюпуи Римдегі Григориан университетіне теология және христиан емес діндерді оқытуға шақырылды. Оның «Иисус Христос діндерге қатысады» (1989) кітабы жақсы қабылданып, итальян, ағылшын және испан тілдеріне аударылды. Ол «Грегорианум» журналының директоры болып тағайындалды және Рим папасының дінаралық диалог жөніндегі кеңесіне консультант ретінде кірді.
Jacques Dupuis became a Jesuit in 1941. After early religious and academic training in Belgium, he left for India in 1948. A three year (1948–1951) teaching experience at St. Xavier's Collegiate School, Calcutta, made him discover the way Hinduism shaped the personalities of the students entrusted to him. This discovery about the variety of religions was the beginning of a lifelong search: "does God's self revelation necessarily pass for all through the person of Jesus Christ?" After being ordained priest in Kurseong, India he completed a doctorate at the Gregorian University in Rome on the religious anthropology of Origen of Alexandria. He was assigned to teach Dogmatic Theology at the Jesuit Faculty of Theology of Kurseong (later shifted to Delhi, and renamed 'Vidyajyoti College of Theology'). Director of the journal Vidyajyoti Journal of Theological Reflection, Father Dupuis was also an adviser to the Catholic Bishops' conference of India. Besides numerous articles on theological and inter religious topics, he published in 1973 (with Josef Neuner) a collection of church documents, The Christian Faith, that went into seven editions over twenty years. Some considered it an invaluable instrument of theological learning for students of Catholicism. In 1984, after 36 years in India, Dupuis was called to teach theology and non Christian religions at the Gregorian University in Rome. His book Jésus Christ à la rencontre des religions (1989) was well received and promptly translated in Italian, English and Spanish. He was made director of the journal Gregorianum and appointed consultor at the Pontifical Council for Interreligious Dialogue.
Тексеру жүргізілуде
2001 жылы Рим Куриясының бөлімі – Дін ілімдері жөніндегі қауым, оның «Діндердің көптігіне қатысты христиандық теологияға қарай» атты кітабында «басқа діндердегі шындық пен ізгіліктің тұқымдарын» дұрыс түсінуге қатысты «маңызды доктриналық мәселелерде қиындықтар» тудыратын белгісіздіктер бар екенін анықтады. Тіпті оң пікір білдірген Гавин Д’Коста, Дюпуидің аргументінде «Шіркеудің құтқарылудың арашысы ретіндегі ‘қажеттілігі’ (Lumen Gentium 14) жоқ екенін» атап өтті. Дюпуиге осы құжатқа қатысты өз ұстанымын нақтылау тапсырылды, бірақ оған ешқандай тәртіптік шара қолданылмады. Оның кітабының келесі басылымдарында қауымның оның еңбегін түсініксіз деп санаған тұстарын көрсететін хабарламасының көшірмесі қосылуы тиіс болды. 2003 жылы бір адам «КДФ-пен болған оқиға оның психикалық және физикалық денсаулығына зор зиян келтіргенін» хабарлады. Хабарламада былай делінген: «Басқа діндердегі шындық пен ізгіліктің тұқымдары, Иса Мәсіхтен алынған аянның немесе оның ақиқаттарына белгілі бір деңгейде қатысады деп санау католик доктринасына сәйкес келеді. Алайда, осы шындық пен ізгіліктің элементтерінің, немесе олардың бір бөлігінің, түпкілікті аралықты Иса Мәсіхтен алмайды деп айту – қателік». Кейіннен Дюпуидің «жаңашыл» еңбегі «Құдайдың адамзатты құтқару жоспарында» басқа діндердің мағынасы туралы жоғары бағаланды.
In 2001, the Congregation for the Doctrine of the Faith, a department of the Roman Curia, determined that his book Toward a Christian Theology of Religious Pluralism contained ambiguities that present "difficulties on important doctrinal points" with respect to the proper understanding of "the seeds of truth and goodness that exist in other religions." Even a positive reviewer, Gavin D'Costa, noted that in Depuis's argument, "there is no 'necessity' (Lumen Gentium 14) of the Church as the mediator of salvation." Dupuis was told to clarify his position in relation to that document, but he was never disciplined. Future editions of his book had to include a copy of the Congregation's notification about areas in which it considered his work unclear. A visitor reported in 2003 that "the ordeal he went through with the C. D. F. had caused havoc to his mental and physical health." The notification stated: "It is consistent with Catholic doctrine to hold that the seeds of truth and goodness that exist in other religions are a certain participation in truths contained in the revelation of or in Jesus Christ. However, it is erroneous to hold that such elements of truth and goodness, or some of them, do not derive ultimately from the source mediation of Jesus Christ." Subsequently, however, Dupuis's 'pioneering' work was highly praised on the meaning of other religions in "God's plan of salvation of mankind."
Христиандық ілім
Көптеген теологтар Үштікке негізделген христологияны және Әке мен Ұлдың, Ұл мен Киелі Рухтың арасындағы қарым-қатынасты түсінуді қолдайды. Жак Дюпуидің "Сіз мені кім деп айтасыз?" атты еңбегінде ол Иса Мәсіхтің бір тұлғасында оның екі табиғатын, адам және құдайды ажырата алатынымызды, сондықтан оның жаратылмаған құдайлық табиғатының және оның жаратылған, шектеулі адам табиғатының арасындағы айырмашылықты көрсетеді. Иса Мәсіх пен Әкесі арасындағы қарым-қатынасты дұрыс түсіндіру үшін Дюпуи Мәсіхтің құдайлық және адамдық табиғаттарының әр қырын сипаттау үшін әртүрлі терминдерді қолданады. "Абсолютті" және "түпкілікті" дегеннің орнына Дюпуи "құрылтайшы" және "әмбебаптық" терминдерін қолданады. Осылайша, Дюпуи талқылауды абсолюттілікке баулудан аулақ етуге тырысады. Біріншіден, Құдай туралы біліміміз абсолютті немесе түпкілікті емес, қажетті түрде шектеулі. Екіншіден, Абсолютті Құтқарушы – Әке, Ол қайта тірілген Иеміздің және барлық шындықтың түпкі көзі. Сондықтан, Құтқарушы Мәсіхтің бірегейлігі мен әмбебаптығы 'құрылтайшылық' болып табылады. Құдайдың денеленген Ұлы ретінде Иса тарихтың орталығы және құтқарылудың бүкіл процесінің кілті, ал оның қайта тірілуі оның адамдық өміріне әмбебаптық маңыз береді. Осы мағынада ол әмбебаптық құтқарылудың 'құрылтайшысы'. Дюпуи Исаның әмбебаптық Құтқарушы ретіндегі құрылтайшылық ерекшелігінің оның Құдайдың Ұлы екендігіне негізделгенін баса айтады.
Many theologians argue for a Christology that is expressly based on the Trinity and an understanding of the interpersonal relationships between Father and Son and between Son and Holy Spirit. In Jacques Dupuis' Who Do You Say I Am?, he argues that, within the one person of Jesus Christ, we can distinguish between his two natures, human and divine, and thus between the operations of his uncreated divine nature and his created finite human nature. In order to properly phrase the relationship between Jesus Christ and the Father, Dupuis utilizes different terms to describe aspects of Christ's divine and human nature. Instead of "absolute" and "definitive", Dupuis speaks in terms of "constitutive" and "universal". In this way, Dupuis tries to lead the discussion away from dealing in absolutes. First, our knowledge of God is not absolute or definitive; it is necessarily limited. Second, the absolute Savior is the Father, who is the ultimate source of the risen Lord and of all reality. Hence, the uniqueness and universality of Christ the Savior are 'constitutive.' As the son of God incarnate, Jesus is the center of history and the key to the entire procession of salvation, and his resurrection confers universal significance on his human existence. In this sense, he is 'constitutive' of universal salvation. Dupuis emphasizes that Jesus' constitutive uniqueness as universal Savior rests on his personal identity as the Son of God.