Кіріспе

Шотланд мұғалімі және революциялық социалист (1879–1923)

Джон Маклин (24 тамыз 1879 – 30 қараша 1923) – Қызыл Клайдсайд дәуірінің шотланд мұғалімі және революциялық социалисі. Ол Бірінші дүниежүзілік соғысқа қарсы айқын оппозициясымен танымал болды, бұл оның Корольдікті қорғау заңы бойынша тұтқындалуына және оқытушылық қызметінен айырылуына әкелді, содан кейін ол толық уақытты марксистік лекция оқып, ұйымдастырушы болып жұмыс істеді. 1918 жылдың сәуір айында ол бүлік қозғауға қатысқандығы үшін тұтқындалды, ал сотта сөйлеген 75 минуттық сөзі шотландтық солшылдар үшін маңызды мәтінге айналды. Ол бес жылға қатаң түрмеге кесілді, бірақ қарашадағы келісімге қол жеткеннен кейін босатылды. Маклин шотланд жұмысшыларының революцияны жетектеуге ерекше қабілетті екеніне сенді және кландық рухтағы "кельт коммунизмі" туралы айтты. Алайда, оның Шотландия жұмысшыларының республикалық партиясын және Шотландия коммунистік партиясын құру әрекеттері көп нәтиже бермеді. Ол Шотландиядағы большевиктердің өкілі болып тағайындалғанмен, Ұлыбритания Коммунистік партиясымен келіспеді, тіпті ол бұрын мүше болған Британдық социалистік партиясы оның құрамына енгенімен. Тұтқында болған кезде Маклин аштық жариялады, ал ұзаққа созылған күштеп тамақтандыру оның денсаулығына қайтымсыз зиян келтірді. Ол сөз сөйлеу кезінде құлап, 44 жасында пневмониядан қайтыс болды.

Ерте өмір

Маклин Шотландияның Глазго қаласының шетінде орналасқан Полоксаус қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Дэниел (Домнэлл Макилл Этхен; 1843–1888) – Бонесс қаласынан шыққан құмыр жасаушы, ал анасы Энн (1846–1914) Корпахтан шыққан. Оның ата-анасы гэль тілінде сөйлеген және ол кальвинист отбасында тәрбиеленді. Маклин еркін шіркеудің басшылығымен мектеп мұғалімі даярлығынан өтті, содан кейін Глазго университетінде жартылай уақыт оқып, 1904 жылы өнер магистрі дәрежесін алды. (Маклин жарияланғанда өзінің аты-жөнінен кейін жиі М. А. әріптерін қолданды).

Саяси даму

Маклин саясатқа алғаш рет Полоксаудың Прогрессивті одағы және Роберт Блэчфордтың «Мерри Англия» арқылы келді. Ол жұмысшы табының тұрмыс деңгейін тек әлеуметтік революция арқылы ғана жақсартуға болатынына көз жеткізді және марксист ретінде Социал-демократиялық федерацияға (СДФ) қосылды, ал британдық Социалистік партия құрылғанда ұйымда қала берді. 1906 жылы Маклин Полоксауда бірнеше сөз сөйледі, нәтижесінде сол жерде СДФ бөлімшесі құрылды. Осы арқылы ол Джеймс Д. Макдугаллмен танысты, ол өмірінің соңына дейін оның ең жақын серігі болды. Маклин кооперативтік қозғалыстың белсенді мүшесі болды және оның елеулі рөлі Ренфрюшир кооперативтік қоғамдарын жергілікті мектеп басқармаларына экономикадан ересектерге арналған сабақтар ашуға ықпал етуге жетеледі. Империалистік соғыс деп санайтын революционер ретінде Маклин Х.М. Хайндман басқаратын БСП жетекшілігінің ұстанымына қарсы күресті. Бірақ ол 1916 жылы Хайндманды ауыстырған жаңа жетекшілік құрамына енбеді.

Марксистік педагог

Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін оның социализмі революциялық сипатқа ие болды, бірақ ол Клайд жұмысшылары комитетіндегі Джеймс Макстон сияқты реформаторлық көзқарасты достарымен де жұмыс істеді. Ол соғысқа қарсы күресті, себебі оны империализм соғысы деп есептеді, ол жұмысшыларды бөліп тастады, бұл туралы ол "Форвард" газетіне жолдаған хатында жазған (транскрипт). Оның саяси көзқарастары оны сол кездегі билік органдарына таныстырды, 27 қазан 1915 жылы ол "Королдықты қорғау туралы" заң бойынша тұтқындалды, ал Гован мектеп басқармасы оны Лорн-стрит бастауыш мектебіндегі мұғалім қызметінен босатып жіберді. Осының нәтижесінде ол толық уақытты марксистік лекция оқып, ұйымдастырушы болып жұмыс істеді, жұмысшыларды марксистік теорияға үйретті. Кейін ол Шотландия Еңбек колледжін құрды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол соғысқа қарсы қозғалыстарда белсенді болып, 1916 жылы "Королдықты қорғау туралы" заңды бұзғаны үшін түрмеге қамалды. Ол Глазгодағы 12 South Portland Street мекенжайында консулдық ашты, бірақ британ үкіметі оны мойындаудан бас тартты.

Ирландия

Маклин Ирландияның өзін-өзі басқаруын қолдаған, бірақ бастапқыда тәуелсіз Ирландияға қарсы болды, себебі ол тәуелсіз католик Ирландиясы апатқа ұшырайды деп қорқыды. Кейіннен ол бүкіл әлемдік империализмге қарсы күрес аясында Ирландияның тәуелсіздігіне бел буды. 1907 жылғы жазда ол Ирландияға лекциялық тур жасады, онда Джим Ларкинмен достық қарым-қатынас орнатты. Пасха көтерілісі болған кезде ол одан алшақтады, себебі оны буржуазиялық-демократиялық революция деп санады және бұл оның пацифистік принциптеріне қайшы келді. Ол Шотландиядағы жұмысшылар Англия мен Уэльстегі әріптестеріне қарағанда революциялық бағытта жылдамдап дами алады деп сенді және 1920 жылы Шотландия Коммунистік партиясын құруға тырысты. Бұл топ өзін Коммунистік Еңбек партиясы деп атады және Маклиннің ерекше ұстанымдарын тастады, сондықтан ол наразылықпен кетіп қалды. Ол жаңа Шотландия Коммунистік партиясын құруға тағы да тырысты, бірақ сәттілікке жете алмады. Ол осы кезде Социалистік Еңбек партиясының мүшесі болған болуы мүмкін. 1922 жылғы қарашада ол «Авангард» журналында: «Британ империясы адамзатқа ең үлкен қауіп-қатер. Сондықтан адамзаттың мүддесі үшін Ұлыбритания империясының таратылуы қажет. Ирландиялықтар, үндістер және басқалары өз үлесін қосуда. Шотландтар неге осыдан бас тартуы керек? Осылайша, ағылшын коммунистерінің жемқорлығы және ағылшын үстем тапсының жағдайы Шотландия Коммунистік Республикасын құруды толыққанды негіздеді» деп жазды. 1923 жылы Маклин Шотландия Жұмысшы Республикалық партиясын құрды, ол коммунистік идеологияны шотланд ұлтшылдығымен біріктірді. Маклиннің Шотландия Коммунистік Республикасын құруға шақыруы дәстүрлі шотландтық гэльдік қоғамның «қоғамдық» принциптер бойынша құрылғандығына сенуіне негізделген. Ол «кланның коммунизмін заманауи негізде қайта жаңарту керек» деп мәлімдеді және «қоғамға оралу және коммунизмге қарай» деген ұран көтерді.

Өлім

1918 жылы Питерхед түрмесінде отырған кезінде денсаулығы күрт нашарлап, аштық жариялаулары кезінде күштеп тамақтандырылды. Милтон әйелі Агнестің Эдвин Фэрчайлдке (Британ социалистік партиясының жетекші мүшесі) жазған хатынан үзінді келтіреді:

«Джон шілде айынан бері аштық жариялап отыр. Ол күштеп тамақтандыруға біраз уақыт қарсылық көрсетті, бірақ амалсыз мойынсұнды. Қазір оған күніне екі рет асқазан арқылы тамақ берілуде. Ол қатты қартайып, азап шегіп жатқан адам сияқты көрінеді. Осы қасіретті жария етесіздер деп үміттенемін. Оны олардың қолынан құтқаруымыз керек. Бұл жай ғана жайлап өлімге ұқсайды».

Маклин 1923 жылдың 30 қарашасында Глазго қаласында 44 жасында қайтыс болды. Оның беделі соншалық, оның жаназа шеруін көру үшін мыңдаған адам Глазго көшелеріне жиналды. Осы оқиғадан кейін Маклиннің жаназасы Глазго тарихындағы ең көп адам қатысқан шеру ретінде танылды. Ол Шотландия тарихындағы тұлғалардың арасында ерекше орын алды, оның мұрасын кейіннен Шотландия ұлтшылдары мен Лейбористер қозғалысы өздеріне жатқызып алды. Қазіргі Шотландия социалистік партиясы Маклиннің саяси мұрасын, әсіресе бұрын SSP ішіндегі фракция (немесе «платформа») болған Шотландия республикалық социалистік қозғалысын өзіне жатқызады. 2015 жылдың қаңтар айында BBC телеарнасында көрсетілген деректі фильмде Маклин ашық ауада сөйлеген кезде құлап, пневмониядан қайтыс болғаны айтылды. Ол қайтыс болған бірнеше күн бұрын Барбадостан келген кедей Нил Джонстонға өзінің жалғыз пальтосын сыйлаған еді.

Беделі

Владимир Ленин оны «әлемдік революцияның қиын жолын бастаған, жеке күшпен күрескен батырлардың ең танымал есімдерінің бірі» деп сипаттады. Оның қызы Нан Милтон және CounterFire басылымы оны «Шотландиялық Ленин» деп атады. "Социалистік шақыру" журналы оны «Марксизм идеяларын және оның ісін ілгерілетуде ерекше рөл атқарған марксист [және] Шотландия жұмысшылары арасында марксизм принциптерін насихаттау үшін талмай еңбек еткен адам» деп бағалады. The National журналы оны «көптеген білімді шотландтардың аңыз санайтын, тіпті социализмнің мифологиялық кельттік алып персоны» деп сипаттайды. «Джон Маклин: Қызыл Клайдесайд» кітабының авторы Дэвид Шерри оны «ұлы революциялық көшбасшы» деп есептейді.

Нан Милтон

Маклиннің қызы Нэн Милтон болды, ол Джон Маклин қоғамын құруға көмектесті және оның хатшысы қызметін атқарды. Ол әкесінің өзінің және басқа басылымдардағы барлық жазбаларын Ұлттық кітапханадан көшіріп, машинкаға түсірді. Бұл жазбаларды Хью МакДиармид оқып, оның идеяларын қолдады. Оның бірінші күйеуі Маклиннің өмірбаянын жазды.