Кентукки штатының батыс жолдары және тарихы

Кіріспе

Кентуккидегі тас жол

Венделл Х. Фордтың Батыс Кентукки паркі – Кентукки штатының Элизабеттаун қаласынан Нортонвилл қаласына дейінгі 98,5 миль (159 км) ұзындығындағы тас жол. Ол шығыс бөлігінде I-65 (I 65) тас жолымен, ал батыс бөлігінде I-69 тас жолымен қиылысады. Бұл Кентукки паркі жүйесіне кіретін жеті тас жолдың бірі. 1998 жылы жол Кентуккидің бұрынғы губернаторы және АҚШ сенаторы Венделл Х. Фордтың құрметіне аталды. Бұрын ол жай ғана Батыс Кентукки паркі деп аталатын, ал бір кезде оның белгілерінде қолданылған аббревиатурасының арқасында "WK Parkway" немесе "WK" деп те аталатын. Парк бойында Kentucky Route 9001 (KY 9001) деген белгісіз нөмірленуі бар.

Маршрут сипаттамасы

Парквей Нортонвилл, Грэм, Централ-Сити, Бивер-Дам, Канивилл, Лейчфилд, Кларксон және Иствью қалаларынан өтеді. Нортонвиллдің жанындағы 38-шы шығу орнында, батыс басында парквей Хендерсонға, батысқа қарай 24-ші тас жолына және Калверт-Ситиге жалғасатын 69-шы тас жолымен қиылысады, сондай-ақ Эдвард Т. Бреттит Пеннирайл парквеі деп белгіленген 169-шы тас жолы Хопкинсвилл және 24-ші тас жолымен байланысады. Бивер-Дамның жанындағы 77-ші шығу орнында парквей Боулинг-Гриннен Оуэнсбороға дейін созылатын 165-ші тас жолымен (бұрынғы Уильям Нэтчер парквеі) қиылысады. Тас жол Грейсон және Хардин округтерінің шекарасында, Биг Клифти маңындағы Орталық уақыт белдеуі мен Шығыс уақыт белдеуі арасындағы шекарадан өтеді.

Қызмет көрсету аймағы

I 165 магистралімен тоғысқан жерден батысқа қарай орталық бөлігінде қызмет көрсету аймағы орналасқан. Бұл аймақта бұрын жанармай станциясы мен Arby's мейрамханасы болған, бірақ ол 2017 жылдың қаңтарында күрт жабылып, қазір ыңғайлылық дүкені болып жұмыс істеп жатыр. Бұл Кентукки штатының барлық магистральдық жүйесіндегі жалғыз қызмет көрсету аймағы. (Тағы екі қызмет көрсету аймағы бұрын Луисвиллден Элизабеттаунға дейінгі ескі Кентукки автожолында орналасқан, ол магистральдық жүйеден бұрынғы ақылы жол еді және кейіннен I 65 құрамына кірді; олар жол ақысын жинау тоқтатылғаннан кейін жабылды және автожол ресми түрде мемлекетаралық тас жол жүйесіне енді.) Алғашқыда жабылудың тұрақты екені хабарланды, бірақ Кентукки көлік кабинетінің (KYTC) өкілі жабылудың уақытша екенін мәлімдеді. 2017 жылдың қаңтарында KYTC жаңа жеткізушіні іздеу және қызмет көрсету аймағын қайта ашу үшін тендер өткізді. Тендерді аймақтық ыңғайлылық дүкендер желісі Huck's жеңіп алды, ол 2018 жылдың 9 наурызында аймақты қайта ашты және 16 наурызда салтанатты ашылу рәсімін өткізді. KYTC мәліметінше, қазір аймақта 18 жанармай құю сорғысы (10 бензин, 8 дизельдік), сондай-ақ түрлі дайын тағамдар мен мейрамхана бар.

Тарих

Парквейдің бастапқы бөлігі Элизабеттауннан Принстонға дейінгі 127 миль (204 км) ақылы жол ретінде жоспарланған. Облигациялар 1961 жылы шығарылды және бастапқы 127.19 миль (205 км) құрылысы 1963 жылдың желтоқсанында 108,548,062 долларға аяқталды. Жолдың атауы Кентукки автожол басқармасы ұйымдастырған байқау арқылы таңдалды. 1968 жылы Батыс Кентукки парквайының Принстоннан Эддивиллдегі 24-ші қалааралық автожолға дейінгі 6.60 миль (11 км) кеңейтілімі 5,554,468 долларға аяқталды. Бұл кеңейту бастапқыда 10.30 миль (17 км) болуы көзделіпті, бірақ Эддивилл маңындағы 24-ші қалааралық автожол жобасының қайта жоспарлануына байланысты тек 6.60 миль (11 км) ғана салынды.

Жол ақысы төленеді

Парквей бастапқыда Кентуккидегі барлық парктер сияқты ақылы жол болды. Мемлекеттік заңға сәйкес, паркуэйдің құрылыс облигацияларын толығымен өтегеннен кейін жол ақысын алу тоқтатылады; бұл 1987 жылы орын алды. Ол Interstate жүйесіне ұқсас салынған, бірақ кейбір бөлімдері қазіргі таңдағы барлық Interstate стандарттарына сай келмейді. Жол ақысы алынып тасталғанға дейін, штаттық қызметкерлері бар ақы төлеу орындары Принстон қаласының батысында 10 мильде (қазір I 69 трассасының 78 милі), Доусон-Спрингс қаласында 24 мильде (қазір I 69 трассасының 92 шығу орны), Централ-Ситиде 58 мильде және Лейтчфилдте 107 мильде орналасқан. Канивилл қаласының жанындағы 94-шы шығу орнында қосымша, операторсыз ақы төлеу нысаны болды, онда жол ақысы тек шығысқа қарай шығатын және батысқа қарай кіретін көліктерден ғана алынды.

69-шы автомобиль жолы

2006 жылдың 15 мамырында Мэдисонвиллдегі Бретитт (Пеннирил) паркі мен 24 тас жолы арасындағы бөлік болашақ 69-шы тас жолының бөлігіне айналды; 2006 жылдың мамыр айының соңғы аптасында осы учаскеде "Болашақ I-69 дәлізі" деген белгілер орнатылды. Пеннирил паркінен Мэдисонвиллде 24-ші мемлекетаралық тас жолына дейін Батыс Кентукки паркі ресми түрде I-69-дың бөлігі болып табылады, 2008 жылдың 6 маусымында федералдық тас жол заңнамасына қол қойылғаннан кейін (төменде қараңыз). I-69 үшін қолданыстағы тас жолды пайдалану арқылы Кентукки шенеуніктері жылдар бойына жүргізілетін федералдық экологиялық сараптамадан қалды, себебі жаңартулар қолданыстағы тас жолмен бірге жүреді. Оны пайдалану туралы шешім Огайо өзені бойындағы Юнион, Криттенден және Ливингстон округтері арқылы I-69 үшін жаңа бағыт туралы пікірталас тоқтатылды. 2008 жылдың 2 мамырында АҚШ Өкілдер палатасы HR 1195 (2008 жылғы SAFETEA-LU техникалық түзетулер заңы) қабылдады, ол Пеннирил паркін Хендерсоннан Мэдисонвиллге дейін және Батыс Кентукки паркін Мэдисонвилльден Эддивиллдегі I-24-ке дейін I-69 деп белгілейді. Бұдан әрі ол Audubon паркін қажетті жаңартулар аяқталғаннан кейін I-69-дың болашақ тармағы (I X69; мүмкін I 369) деп белгілейді. Президент Джордж Буш 2008 жылдың 6 маусымында заңға қол қойды. 2011 жылдың қыркүйегінде Доусон Спрингстің түлігі, губернатор Стив Бешир Федералдық тас жол басқармасымен (FHWA) келісімге келгенін жариялады, ол осы учаскені ресми түрде I-69 деп белгілейді, ол 2011 жылдың 30 қыркүйегінен күшіне енеді. Кентукки көлік кабинеті 2011 жылдың 25 қазанында маршрут бойындағы I-69 белгілерін ашты. 2012 жылдың желтоқсанының ортасында Батыс Кентукки паркінің батыс бөлігіндегі 38 мильдік (61 км) учаскеде жол белгілері мен мильдік белгілер ауыстырылды. Парктің қалған бөлігіндегі мильдік белгілер бастапқы шығу нөмірлерімен өзгеріссіз қалды. 2014 жылы басталып, 2015 жылдың соңында аяқталған жобада парк пен Пеннирил паркі арасындағы торап кеңінен өзгертілді, бұл I-69 трафигі үшін солтүстік-батыс төртбұрышында қисық жасауға мүмкіндік берді (шығысқа қарайтын және солтүстікке қарайтын, оңтүстікке қарайтын және батысқа қарайтын трафик үшін), федералдық дизайн талаптарына сәйкес келу үшін. Бұрын I-69 трафигі нашар сапалы үш жақтан тұратын торап арқылы тар пандустардан өтуге мәжбүр болған.

On May 15, 2006, the section between the Breathitt (Pennyrile) Parkway at Madisonville and Interstate 24 became part of future Interstate 69; crews installed "Future I 69 Corridor" signs along this segment during the last week of May 2006. From the Pennyrile Parkway in Madisonville to Interstate 24, the Western Kentucky Parkway officially became part of I 69 with the signing of federal highway legislation (see below) on June 6, 2008. By using an existing expressway for I 69, Kentucky officials avoided years of federal environmental studies since the upgrades are concurrent with the existing highway. The decision to use it ended talk of a new route for I 69 through Union, Crittenden and Livingston counties along the Ohio River. On May 2, 2008, the U. S. House of Representatives passed HR 1195 (SAFETEA LU Technical Corrections Act of 2008) which designates the Pennyrile Parkway from Henderson to Madisonville, and the Western Kentucky Parkway from Madisonville to I 24 at Eddyville as I 69. It further designates the Audubon Parkway as a future spur (I X69; possibly I 369) of I 69 once necessary upgrades are completed. President George W. Bush signed the bill on June 6, 2008. In September 2011, Governor Steve Beshear, a native of Dawson Springs, announced an agreement with the Federal Highway Administration (FHWA), officially designating this section as I 69, effective September 30, 2011. The Kentucky Transportation Cabinet unveiled I 69 signs along the route on October 25, 2011. Signage and mile markers were replaced on the 38 mile (61 km) westernmost stretch of the Western Kentucky Parkway in mid December 2012. The mileposts on the rest of the parkway remained unchanged with the original exit numbers. In a project that began in 2014 and ended in late 2015, the interchange between the parkway and the Pennyrile Parkway was extensively modified to create a curve in the northwest quadrant (for eastbound to northbound and southbound to westbound traffic on I 69) to meet federal design requirements. Previously, I 69 thru traffic had to exit through tight ramps in a substandard cloverleaf.