Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағаштар туысы
Genus of trees
Каделья – Суриана тұқымдасына жататын ағаштардың монотиптік туысы. Бір ғана түрі бар – Cadellia pentastylis, ол көбінесе оллин деп аталады. Бұл ашық жасыл жапырақтары мен кедір-бұдыр плитка тәрізді қабығы бар орташадан үлкен ағаш. Оның тарихы плеистоцен дәуірінен басталады, сол кезде Австралияның көп бөлігі қазіргіден ылғалдырақ болған. Ол орташа құнарлы топырақтарда жақсы өседі, әсіресе ауыл шаруашылығына немесе мал жаюға қолайлы жерлерде. Орманды кең көлемде жою салдарынан, қазір Австралияда осы өсімдік әрекетсіз қорғалатын түрге жатқызылған.
Cadellia is a monotypic genus of trees in the botanical family Surianaceae. The sole species, Cadellia pentastylis, commonly known as ooline, is a medium to large tree with bright green leaves and rough tile pattern bark. It has rain forest origins dating from the Pleistocene Era when much of Australia was wetter than it is today. It grows on moderately fertile soils, preferably those suited for agriculture or pasture development. Due to extensive forest clearing, it is now considered a vulnerable plant in Australia.
Сипаттама
Каделия ағашының биіктігі шамамен 10 метрге жетеді, сирек жағдайларда 25 метрге дейін өседі. Оның жапырақтары кезектесіп орналасқан, бөлінбеген және кері жұмыр немесе "овал" пішіндес. Гүлдеу шамамен қазаннан желтоқсанға дейін жүреді. Гүлдерінде 5-7 мм ұзындығындағы бес ақ жапырақшасы бар. Оолининнің жемісі қоңыр, әжімді және түбінде бес қызыл тостаған жапырақтарымен қоршалған күйде қалады. Жеміс беру әдетте қарашадан желтоқсанға дейін болады. Адамдарға жеуге жарамдылығы туралы мәлімет жоқ.
The Cadellia tree grows to be about 10 m rarely 25 m in height. It has leaves that are alternate, undivided and obovate or "oval" in shape. Flowering occurs from about October to December. The flowers have five white petals, about 5–7 mm in length. The ooline's fruit is brownish, wrinkled, and remains surrounded by five red sepals at its base. Fruiting generally occurs from November to December. The fruit's edibility for humans is not stated.
Тарату
Cadellia pentastylis 1999 жылғы Австралияның қоршаған ортаны және биологиялық әртүрлілікті сақтау заңы бойынша осал түр ретінде тізілген. Оулиннің шағын және көбінесе үзіліс-пара-үзіліс тұқымдастары Австралияның үлкен бөлініс қатарының төменгі батыс беткейлерінде, 24° оңтүстік ендік пен 30° оңтүстік ендік арасында шашыраңқы жерлерде кездеседі. Жаңа Оңтүстік Уэльстің Солтүстік-Батыс беткейлерінен белгілі популяциялар бар; мысалы, Гуннеда қаласының жанындағы Блэк Джек тауы, Тентерфилд, Терри Хи Хи және Мори. Оулин Квинслендтегі Сандаун ұлттық паркі мен Треголь ұлттық паркінде де табылады.
Cadellia pentastylis is listed as vulnerable under the Australian Environment and Biodiversity Conservation Act 1999. Small and typically fragmented stands of Ooline may be found in scattered localities on the lower western slopes of Australia's great dividing range between latitudes of 24ºS to 30ºS. Populations are known from the North Western Slopes of New South Wales; such as around Mount Black Jack near Gunnedah, Tenterfield, Terry Hie Hie, and Moree. Ooline can also be found in Sundown National Park and Tregole National Park in Queensland.
Таксономия
Каделия – Фабалдар кладының төрт бөлігінің бірі. Оның тозаңы сопақша шар тәрізді, жолақты, түйіршікті апертура беттік мембранасымен сипатталады. Тозаң морфологиясы Surianaceae тұқымдастығын Polygalaceae, Fabaceae және Quillaja тұқымдастығын қамтитын кладка байланыстырды. Мексикаға ендемик Recchia және Cadellia туыстары арасында да мықты генетикалық байланыс бар. Бұлар жарық микроскопиясы, сканерлік электрондық микроскопия, трансмиссиялық электрондық микроскопия сияқты микроскопияның әртүрлі түрлері арқылы анықталуы мүмкін.
The Cadellia is one of four sections of the Fabales clade. Its pollen is prolate spheroidal, striate with a granular aperture surface membrane. Pollen morphology has linked the Surianaceae in a clade comprising Polygalaceae, Fabaceae, and Quillaja. There are also strong genetic affinities between the Mexican endemic genus Recchia and Cadellia. These can be determined by different types of microscopy, such as; light microscopy, scanning electro microscopy, transmission electro microscopy.