Жеймс Браун: Шахтадан сарайға дейін өмір жолы

Кіріспе

Шотланд Еңбек партиясы саяхатшысы Джеймс Браун, OBE, DL (16 желтоқсан 1862 – 21 наурыз 1939) – шотланд Еңбек партиясы саяхатшысы болған.

Өмірбаян

Джеймс Браун Айрдың Уитлетс ауданында Джеймс Браунның (1839-1895) және Кристина О’Хараның (1840-1923) отбасында дүниеге келген. 1888 жылы ол өзінен 3 жас үлкен Кэтрин Макгрегор Стилге үйленді және олардың 5 баласы болды: Кристина Браун (жас кезінде қайтыс болды), Джеймс Браун (жас кезінде қайтыс болды), Мэтью Браун (1891-1969), Джон Браун (1893-1946) және Дэвид Браун (1896-1916). Ұлдары Дэвид 1-ші дүниежүзілік соғыста қаза тапты. Өмірінің көп бөлігін Эннбанкте өткізіп, сол жерде мектепке барды. 12 жасынан бастап шахтада жұмыс істей бастады, кейіннен Айршир шахташылары одағының және Шотландия шахташылары ұлттық одағының хатшысы болды. 1910 жылғы қаңтарда Солтүстік Айрширге үміткер болды, ал 1918-1931 жылдары және 1935 жылдан 1939 жылы қайтыс болғанға дейін Оңтүстік Айрширден Парламент мүшесі (депутат) болды. 1917 жылы OBE орденімен марапатталды, 1930 жылы құпия кеңесші болып тағайындалды. Шотландия шіркеуінің Бас ассамблеясында 1924, 1930 және 1931 жылдары Лорд-жоғарғы комиссар болды. 10 000 фунт стерлинг жалақысы болғанына қарамастан, ол әйелімен бірге 10 фунт стерлингтік шағын коттеджінен көшуден бас тартты. Кейбіреулер оны жылдарының соңында «Анбанктің тәжсіз патшасы» деп атады, сондай-ақ Энбанктегі жергілікті жексенбілік мектепте сабақ берді. 1918 жылы Шотландияның сол кездегі мемлекеттік хатшысы, Либералдық партияның депутаты Роберт Манро құрған Шотландияның Ұлттық соғыс ескерткіші комитетінің мүшесі болды. Оған Эдинбург қалашығында Бірінші дүниежүзілік соғысқа арналған тұрақты ескерткіш құру тапсырылды. 1927 жылы Вестминстер сарайында Уолтер Томас Моннингтонның «Англия мен Шотландияның 1707 жылғы парламенттік одағы» картинасын қосу туралы шешімді сынап, пікірталас барысында «Бұл арсыз суреттен арылып, оның орнына тарихқа шыншыл болатын нәрсені қою керек» деді. Оның Лейбористік партиядағы әріптесі, Дунди депутаты Том Джонстон суреттің енгізілуіне наразылықты одан әрі сипаттап: «Сент-Стефан залындағы Шотландия тарихындағы оқиғаны бейнелейтін жалғыз тарихи сурет – ұлттық қорлыққа байланысты оқиға» деді. Өзінің өмірбаянында Билл Шенкли Браунның Оңтүстік Айрширдегі сайлауда жеңіске жеткенін, себебі жергілікті сайлаушылар «консерваторларға дауыс бермейтінін», бірақ ол «тыныш» және кейбір белсенді лейбористер үшін «нағыз социалист» емес екенін айтты. 1930 жылы Айрдің Корольдік қаласының бостандығымен, ал 1931 жылы Гирванның бостандығымен марапатталды және 1931 жылы Глазго университетінің құрметті докторлық дәрежесін алды. Айрширдің лейтенант орынбасары болды. Оның «Құдықтан сарайға» атты өмірбаяны Александр Гаммидің 1931 жылы жарық көрді. Ол Шотландия Парламентінің болашақ бірінші төрағасы Дэвид Стилдің ағасы болды. Джеймс Браун 1939 жылғы 21 наурызда Айрда 76 жасында жедел гастриттен және миокардтық жеткіліксіздіктен қайтыс болды. Балаларының қасында болды. Оның соңғы сөздері «Кейтіге қараңдар» болды, ол әйеліне қатысты, ол үйде төсекте жатқан. Ол 1942 жылы қайтыс болды.

James brown was born in the Whitletts area of Ayr, to James Brown (1839 1895) and Christina O'Hara (1840 1923). In 1888, he married Catherine McGregor Steel who was 3 years his senior and they had 5 children together, Christina Brown (died young), James Brown (died young), Matthew Brown (1891 1969), John Brown (1893 1946) and David Brown (1896 1916), their son David died in WW1. He lived most of his life in Annbank where he went to school. He had started working in pits from the age of 12 and he later would become Secretary of the Ayrshire Miners' Union and of the Scottish Miners' National Union. He unsuccessfully contested North Ayrshire in January 1910 and was the Member of Parliament (MP) for South Ayrshire from 1918–1931 and from 1935 until his death in 1939. He was awarded the OBE in 1917, appointed a Privy Counsellor in 1930. He was Lord High Commissioner to the General Assembly of the Church of Scotland in 1924, 1930 and 1931, despite having a salary of £10,000 he and his wife refused to move out of their little £10 cottage. Some people called him the "Uncrowned King of Annbank" in his later years, and he also taught in the local sunday school in Annbank. He was a member of the Scottish National War Memorial committee formed in 1918 by the then Secretary of State for Scotland, the Liberal Party MP Robert Munro, which was tasked with forming a permanent memorial for World War I at Edinburgh Castle. In 1927 he criticised the decision to include Walter Thomas Monnington's painting Parliamentary Union of England and Scotland, 1707 in the Palace of Westminster which he said in a debate should "get rid of this disgraceful picture and put something in its place which would be more true to history than it is." His Labour Party colleague, Dundee MP Tom Johnston further described the outrage at the inclusion of the painting by saying "the only historical painting in St Stephen's Hall representing an incident in Scottish history deals with an act of national humiliation." In his authorised biography Bill Shankly said that Brown won the election in South Ayrshire as the local voters "wouldn't vote Conservative" but that he was "too mild" and not a "keen socialist" for some of the more militant Labour members. He was granted the Freedom of the Royal Burgh of Ayr in 1930, and of Girvan in 1931 and was awarded an Honorary LLD by the University of Glasgow in 1931. He was a Deputy Lieutenant of Ayrshire. His life story "From Pit To Palace" by Alexander Gammie was published in 1931. He was the great uncle of the future first Presiding Officer of the Scottish Parliament David Steel. James Brown died on 21 March 1939 in Ayr at the age of 76 from acute gastritis and myocardial failure, with his children by his side. It was reported his last words were "Look after Katie" which referred to his wife, who was bedridden at home. She later died in 1942.