Кіріспе

Бұрынғы оңтүстік евангелистік тобы The Happy Goodman Family – 1940 жылдары Говард "Хэппи" Гудман құрған және бірнеше онжылдық бойы бірге өнер көрсеткен оңтүстік евангелистік тобы. The Happy Goodmans 1960-шы жылдары зор танымалдылыққа қол жеткізді. 1968 жылы олар евангелистік альбом үшін евангелистік топқа алғаш рет берілген «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды.

Тарих

"Бақытты Гудман отбасы" 1938 жылы құрылды. Хауард Гудман (сегіз баланың үлкені) евангелист ретінде саяхаттап, жеті бауырларын бірте-бірте евангелистік әншілер тобына біріктірді. 1950 жылдардың соңына дейін сегіз аға-іні мен апа-сіңлінің түрлі топтамалары болды, олардың ішінде әрқашан Хауард болды, ал 1949 жылдан кейін оның әйелі Вестал да қатысты. Соңында Гудман апалы-сіңлілері (Гасси Мэй, Стелла, Элоиз және Хелен Рут) тұрмысқа шығу үшін топтан кетті. Осы кезеңде ағалары Сэм, Чарльз (Расти) және Бобби Рей де түрлі салаларда жұмыс істеді. Сэм АҚШ Әуе күштерінде қызмет етті, Расти АҚШ армиясында болды, кейін "The Plainsmen" және Марта Карсонмен бірге ән айтты. Бобби жүк көлігі жүргізіп, рок-н-ролл тобында ойнады. Хауард пен Вестал евангелист болды. Гасси Мэйдің қызы Лабреска Роджерс Хемфилл осы кезеңде олармен бірге саяхаттады. 1960 жылдардың басында Хауард пен Вестал Кентукки штатының Мэдисонвилл қаласына көшіп, "Өмір ғибадатханасы" атты шіркеу құрды. Сэм және оның отбасы көп ұзамай Ховард пен Весталға Мэдисонвиллдегі шіркеуде қосылды. Хауард, Вестал және Сэм аймақта ән шырқады. 1962 жылы Расти "The Plainsmen" тобын тастап, Мэдисонвиллге көшіп келді. Көп ұзамай Бобби бас гитарада ойнап, қайтадан топқа қосылды. Осы кезеңде топ кеңінен саяхаттап, евангелистік музыкада танымал бола бастады. 1963 жылы топ "Sims" лейблінде "I'm Too Near Home" атты алғашқы толық альбомын шығарды. Кейіннен 1965 жылы "Canaan/Word Records" арқылы қайта жарық көрді. Ұлттық квартет конвенциясына қатысу арқылы олар промоутерлердің назарына ілігіп, бүкіл ел бойынша концерттерге шақырылды. 1964 жылы "The Florida Boys", "Dixie Echoes" және "The Couriers Quartet" тобымен бірге "The Gospel Singing Jubilee" атты жаңа оңтүстік евангелие бағдарламасының негізгі тобы болуға шақырылды. Бұл бағдарлама тез арада ең танымал евангелистік музыка бағдарламаларының біріне айналып, жиырма жылдан астам уақыт бойы көрсетілді. Гудмандар бағдарламадағы ең танымал топтардың біріне айналып, олардың "Бақытты Гудман отбасы сағаты" бағдарламасын бастағанға дейін он жыл бойы солай қалды. Гудманның "Бақытты Гудман отбасымен үйге" атты қысқа мерзімді бағдарламасы да болды. Апта сайынғы теледидар көрсетілімі "Бақытты Гудман отбасының" бүкіл елге танылуына мүмкіндік берді. Олар тез арада Американың сүйікті әнші отбасына айналды. Ranker Happy Goodmans-ті барлық уақыттағы ең жақсы оңтүстік евангелие топтары/суретшілер тізімінде 3-ші орынға қойды. Гудманның көптеген хит әндері бар. Олардың евангелистік музыкаға енгізген көптеген әндері қазір классикалық туындылар саналады. "Мен қазір саяхатқа ештеңе алып бармаймын", "Мен кіммін?", "Құдай қараңғы төбелерді аралайды", "Бұл болмағанда", "Қайсы әдемі күн" және тағы да басқалары мәңгілік евангелистік музыканың бір бөлігі болып, "Бақытты Гудман отбасымен" байланыстырылады. Гудман 1950 жылдары домбырашы Джейк Хэндті, сондай-ақ аккордеон мен түрлі гитараларды пайдалану арқылы ізгі хабар музыкасында жаңа үрдіс ашты. Топ 1960 жылдары қайта саяхаттай бастағанда, олардың құрамында Хауард фортепианода, ал Бобби бас гитарада ойнады. Расти мен Сэм де кейде гитарада ойнайтын. 1960 және 1970 жылдар аралығында оларға пианист Эдди Крук, барабаншы Рикки Гудман (Хауард пен Весталдың ұлы) және түрлі гитарашылар мен бас гитарашылар қосылды. Осы жылдары олардың қазіргі классикалық аяқталулары – "нота ұстап, жабысып тұру" әдісі қалыптасты. Сэмнің әзіл-қалжыңдары, Хауардтың фортепианодағы шеберлігі, Растидің ән жазу таланты, Весталдың шаш үлгілері, ақ матадан жасалған қолшаптары және күшті ән дауысы жаңа деңгейге көтерілді. 1974 жылы тенор Джонни Кук топқа қосылды, ал 1976 жылы Растидің қызы Таня да қатысты.

Бөлек жолдар

1980 жылдар шамасында музыкалық стильге байланысты шығармашылық даулар отбасының арасында жік тудырды. Осы кезде христиан музыкасының әлемі едәуір кеңейіп, Говард пен Вестал өзінің дәстүрлі үнін сақтап қалуды қалады. Расти, Сэм және Таня топты заманауи бағытқа бұруды көздеді. Соңында Говард пен Вестал, ең жақсы альбомдарының біріне айналатын жұмысты жасағаннан кейін, топты тастап кетті. Расти, Сэм және Таня Джонни Кук тенормен қайтып осы жолды жалғастырды. Майкл Инглиш бірнеше жылдан кейін оларға жетекші әнші ретінде қосылды. Майкл The Goodmans тобынан көп ұзамай шығып, The Singing Americans тобымен ән салуға кетті.

Реюнион

1984 жылы Ұлттық квартет конвенциясында Сэм, Расти, Говард және Весталдың бір рет орындауынан басқа, «Бақытты Гудманс» тобы 1984 жылдан 1990 жылға дейін бірге ән айтпады. Топтың тарап кеткенінен кейін көп ұзамай, 1985 жылы «The Goodmans Greatest Hits» жинақ альбомы жарық көрді, мұқабасында квартеттің суреті бейнеленген. Кейін ол қайта өңделіп, компакт-диск түрінде қайта шығарылды. 1990 жылы Растидің қатерлі ісікке шалдыққандығы туралы жаңалық отбасын «The Reunion» атты жобаны бірге жазуға итермеледі. Алғашқыда олар жобаны насихаттау үшін гастрольдік сапарға шығуды жоспарлағанмен, Растидің денсаулығы күрт нашарлады. Ол 1990 жылдың қараша айында дүние салды. Сэм бір жылдан кейін ағасының қасынан озып кетті. Бұл альбомда Растинің соңғы жазған «Standing in the Presence of the King» әні бар, бұл оның ән жазу өнеріне лайықты нүкте қойды.

Говард пен Весталдың Джонни Миникпен соңғы кездесуі

1993 жылы Говард пен Весталға Happy Goodman тобының бұрынғы мүшесі Джонни Миник қосылды. Үштік ретінде олар жанкүйерлерді қуантып, "Happy Goodman" атауын қайта жаңғыртты. Келесі бес жылда бірнеше жоба жарық көрді және олар Gaither Homecoming шараларында тұрақты қатысушылар болды. Олардың соңғы жобасы сәйкесінше "The Final Stand" (2001) деп аталды. 2002 жылы "Музыкадан артық өмір" атты деректі фильм Happy Goodmans тобының тарихын баяндады. Бұған дейін Джейми Бэкингемнің жазған "O Happy Day" (1973) автобиографиясы жарық көрген. "O Happy Day" – Говардтың естеліктері арқылы айтылған Happy Goodman отбасының ертедегі тарихы. Вестал өзінің "Вестал!" атты автобиографиясын жазды. "Lord I Wouldn't Take Nothin' for My Journey Now" (1999) әнін шығарды және 2003 жылы қайтыс болғанға дейін бірнеше жеке жобаларын ұсынды, оның ішінде екі Vestal and Friends CD-сіне Джордж Джонс, Сэнди Патти, Долли Партон, Андре Крауч, Уайнонна Джадд, Билл және Глория Гейтер, Newsboys және оның өмірлік жары Говард Гудман сияқты түрлі вокалистермен дуэттер енді. Соңғы жылдары ол Билл Гейтхердің "Precious Memories" телесериалында да жиі пайда болды. Топ 15 номер бірінші хит-сингл жаздырып, 3500-нен астам концерт өткізді. 1998 жылы олар Gospel Music Hall of Fame-ге енгізілді.

Таня мен Джонни Миник

2012 жылы Майкл мен Таня Сайкс (Растидің қызы мен күйеу баласы) бірнеше аптаға Нэшвилл аймағына оралғанда Миникпен бірге болды. Бұл сапар Гудман отбасының тағы бір тобын – Гудманның қайта жандануын құрады.

Марапаттар

1968 жылы The Goodmans 1967 жылғы "The Happy Gospel of the Happy Goodmans" альбомы үшін «Ең жақсы евангелистік орындау» номинациясы бойынша «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды. Бұл евангелистік топтың альбомы үшін тағайындалған алғашқы «Грэмми» болды. Гудманс 1978 жылы «Refreshing» альбомы үшін де сол сыйлықты жеңіп алды (сол кезде бұл сыйлық «Ең жақсы евангелистік орындау, дәстүрлі» деп аталды). 1969 жылы Евангелистік музыка қауымдастығы мен GMA Dove Awards іргесі қаланғанда, Гудманс та сол жылы марапатталды. Вестал 1969 жылғы Dove Awards сыйлығында «Жыл әйел вокалисі» номинациясында алғашқы рет жеңіске жетті. Гудманс әр жыл сайын сыйлықтарға үміткерлерді іріктеу кезінде еске алынды.