Кіріспе
Франк Альвин Сильвера (24 шілде 1914 – 11 маусым 1970) – Ямайка туған американдық актер және театр режиссері. Ямайканың Кингстон қаласында дүниеге келген және Бостонда өскен Сильвера 1934 жылы алғашқы сахналық рөлін ойнағаннан кейін заң факультетін тастап кетті. 1930-шы және 1940-шы жылдары ол Бродвейде және одан тыс жерлерде көптеген сахналық қойылымдарда қатысып, радиошоуларда өнер көрсетті. Сильвера 1952 жылы кинода дебют жасады. 36 жылдық өмірінде ол кино мен телевидениеде түрлі этникалық рөлдерді сомдады. Сильвера сонымен қатар театр өнерімен де айналысып тұрды. 1963 жылы «Камелия ханым» рөлі үшін «Тони» сыйлығының «Ең үздік актер» номинациясына ие болды. 1965 жылы Лос-Анджелесте қара нәсілді актерлерге арналған «Білім театрын» құрды. Өмірінің соңында NBC телеарнасының «The High Chaparral» батыстық сериалында тұрақты рөл ойнады.
Frank Alvin Silvera (July 24, 1914 – June 11, 1970) was a Jamaican born American character actor and theatrical director. Born in Kingston, Jamaica and raised in Boston, Silvera dropped out of law school in 1934 after winning his first stage role. During the 1930s and 1940s, he was active in numerous stage productions on and off Broadway and appeared in radio shows. Silvera made his film debut in 1952. Over the course of his 36 year career, he was cast in a wide variety of ethnic roles in film and television. Silvera also remained active in theatre. Silvera was nominated for a Best Actor Tony Award in 1963 for his role in The Lady of the Camellias. He founded the Theatre of Being, a Los Angeles theatre for black actors, in 1965. At the time of his death he had a recurring role in the NBC Western series The High Chaparral.
Ерте өмір
Сильвера Ямайканың Кингстон қаласында, аралас нәсілді ямайкалық анасы Гертруда Белл мен португалдық еврей әкесі Альфред Сильвераның ұлы ретінде дүниеге келді. Оның отбасы ол алты жасқа толғанда АҚШ-қа көшіп, Бостон қаласына қоныстанды. Сильвера актерлік өнерге қызығушылық танытып, көрермендер алдындағы әуесқой театрлық үйірмелерде және шіркеуде өнер көрсетуді бастады.
Мансап
Сильвера 1934 жылы Солтүстік-шығыс университетінің құқық мектебін тастап, Пол Гриннің "Ролл Сьюит Чарриот" қойылымында ойнады. Кейін ол Жаңа Англия репертуарлық театрына қосылды, онда "Макбет", "Отелло" және "Император Джонс" қойылымдарында өнер көрсетті. Ол сондай-ақ Федералдық театр мен Нью-Гэмпшир репертуарлық театрында жұмыс істеді. 1940 жылы Сильвера Бродвейде "Үлкен ақ тұман" қойылымындағы шағын рөлімен дебют жасады. 1942 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қатысып, мансабы тоқтап қалды. Ол Роберт Смоллс лагеріне жіберілді, онда Оуэн Додсонмен бірге ойын-сауық бөлімін басқарды. Сильвера радиобағдарламаларын режиссерлік етіп, актерлік өнер көрсетті және USO шоуларында қатысты. 1945 жылы соғыс аяқталғаннан кейін құрметпен зейнетке шығып, "Анна Лукаста" қойылымының актерлік құрамына қосылып, Актерлер студиясының мүшесі болды. 1952 жылы Сильвера "The Cimarron Kid" вестернінде кинодағы дебютін жасады. Латын Америкасына тән сыртқы келбетінің арқасында ол фильмдер мен теледидарда түрлі этникалық рөлдерде ойнады. Сильвера көптеген телесериалдарда, негізінен драмалар мен вестерндерде қонақ ретінде пайда болды, олардың ішінде "Голливудтағы Studio One", "Альфред Хичкок ұсынады", "Бат Мастерсон", "Thriller", "Riverboat", "Джейми Макфитерстің саяхаттары", "Тоқалданбағандар", "Гунсмок", "Перри Мейсон" және "Бонанза" сериалдары бар. 1962 жылы ол Ричард Лонгпен бірге "Твайлайт-зона" эпизодындағы "Белгісіз адам немесе адамдар" эпизодында доктор Косленко рөлін ойнады. Сол жылы ол Марлон Брандоның қатысуымен түсірілген "Баунтидегі бүлік" фильмінде полинезиялық Минарий рөлінде ойнады. 1963 жылы ол Дин Мартинмен бірге "Аттиктегі ойыншықтар" фильмінде ойнады. Сильвера "Камелия ханым" пьесасындағы Мсье Дюваль рөлі үшін "Тони" сыйлығына "Үздік актер" номинациясына ұсынылды. 1964 жылы Сильвера мен Вентиль Уитфилд Лос-Анджелесте "Театр болмысы" театрын құрды, ол қара түсті актерлерге стереотипсіз рөлдер ұсынуға арналған. Олардың алғашқы жобаларының бірі – афроамерикалық жазушы Джеймс Болдуиннің "Амин бұрышы" пьесасын қою болды. Сильвера мен Уитфилд пьесаны өздерінің және достарының қаржылық көмегімен қаржыландырды. Ол 1964 жылдың 4 наурызында ашылды және бір жыл ішінде 200 000 долларлық табыс тапты, 1965 жылдың сәуір айында Бродвейге көшті. Биа Ричардс басты рөлдегі өнері үшін сыншылардың жоғары бағасын алды. Сильвера кинодағы және теледидардағы қонақ рөлдеріндегі мансабын жалғастырды. 1965 жылы ол "Әлемдегі ең ұлы оқиға" эпикалық фильмінде Киелі кітаптағы үш патшаның бірі – Гаспар рөлінде ойнады. 1966 жылы ол "Аппалуза" вестернінде үшінші рет Марлон Брандомен бірге түсті. Келесі жылы ол "Валентин күніндегі қырғын" фильмінде Ник Сорелла рөлін ойнады, содан кейін "Данди және Калхан" және "Жайғай Жайғай Батыс" сериалдарында қонақ рөлдерін ойнады. Ол 1967 жылы Мартин Ритттің режиссерлік шеберлігімен түсірілген Эльмор Леонардтың романы негізіндегі "Хомбре" классикалық вестернінде мексикалық қарақшы рөлінде ойнады. 1969 жылы Сильвера "Che!" фильмінде Қойшы рөлінде және "Запата" вестерні "Guns of the Magnificent Seven" фильмінде Лоберо рөлінде қосалқы рөлдерде ойнады. Содан кейін Сильвера Фресно мемлекеттік колледжінде (FSC) алғашқы қонақ режиссер болып жұмысқа қабылданды, ол Генри Дж. Кемп Блэрдің "Сәй концессиясы" қойылымын сахналауды жоспарлады, онда Оңтүстік Африкадағы драмада қара және ақ түстілердің рөлдері ауыстырылды. Алайда, ол екі аптадан кейін әкімшілік өзгерістердің ортасында және Қара зерттеулер бөліміне Марвин Х-ті қабылдаудан бас тартқандықтан отставкаға кетуге мәжбүр болды. "Бұл төңкеріспен бірге қара және қоңыр адамдар Сильвераның (FSC) қатал басқарудың бөлігі екеніне көз жеткізді. Олар мені өздерімен бөлісуге мәжбүр етті", - деді Сильвера "Фресно Би" газетінің театр жазушысы Дэвид Хейлге. "Менің ойымша, олар мені жағдайды тегістейтін агент деп ойлады, ал мекеме басқа да лас амалдарды ойлап тапты". Өлген кезде Сильвера NBC-нің батыс сериал "Жоғары шапаррал" сериалында мексикалық помещик, Дон Себастьян Монтойя рөлін сомдады. Оның соңғы фильмі "Вальдес келе жатыр" 1971 жылы, оның қайтысынан кейін жарық көрді.
Жеке өмір
1942 жылы Сильвера актриса Анна Лилиан Кварлске үйленді. Олар «Стиведор» атты сахналық қойылымда ойнап жүргенде танысты. Кварлс тарихшы және педагог Бенджамин Артур Кварлстың қарындасы болды. 1963 жылы ажырасқанға дейін олардың Фрэнк кіші және Линда есімді екі баласы болды.
Өлім
1970 жылы 11 маусымда Сильвера ас үйіндегі раковинадағы қоқыс тастағыш құрылмын жөндеу кезінде кездейсоқ электр тогына ұшырап, қаза тапты. Ол 55 жасқа толыпты.
Мұра
1973 жылы Франк Сильвераның құрметіне және афроамерикалық актерлер мен драматургтерді қолдауға жасаған тырабына орай, Франк Сильвера жазушылар шеберханасы қоры, Inc. құрылды. Ұйым перспективті афроамерикалық драматургтерді қаржылай қолдайды. 2005 жылы бұл шеберхана Нью-Йорк қаласындағы 406 өнер және әлеуметтік қызмет көрсету ұйымының қатарында болды, олар Карнеги корпорациясынан 20 миллион долларлық грант алды. Бұл грант Нью-Йорк қаласының мэрі Майкл Блумберг жасаған қайырымдылықтың арқасында мүмкін болды.