Шарль Кольбер, Кросси графы: Француз мемлекет қайраткерінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Француз мемлекет қайраткері (1625–1696)

Шарль Колбер, Круаси маркизі (1625 – 28 шілде, 1696) – француз мемлекет қайраткері және дипломат.

Өмірбаян

Колберт Реймсте дүниеге келді. Ағасы Жан-Батист Колбер сияқты, ол өзінің мансабын соғыс министрі Ле Телльер кеңсесінде бастады. 1656 жылы ол Мец Парламентіне кеңесші болып тағайындалды, ал 1658 жылы Эльзас интенданты және жаңадан құрылған Эльзас егемендік кеңесінің президенті болды. Осы лауазымда ол Францияға жақында қосылған аумақты қайта ұйымдастыруға міндетті болды. Ағасының сарайдағы тұрақты қолдауы оған Германия мен Италияға бірнеше дипломатиялық миссияларға (1659–1661) жол ашты. 1662 жылы ол Круасси графы және Мец Парламентінің президенті атанды. Сойсон (1665), Амиен (1666) және Париж (1667) қалаларында интендант қызметтерін атқарғаннан кейін, ол толығымен дипломатияға бет бұрды. 1668 жылы ол Францияны Экс-ла-Шапель конференциясында өкілдік етті; және сол жылдың тамызында Англияның Карл II-імен Довер шарты туралы келіссөздер жүргізу үшін Лондонға, Сент-Джеймс сарайына елші ретінде жіберілді (1630–1685). Ол король Карл мен оның қарындасы Орлеандық Генриетта арасындағы Англия жоғары теңізіндегі Довердегі кездесуді ұйымдастырды, Луиза де Керуальге, мадамның құрметті қызына орын тауып корольдің жеке құрметіне ие болды және оны Голландия Республикасына қарсы үшінші ағылшын-голландия соғысын жариялауға көндірді. Ниймвеген шартының (1676–1678) келіссөздері оның дипломат ретінде беделін одан әрі арттырды, ал король Людовик XIV (1638–1715) 1679 жылы ағасы Арнольд де Помпоннның опасыздыққа ұшырауынан кейін оны Францияның сыртқы істер министрі етіп тағайындады. Ол бірден француз патшалық дипломатиясының толық бағытын өз қолына алды. Шет елдік елшілер енді басқа мемлекеттік хатшылар емес, одан қабылдамайтын болды және дипломатиялық нұсқаулар да одан берілді. Бейбіт уақытта аннексия идеясын қалыптастырған – де Лувуа емес, ол болды, осы үшін ол қайта біріктіру палаталарын пайдаланды. Ол бұл жоспарды 1658 жылдан бастап Эльзасқа қатысты ұсынған. Оның саясатының алғашқы мақсаты – соғыс жарияламай, қайта біріктіру палаталары арқылы қосылған аумақтарды сақтап қалу болды, осы мақсатта ол Бранденбург сайлаушысымен (1681) және Даниямен (1683) одақ шартына қол қойды; бірақ Нант эдиктің күшін жоюдан (1685) кейін туған қиындықтар оны жоспарынан бас тартып, Германиямен соғысқа (1688) дайындалуға мәжбүр етті. Бейбітшілік туралы келіссөздер қайта басталғанда, ол 1696 жылдың 28 шілдесінде Париждің сыртындағы Версаль сарайында қайтыс болды. Оның кеңсе қызметкері Бержерет оның көмекшісі болды.

Colbert was born in Reims. Like his elder brother Jean Baptiste Colbert, he began his career in the office of the minister of war Le Tellier. In 1656 he bought a counsellorship at the parlement of Metz, and in 1658 was appointed intendant of Alsace and president of the newly created sovereign council of Alsace. In this position he had to re organise the territory recently annexed to France. The steady support of his brother at court gained for him several diplomatic missions to Germany and Italy (1659–1661). In 1662 he became marquis de Croissy and président à mortier of the parlement of Metz. After various intendancies, at Soissons (1665), at Amiens (1666), and at Paris (1667), he turned to diplomacy for good. In 1668, he represented France at the conference of Aix la Chapelle; and in August of the same year was sent as ambassador to the Court of St. James in London, where he was to negotiate the definite Treaty of Dover with Charles II of England, (1630 1685). He arranged the interview at Dover on the English Channel between King Charles and his sister Henrietta of Orléans, gained the King's personal favor by finding a mistress for him, Louise de Kéroualle, maid of honour to Madame, and persuaded him to declare the Third Anglo Dutch War against the Dutch Republic. The negotiation of the Treaty of Nijmwegen (1676–1678) still further increased his reputation as a diplomat and King Louis XIV, (1638 1715), made him secretary of state for foreign affairs for France after the disgrace of Arnauld de Pomponne, brought about by his brother in 1679. He at once assumed the entire direction of French royal diplomacy. Foreign ambassadors were no longer received and diplomatic instructions were no longer given by other secretaries of state. It was he, not de Louvois, who formed the idea of annexation during a time of peace, by means of the chambers of reunion. He had outlined this plan as early as 1658 with regard to Alsace. His policy at first was to retain the territory annexed by the chambers of reunion without declaring war, and for this purpose he signed treaties of alliance with the elector of Brandenburg (1681), and with Denmark (1683); but the troubles following upon the revocation of the Edict of Nantes (1685) forced him to give up his scheme and to prepare for war with Germany (1688). The negotiations for peace had been begun again when he died at the Palace of Versailles, outside of Paris, on 28 July 1696. His clerk, Bergeret, was his assistant.

Неке және балалар

1664 жылы ол бай банкирдің қызы Франсуаза Бероға үйленді, ол өзімен бірге Круасси аймағын әкелді, ол 1676 жылдың шілдесінде маркизатқа айналдырылды. Олардың 7 баласы болды: Жан Батист Колбер, Торси маркизі (1665–1746), ол одан кейін Сыртқы істер министрі болды. Шарль Жоахим Колберт (1667–1738), Монпелье епископы. Мари Франсуаза (1671–1724), Бузоль маркизіне үйленді. Луи Франсуа Анри Колбер, Круасси графы (1676–1747), әскери қызметкер және дипломат. Шарлотта Колберт (1678–1765), Маубуисон аббаттығының әйелі. Маргарита Тереза Колберт (1682–1769), Рейнал маркизіне, кейін Сен-Пьер герцогына үйленді. Олимп Софи Колберт (1686–1705), үйленбеді.