Кіріспе

Иллинойс, Кентукки, Теннеси және Джорджия штаттарындағы қалааралық тас жол. 1956 жылғы Федералдық көмек көрсету туралы заңда ұсынылғандай, I 24 тас жолының батыс басты нүктесі бастапқыда Нэшвиллде орналасқан. Нэшвилл мен Чаттануга арасындағы жолдың көп бөлігі 1960 жылдары салынды, ал соңғы бөлігі 1971 жылы ашылды. Жергілікті саясаткерлердің күшті ықпалымен, Федералдық тас жол басқармасының алдыңғы мекемесі – Қоғамдық жолдар бюросы 1964 жылы I 24 тас жолын қазіргі батыс басты нүктесіне, Иллинойс штатындағы Пуллейс Миллге дейін ұзартуға рұқсат берді. Осының нәтижесінде I 24 Теннесси және Кентукки штаттарында аяқталған соңғы магистральдық тас жол болды, екі штаттың да соңғы бөлімдері 1978 және 1980 жылдары ашылды.

Иллинойс штаты

I 24, I 57 магистраліндегі 44-ші шығудан басталады, Уильямсон округінің оңтүстігінде, Пуллиз Милл елді мекенінің жанында. Тас жол оңтүстік-шығысқа қарай ауылдық Джонсон округіне бағытталған, Горевиллді шығыстан айналып өтеді. Ол Горевилл мен Туннелл Хиллге қызмет ететін Туннелл Хилл жолындағы шығуға жетеді. Тас жол оңтүстікке қарай Венадан солтүстікке қарай 45-ші АҚШ тас жолына (US 45) келесі шығуына дейін жалғасады. Ол Виенаның шығысындағы Иллинойс 146 (IL 146) тас жолындағы келесі шығуына жетеді. I 24 Венадан Массак округіне оңтүстік-шығысқа қарай бағытталған. Массак округіндегі алғашқы шығуы Биг-Бей жолында, ол Биг-Бей және Нью-Колумбия елді мекендеріне қызмет көрсетеді. I 24 оңтүстікке қарай жалғасады, Метрополиске кірмес бұрын Раунд Кноб елді мекенін айналып өтеді. Тас жол Метрополисте қайтадан US 45 тас жолымен қиылысады және Форт-Массак мемлекеттік паркінің батысынан өтеді. Ол Метрополистен шығып, Огайо өзені арқылы I 24 көпірінен өтеді. Содан кейін Кентуккиге қарай жалғасады.

Кентукки штаты

I 24 Кентукки штатының батысындағы Джексон сатып алу аймағына солтүстік-оңтүстік бағыт бойынша кіреді. Маккракен округіне кіргеннен кейін, жол біртіндеп оңтүстік-шығысқа қарай бұрылады және бірнеше шақырымнан кейін Падуканың батыс шеттеріне кіреді. Падукадағы қонақжайлылық орталығы Уайтхейвенді пайдаланады, бұл АҚШ-тағы жалғыз тарихи үй, ол демалыс аймағы ретінде пайдаланылады. Падука қаласында Интерстайт оңтүстік-шығысқа қарай ауысып, US 60, US 62 және US 45-пен алмасады. Падукаға жақын Хендрон және Фарли қауымдастықтары арқылы өтетін тас жол бірнеше шақырымнан кейін тікелей шығыс-батысқа қарай ауысады және Ридлендтегі US 68-мен алмасады. Содан кейін маршрут Маршалл округіне кіреді және шамамен 7 миль (11 км) кейін I 69-мен алмасуына және солтүстікке қарай US 62 және Калверт қаласына жалғастыратын жолға жетеді. Бұл жерде біріншісімен қатарласу басталады. Екі мемлекетаралық автомобиль жолдары солтүстік-шығысқа ауысады және шамамен 1 миль (2 км) кейін 62-ші АҚШ-пен алмасады. Аз уақыттан кейін, Интерстайттер Теннесси өзенін кесіп өтіп, Кентукки бөгеті мен Кентукки көлінің тұтқынына солтүстікке қарай Пеннирояль жазықтығына және Ливингстон округіне кіреді. Кейін автокөлік жолдары Кентуккидің 453 (KY 453) жолымен Лейк-Ситидің солтүстігінде және Ленд-Бетте-д'Лейкс ұлттық демалыс аймағымен алмасады. Содан кейін олар Камберленд өзенінен 3 миль (5 км) жерден өтіп, Баркли бөгеті мен Баркли көлінің солтүстігіне қарай бірнеше шақырым жерде орналасқан Лион округіне кіреді. Бірте-бірте шығысқа қарай бұрылысып, екі мемлекетаралық жол Куттава мен Эддивиллге жақын 62-ші АҚШ-қа жетеді. 2 мильден (3 км) аз уақыттан кейін 69-шы I трассасы солтүстік-шығысқа қарай бұрылады, ал 24-ші I трассасы Минерал Моунд мемлекеттік саябағынан өтеді, бірнеше шақырымнан кейін оңтүстік-шығысқа қарай бұрылады. Көбінесе орманды аймақтан өтіп, Interstate KY 93-ті алмасусыз кесіп өтеді, содан кейін Кентукки мемлекеттік түрмесінің жанында KY 293-пен алмасады. Содан кейін бірнеше шақырымнан кейін Баркли көлінің сағасын кесіп өтеді. Біраз уақыттан кейін автокөлік жолы көбінесе егіндік жерлерден тұратын ландшафтқа кіреді және қысқаша Колдуэлл округінің оңтүстік шетіне түседі, онда ол KY 139-бен алмасады. Содан кейін магистраль Тригг округіне кіреді және аз уақыттан кейін Muddy Fork Little өзенін кесіп өтеді. Шамамен 5 миль (8 км) кейін, Interstate-де Кадис пен Хопкинсвилл арасындағы US 68 және KY 80 аралықтары бар. Содан кейін бірнеше шақырымнан кейін шоссе Кристиан округіне өтеді. Келесі бірнеше шақырым бойы қосымша егістік жерлер арқылы өтіп, Хопкинсвиллден оңтүстік-батысқа қарай өтіп, I 169 оңтүстік аялдамасына жетеді. Шамамен 4 миль (6 км) кейін, Interstate-де АҚШ-тың 41-ші баламалы бөлігімен жартылай кловерлиф алмасуы бар, ол солтүстікке Хопкинсвиллге және оңтүстікке Форт-Кэмпбелл мен Кларксвиллге, Теннессиге қолжетімділікті қамтамасыз етеді. I 24 кейін 8 шақырымдай жерде Теннессиге өтеді. 2 км-ден аз уақыттан кейін I 440 шығыс аялдамасымен алмасу орны бар, оған жақын жердегі I 40-дан да қол жетімді. I-40 мен I-440 арасында I-24 шығысқа қарайтын жолақтары I-40-тен I-440-ке бағытталған жол қозғалысының тоқылуына жол бермеу үшін екі бөгетті бөлек көлік жолағына бөлінеді. Аз уақыттан кейін тағы бір рет Нэшвилл халықаралық әуежайының жанында SR 155 (Брайли Парквей / Томпсон Лейн) арқылы алмасу. Келесі шығыстан бастап, SR 255 (Harding Place), сол жақтағы жолақтар жоғарғы жүктемелі көлік (HOV) жолақтары ретінде жұмыс істейді. Келесі бірнеше шақырымда I 24 Антиохия маңынан өтеді, онда ол Хейвуд Лейн және SR 254 (Белл Роуд) арқылы өтеді және Милл Крик арқылы өтеді. I 24 содан кейін оңтүстік-шығыс Нэшвилл арқылы жалғасып, Хикори Холл Парквей және SR 171 (Ескі Хикори бульвары) жолдарының қиылыстарына жетеді. Бірнеше шақырымнан кейін жиектің жоғарғы жағына жеткенде, мемлекетаралық 41-ші АҚШ-пен алмасуы бар. 5 миль (8 км) кейін, тас жол Манчестерге кіреді, онда ол Кішкентай Қазан өзенін кесіп өтеді, содан кейін SR 53 және SR 55 жолдармен қысқа аралықта алмасады. Аз уақыттан кейін, тас жол тағы да 41-ші АҚШ-пен алмасуға жетеді. Манчестерден шығып, Интерстайт салыстырмалы түрде тура траекторияны сақтайды және 5 км арақашықтықта Арнольд әуе күштері базасының солтүстік-шығыс бұрышынан өтеді. Кейін Интерстайт келесі 10 миль (16 км) аралығында көбінесе ауыл шаруашылығы жерлерінің кең аумағы арқылы Гранди округіне кірер алдында және Пелхам қаласына жақын жерде US 64 және SR 50 жолдарының алмасуына жетеді, онда ол бұрынғы жолмен бір мезгілде басталады. Аз уақыттан кейін I 24 жол Құбылыс өзенін кесіп өтеді, содан кейін Камберленд жазығының етегіне жетеді.

Монтейгл тауы мен Камберленд жазығының шатқалы

АҚШ-тағы мемлекетаралық тас жолдың ең қауіпті учаскелерінің бірі I 24, Гранди және Марион округтері маңындағы Монтейгл қаласы тұсында Камберленд жазығын тік еңістермен кесіп өтетін жерде орналасқан және бұл жер "Монтейгл тауы" немесе жай ғана "Монтейгл" деп белгілі. Барлық жүргізушілерге бұл учаскеде сақ болуға кеңес берілсе де, жүк көліктерінің жүргізушілері үшін Монтейгл ерекше қиындық тудырады және осы учаскеде көптеген адам апатқа ұшырап қаза тапқан. Шығысқа қарайтын еңіс ерекше қауіпті, бірнеше шақырымға созылған 4-6 пайыздық тіктеп түсуге ие. Бұл учаскеде I 24 жолының әр бағытында үш жолақ бар және екі қашқыш жүк көлігі тоқтау алаңы орналасқан. Географиялық ерекшеліктеріне байланысты, бұл екі алаң жолдың сол жағында орналасқан. Батысқа қарайтын еңіс те өте қауіпті және бірнеше өткір бұрылыстарға ие. Бұл еңістің кейбір бөліктерінде көліктердің жылдамдығын төмендету үшін жол ажырату белгілері орнатылған. Камберленд жазығының барлық бөлігінде жылдамдық шегі екі еңісте жүк көліктері үшін ең жоғары жылдамдыққа дейін төмендейді. Жазықтың ең жоғарғы нүктесінде мемлекетаралық жолдың биіктігі 2000 футтан (610 м) асып, US 41A және US 41 жолдарымен тоғысады және Гранди-Марион округі шекарасында Шығыс Теннессиге өтеді. Шығыс Монтейгл еңісінде кез келген мемлекетаралық тас жолдың ең кең үш медианасының бірі бар; қалғандары I 8 Калифорниядағы Ин Ко Пах еңісі және I 84 Орегон штатының Пендлтон қаласынан шығысқа қарайғы Кабаж Хилл еңісі арқылы өтеді. Бір кезде шығыс және батыс бағыттарындағы жолақтар арасында 1 мильден (2 км) астам қашықтық болады. Шығысқа қарайтын жолақтар Монтейгл тауының бір жағында US 64 жолының бастапқы үш жолақты (екі жоғары және бір төмен) бөлігі ретінде төмен түседі, ал батысқа қарайтын жолақтар төбенің екінші жағына, осы мақсатта салынған жаңа жол төсегімен көтеріледі. Монтейглден төмен түскеннен кейін I 24 бірнеше шақырымға дейін платодағы кең, жазық ойыс арқылы өтеді, бұл учаскеде ұзын түзу жолдар мен азаматтар бұрылыстар бар, содан кейін Кимболл және Оңтүстік Питтсбург маңында US 72 жолымен тоғысады, онда US 64 жолы бөлінеді. Бұл шығыс - Шығыс Теннессидегі жүргізушілер үшін Алабама штатының Хантсвилл қаласына барудың негізгі жолы. Шамамен 3 миль (5 км) кейін, Interstate Жаспер қаласында SR 28 жолымен тоғысады және Секвачи өзенін кесіп өтеді. Осы жерден бастап шығыс және батыс бағыттарындағы жолақтар бірнеше шақырымға бөлініп, араларында фермалар, үйлер және бірнеше кәсіпорындар орналасқан. Содан кейін жол үлкен тау жотасын кесіп өтеді, SR 27 жолымен тоғысады және шамамен 1 миль (2 км) кейін Теннесси өзенінің Никкаджек көлінің су қоймасын кесіп өтеді. Осы жерден кейін тас жол бірнеше шақырым бойы тар шатқал арқылы өтеді, Running Water Creek өзенін кесіп өтіп, оның атын алған көпірдің астынан өтеді. Бұл учаске өте қисық және күшті көлденең желдің әсеріне ұшырауы мүмкін. Содан кейін Interstate Гамильтон округіне және Шығыс уақыт белдеуіне кіреді, содан кейін Джорджия штатына кіреді.

Джорджия және Чаттануга

Джорджия штатында I 24 магистралі Ракун тауының оңтүстік беткейімен Дад округінде 6 километрге (4 миль) созылады. Осы учаскедегі шығулар Теннесси штатының шақырымдары бойынша нөмірленеді; алайда, жолдың өзінің шақырым белгілері Джорджия штатының шақырымдары бойынша саналады. Бұл бөлік GDOT ішкі мақсаттары үшін белгіленбеген SR 409 таңбасын да алып жүреді. Бұл маршрут 1956 жылғы Федералдық көмек көрсету туралы заң бойынша Теннесси штатына бекітілген, әдетте «Штатаралық магистраль туралы заң» деп аталатын штатаралық магистральдардың бастапқы жобасының бір бөлігі болды. Нөмірлеу 1957 жылдың 14 тамызында Америкалық мемлекеттік жолдар және көлік департаментінің қауымдастығы (AASHTO) тарапынан мақұлданды. I 24 магистралінің көп бөлігі қиындықсыз таңдалғанмен, Чаттануга аймағының таулы жер бедері жоспарлаушыларға қиындық туғызды. Бастапқыда маршрут 38-ші көшеге жақын Алтон Парк және Ист Лейк аудандарынан өтуі жоспарланған, бірақ 1955 жылдың тамызында шамамен 2 километрге (1,5 миль) солтүстікке жылжытылды. Сондай-ақ, 1960 жылдың қазанына дейін Миссионерлік жотаның астынан тоннель салу жоспарланған. Бұл соңғы бағыт Теннесси және Батыс Кентуккидегі көптеген шенеуніктерге ұнады, бірақ федералдық үкімет Форт Кэмпбеллге жақындығына байланысты бұрынғысын артық көрді. 1963 жылдың 17 қыркүйегінде төрт штаттың губернаторлары президент Джон Ф. Кеннедимен өткен кездесуде Теннессидегі Нэшвилл мен Кларксвилл арасындағы бағытты қамтитын және маршруттың батыс соңын Иллинойс штатындағы Пулейс Миллге дейін ұзартатын бағыт туралы келісімге келді. Төрт губернатор сонымен қатар Миссури штатының Хейти қаласы мен Теннесси штатының Джексон қаласы арасында жаңа шығыс-батыс штатаралық магистральды бекітуді ұсынды, оған 1940 жылдардың басынан бері ұсынылып келген Миссисипи өзені арқылы салынбаған көпір енгізілуі керек еді. 1964 жылдың 18 тамызында Федералдық жолдар басқармасының алдыңғы мекемесі I 24 магистралін ұзартуға келісім берді; алайда, олар Миссури мен Теннесси арасындағы I 155 ретінде белгіленген және Теннесси штатының Дайерсбург қаласында аяқталатын батыс бағыттағы 43 километрлік (27 миль) учаскесін ғана мақұлдады.

Нэшвиллден Чаттанугаға дейінгі құрылыс

I 24 жолының ең бірінші аяқталған бөлігі – Чаттанугадағы SR 58 (Маркет-стрит) және пойыз жолы көпірінің шығысы арасындағы учаске, ол 1957 жылдың 18 қыркүйегінде келісімшартқа беріліп, 1958 жылдың 23 желтоқсанында пайдалануға берілді. Бұл Чаттанугадағы тас жолдың алғашқы бөлігі және Шығыс Теннессидегі мемлекетаралық тас жол жүйесі бойынша салынған алғашқы учаске болды. I 75 көпірімен қоса, I 75 тас жолының Джорджия штатының шекарасына дейінгі бөлігі 1959 жылдың 26 шілдесінде келісімшартқа беріліп, 1961 жылдың 31 мамырында пайдалануға берілді. Алғашқы ірі учаске – Монтейгл тауының батыс беткейі, ол Пелхам маңындағы US 64 жолынан Монтейглдегі US 41 жолына дейін созылып, бірнеше қауіпті тік бұрылыстармен US 41 жолының бөлігін жойды. Жұмыс 1958 жылдың қыркүйегінде басталды және учаске 1962 жылдың 6 ақпанында қозғалысқа ашылды. 1962 жылдың қазан айының соңында Чаттанугадағы Белвуар даңғылы мен I 75 арасындағы қысқа учаске ашылды. Одан кейін 1963 жылдың 3 қаңтарында пойыз жолының шығысы мен Төртінші даңғыл арасындағы қысқа бөлім пайдалануға берілді. Нэшвиллде I-40 тас жолымен қатарлас учаскенің қысқа бөлігі, Фесслерс-Лейн мен сол бағыттағы көпіре арасында орналасқан, 1965 жылдың 11 қаңтарында аяқталды деп жарияланды. I 40 (кейін I 65) және Фесслерс-Лейн арасындағы батыс көпіресі 1963 жылдың желтоқсан айының соңында ішінара ашылып, 1965 жылдың 19 сәуірінде толыққанды пайдалануға берілді. Силлиман Эванс көпірі, 41-ші АҚШ (Бірінші көше) және I 40 тас жолынан жалғасқан учаскесі 1964 жылдың 14 қаңтарында пайдалануға берілді. 1965 жылдың 27 шілдесінде US 431 (Тринити Лейн) және US 41 (Бірінші көше) арасындағы қысқа учаске ашылды. Бұл учаскеде әлі салынбаған I 65 (кейін I 265) оңтүстік көпіресі үшін жағдайлар қарастырылған. 1965 жылдың 1 желтоқсанында Чаттанугадағы Төртінші даңғыл мен Германтаун жолы арасындағы Ридж Кат учаскесі пайдалануға берілді. Чаттануганың батысындағы Лукуут тауының етегіндегі учаскені салу үшін инженерлер өзен арнасын солтүстікке қарай жылдырып, ағынды бұрмаламауға тырысты. Бұл солтүстік жағалауды құрғатып, оңтүстік жағалауды жақын жердегі карьерден әкелінген таспен толтыру арқылы іске асырылды. I 24 тас жолының бұл бөлігі, US 41-ден Lookout Valley-ден 23-ші көшеге дейін, Чаттануга қаласының орталығына жақын жерде, 1966 жылдың 16 желтоқсанында аяқталды, құны шамамен 15 миллион доллар (қазіргі ақшамен шамамен $) болды, сол кезде бір мильге ең қымбат тас жол жобаларының бірі еді. I 24 1966 жылдың соңында Марион округінде Монтейгл тауына дейін және 1967 жылдың 27 шілдесінде Манчестердегі US 41 және Пелхам маңындағы US 64 арасында аяқталды. Марион округінің SR 27 және SR 156 арасындағы қысқа учаскесі, соның ішінде Никкаджек көліндегі көпір 1967 жылдың 18 желтоқсанында ашылды. Lookout Valley-дегі US 41 және Джорджия штатының Dade округіндегі I 59 көпіресі арасындағы учаске екі штат бірлесіп 1968 жылдың 10 қыркүйегінде қозғалысқа ашылды, сонымен бірге I 59 тас жолының 8 милі (13 км) де пайдалануға берілді. Одан кейін 1968 жылдың қараша айының басында SR 156 бағытына қарай жалғасқан бөлім ашылды. Нэшвиллде US 431 және I 65-тің солтүстік көпіресі арасындағы қысқа учаске, сонымен бірге осы учаскенің солтүстігіндегі I 65 тас жолының қысқа бөлігі 1968 жылдың 23 желтоқсанында қозғалысқа ашылды. Кофе округінің солтүстік-батысындағы US 41 және Манчестердегі US 41 арасындағы учаске 1969 жылдың 3 желтоқсанында ашылды. 1970 жылдың 9 желтоқсанында Мурфрисбородағы US 231 және Бичгроув маңындағы SR 64 арасында I 24 ашылды. 1970 жылдың 31 желтоқсанында Нэшвиллдегі SR 171 және Мурфрисбородағы US 231 арасындағы учаске ашылды. Нэшвилл мен Чаттануга арасындағы I 24 тас жолының соңғы учаскесі, Бичгроув маңындағы SR 64 және Манчестерден солтүстік-батысқа қарай 41 АҚШ аралығында орналасқан учаске 1969 жылдың 31 қаңтарында келісімшартқа беріліп, 1971 жылдың 16 желтоқсанында пайдалануға берілді.

Батыс кеңейту

I 24 құрылысы Кентки штатының шекарасы мен Кларксвиллдегі SR 48 арасында 1971 жылдың 12 сәуірінде басталды. 1972 жылдың ақпан айында FHWA Теннесси штатындағы тас жол құрылысына бөлген қаражатты басқа штаттарға, өз тас жолдарының құрылысында артта қалғандарына қайта бөлу туралы хабарлады. Нэшвилл мен Кентукки арасындағы I 24 осы кесімнің салдарынан зардап шеккен учаскелердің бірі болды, бұл аяқталу мерзімін ұзарта түсу қаупін тудырды. Оған жауап ретінде штаттық заң шығарушы орган I 24 құрылысын аяқтау үшін 100 миллион долларлық облигация (эквиваленті $) шығаруға рұқсат берді. Бұл TDOT-қа 1972 жылдың қыркүйегінен қараша айына дейін Нэшвилл мен Кларксвилл арасындағы қалған учаскелерге келісімшарттар жасауға мүмкіндік берді. Кларксвилл мен Нэшвилл арасындағы I 24 жолының қалған бөлігінің құрылысы басталғаннан кейін, жол 1974 жылдың соңында немесе 1975 жылдың басында аяқталады деп жоспарланған, бірақ геологиялық мәселелер салдарынан одан әрі кешіктірілді. АҚШ 68 тас жолының Кентукки штатының Хопкинсвилл қаласындағы және АҚШ 79 тас жолының Теннесси штатының Кларксвилл қаласындағы арасындағы шамамен 32 миль (51 км) бөлігі екі штаттың бірлескен күштерімен 1975 жылдың 12 қыркүйегінде қозғалысқа ашылды. Робертсон округіндегі US 79 және SR 49 арасындағы 15 миль (24 км) бөлігі 1976 жылдың қыркүйегінде аяқталды. Теннесси штатындағы I 24 жолының соңғы бөлігі, SR 49 және Нэшвиллдегі I 65 аралығы, 1978 жылдың 5 қаңтарында ашылды. Кентукки штатындағы I 24 жолының алғашқы бөлігіне арналған негізді қалау рәсімі 1967 жылдың 6 желтоқсанында Лион округінде өтті. Иллинойс штатындағы I 24 жолының бөлігі 1966 жылға дейін инженерлік жобалауға және 1968 жылға дейін құрылыс жүргізуге рұқсат алды. Иллинойс штатындағы I 24 жолының бірінші бөлігі Венадағы US 45 және Метрополистегі US 45 арасында орналасқан. Оны губернатор Дэн Уокер 1974 жылдың 15 қаңтарында ашып берді. 1974 жылдың 18 қазанында Метрополистегі US 45 және Падукадағы US 60 аралығындағы, Огайо өзені арқылы өтетін көпірі де қозғалысқа ашылды. Бұл Кентуккиде ашылған I 24 жолының алғашқы бөлігі болды. 1977 жылдың қазанында Ридлендтегі US 68 және Калверт қаласының шығысындағы US 62 аралығындағы учаске аяқталды. Падукадағы US 60 және Ридлендтегі US 68 арасындағы бөлімді 1978 жылдың 15 желтоқсанында губернатор Джулиан Кэрролл ашып, пайдалануға берді. 1979 жылдың 10 желтоқсанында Эддивиллдегі KY 453 және US 60/US 641 аралығындағы, Камберленд өзені арқылы өтетін көпірі де ашылды. Көпірдің құрылысы 1972 жылы басталды, бірақ 1811-1812 жылдардағы Нью-Мадрид жер сілкінісі немесе одан бұрынғы жер сілкіністерінен пайда болған деп есептелетін ерекше тау жыныстарының тудырған мәселелері аяқталу мерзімін ұзартты және құны үш есеге жуық өсті. 1980 жылдың 20 наурызында Эддивиллдегі US 62/US 641 және Батыс Кентукки тас жолы (қазіргі I 69) арасындағы 4 км учаске, сондай-ақ соңғы бағыттың батыс жағындағы 5 км учаскесі де қозғалысқа ашылды. I 24 тас жолы 1980 жылдың 23 мамырында Кадис қаласының шығысында қазіргі I 69-дан US 68-ге дейінгі 37 км учаскенің ашылуымен толыққанды аяқталды.

Монтейгл тауының қалпына келтіруі

1985 жылы сәуірде Монтейгл тауының шығыс беткейінде I 24 тас жолының шығысқа қарайтын бағытында кең ауқымды түзету және қайта құру жұмыстары басталды, соның нәтижесінде жолдың тіктеп түсу бұрышы азайтылды. Жобаға сол жаққа қарай кеңейтілген жол жиегі мен қосымша қашқыш жүк көлігі тоқтау алаңы қосылды, соңғысы бастапқы жоспарға енбеген болатын. Бұл жұмыс 1989 жылы аяқталды және сол жылдың 11 шілдесінде губернатор Нед МакВертер басқаруымен салтанатты түрде ашылды. 1992 жылдың қаңтар айында жүк көліктерінің тежегішін реттеуге арналған станция құрылды.

Нэшвилл

Силлиман Эванс көпірі 1974 жылдың 20 қаңтарынан 1975 жылдың 6 сәуіріне дейін солтүстік бағыттағы, ал 1975 жылдың 6 сәуірінен 1975 жылдың 16 қарашасына дейін оңтүстік бағыттағы бөліктері толық жабылып, алтыдан сегіз жолаққа дейін кеңейтілді. Бұл жоба аясында көпірге қосымша иықтар салынды, қауіпсіз емес деп танылған және көпірде болған бірнеше қаза табатын апаттарға себеп болған деп есептелетін қоршаулар алынып тасталды. Бұл жүйе елдегі алғашқысы болды, бірақ техникалық мәселелерге тап болды және тиімсіз деп сынға ұшырады, нәтижесінде 1980 жылдың шілдесінде қолданыстан шығарылды. Аталған бөлік 1979 жылдың шілдесінен 1980 жылдың қаңтарына дейін оң жақ иықтары алынып, жолақтардың ені 1 футқа (0 м) тарытылып, қозғалыс сәл солға жылдырылды, соның нәтижесінде алтыдан сегіз жолаққа дейін кеңейтілді. SR 255 (Хардинг Плейс) және SR 254 (Белл Роуд) арасындағы 8 шақырымдық бөлік 1989 жылдың сәуірінен 1990 жылдың қарашасына дейін алты жолаққа дейін кеңейтілді. 1994 жылдың қарашасы мен 1995 жылдың қарашасы аралығында TDOT I 24 тас жолының шығыс бөлігінде I 440 және жақын орналасқан I 40 тармағында жаңа конфигурация жасады, бұл I 40 батыс бағытынан I 440 батыс бағытына тікелей қол жеткізуді қамтамасыз етті, сондай-ақ I 24-тің шығыс бағытындағы жолақтарды екі бөлек жолаққа бөлді. Нэшвиллдегі Хейвуд-лейн мен Смирнадағы SR 266 арасындағы шамамен 9,3 шақырымдық бөлік 1997 жылдың маусымынан 1998 жылдың желтоқсанына дейін төрттен сегіз жолаққа дейін кеңейтілді, соның ішінде I 24 үшін алғашқы арнайы жолақтар (HOV) енгізілді. SR 266 мен I 840 арасындағы 13 шақырымдық бөлік 1998 жылдың тамызынан 2000 жылдың қарашасына дейін төрттен сегіз жолаққа дейін кеңейтілді. I 440 және Хейвуд-лейн арасындағы 6 шақырымдық бөлік 2000 жылдың наурызынан 2002 жылдың мамырына дейін әр бағытта үштен төрт жолаққа дейін кеңейтілді, сонымен қатар аталған бөліктегі қиылыстар да жақсартылды. I 840 және SR 96 арасындағы бөлікті кеңейту 2004 жылдың басында басталды және 2005 жылдың жазында аяқталды. Бұл жоба Медициналық орталық Парквейінде жаңа қиылыс салуға мүмкіндік берді. SR 96 және US 231 арасында I 24 тас жолын төрттен сегіз жолаққа дейін кеңейту және SR 99-бен жаңа қиылыс салу жобасы 2006 жылдың сәуірінде басталды және 2008 жылдың 28 қаңтарында аяқталды.

Чаттануга қаласы

Чаттанугада Ридж Каттың төменгі жағынан Биг Скрамблге дейінгі аралық 1980 жылдардың ортасынан соңына қарай төрт жолақтан алты жолаққа дейін кеңейтілді. 1989 жылдың мамырынан 1991 жылдың қарашасына дейін Биг Скрамблде сол жақтан кіру және шығу пандустары жойылған, негізгі тас жолдың бөліктері кеңейтілген, ал I-24 жолының батыс бағытындағы қатарлар I-24 жолының батыс бағытындағы қозғалысты US-27 жолының солтүстік бағытына жеткізетін пандусқа айналдырылған жоба жүзеге асырылды. Жобаға I-75 жолынан I-24 жолына сол жақтан кіру және шығу пандустарын жою, қисықтарды түзеу, I-75 жолын алмасу арқылы алты жолаққа дейін кеңейту, I-75 жолынан I-24 жолына дейінгі екі пандусты үш жолаққа дейін кеңейту, екі эстакадалық көпірді ауыстыру және US-41 және Теннессиге қош келдіңіз орталығынан I-75 жолының солтүстік бағытына тікелей қозғалысты қамтамасыз ететін коллектор-тарату құрылысын салу кірді. I-75 және I-24 арасындағы қалған пандустарды үш жолаққа дейін кеңейту үшін де қосымша кеңістік қарастырылды, бұл екінші кезеңде орындалады. Жоба 2021 жылдың 19 тамызында 133,5 миллион долларға аяқталды, сол кездегі мемлекет тарихындағы екінші ең қымбат жеке келісімшарт болып табылды. Екінші кезеңде алмасудың батысындағы I-24 жолының бөлігі кеңейтіліп, I-75 жолындағы қосалқы қатарлар шамамен 1,5 мильге (2 км) созылатын болады.

I-24 SMART дәлізінің

I 24 тас жолының 28 миль (45 км) аралығындағы Нэшвиллдегі I 440 (53-шы шығу) және Мурфрисбородағы US 231 (81-ші шығу) аралығындағы бөлігі қазіргі уақытта "I 24 SMART Corridor" деп аталып, көлік бөгелісі мен жылдамдық мәселелерін шешу мақсатында жаңғыртылуда. Соңғы жылдары аймақтың қарқынды өсуіне байланысты I 24 тас жолының бұл бөлігі штаттағы ең көп трафикке тап болатын учаскеге айналды. Жоба осы учаскені АҚШ 41/US 70S (Мурфрисборо жолы) және олардың арасындағы барлық қосылатын жолдармен қатарлас етіп біріктіреді. Бірінші кезең 2018 жылдың қазан айынан 2021 жылдың желтоқсанына дейін жалғасты және авариялық тоқтау алаңдарын салу, көптеген кіру және шығу жолдарының жақсартуын, жол бойындағы қосымша динамикалық хабарлама тақталарын (ДМС) орнату және дәліз бойындағы жол қозғалысы сигналдарын жаңартуды қамтыды. 2022 жылдың наурызында басталған екінші кезеңде 53 және 70-ші шақырым аралығында 67 жоғарғы тіреу орнатылып, олар әр қатар үшін ұсынылатын өзгермелі жылдамдық шектерін және қатарларды басқару белгілерін көрсетіп тұрады. Соңғы кезеңде белгілі бір кіру жолдарында жылдамдық өлшегіштерін орнату, қосымша жабық телеарналы теледидар (CCTV) камераларын және ДМС тақталарын орнату, сондай-ақ 1990 жылғы Мүгедектер туралы заңға (ADA) сәйкес артерияларды жақсарту жоспарлануда. Апатты Ұлттық көлік қауіпсіздігі кеңесі (NTSB) тергеді және көпірдің қауіпсіз емес конструкциялық ерекшеліктерін апаттың себебіне жатқызып көрсетті. Бұл ретте, есепте апатқа дейін штат көпірдің қоршауларының қаупін білгені және бұл бұрынғы қазалық жағдайларға ықпал еткені де айтылды. Бұл апат бірнеше айдан кейін көпірді кеңейту жобасының басталуына себеп болды. 1979 жылы Огайо өзеніндегі көпірде конструкциялық мәселелер анықталды, оның ішінде байланыстырушы фермалардағы дәнекерлеудің нашар болуынан 119 жарық пайда болды. Көпір 1979 жылдың 3 тамызында жабылды және 1980 жылдың қазан айына дейін, ал барлық жүк көліктері үшін 1981 жылдың ортасына дейін жабық қалды. 2010 жылдың 18 мамырында Гранди округінде I 24 тас жолының шығыс бағытында US 64 / SR 50 (53-ші шығу) шығатын жерге жақын шұңқыр табылды. TDOT өкілдері тесіктің үлкейіп, батыс бағытына көлікті аударуға себеп болғанын мәлімдеді. Төтенше жөндеу жұмыстарынан кейін бірнеше күннен соң тас жол қайта ашылды.

Болашақ

TDOT және GDOT бірлесіп, Чаттанугадағы I 59-дан US 27-ге дейінгі 16 шақырымдық I 24 тас жолының учаскесін алты жолаққа дейін кеңейтуге дайындық жүргізіп жатыр. Бұл жоба екі штаттың аумағында орналасқандықтан және Лукоут тауы мен Теннесси өзені арасындағы тар жасанды насипті кеңейтудің қиындықтарына байланысты үш кезеңге бөлінеді деп күтілуде. Бұл учаскеде ұзақ жылдардан бері ауыр жүктемелер мен тығырындар байқалып, әсіресе жүк көліктері үшін маңызды кедергі болып саналады. Жақын арада I 24 тас жолының кеңейтілуі жоспарланған басқа учаскелеріне Кларксвилл қаласынан өтетін бөлік, Нэшвиллдің солтүстік-батысындағы SR 45 және I 65 арасындағы бөлік, сондай-ақ Нэшвилл қалалық айналымының шығыс бөлігі (I 65 және I 40 арасында) кіреді.

124 тас жолы

Interstate 124 (I 124) – Теннесси штатының Чаттануга қаласында орналасқан, төрт қатарлы, бақыланатын кіруге арналған тас жолдың қысқа бөлігіне берілген белгіленбеген таңба. АҚШ 27 тас жолының осы 3 километрлік бөлігі I 124 деп белгіленген кезде, ол I 24 тас жолының Чаттануга қаласының орталығына сапарлауға арналған қосымша бағыты қызметін атқарды. Бұл жол учаскесі 1980-жылдардың соңынан бері I 124 ретінде белгіленбеген (жоғарыдағы белгілерде және километрлік белгілерде АҚШ 27 деп көрсетілген), сондай-ақ TDOT-тың ресми картасында I 124 деп көрсетілмейді, бірақ кейбір TDOT жарияланымдарында бұл таңбаға сілтемелер кездеседі.