Роберт Русса Мотон: Американдық педагог және жазушының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Американдық педагог және жазушы (1867–1940)

Роберт Русса Мотон (26 тамыз 1867 – 31 мамыр 1940) – американдық педагог және жазушы. Ол Хэмптон институтында әкімшілік қызметте болды. 1915 жылы Букер Т. Вашингтонның қайтысынан кейін Тускеги институтының директоры болып тағайындалды және 1935 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін 20 жыл осы лауазымды атқарды.

Өмірбаян

Роберт Русса Мотон 1867 жылғы 26 тамызда Вирджиния штатының Амелия округінде дүниеге келді және Вирджиния штатының Принс-Эдвард округіне жақын орналасқан Райс қаласында өсті. Ол құл саудасымен байыған африкалық басшының немересі еді. Кейіннен сол басшының өзі құлдыққа сатылып, осыдан кейін Америкада Мотон отбасы құрылды. Мотон 1890 жылы Хэмптон институтын бітірді. 1905 жылы Элизабет Хант Харриске үйленді, бірақ ол 1906 жылы қайтыс болды. 1908 жылы екінші әйелі Дженни Ди Бутқа үйленді. Олардың үш қызы болды: Шарлотта Мотон (Хаббард), ол президент Линдон Б. Джонсон басқаруындағы Мемлекеттік департаментте мемлекеттік хатшының орынбасары болды; Кэтрин Мотон (Паттерсон); және Дженни Мотон (Тейлор). Үшеуі де үйленіп, балалы болды. 1891 жылы Мотон Хэмптон институтының ерлер студенттік кадет корпусының коменданты болып тағайындалды, бұл лауазымды он жылдан астам уақыт бойы атқарды. Ол бейресми түрде "майор" деп танылды. 1915 жылы Букер Т. Вашингтон қайтыс болғаннан кейін Мотон Вашингтонның орнын басып, Тускеги институтының екінші директоры болды. Жұмыс оқу бағдарламасын қолдаған кезде ол білім беруді, либералды өнерді оқу бағдарламасына енгізуді, ауыл шаруашылығы және білім беру салаларында ғылым бакалавры дәрежесін құруды баса назарға алды. Ол оқу курстарын, әсіресе мұғалімдерді даярлауды жақсартты, факультет пен әкімшілік сапасын арттырды, жаңа ғимараттар салдырды және солтүстіктегі бай ақ нәсілді демеушілермен байланыстарын сақтап, қаржыны айтарлықтай арттырды. Мотон мектеп директоры болып қызмет еткен кезінде бірнеше кітап жазды. 1919 жылы Парижде өткен Бірінші Панафрикалық конгресске қатысып, әлемнің түкпір-түкпірінен келген басқа да педагогтар мен белсенділермен кездесті. 1922 жылы ол Линкольн мемориалының ашылуында басты баяндама жасады, соңында: "Менің сенімімше, бәріміз – қара және ақ, солтүстік және оңтүстік – [Линкольн] Американы тең әділдік пен тең мүмкіндіктердің үлгісі етіп, тудың астында қызмет етуге дайын және құлшынып күтетін барлық адамдарға тең мүмкіндік беру үшін бастаған жұмысын аяқтауға ұмтыламыз" деді. Ол ашық ауада, қара нәсілді адамдар жиналған жерде сөйлегенде, ақ нәсілді спикерлермен бірге отыруға рұқсат алған жоқ. Мотон расалық қатынастарда қарсыласу емес, келісімге келуді жақтады. Ол афроамерикалықтардың мүддесін қорғаудың ең жақсы жолы – ақ нәсілділерді қара нәсілділердің құндылығына олардың үлгілі мінез-құлқы арқылы сендіру деп сенді. Ол жағдайды ушықтырмауға тырысты, сегрегациямен күреспеді және ақтардың билігіне қарсы шыққан жоқ. Мотон Эндрю Карнеги және Джон Д. Рокфеллер кіші сияқты ірі қайырымдылық ұйымдарының кеңестеріне мүше болып, оның ықпалы зор болды. Sears, Roebuck and Company компаниясының президенті Джулиус Розенвальд ауылдық Оңтүстіктегі афроамерикалықтар үшін 6000-нан астам "Розенвальд" мектептерін салуға қаржы бөлгенде, Мотонның дағдылары сахна артында ойнағаны анық болды. Герберт Гувердің президенттік амбицияларына қауіп төндіретін жанжалды болдырмау үшін Гувердің достары оны Республикалық партиядағы "үлкен қаралардың" сыншыларын тыныштандыруға шақырды, ал Гувер бұл жұмысты Роберт Мотонға тапсырды. Гувер су тасқыны аймағындағы құқық бұзушылықтарды тексеру үшін Мотон басқарған және белгілі афроамерикалықтардан құралған Түсті кеңесші комиссия құрды. Комиссия мұқият тергеп, жағдайдың нашарлығы туралы Мотонға баяндады. Мотон бұл зерттеулерді Гуверге ұсынды және су тасқынынан зардап шеккендерге көмек көрсету үшін дереу жақсартуды ұсынды. Бірақ бұл ақпарат жария етілмеді. Гувер Мотоннан тергеу нәтижелерін жасырын ұстауын өтінді. Гувер президенттікке үміткер болса, Мотон мен оның жақтастары ел тарихында бұрын-соңды болмаған рөл атқаратындығын айтты. Сондай-ақ, Гувер президент болған жағдайда банкрот болған плантаторлардың жерін афроамерикалықтарға тиесілі шағын шаруашылықтарға бөлуді жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Гувердің уәделеріне сүйенген Мотон Түсті кеңесші комиссиясы Дельтадағы құқық бұзушылықтардың толық көлемін ашпауын қадағалады және афроамерикалықтарға Гувердің кандидатурасын қолдауға шақырды. Алайда 1928 жылы президент болып сайланғаннан кейін Гувер Роберт Мотонды және оның қара нәсілді сайлаушыларға берген уәделерін елемеді. 1932 жылғы сайлауда Мотон Гуверді қолдауын кері алып, Демократиялық партияға қосылды. Мотон 1935 жылы Тускеги институтынан зейнетке шықты және 1940 жылы 72 жасында Вирджиния штатының Глостер округіндегі Холли-Нолл үйінде қайтыс болды, ол Хэмптон институтында жерленді. Тускеги институты Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде әуешілердің жаттығулары өткен алаңды Роберт Мотонның құрметіне атады.

Robert Russa Moton was born in Amelia County, Virginia, on August 26, 1867, and was raised in nearby Rice, Prince Edward County, Virginia. He was the grandson of an African chieftain, who had grown wealthy by engaging in slave trading. Later this chief was himself sold into slavery, leading to the establishment of Moton's family in the Americas shortly thereafter. Moton graduated from the Hampton Institute in 1890. He married Elizabeth Hunt Harris in 1905, but she died in 1906. He married his second wife, Jennie Dee Booth, in 1908. They had three daughters together: Charlotte Moton (Hubbard), who became a deputy assistant secretary of state at the State Department under President Lyndon B. Johnson; Catherine Moton (Patterson); and Jennie Moton (Taylor). All three married and had families. In 1891, Moton was appointed commandant of the male student cadet corps at Hampton Institute, equivalent to Dean of Men, serving in this position for more than a decade. He was informally known as the "Major". In 1915, after the death of Booker T. Washington, Moton succeeded Washington as the second principal of the Tuskegee Institute. While supporting the work study program, he emphasized education, integrating liberal arts into the curriculum, establishing Bachelor of Science degrees in agriculture and education. He improved courses of study, especially in teacher training, elevated the quality of the faculty and administration, constructed new facilities, and significantly increased the endowment by maintaining his connections to wealthy white benefactors in the North. Moton wrote a number of books while he served as principal. He attended the First Pan African Congress in Paris in 1919, meeting other educators and activists from around the world. In 1922, he was the keynote speaker at the dedication of the Lincoln Memorial, closing with "I believe that all of us, black and white, both North and South, are going to strive on to finish the work which [Lincoln] so nobly began to make America an example for the world of equal justice and equal opportunity for all who strive and are willing to serve under the flag that makes men free." Speaking outdoors to a segregated crowd, Dr. Moton was not allowed to sit with the other speakers who were white. In race relations, Moton advocated accommodation, not confrontation. He firmly believed that the best way to advance the cause of African Americans was to convince white people of black people's worth through their exemplary behavior. Never one to rock the boat, he didn't fight segregation or challenge white authority. Moton sat on the boards of major philanthropic organizations with the likes of Andrew Carnegie and John D. Rockefeller Jr., and his influence was considerable. When Julius Rosenwald, president of Sears, Roebuck and Company, provided the funding to build more than 6,000 "Rosenwald" schools for rural Southern African Americans, Moton's skills were clearly in play behind the scenes. To avoid a scandal that would threaten Herbert Hoover's presidential ambitions, Hoover's friends urged him to get what they called "the big Negroes" in the Republican Party to quiet his critics, and Hoover turned to Robert Moton for the job. Hoover formed the Colored Advisory Commission, led by Moton and staffed by prominent African Americans, to investigate the allegations of abuses in the flood area. The commission conducted a thorough investigation and reported back to Moton on the deplorable conditions. Moton presented the findings to Hoover, and advocated immediate improvements to aid the flood's neediest victims. But the information was never made public. Hoover had asked Moton to keep a tight lid on his investigation. In return, Hoover implied that if he were successful in his bid for the presidency, Moton and his people would play a role in his administration unprecedented in the nation's history. Hoover also hinted that as president he intended to divide the land of bankrupt planters into small African American owned farms. Motivated by Hoover's promises, Moton saw to it that the Colored Advisory Commission never revealed the full extent of the abuses in the Delta, and Moton championed Hoover's candidacy to the African American population. However, once elected president in 1928, Hoover ignored Robert Moton and the promises he had made to his black constituency. In the following election of 1932, Moton withdrew his support for Hoover and switched to the Democratic Party. Moton went on to retire from Tuskegee in 1935 and died at his home Holly Knoll, in Gloucester County, Virginia, in 1940 at the age of 72 where he was buried at the Hampton Institute. Tuskegee Institute named the field where Airmen trained during World War I after Robert Moton, in honor of everything he did for the institute.

Мұра мен құрмет

Тускеги сифилисі эксперименті, АҚШ тарихындағы ең танымал биомедициналық зерттеулердің бірі, Мотон Тускеги институтын басқарған кезде басталды. 1932 және 1972 жылдар аралығында Алабама штатының Мейкон округінде АҚШ-тың Халық денсаулығы қызметі жүргізген клиникалық зерттеу, қатысушыларға диагнозын хабарламағаны және пенициллиннің 1940 жылдары сифилиске қарсы тиімді екені дәлелденгеніне қарамастан, емдемегені үшін этикалық мәселелерге толы болды. Зерттеу АҚШ үкіметінен тегін медициналық көмек алып жатыр деп ойлаған, кедей, ауылдық афроамерикалық ер адамдарда сифилис ауруының қалыпты дамуын бақылады. Мотон зерттеуді мақұлдады және медициналық қызметкерлерді қоса, институционалдық ресурстарды ұсынды. Этикалық даулардың тууына байланысты зерттеу 1972 жылы тоқтатылды. Зерттеудің құрбандарының арасында сифилис салдарынан қайтыс болған көптеген ер адамдар, 40 әйел, олар ауруға шалдыққан, және тумысынан сифилиспен туған 19 бала болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тускеги авиаторларының алғашқы оқу базасы оның құрметіне Мотон Майдан деп аталды. Мотон армия афроамерикалық әскери ұшқыштарды Тускеги институтында ресми оқытуды бастағанға бір жыл бұрын қайтыс болды. Бірақ оның басшылығымен мектеп авиациялық оқуға, инженерлік және техникалық оқытушыларға ресурстарды жұмылдырды. Бұл ресурстар Тускеги институтының Азаматтық ұшқыштарды даярлау бағдарламасына қатысуына ықпал етті, бұл жалпыұлттық жоба афроамерикалық ұшқыштарды Тускегиде даярлауға әкелді. Оның Глостер округіндегі зейнетке шығу орны Холли Нолл Роберт Р. Мотон үйі деп белгілі болды және 1981 жылы АҚШ Ұлттық тарихи ескерткіші деп жарияланды. Принс-Эдвард округінің Фермвилл қаласында орналасқан бұрынғы Р. Р. Мотон орта мектебі 1998 жылы АҚШ Ұлттық тарихи ескерткіші деп тағайындалды. Қазір ол білім берудегі азаматтық құқықтарды зерттеу орталығы – Роберт Русса Мотон мұражайына орналасқан. Роберт Р. Мотон орта мектебі, Алабама штатының Лидс және Сикамор қалаларында, екі мектеп те 1948-1970 жылдар аралығында жұмыс істеді, оның құрметіне аталды. Оның есімімен бастауыш мектептер Хэмптон (Вирджиния), Бруксвилл (Флорида), Майами (Флорида), Вестминстер (Мэриленд), Истон (Мэриленд), Эмпория (Вирджиния) және Нью-Орлеан (Луизиана) қалаларында аталды. 1932 жылы Мотон NAACP-дан Спингерн медалін алды. Хэмптон университетінде 1950 жылдардың соңында салынған Мотон Холл ерлер жатақханасы оның құрметіне аталды.

The Tuskegee syphilis experiment, one of the most infamous biomedical research studies in U. S. history, began while Moton headed Tuskegee Institute. A clinical study conducted between 1932 and 1972 in Macon County, Alabama, by the U. S. Public Health Service, it became notorious for ethical issues, as it failed to tell participants their diagnosis and did not treat them, even after penicillin was proven in the 1940s to be effective against syphilis. The study followed the natural progression of untreated syphilis in poor, rural black men who thought they were receiving free health care from the U. S. government. Moton endorsed the study and provided institutional resources, including medical personnel. The study was finally shut down in 1972 amid ethical controversy. The victims of the study included numerous men who died of syphilis, 40 wives who contracted the disease, and 19 children born with congenital syphilis. Moton Field, the initial training base for the Tuskegee Airmen during World War II, was named after him. Moton had died the year before the Army commenced formal training of African American military pilots at Tuskegee Institute. But under his leadership, the school had established a commitment to aeronautical training with facilities, engineering, and technical instructors. These resources were a factor in Tuskegee Institute's participation in the Civilian Pilot Training Program, a nationwide endeavor which eventually led to the training of African American pilots at Tuskegee. Holly Knoll, his retirement home in Gloucester County, has been known as the Robert R. Moton House and was designated as a U. S. National Historic Landmark in 1981. The former R. R. Moton High School, located in Farmville in Prince Edward County, was designated a U. S. National Historic Landmark in 1998. It now houses the Robert Russa Moton Museum, a center for the study of civil rights in education. Robert R. Moton High School, located in Leeds, Alabama and in Sycamore, Alabama which both schools operated from 1948–1970, were named in his honor. Elementary schools have been named for him in Hampton, VA, Brooksville, FL, Miami, FL, Westminster, MD, Easton, MD, Emporia, VA and New Orleans, LA. In 1932, Moton was awarded the Spingarn Medal from the NAACP. Moton Hall, a men's dorm built in the late 1950s at Hampton University, is named for him.

Мемлекеттік қызмет

Мотон мемлекеттік қызметтің әртүрлі саласында рөл атқарды. 1918 жылы президент Вудро Вильсонның өтініші бойынша ол Францияға барып, ондағы АҚШ-тың афроамерикалық әскерлерін тексерді. 1923 жылы ол Алабама штатының Тускеги қаласында афроамерикалықтарға арналған ардагерлер әкімшілік ауруханасын құруда жетекші рөл атқарды. 1927 жылы Америка Қызыл Кресінің, Ұлы Миссисипи су тасқыны жөніндегі афроамерикалық кеңес комиссиясының төрағасы болды. 1932 жылы Гаитидегі білім беру жөніндегі АҚШ комиссиясының төрағасы.

Жарияланымдар

Раса дамуына қажетті кейбір элементтер, 1913. Нәсілдік жақсы тілектер сөздері, 1916. Бүгінгі негр: Елу жыл ішіндегі таңғажайып өсім, 1921. Негрдің Линкольнге қарызы (8 б.), 1922. Фрисселл – салушы: Хэмптон институтындағы Огден залында Фрисселл ескерткіш мүшесінің ашылуындағы сөз, 1923. "Шығу жолын табу" (автобиография). Гарден-Сити, Нью-Йорк: Даблдей, Пейдж және компания, 1920. Негр не ойлайды. Гарден-Сити, Нью-Йорк: Даблдей, Доран және компания, 1929.