Кіріспе

Американдық судья Джайлс Сазерленд Рич (30 мамыр 1904 – 9 маусым 1999) – АҚШ Кедендік және патенттік апелляциялық сотының (CCPA) судьясы, кейін АҚШ Федералдық апелляциялық сотының (CAFC) судьясы болды және патенттік құқыққа зор әсер етті. Ол Бенджамин Роббинс Кертистің 1851 жылы Жоғарғы Сотқа тағайындалғанынан бері кез келген федералдық сотқа тағайындалған алғашқы патенттік адвокат еді.

Ерте өмір

Рич 1904 жылғы 30 мамырда Нью-Йорк штатының Рочестер қаласында дүниеге келген. Ол патенттік практика және монополияға қарсы заңдар, әсіресе, үлестік құқық бұзушылық және патенттің дұрыс пайдаланылмауы мәселелерімен айналысты. Рич Нью-Йорк патенттік заң қауымдастығының жұмысына белсенді қатысып, 1948 және 1949 жылдары вице-президент, ал 1950 және 1951 жылдары президент болып сайланды, бұл қызметін толыққанды заңгерлік практикамен бірге жүргізді. Төрт жылдық жұмыстың нәтижесінде Рич пен Федерико дайындаған заң жобасы 1951 жылы Джозеф Брайсон (Оңтүстік Каролина штатынан Демократ) тарапынан Конгресске ұсынылды. Екі палатада да айтарлықтай пікірталассыз, "келісім жобасы" ретінде қабылданғаннан кейін, 1952 жылы президент Трумэн оған қол қойып, 1953 жылы күшіне енуіне келісім берді. Бұл 1870 жылғы Патент заңынан бері АҚШ патенттік заңнамасын толық қайта қараудың алғашқы реті болды.

Федералды сот қызметі

Ричті президент Дуайт Д. Эйзенхауэр 1956 жылғы 17 мамырда АҚШ Кеден және патенттік апелляциялық сотының судьясы Нобл Дж. Джонсонның қызметтен босаған орынбасар судья лауазымына ұсынды. 95 жасқа толғанда ол АҚШ тарихындағы ең қарт, әлі де жұмыс істеп жүрген федералды судья атанды; ол 1999 жылғы 9 маусымда қайтыс болғандықтан оның қызметі аяқталды.

Чакрабарти, Дир, Мемлекеттік көше

Сотшы Ричтің сот шешімдері қазіргі АҚШ патенттік құқығындағы ең маңызды, ықпалды және даулы шешімдердің қатарына жатады. Ол сотқа өз пікірін жазып, генетикалық түрлендірілген микроорганизмдерді (био-технология индустриясын құрған) патенттеуге қарсы АҚШ Патент және Сауда Белгілері Офисінің бұрынғы шешімдерін күштен шығарды (In re Chakrabarty), бағдарламалық қамтамасыз ету арқылы жасалған өнертабыстарды (In re Diehr) және бизнес-әдістерді (State Street Bank v. Signature Financial Group) мойындады, сондай-ақ осы патенттік өтінімдердегі өнертабыстардың қолданыстағы патенттік заңда (1952 жылғы Патент Заңы, оның негізгі авторы болған) заңды негізі бар екенін мәлімдеді.

Осы істер бойынша даулар

Diehr ісі бойынша және әсіресе State Street Bank v. Signature Financial Group ісі өте даулы шешімдер болды. Академиялық және құқықтық қауымдастықтың көптеген өкілдері бұл істердің дұрыс шешілмегенін және патенттік мүдделерді қолдайтын сот белсенділігінің мысалы екенін ойлады, сондай-ақ бұл шешімдерде қолданылған құқықтық негіздемелерге қатаң сын бағытталды. Мысалы, State Street Bank v. Signature Financial Group ісінде судья Рич өз қорытындысын 1952 жылғы Патент заңы бизнес-әдістерге патент алуға болмайтындығын жойды деген негізбен түсіндірді. Алайда, судья Ричтің өзінің ішінде басқаларымен бірге, осы ойлауға қарсылық білдіргені мәлім. Ол 1952 жылғы Патент заңы қабылданғаннан кейін көп ұзамай жазылған құқықтық мақаласында, Заңның 101-бабы бизнес-әдістерге патенттік қорғауды жоққа шығаратынын, тіпті "біздің заманымыздың ең ұлы өнертабыстарының бірі" деп аталған бекіне қызметінің де бизнес-әдіс болғандықтан патентке жарамсыз екенін айтқан. State Street шешімі 2008 жылы Federal Circuit-тің In re Bilski ісіндегі шешімімен маңызды бөлігінде күшін жойды. Жоғарғы Соттың Bilski-Mayo-Alice үштігіндегі шешімдері State Street шешімінде аяқталған құқықтық доктринаны одан да анық жоққа шығарды.

Ашық сыншы

Сот Rich жоғары соттың және Әділет департаментінің патенттік құқық бойынша ұстанымдарын, ол қолдағандарға қарсы болғандықтан, ашық сынады. Мысалы, In re Bergy ісі бойынша қайта қарау туралы пікірінде, Жоғарғы Сот оның авторлық құқығына ие болған CCPA-ның үкімін жойғаннан және істі "Паркерге қарсы Флок" ісі бойынша Жоғарғы Соттың шешімін ескере отырып, одан әрі қарау үшін CCPA-ға қайта жібергеннен кейін, ол CCPA үшін екінші Берги пікірін жазды. Онда ол бұрынғыдай шешімге келді, Флюк ешқандай түсініктеме бермегенін және АҚШ-тың Патенттік және Сауда белгілері кеңсесі Жоғарғы Сотты дұрыс емес шешім қабылдауға итермелегенін мәлімдеді.

1952 жылғы заңның түсіндірілуі туралы дау

Бұл эпизод 1952 жылғы Патент заңының қалай түсіндірілуі керек екеніне қатысты ұзаққа созылған даудың бір бөлігі болды – ол бұрынғы заңды мазмұнында өзгертпестен жаңадан кодификациялау ғана еді, әлде ол жаңа бағыт ашты ма? Төреші Рич бұл заң жаңашыл екенін және оның пікіріне, заң жобасын дайындаушылардың бірі ретінде ерекше мән беру керектігін айтты (жобаның бірлескен авторлары Генри Эштон және сол кездегі АҚШ Патент және сауда белгілері бюросының бас сарапшысы П. Дж. Федерико болды). Конгресс маңызды мазмұндық өзгеріс жасауға ниеттенбеген деген қарсы пікір Aro Mfg. Co. v. Convertible Top Replacement Co. ісіндегі Әділет министрі Хьюго Блэктің келісім пікірінде көрініс тапқан.