Кіріспе
Британдық Корольдік әскери-теңіз флотының офицері (1886-1960) Александр Альберт Маунтбеттен, 1-ші Карисбрук маркизі (туған аты - Баттенбергтің принсі Александр Альберт; 23 қараша 1886 - 23 ақпан 1960) - британдық Корольдік әскери-теңіз флотының офицері, Гессен князьдік Баттенберг отбасының мүшесі және королева Викторияның соңғы тірі немересі.
Alexander Albert Mountbatten, 1st Marquess of Carisbrooke (born Prince Alexander Albert of Battenberg; 23 November 1886 – 23 February 1960) was a British Royal Navy officer, a member of the Hessian princely Battenberg family and the last surviving grandson of Queen Victoria.
Ерте өмір
Александр ханзада 1886 жылы Беркширдегі Виндзор қасарасында дүниеге келді және Веллингтон колледжінде және Британия Корольдік әскери-теңіз колледжінде білім алды. Оның әкесі Генрих Баттенбергтің ханзадасы, Гессеннің Александр ханзадасының ұлы, Рейн мен Джули де Хауке графесі. Оның анасы Ұлыбританияның Беатриче ханшайымы, Виктория мен Альберт патшаның бесінші қызы және кіші баласы. Баттенбергтің ханзадасы Генрих морганаттық некеден туған және өзінің Баттенберг ханзадасы стилін өз анасынан, Юлия фон Хаукеден алған, ол өз құқығында Баттенберг ханшайымы болып тағайындалған. Александр туылған кезде оның бейбіт билігі Баттенбергтің Александр ханзадасы деп аталды, өйткені морганаттық некеден туған бала "Ұлы герцог билігі" мәртебесіне лайық емес. Алайда, туғаннан кейін үш апта өткен соң, 1886 жылы 13 желтоқсанда, ол әжесінің, Виктория патшайымның, берген Патшалық Жарлығы бойынша, "Оның билігі" деп аталды. Ол 1886 жылы 18 желтоқсанда Виндзор замоғының ақ сурет салу бөлмесінде шомылдыру рәсімінен өтті. Оның құда-анасы Ұлыбританияның королевасы Виктория (анасының әжесі), Гессеннің ханзадасы Александр және Рейн (анасының атасының атасы), Уэльс ханзадасы (анасының ағасы), Баттенбергтің ханзадасы Александр (анасының ағасы) және Гессеннің ханшайымы Ирен және Рейн (анасының бірінші туысы және атасының екінші туысы). Александр ханзадасы Испания королі Альфонсо XIII-нің қайын ағасы болды. Ол 1906 жылы Александрдың әпкесі Виктория Евгенияға үйленді.
Әскери қызмет және құрмет
Принц Александр 1902 жылы наурыз айында Корольдік әскери-теңіз флотында курсант болу үшін біліктілік емтиханын тапсырды, содан кейін 1902 жылы 8 мамырда Дартмутта курсанттар үшін оқу кемесі HMS Britannia-ға қосылды. Ол 1902 жылдан 1908 жылға дейін Корольдік флотта қызмет етті. 1909 жылы ол Британ армиясына қосылды, 4 тамызда 1909 жылы Гренадерлік гвардияда екінші лейтенант (өтемақы бойынша) болып тағайындалды. 1911 жылы 22 қарашада ол шенде бекітілді, ал 1913 жылы 15 тамызда лейтенант болып жоғарылатылды. 1915 жылы 10 сәуірде штабқа қосымша лагерь көмекшісі болып тағайындалды және сол жылы капитандыққа көтерілді. 1917 жылы 1 маусымда ол "Кеңес мүшелеріне ерекше қызмет көрсеткені үшін" берілген қылыштармен төртінші сыныпты Ресейдің Санкт-Владимир орденінің белгісін киюге рұқсат алды. 1919 жылы 19 маусымда қызметінен кетіп, 1915 жылы 15 шілдеде капитандық шенінде офицерлер резервіне орналасты. Ол бірнеше басқа шетелдік ордендер мен ордендерді иеленді: Карл III орденінің Ұлы кресті мен мойынтірігі (Испания), Леопольд ордені, семсерлермен (Бельгия), Санкт-Александр Невский ордені (Ресей), Әскери-теңіз еңбегі ордені, төртінші сынып (Испания), Нил ордені (Мысыр), Тақ ордені (Румыния) және Croix de Guerre, пальмалармен (Франция). Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, елуден асқан болса да, маркиз Корольдік әуе күштеріне қосылды және 1941 жылы 6 маусымда летчик офицері қызметіне тағайындалды. 6 тамызда ол пилот офицері (шартты түрде) болып қайта тағайындалды. 1942 жылы 6 маусымда оның атағы бекітіліп, 1942 жылы 6 тамызда ұшу офицері (соғыс материалы) болып тағайындалды. Соғыс кезінде ол әуе шежіресі сер Траффорд Ли Малориге қызмет етті. 1945 жылы 21 мамырда ол өзінің комиссиясын тастап, лейтенант дәрежесін сақтады.
In 1909, he joined the British Army, being appointed Second Lieutenant (on probation) in the Grenadier Guards on 4 August 1909. He was confirmed in the rank on 22 November 1911, and was promoted to Lieutenant on 15 August 1913. He was seconded to the staff to act as an extra aide de camp on 10 April 1915 and promoted to captain the same year. On 1 June 1917, he was authorised to wear the insignia of the Russian Order of St Vladimir, fourth class with Swords, awarded "for distinguished service to the Allied cause." He resigned his commission on 19 June 1919 and was placed on the General Reserve of Officers, ranking as a Captain with seniority of 15 July 1915. He held several other foreign orders and decorations: Grand Cross and Collar of Order of Charles III (Spain), Order of Leopold, with swords (Belgium), Order of Saint Alexander Nevsky (Russia), Order of Naval Merit, fourth class (Spain), Order of the Nile (Egypt), Order of the Crown (Romania), and Croix de Guerre, with palms (France). During World War II, despite being in his mid fifties, the Marquess joined the Royal Air Force and was commissioned an acting pilot officer on 6 June 1941. On 6 August, he was regraded as a pilot officer (on probation). He was confirmed in his rank on 6 June 1942 and was promoted to flying officer (war substantive) on 6 August 1942. During the war, he was a staff officer attached to air chief marshal Sir Trafford Leigh Mallory. He relinquished his commission on 21 May 1945, retaining the rank of flight lieutenant.
Карисбрук маркизі
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміске қарсы сезімдер Георг V-ге 1917 жылдың шілдесінде Корольдік үйдің атын Саксен-Кобург-Готтан Виндзорлар үйіне ауыстыруға әкелді. Ол сондай-ақ британдық азаматтар болған туыстары үшін барлық неміс атақтары мен стильдерін қолданудан бас тартты. Баттенбергтер отбасы принц және принцесса титулдарынан және әулие және әулие әулие титулдарынан бас тартты. Патшаның бұйрығы бойынша олар Маунт-Бэттен фамилиясын алды, бұл Баттенбергтің ағылшыншаланған түрі. Осылайша, Александр ханзадасы Сер Александр Маунтбеттен болды. 1917 жылы 7 қарашада ол Карисбрук маркизі, Беркхамстед графы және Лансестон виконты болды. 1930 жылдары автор Э. Ф. Бенсон өзінің екі атақты романын, "Мапп пен Люсия" және "Люсияның ілгерілеуі" романын Карисбрук маркизіне арнады.
Кейінгі мансап
Лорд Карисбрук мемлекеттік жәрдемақы алмады, ол коммерциялық секторда жұмыс істеген британдық патша отбасының алғашқы мүшесі болды. Ол өзінің мансабын Лазард Бразерс банкирлерінің кеңселерінде кіру деңгейіндегі клерк ретінде бастады. Кейін ол тұрғын үйлерді басқаратын компанияда жұмыс істеді, көп ұзамай ол жалға алушыларға әлеуметтік қызмет көрсетуді қолға алды. Кейін ол Левер Бразерс және басқа да бірнеше көрнекті корпорациялардың директоры болды.
Өлім
Лорд Карисбрук 1960 жылы 73 жасында Кенсингтон сарайында қайтыс болды, оның күлін Уайт аралындағы Уиппингхемдегі Сент-Милдред шіркеуіндегі Баттенберг шіркеуінде жерледі. Карисбрук маркизі атағы оның өлімімен жойылып кетті.