Нидерландтың Маргарит апайы: Канада туған ханшайымның тарихы
Princess Margriet of the Netherlands
Нидерланд принцессасы Маргарет (1943 ж.т.) – голланд королдік отбасының мүшесі, король Виллем-Александрдың тәтесі. Канадамен байланысы бар, түрлі шараларға қатысады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландия ханшайымы (1943 жылы туған)
Dutch princess (born 1943)
Нидерланд ханшайымы Маргриет (Margriet Francisca; 19 қаңтар 1943 жылы туған) – королева Джулиана мен принц Бернардтың үшінші қызы. Елде билік жүргізіп отырған монарх, король Виллем-Александрдың тәтесі ретінде, ол Нидерланд Корольдік үйінің мүшесі және қазіргі таққа мұрагерлік тізбегінде сегізінші және соңғы болып табылады. Ханшайым Маргриет монархты ресми немесе жартылай ресми шараларда жиі өкілдік етеді. Осы қызметтердің кейбірі оны Канадаға, ол де-факто туған жеріне, сондай-ақ ол басшысы болып табылатын голланд сауда флоты ұйымдастырған шараларға жеткізді.
Princess Margriet of the Netherlands (Margriet Francisca; born 19 January 1943) is the third daughter of Queen Juliana and Prince Bernhard. As an aunt of the reigning monarch, King Willem Alexander, she is a member of the Dutch Royal House and currently eighth and last in the line of succession to the throne. Princess Margriet has often represented the monarch at official or semi official events. Some of these functions have taken her back to Canada, the country where she was born de facto, and to events organised by the Dutch merchant navy of which she is a patron.
Туу және Канада
Маргрит Нидерландының ханшайымы Джулиана мен Липпе-Бистерфельд ханзадасы Бернардтың қызы ретінде дүниеге келді. Оның анасы ханшайым Вильгельминаның мұрагері еді. 1940 жылы Нидерландыны нацистік Германия басып алған кезде Нидерланд корольдық отбасы елден кетуге мәжбүр болып, Канадаға көшті. Маргрит Оттава қаласындағы Оттава азаматтық ауруханасында дүниеге келді. Аурухананың босандыру бөлімі Канада үкіметі тарапынан уақытша аумақтан тыс деп жарияланды. Бұл жаңа туған баланың Канадада дүниеге келмейтінін және jus soli қағидасы бойынша британдық азамат болмайтынын қамтамасыз етті. Оның орнына, бала тек анасы арқылы, Нидерланд азаматтық заңына сәйкес jus sanguinis қағидасы бойынша Нидерланд азаматтығын алатын болды. Осылайша, бала Нидерланд тағына отыруға құқылы болар еді. Егер бала еркек болғанда, демек Джулиананың мұрагері болғанда, немесе оның екі үлкен қарындасы мұрагерлікке лайықты балалары болмай қайтыс болғанда бұл орындалар еді. Канада үкіметі босандыру бөлімін Нидерланд территориясы деп жариялаған деген жалған түсінік бар. Бұл қажет болған жоқ, себебі Канада jus soli, ал Нидерланды jus sanguinis қағидаларын қолданады. Канада үшін бұл аумақтан уақытша бас тарту жеткілікті болды. Принцесса Маргрит маргаритка гүлінің құрметіне аталған, бұл гүл соғыс жылдары нацистік Германияға қарсы күрестің символы ретінде тағылған. Ол 1943 жылғы 29 маусымда Оттавадағы Сент-Эндрю пресвитериан шіркеуінде крещение рәсімінен өтті. Оның тәрбиешілерінің қатарында АҚШ президенті Франклин Д. Рузвельт, королева Мэри (Ұлыбританияның королева-анасы), Норвегияның мұрагерлік ханшайымы Марта және Мартин Роэлл (Канададағы ханшайым Джулиананың күтушісі) болды. Принцесса Маргрит жылдар бойы ресми сапарлармен Канадаға баруын жалғастырды, соңғылары 2017 жылы (Стратфорд, Онтарио және Годерич, Онтарио) және 2022 жылы (Оттава) болды.
Margriet was born to Princess Juliana of the Netherlands and Prince Bernhard of Lippe Biesterfeld. Her mother was heir presumptive to Queen Wilhelmina. The Dutch royal family went into exile when the Netherlands was occupied by Nazi Germany in 1940, and went to live in Canada. Margriet was born in Ottawa Civic Hospital, Ottawa. The maternity ward of the hospital was temporarily declared to be extraterritorial by the Canadian government. This ensured that the newborn would not be born in Canada, and not be a British subject under the rule of jus soli. Instead, the child would only inherit Dutch citizenship from her mother under the principle of jus sanguinis, which is followed in Dutch nationality law. Thus, the child would be eligible to succeed to the throne of the Netherlands. This would have applied if the child had been male, and therefore heir apparent to Juliana, or if her two older sisters died without eligible children. It is a common misconception that the Canadian government declared the maternity ward to be Dutch territory. That was not necessary, as Canada follows jus soli, while the Netherlands follows jus sanguinis. It was sufficient for Canada to disclaim the territory temporarily. Princess Margriet was named after the marguerite, the flower worn during the war as a symbol of the resistance to Nazi Germany. She was christened at St. Andrew's Presbyterian Church, Ottawa, on 29 June 1943. Her godparents included US President Franklin D. Roosevelt, Queen Mary (Queen dowager of the United Kingdom), Märtha, Crown Princess of Norway, and Martine Roell (lady in waiting to Princess Juliana in Canada). Princess Margriet has continued to visit Canada over the years in an official capacity, as recently as 2017 (Stratford, Ontario and Goderich, Ontario) and 2022 (Ottawa).
Соғыстан кейін
1945 жылы тамыз айында Нидерланды азат етілген соң, ханшайым Маргрет алғаш рет Нидерланд топырағына бас қойды. Ханшайым Юлиана мен принц Бернхард Баарндағы Соэстдийк сарайына қайтып келді, онда соғысқа дейін отбасы тұрған болатын. Ханшайым Маргрет Лейден университетінде оқып жүрген кезінде болашақ күйеуі Питер ван Воленховенмен танысты. Олардың никесі 1965 жылдың 10 наурызында жарияланды, ал 1967 жылдың 10 қаңтарында Гаагадағы Сент-Джеймс шіркеуінде үйленді. Осы некеден туған балаларға «Оранж-Нассау, ван Воленховен» титулы берілді, бірақ бұл титул олардың ұрпақтарына берілмейді деп шешілді. Олардың төрт ұлы болды: принц Мауриц (1968 жылдың 17 сәуірінде туған), Бернхард (1969 жылдың 25 желтоқсанында туған), Питер Кристиан (1972 жылдың 22 наурызында туған) және Флорис (1975 жылдың 10 сәуірінде туған). Ханшайым мен оның күйеуі Апельдорндағы Хет-Ло сарайының оң жақ қанатында тұрды. 1975 жылы отбасы сарай аумағында салынған қазіргі үйлеріне, Хет-Лоға көшті.
It was not until August 1945, when the Netherlands had been liberated, that Princess Margriet first set foot on Dutch soil. Princess Juliana and Prince Bernhard returned to Soestdijk Palace in Baarn, where the family had lived before the war. It was while she was studying at Leiden University that Princess Margriet met her future husband, Pieter van Vollenhoven. Their engagement was announced on 10 March 1965, and they were married on 10 January 1967 in The Hague, in the St. James Church. It was decreed that any children from the marriage would be titled Prince/Princess of Orange Nassau, van Vollenhoven, with the style of Highness, titles that would not be held by their descendants. Together, they had four sons: Princes Maurits (born 17 April 1968), Bernhard (born 25 December 1969), Pieter Christiaan (born 22 March 1972), and Floris (born 10 April 1975). The Princess and her husband took up residence in the right wing of Het Loo Palace in Apeldoorn. In 1975 the family moved to their present home, Het Loo, which they had built on the Palace grounds.
Мүдделері мен қызметі
Принцесса Маргрет денсаулық сақтау және мәдениет мәселелеріне ерекше қызығушылық танытады. 1987 жылдан 2011 жылға дейін ол Голландия Қызыл Крестінің вице-президенті болды, және олар оның құрметіне Принцесса Маргрет қорын құрды. Ол Халықаралық Қызыл Крест және Қызыл Жарты Ай қоғамдары Федерациясының басқарма мүшесі. 1984 жылдан 2007 жылға дейін Маргрет ханшайым Еуропалық Мәдениет Қорының президенті болды, ол оның еңбегін бағалап, Мәдени әртүрлілік үшін Маргрет ханшайым сыйлығын тағайындады. Ол Халықаралық Паралимпиада комитетінің құрметті кеңесінің мүшесі.
Princess Margriet is particularly interested in health care and cultural causes. From 1987 to 2011 she was vice president of the Dutch Red Cross, who set up the Princess Margriet Fund in her honour. She is a member of the board of the International Federation of National Red Cross and Red Crescent Societies. From 1984 to 2007, Princess Margriet was president of the European Cultural Foundation, who set up the Princess Margriet Award for Cultural Diversity in acknowledgement of her work. She is a member of the honorary board of the International Paralympic Committee.