Деннис Эриксон: Американ футбол жаттықтырушысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық футбол жаттықтырушысы (туған 1947)

Деннис Брайан Эриксон (24 наурыз 1947 жылы туған) – американдық футбол жаттықтырушысы, соңғы рет Америка футбол альянсы (AAF) лигасының «Солтүстік Лейк Сталионс» командасының бас жаттықтырушысы болды. Ол бұрын «Айдахо» университетінің (1982–1985, 2006), «Вайоминг» университетінің (1986), «Вашингтон штаты» университетінің (1987–1988), «Майами» университетінің (1989–1994), «Орегон штаты» университетінің (1999–2002) және «Аризона штаты» университетінің (2007–2011) бас жаттықтырушысы қызметін атқарды. «Майамиде» жұмыс істеген кезінде Эриксонның командалары 1989 және 1991 жылдары екі ұлттық чемпионатты жеңіп алды. Колледж футболында бас жаттықтырушы ретіндегі көрсеткіші –

Эриксон сонымен қатар Ұлттық футбол лигасының (NFL) екі командасының бас жаттықтырушысы болды: «Сиэтл Сихокс» (1995 жылғы маусым) және «Сан-Франциско 49ers» (2003 жылғы маусым).

Эриксон 47 жылдық жаттықтырушылық мансабынан кейін 2016 жылдың 30 желтоқсанында зейнетке шықты. 2018 жылы AAF Эриксонды «Солтүстік Лейк Сталионс» командасының бас жаттықтырушысы етіп тағайындап, оны зейнеттен қайтарды.

Ерте өмір

Эриксон Вашингтон штатының Сиэтл қаласынан солтүстікке қарай 100 миль (161 км) жердегі Ферндейл қаласында және Сиэтлден солтүстікке қарай 25 миль (40 км) жердегі Эверетт қаласында өсті. Оның әкесі Роберт "Пинки" Эриксон Ферндал орта мектебінің футбол жаттықтырушысы, кейін Эвереттегі Каскад орта мектебінің жаттықтырушысы болды. Кіші Эриксон қарсыласы Эверетт орта мектебінде квотербек болып ойнады, оны көршісі Билл Данн жаттықтырды. Бұл "ойын күні тыныш кешкі ас өткізуге себеп болды". Деннис оқушы кезінде бұрынғы негізгі ойыншы, аға Майк Прайсты жеңіп, бастапқы квотербек болды, ал Прайс болашақта колледждің бас жаттықтырушысы болатын. Эверетт колледжінің бас жаттықтырушысының ұлы Прайс қорғанысқа, қауіпсіз ойыншы ретінде ауыстырылды. 1989 жылы Эриксон Вашингтон штатынан Майамиге кеткенде, өзінің орнына Майк Прайсты (жұмысқа орналасқан) ұсынды, ал Прайс Эриксонның Пуллман қаласындағы үйін жалға алды. Эриксон 1987 жылы Вашингтон штатының бас жаттықтырушысы лауазымы үшін Прайсты жеңген болатын. Ал 1981 жылы Прайс Огдендегі (Юта штаты) Вебер мемлекеттік колледжіндегі жұмысқа Эриксонды жеңіп алған. Айдахо штатында Эриксон Прайстың Вебер командаларына қарсы конференциялық ойында 2–2 есебімен ойнады, ал Орегон штатында Прайстың Вашингтон штаты командаларына қарсы 2–1 есебімен ойнады. Эриксон 1965 жылы EHS-ді бітірді және Боземандағы Монтана штатына бас жаттықтырушы Джим Суиниге (1929 жылы туған американдық футболшы) футбол стипендиясын қабылдады, сондай-ақ Сигма Альфа Эпсилон студенттік бауырластығының мүшесі болды. 1966-1968 жылдар аралығында ол тиімді, кішігірім квотербек болды және Big Sky конференциясында үздік ойыншы атағын алды. Аға курсын бітіргеннен кейін, 1969 жылы Эриксон жаттықтырушылық мансабын Бобкетс командасының аспирант ассистенті ретінде бастады. 1970 жылы 23 жасында ол Біллингс Орталық Католик орта мектебінің бас жаттықтырушысы болды, бірақ тек бір маусым ғана қызмет етті.

Көмекші-коучинг

1971 жылдан 1981 жылға дейін Эриксон колледждің көмекші жаттықтырушысы болды, шабуылдық бағытта жұмыс істеді. 1971 жылы Сони Холландтың жетекшілігімен өзі бітірген Мемлекеттік университетінде (МСУ) бастаған ол, 1974 жылы Эд Троксел жаңадан бас бапкер болып тағайындалған Айдахо университетінде шабуылдық үйлестіруші болды және екі маусым Мәскеуде қалды. Эриксонның колледж жаттықтырушысы Джим Суини 1975 жылғы маусымнан кейін көршілес Вашингтон штатынан кетіп, көп ұзамай Фресно штатына көшті, ал Эриксон 1976 жылы оның шабуылдық үйлестірушісі болып қосылды. Екі жылдан кейін Суини Джон Мэдденнің басшылығымен НФЛ-дің «Окленд Рейдерс» командасының ассистенті болды, ал Эриксон 1978 жылы Фреснода жаңа бас бапкер Боб Падилламен жұмысын жалғастырды. 1979 жылы WSU-де бұрынғы Суинидің ассистенті Джек Элвей Сан-Хосе штатына басшылыққа алынғанда, Эриксон оған үш маусымға қосылды, қайтадан шабуылдық үйлестіруші ретінде. Олар Элвейдің ұлы Джонның мектептегі бас бапкері Джек Ноймейерден үйренген шабуылдық схеманы енгізді. Эриксон 1980 жылғы маусымнан кейін Вебер штатының бас бапкерлігіне үміткер болды, бірақ орта мектептегі сыныптасы және досы Майк Прайске жеңіліп қалды; ол 1981 жылғы маусымнан кейін бас бапкерлік қызметке ие болды.

Айдахо штаты

Эриксонның бас бапкерлік мансабы 34 жасында 1981 жылдың 11 желтоқсанында Айдахо университетінде басталды. Ол соңғы ойынына тоғыз күн бұрын қызметтен босатылған Джерри Дэвичтің орнын басты (қарсыласы Бойз штатына қарсы бір ұпаймен үйінен жеңіліс). Дэвичтің төртінші маусымында плей-оффқа үміткер болған Айдахо 1981 жылды қатарынан алты жеңіліспен аяқтады, Big Sky лигасындағы жеті ойынның барлығында жеңіліске ұшырады. Эриксонды UI спорт директоры Билл Белкнап шақырды және 38 001 долларлық бір жылдық келісімге қол қойды. Шабуылдағы инновациялық ой-қиялымен танымал болған Эриксон, Vandals командасымен (1982–85) төрт маусымның ішінде Айдахоның ең көп жеңіске жеткен бас бапкері атанды, алғашқы және төртінші маусымдарында I-AA плей-оффына қатысты. 1982 жылғы алғашқы маусымында Эриксон 1981 жылы 3–8 есебімен ойын көрсетпеген (және жарақат алған) команданы алып, оны бірден 8–3 есебімен плей-оффқа қатысатын командаға айналдырды, оған онкөздік құрметке ие Кен Хобарт жетекшілік етті. Эриксонның Vandals командасымен жалпы есебі 32–15 (.680), тұрақты маусымда 31–13 (.704) және постмаусымда 1–2 болды. Ол Бойз штаты командасына қарсы 4–0 есебімен жеңіске жетті, бұл команда бұрынғы бес ойында жеңіске ие болып, серияда үстемдік танытқан. (Бронкосқа қарсы жеңіс сериясы 12 ойынға созылды; ол 1994 жылы BSU I-AA финалына өткенде тоқтатылды.) Айдаходағы ең маңызды ойыншыларды таңдағандардың арасында болашақ NFL бас бапкері Скотт Линехан, оның орнына болашақ Окленд Рейдерс бас бапкері Том Кейбл, сондай-ақ болашақ Колледж футболының Даңқ залына енетін Джон Фриз болды. Эриксон Vandals футболын жаңғыртты және оны тез арада I-AA деңгейіндегі жетекші командаға айналдырды, оның табысын бұрынғы көмекші бапкерлері Кит Гилбертсон (1986–88) және Джон Л. Смит (1989–94) тағы бір он жылға созды. 1982 жылға дейін Vandals командасы төрт онжылдық ішінде тек төрт жеңіске жеткен маусымды көрсеткен, ал 1938 жылдан бері екі қатарынан жеңіске жеткен маусым болған жоқ. Айдахо тек бір рет (1903–05) үш қатарынан жеңіске жеткен маусымды көрсеткен, ал төрт рет ешқашан болған емес. Эриксон бас бапкер болып келгеннен бастап, команда 15 қатарынан жеңіске жеткен маусымды (1982–96) және он төрт маусым ішінде I-AA дивизионының плей-оффына 11 рет қатысты, соның ішінде жартылай финалға екі рет (1988, 1993) өтті. 1985 жылы Айдаходағы төртінші және соңғы маусымы үшін Эриксонның еңбекақысы 47 940 долларды құрады.

Erickson's head coaching career began at age 34 at the University of Idaho on December 11, 1981, succeeding Jerry Davitch, who had been fired nine days prior to his final game (a one point home loss against rival Boise State). A pre season playoff pick in Davitch's fourth season, Idaho finished 1981 with six consecutive losses, winless in all seven games in the Big Sky. Erickson was hired by UI athletic director Bill Belknap and accepted a one year contract at $38,001. Building on his reputation as an offensive innovator, Erickson became Idaho's all time winningest head coach in just four seasons with the Vandals (1982–85), taking them to the I AA playoffs in his first and fourth seasons. In his first season of 1982, Erickson took an underachieving (and injured) 3–8 team in 1981 and immediately turned it into an 8–3 playoff team, led by decathlete quarterback Ken Hobart. Erickson's overall record with the Vandals was 32–15 (.680), 31–13 (.704) in the regular season and 1–2 in post season. He went 4–0 in the rivalry game with Boise State, a team which had dominated the series by winning the previous five games. (The winning streak against the Broncos reached 12 games; it was broken in 1994 when BSU advanced to the I AA finals.) His most notable recruits at Idaho were his quarterbacks – future NFL head coach Scott Linehan, who had future Oakland Raiders head coach Tom Cable blocking for him, and future College Football Hall of Famer John Friesz, who had Mark Schlereth blocking for him. Erickson revived Vandal football and quickly turned it into a top I AA program, whose success was continued for another decade by former assistants Keith Gilbertson (1986–88) and John L. Smith (1989–94). Before 1982, the Vandals had posted only four winning seasons in over four decades, and had not had consecutive winning seasons since 1938. Idaho had three consecutive winning seasons only once (1903–05), and never had four. With Erickson's arrival as head coach, the program embarked on 15 consecutive winning seasons (1982–96), and eleven trips to the Division I AA playoffs in fourteen seasons, including two appearances in the semifinals (1988, 1993). Erickson's compensation for his fourth and final year at Idaho in 1985 was $47,940.

Вайоминг

1985 жылғы 2 желтоқсанда Эриксон Вайоминг Каубойс командасының бас бапкері болып тағайындалды. Оның төрт жылдық шартында жылдық жалақысы 60 000 АҚШ доллары, радио және теледидардан 20 000 АҚШ доллары, сондай-ақ Ларамидегі үйді жалға алу ақысыз қарастырылған. 1987 жылы WSU-мен жасасқан келісімі бес жылдық болды, жылдық жалақысы 70 000 АҚШ доллары, радиодан, теледидардан және лекциялардан түсетін табыс 30 000 АҚШ долларына дейін жетеді. Вайомингте 13 ай өткен соң ол Палузаға қайтып келді, содан кейін Кугарстың алғашқы жылында 3–7–1 нәтиже көрсетті, бұл Джим Уолден басшылығындағы өткен жылғы көрсеткішпен бірдей болды. Эриксон Вашингтон штатының командасын тез жақсартты, 1988 жылы 9–3 есебімен Алоха Боулда жеңіске жетті, бұл WSU-ның 1916 жылғы Роуз Боулдан бергі алғашқы жеңісі болды. Эриксонның үнемі жетістіктерінің арқасында 1989 жылғы наурыз айында Майами университетіне шақырылды, бірақ ол WSU-дан кетпейтінін бір апта бұрын мәлімдеген еді. Эриксон Майами университетіндегі уақыты туралы ESPN телеарнасында 2009 жылғы 12 желтоқсанда көрсетілген "The U" деректі фильміне сұхбат берді.

Сиэтл

Денвер Бронкос және Филадельфия Иглз командаларынан жасалған ұсыныстарды қабылдамағаннан кейін, Эриксон 1995 жылғы қаңтарда Майамидегі соңғы жылы шамамен 700 000 долларға қарағанда жылына 1 миллион долларға жуық төлеммен Сиэтл Сихокс командасын жаттықтыру ұсынысын қабылдады. Алғашқы маусымда ол 1993 жылғы НФЛ драфтындағы жалпы екінші нөмірлі таңдау, Рик Мирерден, 1985 жылы Айдахоға шақырған Джон Фризға ауысты. Фриз Сихокс командасын екінші ең үлкен жеңіске жеткізді, Мирер бастағаннан кейін жартылай кезеңде 20:0 есебімен ұтылып, 8:7 есебімен маусымның соңғы аптасына дейін жеткізді, 2:6 есебімен бастап, плей-оффқа қатысу мүмкіндігіне қол жеткізді, бірақ Канзас-Ситиге жеңіліп, 8:8 есебімен аяқтады. 1996 жылы Сихокс 7:9 есебімен аяқтады, бұл Эриксонның командадағы ең нашар көрсеткіші болды. 1997 жылы Сиэтлде меншік иесі өзгерді, онда Microsoft компаниясының негізін қалаушысы Пол Г. Аллен команданы сол кездегі иесі Кен Берингтен сатып алды және жаңа стадион салу үшін референдум өткізуге көмектесті. Сол маусымда Сихокс лигадағы ең жақсы пастың көрсеткіштерінің бірін көрсетті, бірақ 0:2 есебімен бастағаннан кейін 8:8 есебімен аяқтады, онда олар екі үй матчында 76:17 есебімен жеңіліске ұшырады. Маусымнан кейін, жаңа иесі Пол Аллен 1998 жылы қайта оралатынын айтқан Эриксон ұзақ жылдар бойы дос болған және арнайы командалар жаттықтырушысы Дэйв Арнольдты жұмыстан босатып, оның орнына Пит Родригеске ауыстырды. 1997 жылғы үздік пастың көшбасшысы Уоррен Мун бастаған жаңа құраммен «Хокс» 1998 жылы үш ойындық жеңіс тізбегімен (оның ішінде Ветерандар стадионында «Иглз» командасымен өткен «Киккофф» демалысындағы жеңіс) жолға шықты, бірақ кейін үш ойында жеңіліске ұшырады. Жыл соңында команда .500 көрсеткішімен ойнаған кезде ол Джон Китнаға шабуылды басқаруды тапсырды, олар Нью-Йоркке барып, «Джетс» командасымен ойнамас бұрын үйде «Теннесси Ойлерс» командасын тізе бүктірді. Көптеген адамдар 1998 жылғы ең жақсы шабуылдық көрсеткіштердің бірі деп санаған қызу ойында, ойын «Джетс» командасының квотербекі Винни Теставерде жасаған қысқа тачдаунға байланысты болды (қайта ойнату деректері оның алға жылжуы гол сызығынан бұрын тоқтағанын анық көрсеткеніне қарамастан, гол соғылған деп есептелді), бұл Сиэтлға ойынды және Эриксонға жұмысын жоғалтты. Бұл ойын НФЛ бірден қайта қарау жүйесін қалпына келтіруінің басты себептерінің бірі ретінде аталады. 1999 жылғы Эриксонның НФЛ шартының соңғы жылы 1,3 миллион долларға бағаланды.

After turning down offers from both the Denver Broncos and Philadelphia Eagles, Erickson accepted an offer to coach the Seattle Seahawks in January 1995 for about $1 million per year, compared to the estimated $700,000 in his final year at Miami. In his first season, he switched starting quarterbacks from the #2 overall pick in the 1993 NFL Draft, Rick Mirer, and went to John Friesz, whom he recruited to Idaho in 1985. Friesz guided the Seahawks to their second biggest comeback win ever in a game, rallying from 20–0 down at the half after Mirer had started, and took the Seahawks to the final week of the season with an 8–7 record after starting 2–6 and a playoff berth on the line only to lose to Kansas City and finish 8–8. In 1996, the Seahawks finished 7–9, Erickson's worst record with the team. 1997 saw an ownership change in Seattle, in which Microsoft co founder Paul G. Allen purchased the team from then owner Ken Behring and helped pass a referendum for a new stadium to be built; that season, the Seahawks had one of the best passing offenses in the league, only to finish 8–8 after an 0–2 start in which they were outscored 76–17 in two home losses. After the season, Erickson, who had been told by new owner Paul Allen that he would return in 1998, had to fire longtime friend and assistant the special teams coach Dave Arnold and replace him with Pete Rodriguez. With a revamped lineup led by 1997 passing leader Warren Moon, the Hawks flew out of the gate in 1998 with a three game winning streak (including a Kickoff Weekend shutout of the Eagles at Veterans Stadium), but stumbled and lost their next three games. Later in the year, with the team playing at .500, he turned to Jon Kitna to lead the offense, and they responded with a close win at home against the Tennessee Oilers before going on the road to New York to play the Jets. In a hotly contested game that many viewed as the best combined offensive performances of 1998, the game came down to a blown call on a short touchdown run by Jets quarterback Vinny Testaverde (where he was ruled to have scored despite replay evidence clearly showing his forward progress had been stopped short of the goal line), which cost Seattle the game and Erickson his job. This game would be cited as one of the main reasons the NFL restored its instant replay review system following the season. The final year of Erickson's NFL contract for 1999 was valued at $1.3 million.

Орегон штаты

1999 жылдың қаңтар айында Эриксон Корваллистегі Орегон мемлекеттік университетіне жұмысқа қабылданды, бес жылдық келісімшарт бойынша жылына 300 000 доллар жалақы алды. OSU Beavers Тынық мұхиты 10 конференциясындағы үш «төменгі лигадағы» команданың бірі саналды; үміттер соншалықты төмен болды, сондықтан Эриксонның алдыңғы бапкері Майк Райли 1998 жылы Beavers-ты 5–6 есебімен жеңіске жеткізгеннен кейін Сан-Диего Chargers командасының бас бапкері лауазымына көтерілді. Бірінші маусымда Эриксон Beavers-ты 7–5 есебімен жеңіске жеткізді, бұл бағдарламаның 29 жылдағы алғашқы жеңіске жеткен маусымы болды. Олар Оаху Боуліне шақырылды – бұл олардың 35 жылдан бергі алғашқы боул ойыны, және Эриксон келісімшартын жақсартты. Келесі жылы Орегон штаты 11–1 есебімен жеңіліп, 33 жыл бойы USC Trojans командасына қарсы жеңіліссіз жеңіске жетті, сондай-ақ 1978 жылы конференция 10 командаға дейін кеңейтілгеннен бергі алғаш рет Pac-10 конференциясының чемпионатында үлесін алды. Бұл Beavers-тың 1964 жылдан бергі алғашқы конференциялық чемпионаттың кем дегенде бір бөлігін жеңгені еді. Орегон штаты жоғары нәтижелі шабуылы мен күшті қорғанысымен ұлттық деңгейде таныла бастады. Шындығында, Вашингтонға қарсы өткен ойынның соңындағы сәтсіз пенальти салдарынан команда Ұлттық BCS титулы үшін күресуге мүмкіндік алмай қалды. Алайда, USC-ге қарсы жеңіс Эриксонның командасына Фиеста Боулінде Нотр-Дам Айриш командасымен күресуге көмектесті – Beavers-тың 1965 жылғы Роуз Боулінен бергі алғашқы маңызды боул ойыны. Орегон штаты 41–9 есебімен жеңіске жетті, бұл Эриксонның мансабындағы ең үлкен жетістіктерінің бірі саналады. 2000 жылғы маусымның боул ойындары аяқталғаннан кейін Beavers AP сауалнамасында ұлттық деңгейде төртінші орын алды, бұл олардың ең жоғары соңғы көрсеткіші. Кейбір БАҚ Oregon State таңдалған жағдайда Orange Bowl-да BCS Чемпионатын жеңуге үміткер болар еді деген пікір білдірді. 2001 жылғы маусымды күтуде Sports Illustrated журналы Орегон штатын елдегі бірінші команда деп атады. Алайда, 2000 жылғы командадан жеткілікті талантты ойыншылар кетіп қалды, нәтижесінде Beavers 5–6 есебімен жеңіліске ұшырады. Эриксонның 2000 жылғы жоғары нәтижелі командасынан шыққан ойыншылардың арасында NFL жұлдыздары Чад Джонсон және Т.Дж. Хаушмандзаде бар; екеуі де 2001 жылғы NFL драфтында Цинциннати Бенгалс командасымен келісім жасады. Эриксон 2000 жылы Sporting News журналының Ұлттық жыл бапкері атанды, сондай-ақ бірнеше жоғары деңгейдегі колледж футбол командаларының бапкерлік лауазымына үміткер болды. 2000 жылдың соңында Эриксон USC командасының бос лауазымын толтыру үшін басты үміткерлердің бірі болды, алайда ол Beavers командасымен қалу үшін 7.2 миллион долларлық бес жылдық келісімшартты қабылдамады, нәтижесінде лауазым Пит Кэрроллға берілді. Эриксон төрт маусым (1999–2002) бойы Орегон штатының бапкері болды, содан кейін NFL-дегі басқа бапкерлік лауазымды қабылдады. Оның ерте кеткені OSU жанкүйерлерінің наразылығын тудырды, олар оның келісімшартын аяқтамағанын кінәлады, бірақ ол Beavers футбол бағдарламасын қайта жаңғыртуда маңызды рөл атқарғаны үшін мақталады. 2003 жылы Майк Райли Корваллиске оралып, Эриксонның орнын бас бапкер ретінде иемденді.

In January 1999, Erickson returned to the college ranks when he was hired at Oregon State University in Corvallis, with a five year contract at $300,000 per year. The OSU Beavers had become one of three perennial "cellar dwellers" in the Pacific 10 Conference; expectations were so low that Erickson's predecessor, Mike Riley, was promoted to an NFL head coaching position with the San Diego Chargers after leading the Beavers to a 5–6 record in 1998. In his first season, Erickson directed the Beavers to a 7–5 record, the program's first winning season in 29 years. They secured an invitation to the Oahu Bowl—their first bowl appearance in 35 years, and Erickson received an improved contract. The following year, Oregon State went 11–1, snapped a 33 year losing streak to the USC Trojans, and earned a share of the Pac 10 conference championship for the first time since the conference expanded to ten teams in 1978. It was the first time the Beavers won at least a share of a conference championship since 1964. Oregon State began to develop a national reputation for its high powered offense and a swarming defense. In fact, the team barely missed an invitation to play in the national BCS title game due to a late in the game missed field goal against Washington. The win over USC did, however, help Erickson's crew clinch a spot in the Fiesta Bowl against the Notre Dame Fighting Irish—the Beavers' first major bowl appearance since the 1965 Rose Bowl. Oregon State won 41–9, in what is generally considered to be one of Erickson's crowning career achievements. At the close of the 2000 season's bowl games, the Beavers were ranked fourth nationally in the AP Poll, their highest final ranking ever. Some media outlets suggested Oregon State would have been a favorite to win the BCS Championship at the Orange Bowl had they been selected. Before the 2001 season, Sports Illustrated ranked Oregon State as the number one team in the nation. However, a lack of returning talent from the 2000 team took its toll, and the Beavers went 5–6. Among the players who hail from Erickson's high octane 2000 team are NFL stars Chad Johnson and T. J. Houshmandzadeh; both were selected in the 2001 NFL Draft by the Cincinnati Bengals. Erickson was named Sporting News National Coach of the Year in 2000, and his name came up for several high profile college football positions. In late 2000, Erickson was a primary choice to fill the vacant position at USC, however he spurned a $7.2 million, five year contract to remain with the Beavers, and the position eventually went to Pete Carroll. Erickson remained coach at Oregon State for four seasons (1999–2002) before accepting another coaching position in the NFL. His early departure left some OSU fans angry with him for not finishing out his contract, but he is still credited with playing a leading role in reviving the Beavers football program. Mike Riley returned to Corvallis to succeed Erickson as head coach in 2003.

Сан-Франциско қаласы

Эриксон 2003 жылғы ақпанда Сан-Франциско 49ers командасымен NFL-ге қайта оралды және жылына 2,5 миллион доллар көлемінде бес жылдық келісімшартқа қол қойды. 49ers командасының жалақы төлеу шегінде мәселелер болды, және Эриксон 2004 жылы 2–14 есебімен өткен маусымнан кейін, бас менеджер Терри Донахьюмен бірге қызметтен босатылды. Эриксонның тағайындалуы көпшілікті таңқалдырды және жанкүйерлер мен БАҚ тарапынан қатты сынға ұшырады, бұл бұрынғы жаттықтырушы Стив Мариуччинің орнына іздеу ұзаққа созылғаннан кейін болды. Бұл қадам жанкүйерлердің Джон Йорк 2000 жылы әйелінің інісі Эдвард Дж. ДеБартоло, кішіден франшизаны қабылдағаннан кейін команданың иесі болуға лайық емес деп сенгендігінің бірінші нақты белгісі болды. Іздеу көп бағытталмаған күйде басталды және жаттықтырушылыққа үміткерлердің бірнешеуі қараудан бас тартты. 49ers командасы финалистерін жариялағанда, үш қорғаныс координаторы аталды. Бірақ шабуылға бейім Эриксон жұмысқа алынды, және жұмысқа алу уақытының шектеулі болуына байланысты, Эриксонның жаттықтырушы штабын тиісінше құрастыруға уақыты болмады. 49ers командасының шабуылында көбінесе Мариуччи қолданған Батыс жағалау шабуылының мамандары болды. Бірақ Эриксонның белгілі агрессивті стилі осы схемадан күрт өзгеше болды, ал Эриксон Батыс жағалау шабуылының бір бөлігін сақтап, оның шабуылына көшуді жеңілдету үшін қолданған гибридтік схема тиімді болмады. Екі маусымнан кейін Эриксон келісімшартының қалған үш жылымен жұмыстан босатылды; ол 2005 жылғы маусымда жаттықтырушылық қызмет атқармады.

Айдахоға қайту

2006 жылдың 8 ақпанында Айдахо университеті Эриксонды бас футбол жаттықтырушысы лауазымына қайта тағайындағанын жариялады. Эриксон бас бапкер ретінде алғашқы төрт маусымда (1982–85) 32 ойын жеңіп, Айдахоны Big Sky Conference-тегі I AA бағдарламаларының қатарындағы көшбасшылардың біріне айналдырды. «Вандалдар» 1996 жылы I А дивизионына көтерілді, бірақ 1999 жылдан бері жеңісті маусымды өткізе алмады. Айдахо 2005 жылы WAC лигасындағы алғашқы маусымын аяқтағанда, бұрынғы бас бапкер Ник Холт ақпан айының басында, екі маусымнан соң отставкаға кетті. Ол NFL-де жоғары жалақылы көмекші бапкер лауазымын алу үшін кетті, жаңа бас бапкер Скотт Линехан басқаратын «Сент-Луис Рамс» командасының қорғаныс шебінің жаттықтырушысы болды. Линехан бұрын «Вандалдар» командасының ойыншысы және шабуыл координаторы болған еді. Бірнеше күннен кейін Холт шешімін қайта қарастырып, Пит Кэрролдың басшылығымен «USC» командасында қорғаныс координаторы лауазымын қабылдады, бұл Айдаходағы жалақысынан екі есе көп ақша әкелді. Баспасөз конференциясында Айдаходағы жұмысы ұзақ мерзімдік пе екені туралы сұраққа Эриксон: «Менің жүргізуші куәлігімдегі жасқа қарасаңыз қалай болады? Бұл, үміттенемін, менің соңғы жұмысым болады» деді. Эриксонның қайта жаңарған 2006 жылғы «Вандалдар» командасы 4–3 есебімен ойнап, WAC лигасында 3–0 көрсеткішін тіркеді, бірақ соңғы бес лигалық ойында жеңіліске ұшырап, жалпы есеп бойынша 4–8 нәтижемен және WAC лигасында алтыншы орынды иеленді. Эриксонға Айдахо университеті 215 000 доллар, ал «49ers» командасы оның NFL келісімшартының төртінші жылы үшін шамамен 2,3 миллион доллар төледі.

Аризона штаты

Айдахо штатында он ай жұмыс істегеннен кейін Эриксон төртінші BCS бағдарламасын басқару мүмкіндігіне ие болды. Аризона штатының спорт директоры Лиза Лав оны 9 желтоқсанда, 2006 жылғы маусымды 7–5 есебімен аяқтаған Дирк Кёттердің орнына жұмысқа алды. Аризона штаты – Эриксонның Вашингтон штаты және Орегон штатынан кейін Pac 10 чемпионатындағы үшінші бас бапкерлік қызметі болды. Аризона штаты Кёттерге 2,8 миллион доллар төледі, ал Эриксонды бес жылдық келісімшартқа тарту үшін Айдахо штатына 150 000 доллар төледі. Ол ASU-да дереу нәтиже берді, Sun Devils командасын 2007 жылы 10–2 есебімен тұрақты маусымда жеңіске жеткізіп, Pac 10 титулын бөлісіп, Holiday Bowl-ға қатысу құқығын алды. Эриксон Pac 10 жылдың бапкері атанды – үш түрлі Pac 10 командасында осы сыйлықты жеңіп алған алғашқы бапкер. Ол тағы бір маңызды жүлде иесін тәрбиеледі: placekicker Томас Вебер Lou Groza сыйлығының иегері болды. Эриксон алғашқы маусымында ASU-дан 500 000 доллар жалақы алды, ал 49ers оның NFL келісімшартының соңғы жылы үшін тағы 2 миллион доллар төледі. Бастапқы ASU келісімшартының қалған төрт жылы жылына 1,275 миллион доллар төледі. 2008 жылы Аризона штатының Регенттер кеңесі Эриксонды 2012 жылдың маусымына дейін Аризона штатында қалдыру үшін келісімшартты ұзартуға келісім берді. Эриксонның ASU-дағы алғашқы табысы ұзаққа созылмады, себебі Sun Devils енді жеңіске жете алмады және Аризонаға қарсы төрт «Аумақтық кубок» дербисінен жеңіліске ұшырады. Соңғы төрт маусымда Эриксонның жалпы көрсеткіші 21–28, ал конференцияда – 14–22 болды. 2011 жылғы маусымды 6–2 есебімен сәтті бастағаннан кейін, Аризона штаты қараша айында Pac 12 турнирінде қатарынан төрт жеңіліске ұшырап, тұрақты маусымды аяқтады, ал Эриксон 28 қарашада жұмыстан босатылды. Оған 22 желтоқсанда өткізілетін ойынға қатысуға рұқсат берілді, бірақ ASU Лас-Вегастағы Maaco Bowl турнирінде Бойз штатынан 56–24 есебімен жеңілді, бұл бес ойынның қатарынан жеңілісі болды.

Үшінші рет колледжге оралу

2013 жылдың ақпан айында Эриксон зейнеттен шығып, Юта университетінің штабына қосылды. Бас бапкер Кайл Уитингэмнің басшылығымен ол Брайан Джонсонмен бірге шабуылдық координатор болып жұмыс істеді. Эриксонды жұмысқа алу туралы хабарлағанда ол: "Футболшылар мен жаттықтырушылармен араласу – менің өмірімнің мағынасы, сондықтан зейнетке шығудан бас тартамын. Ютадағы ойыншылар мен жаттықтырушыларға сәттілікке қол жеткізуде көмектесуге бар күшімді саламын және футбол алаңына оралуға қуаныштымын" деді. Эриксон 47 жылдық жаттықтырушылық қызметтен кейін 2016 жылдың 30 желтоқсанында қайта зейнетке шықты.

Америка футбол одағы

2018 жылы Эриксон 2019 жылы өнер көрсетуге жоспарланған Америка Футбол Альянсының құрамындағы Солтүстік Лейк Сталионс командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды.

Отбасы

Эриксон мен оның әйелі Мэрилиннің Брайс және Райан есімді екі ұлы бар. Эриксон Брайсты Аризона штатының құрамына алғашқы екі маусымға аспирант-жаттықтырушы ретінде шақырды. 2012 жылы Брайс Орегон штатының Олбни қаласындағы Оңтүстік Олбни орта мектебінің бас жаттықтырысы болды. Кейін сол жылы ол Айдахо штатының жаттықтырушысының көмекшісі болып жұмысқа алынды.

NFL

Команда Жыл Қайта маусым Плей-оффЖеңісЖеңілісТең %ОрынЖеңісЖеңіліс%НәтижесіSEA1995880.5003-ші AFC West – – – –SEA1996790.4384-ші AFC West – – – –SEA1997880.5003-ші AFC West – – – –SEA1998880.5003-ші AFC West – – – –SEA Барлығы31330.484 SF2003790.4383-ші NFC West – – – –SF20042140.1254-ші NFC West – – – –SF Барлығы9230.281 Барлығы40560.417

ААФ

Команда Жыл Тәртіптік маусым Плей-офф Жеңістер Жеңілістер Тең ойындар Жеңіс % Нәтиже SL2019 2 5 0 0.286