Zoran Erić

Кіріспе

Сербия композиторы (1950-2024) Зоран Эрич (,; 6 қазан 1950 - 20 қаңтар 2024) - Сербия композиторы. Ол Сербияның Белград қаласындағы Өнер университетінің музыка факультетінде композиция, оркестрлеу, театр және кино музыкасын оқытты.

Өмірбаян

Зоран Эрич 1950 жылы 6 қазанда Белградта дүниеге келді. Ол өзінің музыкалық білімін Хорватияның Карловац қаласында бастады, фортепиано мен скрипкада ойнады. Эрич Белградта Станожло Ражичичпен Музыка академиясында композиция оқыды. Университетте 1992-1998 жылдары музыка факультетінің деканы, 2000-2004 жылдары проректоры болды. 2007 жылдан композиция кафедрасының меңгерушісі. Ол балалар музыка шығармашылығы (Грожнян 1979, 1980 жылы Милан Михайловичпен), композиция (Консерватория Эирезия, Афина 1996, Гильдхолл музыка және драма мектебі, Лондон 2000, жазғы мектеп Сомбор 2009) және 2011 жылдан бастап Белград музыка фестивалі BEMUS көркемдік директоры болып табылады. Оның шәкірттері арасында композиторлар Ана Михайлович, Елена Янчич, Горан Капетанович, Татьяна Милошевич, Божидар Обрадинович, Силард Мезеи, Владимир Пейкович, Ивана Огнянович және Бранка Попович бар. Ол сондай-ақ Александра Вребаловқа, Ана Соколовичке, Аня Дьорджевичке, Марко Никодиевичке, Иван Брклячичке, Светлана Савичке және Милан Алексичке әсер етті. Эричтің музыкасы әлемнің көптеген ірі фестивальдері мен орындарында, соның ішінде Прага көктемгі халықаралық музыка фестивалі, Лондон фестивалі, Дубровник жазғы фестивалі, Охрид жазғы фестивалі, Электрондық өнерлер қоғамы (ISEA 94), BEMUS, ISCM World Music Days, Барбикан залы, Cankarjev dom (Любляна), Ректор сарайы Атриумы (Дубровник), Консертусет (Стокгольм), Ватрослав Лисинский концерт залы (Загреб), Камермусаль deriksa Берлин филармоникасы, Киелі София шіркеуі (Охрид), Вигмор залы, Дебрю Ижекер, Сибелиус академиясының камералық музыка залы (Хельсинки), тағы басқалары. Орындаушылар арасында Белград струн оркестрі, Ирландия камералық оркестрі, Загреб солистері, Берлин филармониясының 12 виолончелисттері, Белград филармониясы оркестрі, Живовин Здравкович, Душан Миладинович, Кенет Жан, Павле Дешпальж, Джеймс Джуд, Урош Ляйович, Александар Павлович, Боян Суджич, Дарька Матич Марович, Дэвид Такено, Со Ок Ким, Малахи Робинсон, Джон Богдан Стефанеску, Мария Шпенглер, Ариса Фуджита, Небойша Игнатьович, Софи Ландонш, Милошич, Эмануэль Пахуд, Любиша Петр Йованович, Ян Чан, Александр Мажаржар және Дела Моданович бар. Сахналық музыканың елеулі рекорды бар композитор ретінде Эричтің хореографтар мен режиссерлер Лидия Пилипенко, Соня Вукицевич, Харис Пашович, Горчин Стоянович, Никита Миливоевич, Вида Огненович, Небоша Брадич, Милан Караджич, Деян Мияч, Боро Драшкович, Ивана Вужич, Льиляна Тодорович және Эгон Савин сияқты басқа да хореографтармен және режиссерлермен өте жақсы көркемдік серіктестігі болды. Эрич өзінің еңбегі үшін көптеген марапаттар алды.

Zoran Erić was born in Belgrade on 6 October 1950 He started his musical education in Karlovac, Croatia, playing piano and violin. Erić studied composition in Belgrade with Stanojlo Rajičić at the Academy of Music. At the university he was vice dean of the Faculty of Music from 1992 to 1998, and vice rector from 2000 to 2004). He was head of the department of composition since 2007. He held seminars and lectures in children's music creativity (Grožnjan 1979, 1980 with Milan Mihajlović), composition (Conservatory Eiresia, Athens 1996, Guildhall School of Music and Drama, London 2000, Summer School Sombor 2009) and artistic director of the Belgrade music festival BEMUS since 2011. Among his students are composers Ana Mihajlović, Jelena Jančić, Goran Kapetanović, Tatjana Milošević, Božidar Obradinović, Szilard Mezei, Vladimir Pejković, Ivana Ognjanović and Branka Popović. He also influenced Aleksandra Vrebalov, Ana Sokolović, Anja Đorđević, Marko Nikodijević, Ivan Brkljačić, Svetlana Savić and Milan Aleksić. Erić's music has been performed widely across the world at major festivals and venues including Prague Spring International Music Festival, City of London Festival, Dubrovnik Summer Festival, Ohrid Summer Festival, Inter Society for the Electronic Arts (ISEA 94), BEMUS, ISCM World Music Days, Barbican Hall, Cankarjev dom (Ljubljana), Rector's Palace Atrium (Dubrovnik), Konserthuset (Stockholm), Vatroslav Lisinski Concert Hall (Zagreb), Kammermusiksaal der Berliner Philharmoniker, Church of St. Sophia (Ohrid), Wigmore Hall, De Ijsbreker, Sibelius Academy Chamber Music Hall (Helsinki), among others. Performers have included Belgrade Strings, Irish Chamber Orchestra, Zagreb Soloists, 12 Cellists of the Berlin Philharmonic, Belgrade Philharmonic Orchestra, Živojin Zdravković, Dušan Miladinović, Keneth Jean, Pavle Dešpalj, James Judd, Uroš Lajovic, Aleksandar Pavlović, Bojan Suđić, Darinka Matić Marović, David Takeno, So Ock Kim, Malachy Robinson, Jon Bogdan Stefanescu, Marija Špengler, Arisa Fujita, Nebojša Ignjatović, Sophie Langdon, Miloš Petrović, Emanuel Pahud, Ljubiša Jovanović, Youngchang Cho, Aleksandar Madžar and Dejan Mlađenović, among others. As a composer with significant record of stage music Erić also had a very good artistic partnership with choreographers and directors like Lidija Pilipenko, Sonja Vukićević, Haris Pašović, Gorčin Stojanović, Nikita Milivojević, Vida Ognjenović, Nebojša Bradić, Milan Karadžić, Dejan Mijač, Boro Drašković, Ivana Vujić, Ljiljana Todorović and Egon Savin among others. Erić received numerous awards for his work.

Стиль

Эрич көптеген жанрлардағы шығармаларды жазды. Алғашқы шығармаларында ол айқындыққа, формальды ашықтыққа және "әртүрлі бейнелердің" синтезіне бейімделген. Ол оркестр үшін хореографиялық "Күн қақпасының артында" және оркестр мен солистер үшін концертте өз музыкалық көрінісінің негізін қалады. Өзін қоршаған дыбыстың толық синтезі ретінде өзінің музыкалық көрінісін қалыптастыру қажеттілігі, қазірдің өзінде көрінеді Мираж, екі жылдан кейін жазған композицияларда Эричтің: балет Елизавета Черногория ханшайымы және хор Subito. 80-ші жылдардағы шығармашылығы үш негізгі композициямен белгіленеді: Off сол уақытқа дейін өзінің сөздік қорынан тыс музыка ретінде, Cartoon негізгі эмоционалдық клишелер мен қозғалыстың бастапқы ым-ишараларының ойыны ретінде және Talea Konzertstück ашық сезімталдылыққа "қозғалу" ретінде. 1990 жылдары Эрич өзінің жетілген музыкалық көрінісінің принциптерін өткірлендіріп, сублимациялаған бес бөлімді "Изображения хаоса" (1990-1997) циклын шығарды. Цикл құрамында: Юпитердің Ұлы Қызыл Дақ, Догонның Аномальды соққылары, Кішкентай қораптағы гелий, Мен сөйлемедім және Оберон концерті. Хаос моделін құру, "мемлекет емес процесс, болу емес болу", Эричтің мөлдір емес және хаотикалық тұлғаның жеке бейнесін құруға деген бейімділігі үшін парадигма ретінде қызмет етті. Музыка "өңдеу" кезеңдері (қозғалыстары) арқылы "өңдеу" болды: "Бесбілімдік", "Қарсылық", "Қайрат", "Таңдау" және "Қабылдау", ол "Имидж оф Хаос" циклындағы барлық композициялардың жалпы "формальды картасына" айналды. "Имиджз оф Хаос" циклымен бір уақытта (1989 жылдан бастап) театр және кино үшін музыка құрастыруды бастады. Эричтің екі түрі де, театр және кино музыкасы және "классикалық" шығармалар (Хаос циклынан, сондай-ақ 2000 жылдан кейінгі музыкасы) Six Scenes Comments, Con suono pieno, Who shot a Seagull? Есіңде ме, сен бір сұлуды атып өлтірдің! (А. Чехов), "Жеті көзқарас көкте", "Энтракт", "Б'нР" (Блюз және ритм)), арнайы біріктіріліп, өзара ортақ композициялық техникалық қозғалыстармен қамтылған.

Erić composed works of many different genres. Already in his early works he expresses a tendency towards clarity, formal perspicuity and the synthesis of "different images", establishing the bases of his own musical expression in the choreographic piece for orchestra Behind the Sun's Gate and Concerto for Orchestra and Soloists. The need to shape his musical expression as his own synthesis of total sound surrounding him, already evident in Mirage, is developed by in the compositions Erić wrote about two years later: the ballet Elizabeth the Princess of Montenegro and the choir Subito. His work during the 80s is marked by three key compositions: Off – as music beyond his own vocabulary until that time, Cartoon – as a play of basic emotional clichés and rudimentary gests of movement and Talea Konzertstück – as a "gliding" towards open sensitivity. In the 1990s Erić created the five part cycle Images of Chaos (1990—1997) in which he sharpened and sublimated the principles of his mature musical expression. The cycle contains: The Great Red Spot of Jupiter, The Abnormal Beats of Dogon, Helium in a Small Box, I Have Not Spoken and Oberon Concerto. The modelling of chaos, "a process rather than a state, becoming rather than being", served as a paradigm to Erić's tendencies to create the personal image of a non transparent and chaotic entity. The music was "processed" through the phases (movements) Unawareness, Resistance, Anger, Wondering and Acceptance which became a general "formal map" of all compositions from the cycle Images of Chaos. In the same period as the cycle Images of Chaos (from 1989) he started to compose music for theatre and film. Both types of Erić's production, theatre and film music and the "classical" works (from the Chaos cycle as well as his music after 2000 – Six Scenes – Comments, Con suono pieno, Who shot a Seagull? Don't you remember, you shot a seagull! (A. Chekhov), Seven Glances at the Sky, Entr'acte, B'n'R (Blues & Rhythm)), are specifically amalgamated and mutually imbued by common compositional technical moves.