SNECMA M53 қозғалтқышы: Dassault Mirage 2000 истребителі үшін жасалған, жақсы өнімділігі бар турбофанаттық қозғалтқыш. Техникалық сипаттамалары мен қолданылуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
SNECMA M53 – Snecma компаниясы Dassault Mirage 2000 истребителі үшін жасаған қуысқыштан кейінгі турбовентиляторлық қозғалтқыш. Бұл қозғалтқыш түрлі әуе күштерінде, соның ішінде ең соңғы Mirage 2000 5 және 2000 9 көп мақсатты истребительдерінде қолданылады.
The SNECMA M53 is an afterburning turbofan engine developed for the Dassault Mirage 2000 fighter by Snecma. The engine is in service with different air forces, including the latest Mirage 2000 5 and 2000 9 multirole fighters.
Жобалау және әзірлеу
Қозғалтқыш Атар сериясынан 3-ші компрессор сатысының артынан айналма арна қосылып жасалған. Алғашқы 3 сатыс LP және HP бөлімдерін бір білісте орналастыру үшін кеңейтілді. Бұл бір білісті турбожелдеткіш немесе үздіксіз қан ағызу/айналма турбореактивті қозғалтқыш. Алғашқыда Super Atar 9K50 деп аталды және 2.5 Мах жылдамдығында тұрақты ұшу үшін жобаланды. 1973 жылдың шілдесінде Caravelle ұшу сынақ платформасында ұшу сынақтары басталды, ал 1974 жылдың соңында қозғалтқыш алғаш рет Mirage F.1 сынақ платформасында дыбыс жылдамдығынан асып өтті. Қозғалтқыш ең соңғы Atar қозғалтқыштарынан артық өнімділік көрсетуге, бірақ SNECMA TF 306 турбожелдеткішінен қарапайым және төмен құнмен жасалуға арналған. Қозғалтқыш модульдік құрылымға ие, бұл алғаш рет Napier Eland турбовинтті қозғалтқышында қолданылып, кейіннен Pratt & Whitney JT9D қозғалтқышында кеңінен пайдаланылды. Модульдік құрылым қозғалтқыштың толық қуатын сынау қажеттілігінсіз, қосалқы жиынтықтарды немесе модульдерді ауыстыруға мүмкіндік береді. Модульдер "қалыпқа келтіру" принципі бойынша, өнімділіктің нашарлау тенденциясын, сондай-ақ шығарынды газдарының температурасы және май сынамалары сияқты механикалық өлшемдерді бақылап, және борескоптарды пайдалану арқылы ішкі бөлшектердің жағдайын және жоғары температураның әсерін визуалды бағалау арқылы ауыстырылады. Қозғалтқыш 8 әртүрлі елдің әуе күштерінде қолданылады, соның ішінде ең соңғы Mirage 2000 5 және 2000 9 көп мақсатты истребительдерін қоса алғанда, барлық Mirage 2000 ұшақтарының отбасын қуаттандырады.
The engine was derived from the Atar series by adding a bypass duct aft of the 3rd compressor stage. The first 3 stages were enlarged to give an LP and HP section on the same shaft. It is a single shaft turbofan, or continuous bleed/bypass turbojet. It was originally called the Super Atar 9K50 and was designed for sustained flight at Mach 2.5. Flight testing started in July 1973 using a Caravelle flying test bed and the engine first went supersonic in a Mirage F.1 test bed at the end of 1974. The engine was designed to have better performance than the latest Atar engines but simpler and less costly than the SNECMA TF 306 turbofan. The engine has a modular construction, first introduced on the Napier Eland turboprop and then later in a big way with the Pratt & Whitney JT9D engine. Modular construction allows sub assemblies or modules to be changed without the need for full power testing of the engine after replacement. Modules are changed “on condition” by monitoring deteriorating trends in performance and mechanical measurements, such as exhaust gas temperature and oil samples, and by visually assessing blade clearances and high temperature distress on internal parts using borescopes. The engine is in service in 8 different air forces, powering the whole Mirage 2000 family of airplanes, including the latest Mirage 2000 5 and 2000 9 multirole fighters.