Кіріспе

Париждегі сәнді қонақ үй.

Lutetia қонақ үйі Париждің 6-ауданындағы Сен-Жермен-де-Прес аймағында, 45-ші бульварда орналасқан. Бұл қонақ үй сол жағалаудағы ең белгілі қонақ үйлердің бірі. Ол әсем сәулетімен және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияның Францияны оккупациялауындағы тарихи рөлімен танымал.

Алғашқы жылдар

Лутеция 1910 жылы архитекторлар Луи Чарльз Бойло мен Анри Таузиннің жобалары бойынша модерн стилінде салынған. Оны Бон Марше универмагы құрған, ол Лутецияның қарама-қарсысында, Бусико алаңына қарап тұр. Лутеция Бульвар Распай және Севр көшелерінің қиылысында, Севр-Бабилон метро станциясының жанында орналасқан. Бұл қонақүй қазіргі Париж орналасқан жерде болған ежелгі римге дейінгі қаланың атымен аталған. Танымал қонақтарының арасында Пабло Пикассо, Шарль де Голль, Марианна Освальд, Андре Жид, Пегги Гуггенхайм және Жозефина Бейкер болды. Джеймс Джойс «Улисс» романының бір бөлігін осы қонақүйде жазған. Доун Пауэлл 1950 жылдың күзінде Еуропаға жасаған жалғыз сапарында Лутецияда үш ай тұрды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1930 жылдардың соңында «Лютеция» нацистік Германиядан қуғынға ұшырағандардың жиі бас қосатын орны болды, олардың арасында Генрих Манн, Вилли Муцнер және жас Вилли Брандт бар еді. Нацистік режимнің сол кездегі насихатында бұл жер аударылғандар «Лютеция тобы» деп кемсіте айтылды. Соғыс 1939 жылдың қыркүйегінде басталды, көптеген босқындар соғыс ошақтарынан және неміс әскерлері басып алған аймақтардан Парижге қашты. «Лютеция» мүмкіндігінше көп адамды қабылдауға тырысты. Оның танымал болуына байланысты, ол көптеген жер аударған суретшілер мен музыканттарға толы болды. Алайда, француз үкіметі 1940 жылдың 14 маусымынан бастап Парижді эвакуациялады, ал немістер қалаға кіріп, оны басып алды. «Лютецияның» бірнеше тұрғыны қашып кетті, ал қалғандары немістерге тұтқынға түсті. Мекеме Абвер (контрразведка) тарапынан тартып алынып, Альфред Топфер және француз құдаласы Руди де Мерод сияқты неміс офицерлерін орналастыруға, тамақтандыруға және көңіл көтеруге пайдаланылды. 1944 жылдың тамызында Париж азат болғанда, қонақ үй неміс әскерлерінен тасталып, француз және американдық күштерге өтті. Содан соң соғыс аяқталғанға дейін ол соғыс тұтқындары, жер аударылғандар және неміс концлагерьлерінен оралғандарды қайта оралу орталығы ретінде пайдаланылды.

Жақында болған тарих

Париж қалыпқа келген кезде, Лутеция бұрынғысымен сәнді қонақ үй ретінде қайта жаңартылды. 1955 жылы оны Тайтингер отбасы сатып алды. 1980 жылдардың аясында дизайнер Соня Райкиль ғимаратта бутик ашып, бұрынғы онжылдықтардың арт-деко стилін қайта жаңартуға бағытталған кең ауқымды реконструкцияны жетекшілік етті. Тайтингердің Groupe du Louvre тобы көп жыл бойы Concorde Hotels & Resorts тізбегінің құрамында қонақ үйді басқарды. 2005 жылы Тайтингер компаниясы Starwood Capital компаниясына сатылғаннан кейін, Starwood 2010 жылы Hôtel Lutetia қонақ үйін 150 миллион евроға Израильдің Alrov тобына сатты. Alrov 2014 жылдың сәуір айында 100 миллион евроға жоспарланған жөндеу жұмыстары үшін қонақ үйді жапты. Ғимараттағы заттар 2014 жылдың мамыр айында аукционға сатылды. The Set Hotels тобының басқаруымен 234 миллион долларға толықтай жаңартылғаннан кейін ол 2018 жылдың шілдесінде қайта ашылды.