Джеймс Батлер Книлл Келли: Англиялық епископтың өмірі мен қызметі
James Kelly (bishop)
Джеймс Келли – Англия шіркеуінің епископы, Жаңа Жер және Шотландияда қызмет еткен. Лэмбет конференциясының қатысушысы, Шотландия Епископалдық шіркеуінің Примусы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джеймс Батлер Книлл Келли (18 ақпан 1832 – 15 мамыр 1907) – Англия шіркеуінің епископы, Ұлыбританияның Ньюфаундленд және Шотландия колонияларында қызмет еткен. Келли Англикан қауымын құрудағы шешуші қадам болған бірінші Ламбет конференциясына қатысқан. Ол 1901-1904 жылдары Шотландия епископ шіркеуінің примусы болды.
James Butler Knill Kelly (18 February 1832 – 15 May 1907) was a bishop of the Church of England active in the British colony of Newfoundland and Scotland. Kelly was a participant in the first Lambeth Conference, which was a crucial step in the creation of the Anglican Communion. He was also Primus of the Scottish Episcopal Church from 1901 to 1904.
Ерте өмір және білім
Келли Кембридж университетінен бакалавр және магистр дәрежелерін алды, Клэр Холлде оқыды (кейін Келли бітіргеннен кейін жақын арада Клэр колледжі деп аталды). Дегенмен, Келли оқып жүрген кезеңде Клэр академиялық құлдырауды бастан өткерді. 1855 жылы, 23 жасында Келли Англикан шіркеуінің дьяконы болып тағайындалды. Бір жыл өткен соң, 1856 жылы, ол дін қызметкеріне бекітілді. Келли Абингтон, Нортгемптонширде пастор болды, бірақ Англиядан Мэн аралына, Содор және Мэн епискобы Горацио Поуистің үй шапаланы ретінде қызмет ету үшін кетті. 1860 жылы Джозеф Браун қайтыс болғаннан кейін Келли Мэн аралындағы Киркмайкл приходінің тіркеушісі және викарі болды, сонымен қатар Поуиске шапаландық қызметін жалғастырды. Келли Брауннан кейін жаңа (1858) шіркеудегі, Сент-Николас Епископ сотындағы екінші викарий болды.
Kelly received his Bachelor of Arts and Master of Arts from the University of Cambridge, studying at Clare Hall (later renamed Clare College shortly after Kelly's graduation). However, Clare was in a period of academic decline during Kelly's time there. In 1855, at the age of 23, Kelly was made deacon of the Anglican Church. A year later, in 1856, he was ordained priest. Kelly became curate of Abington, Northamptonshire, but left England for the Isle of Man, to serve as a domestic chaplain for Bishop of Sodor and Man, Horatio Powys. In 1860, upon the death of Joseph Brown, Kelly became registrar and vicar of the Kirkmichael parish on the Isle of Man, while continuing as chaplain to Powys. Kelly was the second vicar, after Brown, in the new (1858) parish church, St. Nicholas Bishop's Court.
Ньюфаундлендтегі өмір
1839 жылы Англикан шіркеуі Ньюфаундленд епископатын құрды, оның екінші епископы Эдвард Фельд 1864 жылы епархияда қызмет ету үшін қосымша дін қызметкерлерін сұрады, осылайша Келлиге Солтүстік Америкада мүмкіндік ашылып, ол оны дереу пайдаланып, Мэн аралын өзін-өзі басқару құқығына ие болғаннан екі жыл бұрын тастап кетті. Маусым айында Келли Ньюфаундлендтегі Сент-Джонс соборында қызметке тағайындалып, архидиакон болды. 1867 жыл Келли үшін ерекше жыл болды. Оның қызметі сәтті аяқталды, Фельд оны өзінің көмекші епископы етіп тағайындады. 16 тамызда Кентербери архиепискобы Чарльз Томас Лонгли оны епископтыққа бағыштау рәсімін өткізді. Келли, отыз бес жаста, Кембридж университетінен діни ғылым докторы дәрежесін алды және британдық, колониялық және шетелдік епископтардың бірінші пангликан конференциясына қатысты, ол Ламбетте өтті. Конференцияны ұйымдастыруға, басқалармен қатар, Канада синоды да көмектесті, бірақ күн тәртібінің басым бөлігі зулу халқына миссионер болған Джон Уильям Коленсоға қатысты дауға арналды. Дегенмен, колониялық округтерді басқаруға қатысты он бір кеңес беруші қаулы қабылданды. Ньюфаундлендтің Англикан епархиясына Бермуда аралы да кірді. Келли мен Фельд епархиялық кеме «Жұлдыз» арқылы саяхаттады, және 1871 жылы кеме құлаған желкендік апатта екеуі де қаза болды. Бұл Келли үшін теңізде саяхаттау қиындық тудырған жалғыз оқиға емес еді; 1874 жылы Ньюфаундленд пен Лабрадордың жағалау қауымдарына саяхаттаған кезде ол ауыр науқасқа шалдықты. Келлидің «Жұлдыз» кемесімен жасаған сапарлары туралы жазбалары «Ньюфаундлендтің епископ көмекшісі, Б. К. Келли, ДД, шіркеу кемесі «Жұлдыз» арқылы шілде-қазан айларындағы сапар» (Лондон, 1870) және «Шіркеу кемесі «Жұлдыздың» саяхаты, 1870» (Сент-Джонс, 1973) атты еңбектерде жарияланды. Келлидің саяхаттары оны үйдегі жобалардан алдырмады. 9 қазан күні 1871 жылы ол Нова-Скотияның көрнекті судьясы Уильям Бловерс Блисстің қызы Луиза Блисске үйленді. Келли Сент-Джон Баптист соборын (Сент-Джон Баптист базиликасымен шатастырмау керек) аяқтауды өз міндетіне алды. 1850 жылы аяқталған собордың негізгі бөлігі бүкіл шіркеу ретінде пайдаланылып келді. Собор 1885 жылы аяқталды, бірақ 1892 жылғы Ұлы өртте өртенді. Келли оны қайта құруды ұйымдастырды. Соборда оның есіміне арналған ескерткіш терезе орнатылған. Фельд қайтыс болғаннан кейін Келли 1876 жылы епархиялық епископ болды. Алайда, теңізде саяхаттауға деген түсінікті қарсылығы оны 1877 жылы оны алмастыра алатын көмекші епископты таба алмағаннан кейін лауазымынан кетуге мәжбүр етті.
In 1839 the Anglican Church had founded the See of Newfoundland, its second bishop, Edward Feild, appealed in 1864 for additional clergy to minister in the diocese, thus offering Kelly an opportunity in North America which he quickly seized, leaving the Isle of Man two years before it achieved Home Rule. In June, Kelly found himself appointed incumbent of the cathedral in St. John's, Newfoundland, and archdeacon. 1867 was a momentous year for Kelly. His ministry had proven a success, and Feild named Kelly his assistant bishop. Charles Thomas Longley, the Archbishop of Canterbury, performed the ceremony of consecration on 16 August. Kelly, thirty five years old, received his Doctor of Divinity degree from Cambridge University, and attended the first Pan Anglican conference of British, colonial and foreign bishops conference in Lambeth. The conference had been lobbied for by, among others, the Canadian synod, but much of the agenda focused on the controversy over John William Colenso, a missionary to the Zulu. Eleven advisory resolutions regarding colonial district administration were nevertheless passed. The Anglican Diocese of Newfoundland also included the island of Bermuda. Kelly and Feild travelled aboard the diocesan ship The Star, and both nearly died in 1871 in a sailing accident that destroyed the ship. This was not the last occasion in which sea travel proved a hardship to Kelly; he became seriously ill in 1874 when travelling to coastal communities in Newfoundland and Labrador. Kelly's logs of his travels on The Star have been published as Journal of a visitation by the Right Reverend J. B. K. Kelly, DD, coadjutor bishop of Newfoundland, in the church ship Star, July–October, 1869, (London, 1870), and The voyage the churchship Star, 1870 (St. John's, 1973). Kelly's trips did not distract him from projects at home. On 9 October 1871, he married Louisa Bliss, daughter of William Blowers Bliss, a prominent judge from Nova Scotia. Kelly took on leadership of the completion of the Cathedral of St. John the Baptist (not to be confused with the Basilica of St. John the Baptist). The cathedral's nave, finished in 1850, had been serving as the entire church. The cathedral was finished in 1885, but burned down in the Great Fire of 1892. Kelly organized its reconstruction. The Cathedral bears a memorial window dedicated to his memory. Kelly became diocesan bishop in 1876, after Feild's death. His understandable aversion to sea travel, however, led him to resign the position in 1877 after a fruitless search for a coadjutor who could relieve him of its necessity.
Ұлыбританияға оралу
1877 жылы Келли туған жеріне оралды, онда 1877 жылдан 1880 жылға дейін Ланкаширдегі Киркби қаласының викарийі, 1879-1884 жылдары Честер епискобының епископ комиссары және 1880-1884 жылдары Макклсфилд архидиаконы қызметтерін атқарды. Кейіннен ол 1885 жылы Инвернесс соборының провосты және Морей, Росс және Кейтнесс округінің көмекші епископы болды, ал 1886 жылы Роберт Иденнен кейін епархиялық епископ атанды. 1901 жылы ол бірауыздан Шотландия епископтық шіркеуінің примусы сайланды және зейнетке шыққанға дейін үш жыл осы қызметте болды. Ол 1907 жылы Инвернесте қайтыс болды.
In 1877 Kelly returned to his country of birth, where he became vicar of Kirkby, Lancashire, from 1877 to 1880, bishop commissary for the Bishop of Chester (1879 1884) and Archdeacon of Macclesfield from 1880 to 1884. He later became Provost of Inverness Cathedral and Assistant Bishop of Moray, Ross and Caithness in 1885, becoming diocesan bishop in 1886 after Robert Eden. In 1901, he was unanimously elected Primus of the Scottish Episcopal Church and served in that capacity for three years until his retirement. He died in Inverness in 1907.