Хелен Ролласон: Ұлыбританиялық спорт журналисі және тележүргізушісінің өмірі мен қызметі
Helen Rollason
Хелен Ролласон – британдық спорт журналисі, тележүргізуші (1956-1999). «Grandstand» бағдарламасының алғашқы әйел жүргізушісі, Олимпиада мен басқа да спорт жаңалықтарын жеткізді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық тележүргізуші (1956–1999)
British television presenter (1956–1999)
Хелен Фрэнсис Ролласон (; 11 наурыз 1956 – 9 тамыз 1999) – британдық спорт журналисі және тележүргізуші, 1990 жылы BBC спорттық бағдарламасы «Grandstand»-дың алғашқы әйел жүргізушісі атанды. Ол сондай-ақ, 1980 жылдары «Sport on Friday» және «Newsround» балалар бағдарламасының тұрақты жүргізушісі болды. Лондонда туған Ролласон 1980 жылы радио хабарларын таратуға кіріспес бұрын дене шынықтыру пәнінің мұғалімі болу үшін оқыды. «Channel 4» телеарнасының спорттық мазмұнын дайындағаннан кейін, ол американдық футболды британдық теледидарға әкелуге көмектесті. 1987 жылғы Дүниежүзілік студенттер ойындары мен 1988 жылғы Жазғы Олимпиада ойындарын «ITV» үшін тікелей эфирде жүргізді. Оның «Grandstand» бағдарламасындағы жұмысы көрермендерге ұнады және 1990 жылдары Ролласонға көптеген спорттық жобалардың жүргізушісі болуға мүмкіндік берді. 1996 жылғы Жазғы Олимпиада сияқты маңызды шараларды жамылғаннан бөлек, ол мүмкіндігі шектеулі адамдар спортының жақтасы болды, оның беделін арттыруға және оның қоғам мен БАҚ-тағы қабылдауын өзгертуге үлкен үлес қосты. «BBC Breakfast News» және «BBC News» телеарналарында спорттық жаңалықтарды ұсынды және 1996 жылы «Жылдың спорттық жүргізушісі» атағын жеңіп алды. 1997 жылы Ролласонға ішек қатерлі ісігі диагнозы қойылып, екі жыл бойы аурумен күресті. 1998 жылы түсірілген «Хеленге үміт» атты деректі фильмі оның емделу барысын көрсетті және оның батылдығы үшін көптеген адамдардың қолдауын алды. Ол ауруына қарамастан жұмысын жалғастырды және қайтыс болғанға дейін 1999 жылғы туған күніне орай МБЭ орденімен марапатталды. Сол жылы BBC оның құрметіне жыл сайынғы «BBC Спорттық Жыл тұлғасы» сыйлығының атынан сыйлық тағайындады. Сондай-ақ, оның атымен қатерлі ісікке қарсы қайырымдылық қоры құрылды. Ролласонның телекарьерасы басқа әйелдерге спорттық хабар тарату саласына қадам басуға жол ашты, Сью Баркер және Габби Логан сияқты жүргізушілер оның ізімен жүрді.
Helen Frances Rollason (; 11 March 1956 – 9 August 1999) was a British sports journalist and television presenter, who in 1990 became the first female presenter of the BBC's sports programme Grandstand. She was also a regular presenter of Sport on Friday, and of the children's programme Newsround during the 1980s. Born in London, Rollason studied to become a PE teacher before entering radio broadcasting in 1980. After directing sport related content for Channel 4, where she helped to bring American football to British television, she anchored coverage of the 1987 World Student Games and 1988 Summer Olympics for ITV. Her work on Grandstand proved popular with viewers, and led to a number of other sports presenting roles for Rollason throughout the 1990s. As well as covering mainstream events such as the 1996 Summer Olympics, she became a champion of disability sports, helping to raise its profile and change its public and media perception. She presented sports bulletins for BBC Breakfast News and BBC News, and in 1996 was named as Sports Presenter of the Year. Rollason was diagnosed with colon cancer in 1997, and fought a two year battle with the disease. A 1998 documentary, Hope for Helen, followed her treatment, and won her much public support for her courage. She continued to work throughout her illness, and shortly before her death was appointed an MBE in the 1999 Birthday Honours. Later that year, the BBC established an award in her memory which is presented at the annual BBC Sports Personality of the Year awards ceremony. A cancer charity was also founded in her name. Rollason's television career also helped to open up the way for other women to enter the world of sports broadcasting, with presenters such as Sue Barker and Gabby Logan following in her footsteps.
Ерте өмір
Хелен Гриндли 1956 жылдың 11 наурызында Лондонда дүниеге келді және тоғыз айлық шағында асырап алды. Үш баланың екіншісі болып өскен ол, балалық шағын Нортгемптоншир және Бат қалаларында өткізді. Оның әкесі инженер, кейін Бат колледжінде оқытушы болды, ал анасы – биология пәнінің мұғалімі. Ол Баттың қыздарға арналған орта мектебінде оқыды. Спортқа ерте қызығушылық танытқаннан кейін Баттың жеңіл атлетика клубының мүшесі болды және Сомерсеттен хоккей ойнады. Колледждегі екінші курсында ол Жаңа Шотландияның Галифакс қаласындағы Далхаузи университетінде бір семестр алмасу студенті ретінде оқыды. 1977 жылы бітірді. Оқуын аяқтағаннан кейін дене шынықтыру пәнінің мұғалімі болды және үш жыл бойы орта мектеп оқушыларына сабақ берді. Ол бастапқыда Гэмпширдегі Винчестер қаласындағы Генри Бофорт мектебінде жұмыс істеді, кейін Эссекске көшіп, мұғалім болып жұмыс істеді. Дене шынықтыру сабақтарын берген кезінде ол болашақ күйеуі Джон Ролласонмен танысты, ол да мұғалім еді. 1980 жылы олар үйленді. Кейіннен ол станцияның спорт бөлімінің орынбасары болып тағайындалды. 1988 жылы Сеулде өткен жазғы Олимпиада ойындарын ITV телеарнасы үшін жариялады. 1980 жылдардың ортасында ол BBC балалар жаңалықтары бағдарламасы Newsround-тың ұсынушылар тобына қосылды, мақсаты – спорт жаңалықтарын көбейту. Ол гимнастика және әйелдер жокейлері сияқты тақырыптар бойынша бірнеше репортаждар дайындады, сондай-ақ Newsround Extra бағдарламасын жүргізді, ол нақты мәселені тереңірек қарастырды. Мұндай бағдарламалардың бірі Боготадағы көшедегі балалар туралы репортаж болды, бұл оны қатты толқытып, экранда көз жасына келтірді. 1990 жылы Ролласон BBC Sport-қа қосылды және Grandstand бағдарламасын жүргізуші болған алғашқы әйел атанды. Оның қарапайым және табиғи жүргізу стилі көрермендердің арасында оны тез танымал етті, сонымен қатар BBC Two арнасының Sport on Friday бағдарламасында тұрақты жүргізуші рөлін, сондай-ақ басқа да спорттық бағдарламаларды жүргізуге мүмкіндік берді. Ұлыбританияның Олимпиада командасы сол жылы өткен Олимпиадада үлкен жетістікке жете алмады, бұл Ролласонды көрермендер мен БАҚ-ты "нағыз" Олимпиада деп атаған команданы қолдауға шақыруға итермеледі. Британдық Паралимпиада қауымдастығының бас хатшысы Джейн Суон кейіннен Ролласонның бұл шараны қолдауы оның беделін өзгертуге көмектескенін айтты. "Оған дейін Паралимпиада мүгедектер туралы деректі фильм ретінде қарастырылатын. Хелен бұл спорт екенін жұртқа түсіндірді". Ол басқа да мүгедектер спортынан өткізілген іс-шараларды қамтыды, соның ішінде 1990 жылғы мүгедектер арасындағы әлем чемпионаты, 1991 жылғы соқыр гольфшілер чемпионаты және 1992 жылғы жазғы Паралимпиада ойындары. Оған бастапқыда үш ай өмір сүруге мүмкіндік берілді, бірақ ол аурумен ұзақ күресіп, медициналық болжамдарды жоққа шығарды. Ол химиотерапиядан өтті, сонымен қатар ауруын емдеу үшін тұтас терапия мен диетаның комбинациясын қолданды. 1998 жылдың желтоқсан айында әріптестері BBC-нің "Жылдың спорттық шолуы" бағдарламасында эмоционалды Ролласонды құрметтеді, бұл оның жанкүйеріне қосымша сезімдер сыйлады. Кейіннен ол оқиға туралы былай деп жазды: "Мен әріптестерімнің осылай істегенін ойлап, қорқыныш, ұят және олардың бұл туралы ойлануына байланысты керемет жылылықты сезіндім". Ол бұл ойынды мамыр айында жүргізді. Ролласон бұл оқиға туралы былай деді: "Мен бұл жаңалықты естігенде жыладым. Мен оған лайық емеспін, бірақ қазір спорттық хабар таратуда көптеген әйелдердің қатысып жатқанына қуаныштымын". Сондай-ақ шілде айында ол Брайтон университетінен құрметті диплом алды, ол рәсімге қатыса алмай ауырып қалғаннан кейін үйінде табыс етілді. Осыдан аз уақыт бұрын ол 1999 жылғы Ұлыбританияның мақтанышы сыйлығында батылдығы үшін марапатталды. Ролласон қайырымдылық жұмысына белсенді қатысып, Солтүстік Миддлсекс ауруханасының онкологиялық бөліміне 5 миллион фунт стерлинг жинады, ол оның құрметіне аталды. Сол айдың соңында BBC Питер Сиссон жүргізген "Хелен Ролласон: ең батыл күрес" атты 30 минуттық деректі фильмін көрсетті, онда достары мен әріптестері оның есімдерін құрметпен атады. Оның "Өмір тым қысқа" атты автобиографиясы 2000 жылы қайтыс болғаннан кейін жарық көрді.
Helen Grindley was born in London on 11 March 1956, and adopted at the age of nine months. Raised in a family where she was the second of three children, she spent her childhood in Northamptonshire and Bath. Her father was an engineer who later became a lecturer at Bath College, and her mother a biology teacher. She attended the Bath High School for Girls, and after developing an early interest in sport, was a member of Bath Athletics Club, as well as playing hockey for Somerset. During her second year at the college she spent a term as an exchange student at Dalhousie University in Halifax, Nova Scotia. She graduated in 1977. After completing her studies she became a PE teacher, and spent three years teaching the subject to secondary school students. She worked initially at Henry Beaufort School in Winchester, Hampshire, before moving to Essex, where she was a supply teacher. It was while she was teaching PE that she met her future husband, a fellow teacher named John Rollason. The couple married in 1980; She was subsequently appointed as the station's deputy sports editor. Later, in 1988, she provided coverage of that year's Summer Olympics, held in Seoul, for ITV. During the mid 1980s, she also joined the presenting team of the BBC children's news programme, Newsround, with a view to increasing its sports coverage, and presented several features on topics such as gymnastics and female jockeys, as well as presenting Newsround Extra, a show that covered a specific issue in more detail. One such programme was a report on the street children of Bogotá, a subject that deeply moved her and reduced her to tears on screen. In 1990, Rollason joined BBC Sport and became the first female presenter of Grandstand, where her down to earth presenting style quickly made her popular with viewers, and earned her a regular presenting role on BBC Two's Sport on Friday, as well as a raft of other sporting programmes. Britain's Olympic team had been fairly unsuccessful at that year's Olympics, prompting Rollason to urge viewers and the media to support what she called the "real" Olympics. Jane Swan, General Secretary of the British Paralympic Association, later described how Rollason's support for the event had helped to change its image. "Until then, the Paralympics had been treated as documentary material, focusing mainly on disability. Helen made people realise that it was sport." Other disability sporting events she covered include the 1990 World Disabled Championships, 1991 Blind Golfers' Championships, and the 1992 Summer Paralympics. She was initially given three months to live, but confounded medical opinion by fighting the disease long after that. She underwent treatment with chemotherapy, but also used a combination of holistic therapies and diet to treat her condition. in December 1998, colleagues paid tribute to an emotional looking Rollason during the BBC's Sports Review of the Year, a compliment that produced mixed feelings for the presenter. She later wrote of the incident, "I felt a mixture of horror, embarrassment and incredible warmth towards my colleagues that they should think of doing this". She began presenting the slot in May, Speaking about the occasion, Rollason said, "I cried when I received the news. I don't feel I deserve it but I'm very thrilled that so many women are coming through in sport broadcasting now." Also in July, she received an honorary degree from the University of Brighton, which was presented to her at her home after she became too ill to attend the ceremony. Shortly before that she was honoured with an award for courage at the 1999 Pride of Britain Awards. Rollason became involved in charity work, raising £5 million for a cancer wing at North Middlesex Hospital, which was named in her honour. Later that month, the BBC aired Helen Rollason: The Bravest Fight, a 30 minute documentary presented by Peter Sissons in which friends and colleagues paid tribute to her. Her autobiography, Life's Too Short, was published posthumously in 2000.
Мұра
Грандстэндтің алғашқы әйел жүргізушісі ретінде Хелен Ролласон британдық спорттық хабар таратудың ізашары болды, сол кездегі негізінен ерлер басым болған саланың шешімшісі және ол басқаларға да соңынан еруге мүмкіндік берген үлгі орнатты. Сью Баркер, Хейзел Ирвин, Гейл МакКенна, Шелли Уэбб және Габби Логанның барлығы Ролласонның қадамдарымен жүріп, танымал Ұлыбританиялық спорттық жүргізушілерге айналды. Логан 1990 жылдардың соңында ITV-ге алғашқы әйел спорттық жүргізуші ретінде қосылды, онда ол "On the Ball" футболдық шоуын бірге жүргізіп, "The Premiership" бағдарламасына материалдар дайындады. Ролласонның қазасынан кейін Логан оған құрмет көрсетіп, ол "жас қыздар үшін, осы салаға қадам басуды қалайтындар үшін үлгі болады, өйткені ол неге қол жеткізуге болатынын көрсетті. Ол барлығымыз үшін керемет мысал болды" деді. 4 қараша 1999 жылы BBC "қайырлылықтың алдындағы ерекше жетістіктерін" мойындау мақсатында BBC Sports Personality of the Year салтанатында табыс етілетін Хелен Ролласон сыйлығын құру туралы хабарлады. Оның алғашқы иегері зейнеткерлікке шыққан National Hunt жаттықтырушысы Дженни Питман болды, ол өзі де қатерлі ісікке шалдыққан еді және сол жылдың 12 желтоқсанында өткен салтанатта марапатталды. Хелен Ролласон сыйлығының басқа иегерлері: 2001 жылы яхтшы Элен МакАртур әлемді ең жылдам айналып өтудегі батылдығы үшін, 2005 жылы футболшы Джефф Томас, өзінің аурумен күресінен кейін, лейкемия зерттеуіне арналған қайырымдылық ұйымына 150 000 фунт стерлингтен астам қаржы жинағаны үшін, ал 2014 жылы – ауырған және жарақат алған әскери қызметшілер үшін өткізілген алғашқы Invictus ойындарының қатысушылары болды. 2016 жылғы сыйлық 401 күн ішінде 401 марафонды аяқтаған Бен Смитқа табыс етілді. The Sunday Times өздерінің "Жыл спортшы әйелі" сыйлықтарының аясында "Шабыттандыру үшін" Хелен Ролласон сыйлығын құрды. 1999 жылы Дженни Питман алғашқы сыйлықтың иегері атанды. Басқа сыйлық иегерлері: 2007 жылы Израильдегі еврей және палестиналық қауымдастықтарының балаларына футбол жаттығуларын ұйымдастыратын Football for Peace қайырымдылық ұйымымен жұмыс істеген студент Джоанна Гардинер, 2012 жылы аттан құлау салдарынан паралич болған Клэр Ломас, сол жылы Лондон марафонын роботтық костюмнің көмегімен аяқтады, және 2014 жылы Мел Вудардс, Сомерсет штатындағы Милтон Номадс жасөспірімдер футбол клубының төрағасы, балалар үшін жергілікті футбол лигасы құрды. Хелен Ролласонның қатерлі ісікпен күресуге арналған қайырымдылық қоры 1999 жылы оның құрметіне құрылды. Қор үш қатерлі ісікке қолдау көрсету орталығын қаржыландырады және басқарады – Эссекс, Гертфордшир және Лондонда. Радио хабарларын тарату кезінде Ролласонды білетін Лорд Ко, қайырымдылық қорының меценаты болып табылады. Бірінші Хелен Ролласонның қатерлі ісікке қарсы күресу орталығы 2002 жылдың сәуір айында Челмсфордта ашылды. 2011 жылы Челмсфордтың Брумфилд ауруханасында Ролласонның есімімен аталған және жаңа қатерлі ісік терапиясының клиникалық сынақтары аясында емдеуді ұсынатын жаңа зерттеу орталығы ашылды. Ролласон Уэйдегі ғимараттардың атауларына Адлингтон үйі, Бордман Плейс, Радклифф үйі, Кристи Корт, Редгрейв Корт, Ботэм үйі, Фальдо Корт, Уитбред Плейс, Торвилл Корт және МакАртур Плейс кіреді.
As the first female presenter of Grandstand, Helen Rollason was a pioneer of British sports broadcasting, an industry that was predominantly male at the time, and she established a precedent that allowed others to follow. Sue Barker, Hazel Irvine, Gail McKenna, Shelley Webb and Gabby Logan all followed in Rollason's footsteps to become noted UK sports presenters, with Logan joining ITV as their first female sports presenter in the late 1990s, where she co hosted the football show On the Ball and was a contributor to The Premiership. Logan paid tribute to Rollason shortly after her death, saying she would be "an icon for young girls who want to go into that field because she showed what could be done. She was a great example to everyone." On 4 November 1999, the BBC announced the establishment of a Helen Rollason Award, to be given at the BBC Sports Personality of the Year ceremony in recognition of "outstanding achievement in the face of adversity". Its first recipient was retired National Hunt trainer Jenny Pitman, who was herself diagnosed with cancer, and was presented with the award at that year's ceremony on 12 December. Other Helen Rollason Award recipients include yachtswoman Ellen MacArthur in 2001 for her courage in becoming the fastest woman to circumnavigate the globe, footballer Geoff Thomas in 2005 for raising in excess of £150,000 for the Leukaemia Research charity by cycling, following his own battle with the disease, and in 2014, the competitors of the inaugural Invictus Games, a multi sport event for sick and injured service personnel, which made its debut that year. The 2016 award was presented to Ben Smith, who completed 401 marathons in 401 days in support of the anti bullying charities. The Sunday Times created the Helen Rollason Award for Inspiration as part of their Sportswomen of the Year Awards. Jenny Pitman was its first recipient in 1999. Others to receive the award include student Joanna Gardiner in 2007 for her work with Football for Peace, a charity that provides football coaching to children from Jewish and Palestinian communities in Israel, Claire Lomas in 2012 who, having been paralysed following a riding accident completed that year's London Marathon with the aid of a robotic suit, and Mel Woodards in 2014, chair of the Somerset based Milton Nomads junior football club who established a local football league for children. The Helen Rollason Cancer Charity was established in her name in 1999. The charity funds and operates three cancer support centres – in Essex, Hertfordshire and London. Lord Coe, who had known Rollason since her days in radio broadcasting, is the charity's patron. The first Helen Rollason Cancer Care Centre was opened in Chelmsford, Essex in April 2002. in 2011, a new research centre named after Rollason and offering treatment for patients as part of clinical trials of new cancer therapies was opened at Chelmsford's Broomfield Hospital. The building names on Rollason Way include Adlington House, Boardman Place, Radcliffe House, Christie Court, Redgrave Court, Botham House, Faldo Court, Whitbread Place, Torvill Court, and MacArthur Place.