Кіріспе

Үндістанның Керала штатындағы жасанды арал Чилидегі арал Уиллингдон аралы - Үндістанның ең үлкен жасанды аралы, ол Керала штатындағы Кочи қаласының бір бөлігін құрайды. Қазіргі Уиллингдон аралының көп бөлігі Вембанаду көлінен алынып, бұрын бар, бірақ кішкентай табиғи аралдың айналасындағы топыраққа толыды. Уиллингдон аралы Кочи портының, сондай-ақ Кочи әскери-теңіз базасының, Үндістан әскери-теңіз күштерінің оңтүстік әскери командасының, өсімдік карантиндік станциясының, Кочин кеден үйінің және Балық шаруашылығы технологиясының орталық институтының мекені ретінде маңызды. Аралда портпен байланысты басқа мекемелер де орналасқан, атап айтқанда, Кочин порт тресті кеңсесі (Кочи портын басқарады), Кедендік кеңсе, Сауда теңіз департаменті және екі ондағаннан астам экспорттық-импорттық кеңселер, қоймалар, бірнеше қонақ үйлер және бизнес орталықтар. Кочин портының теңіз мұрасы мұражайы аралда орналасқан.

Тұжырымдама

Кочиде жаңа порт құру идеясын алғаш рет лорд Уиллингдон, Мадрас президиумының губернаторы, Кочиде Үндістанның батыс жағалауында жаңа заманауи порт құруға тағайындаған сэр Роберт Бристоу ойлаған.

Құрылыс

Арал 1936 жылы қазіргі порттың құрылысы кезінде пайда болды. Жаңа портты орналастыру үшін Вембанад көлін тереңдету кезінде топырақ қазылған. Бұл жобаға тапсырыс берген сол кездегі Үндістанның вице-королі Уиллингдонның 1-егерлінің есімі берілген. Сонымен қатар, теңіз кемелері де оңтүстікке қарай Вендурутхи аралында салынған, соғыс аяқталған кезде олар Жапонияға шабуыл жасау үшін десант кемелерін салумен айналысты. 1940 жылы қонақ үйге жанасатын жолаушылар пристани мен кеден үйі, жолаушылар тұғыры мен темір жолдың жақтаулары салынды.

Британдық әскери қолдану

Корольдік әуе күштері осы жазық аумақты ыңғайлы орналасқан қалың аумаққа тез пайдаланып, үлкен әуеайлақ салды. Жаңа пошта кеңсесі, қонақ үй мен кеңселердің арасында ашық ауада жүзу моншасы және оған іргелес орналасқан филиал банкі де барлық жағдайды толықтырды.

1947 жылдан бастап

Көлік хабын басқару 1947 жылы Үндістан тәуелсіздік алған кезде Британ империясынан Үндістанға берілді. Қаланың солтүстік-шығысында, Арал әуежайының азаматтық анклавы жабылды. Әуежай INS Garuda әскери-теңіз әуе станциясы ретінде жалғасты. Аралдың қалған жері 1950 жылдары тез пайдаланылды. Бұл арал ежелгі қаланың табиғи емес қосымшасы емес, ол антикварлық Кочин мегаполисінің коммерциялық орталығы болды. Кочин - Үндістанның ірі порты, ал Уиллингдон аралы - көрнекті жер. Арал материкті Вендурутхи көпірімен, жол және темір жол байланысымен байланысты. аралдың маңында орналасқан. Сонымен қатар, ол ірі туристік орталық. Уиллингдон аралында бірнеше қонақ үйлер мен клиринг агенттерінің кеңселері орналасқан. Бұлардан басқа, аралда құрғақ док, өрт сөндіру станциясы, танк фермалары, аурухана және ғибадат орындары бар. Аралға карантинге жатқызылған аурулардың кіруін болдырмау үшін порттың денсаулық сақтау ұйымы жұмыс істейді. Кочин сауда және өнеркәсіп палатасы стратегиялық тұрғыдан мұнда орналасқан, сонымен қатар әуежайдың маңында Үндістан үкіметінің туристік ақпарат кеңсесі орналасқан. Бұл арал халықаралық сауда орталығы болып табылады. Бірқатар порттық кеңселер, ұлттық және халықаралық банктердің филиалдары, туристік агенттіктер, сувенирлік дүкендер және қоймалар. Аралда Кочин порты мен кеден үйінің қызметкерлері тұрады. Осы отбасылар мен әскери-теңіз базасында тұратын отбасылардың игілігі үшін бес мектеп пен балабақша бар. Олардың үшеуі "Кендрия Видьялая" мектептер тобына жатады.

Аралға жету

Уиллингдон аралы материкпен Маттанчери және Вендурутхи көпірі арқылы байланысқан. Аралға күн сайын Матанчери, Форт-Кочи, Випин және Марин-Драйв қалаларынан көптеген жолаушылар қайықтары жүреді. Аралға ең қысқа жол - 47А ұлттық тас жолы арқылы да жетуге болады.