Жордж Арчибальд МакКалл: Американ сардарының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Джордж Арчибальд Макколл (1802–1868) – американдық әскери шенеунік. 1802 жылдың 16 наурызында дүниеге келген және 1868 жылдың 25 ақпанында қайтыс болған. Азамат соғысы кезінде ол бригада генералы және соғыс тұтқыны болды. Ол сонымен қатар табиғатты зерттеуші де болған.

Өмірбаян

Макколл Филадельфияда, Пенсильвания штатында, Арчибальд Макколлдың (1767–1843) отбасында дүниеге келді. Ол Скайлер және Ван Кортландт отбасыларынан, аталары Стефанус Ван Кортландт және Гертруда Скайлер арқылы тегін шығарды. Ол Пенсильваниядан Вест-Пойнттағы АҚШ Әскери академиясына жіберілді, 1822 жылы 40 студенттің арасында 26-шы болып бітірді. Оның қызметі оны Флоридаға, әсіресе Пенсакола аймағына жеткізді. Макколл Пенсаколадағы өмірін ұнатты және ондағы өмірі туралы жиі жазды, 2-ші лейтенант ретінде. Жеті жылдан кейін ол 1-ші лейтенант, ал 1846 жылы капитан шеніне көтерілді. Ол 1-ші АҚШ жаяу әскеріне, содан кейін 4-ші АҚШ жаяу әскеріне тағайындалды, ал екінші Семинол соғысының басында генерал Эдмунд П. Гейнстің лагерьдегі көмекшісі болып қызмет етті. Ол Закари Тейлордың басшылығымен Мексика-Америка соғысында өзін ерекше көзге көрсетті, Пало-Альтодағы батылдығы үшін майор, ал Ресака-де-ла-Пальмадағы ерлігі үшін подполковник шеніне тағайындалды. 1847 жылы Филадельфияға оралғанда, оған алғыс айтқан филадельфиялықтар семсер сыйлады. 1851 жылдың 30 тамызында, 49 жасында ол Элизабет Макмертриге үйленді. Олардың некесі бақытты болды және олардың кем дегенде екі ұлы мен бір қызы болды. 31 жыл қызмет еткеннен кейін, 1853 жылы ол полковник және армияның бас инспекторы шенімен зейнетке шықты. 1854 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Азамат соғысының басында Макколл Пенсильвания штатының милициясының генерал-майоры ретінде штаттық еріктілерді ұйымдастыруға көмектесті және 1861 жылдың мамыр айында еріктілердің бригадир генералы болып тағайындалды. Ол әйгілі Пенсильвания резервтері дивизиясын ұйымдастыруға және басқаруға көмектесті, ол Потомак армиясының 2-ші дивизиясы (I корпус) және 5-ші корпустың 3-ші дивизиясы ретінде қызмет етті. Ол соғыста қызмет еткен Вест-Пойнт түлектерінің ең үлкендерінің бірі болды. Макколл Жарым аралдағы науқанда қызмет етті және 1862 жылдың маусым айында Вирджиния штатындағы Фрейзер фермасында жараланып, тұтқынға алынды. Штаб офицерлерісіз өзінің орнын анықтауға тырысқанда, ол генерал Джеймс Лонгстриттің қолбасшылығындағы 47-ші Вирджиния әскерімен кездесті. Лонгстрит 4-ші АҚШ жаяу әскерінде Макколлдың қол астында 2-ші лейтенант болып қызмет еткен. Ол Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Либби түрмесінде қамалды. Түрмедегі тұтқындығы бұрынғы ауруын күшейтті, ал тамыз айында (Симон Боливар Бакнермен айырбастасқаннан кейін) Макколл 1863 жылдың наурыз айында денсаулығының нашарлауына байланысты отставкаға кетті. Зейнеткерлікте Макколл Пенсильванияда ферма шаруашылығымен айналысты. Ол 1868 жылдың 25 ақпанында Пенсильвания штатының Батыс Честер қаласындағы "Белаир" имениесінде қайтыс болды және туған Филадельфиядағы Христос шіркеуінің зиратында жерленді. Филадельфияның Центр-Ситидегі Сосиети-Хиллдегі Макколл мектебі оның құрметіне аталған. Макколлдың есімі бір түрдің ғылыми атында сақталған: Phrynosoma mcallii.

McCall was born in Philadelphia, Pennsylvania, to Archibald McCall (1767–1843), a descendant of the Schuyler family and the Van Cortlandt family through his ancestors Stephanus Van Cortlandt and Gertrude Schuyler, and Elizabeth Cadwalader. He was appointed from Pennsylvania to the United States Military Academy at West Point, graduating in 1822, 26th in his class of 40. His service took him to Florida, especially the Pensacola area. He enjoyed his time in Pensacola, writing frequently of his life there as a 2nd Lieutenant. He was promoted to 1st Lieutenant after seven years and, in 1846, to the rank of captain. He was assigned to the 1st U. S. Infantry then the 4th U. S. Infantry before serving as aide de camp to Gen. Edmund P. Gaines into the beginning of the Second Seminole War. He distinguished himself during the Mexican–American War under Zachary Taylor, receiving brevet promotions to major for gallantry at Palo Alto and to lieutenant colonel for Resaca de la Palma. Appreciative leading Philadelphians presented him a sword upon his return to the city in 1847. On August 30, 1851, at the age of 49, he was married to Elizabeth McMurtrie. The marriage was a happy one, and at least two sons and one daughter were born to the couple. He retired with 31 years service as colonel and Inspector General of the Army in 1853. He was elected as a member of the American Philosophical Society in 1854. At the beginning of the Civil War, McCall helped organize Pennsylvania volunteers as major general of the state militia and was commissioned brigadier general of volunteers in May 1861. He helped organize and led the famous Pennsylvania Reserves Division, which served as the 2nd Division, I Corps, Army of the Potomac, and 3rd Division, V Corps. He was one of the oldest West Point graduates to serve in the war. McCall served in the Peninsula Campaign and was wounded and captured at Frayser's Farm, Virginia, in June 1862. While trying to ascertain his position without his staff officers, he instead met the 47th Virginia, part of General James Longstreet's command. Longstreet had served as a brevet Second Lieutenant under Mccall in the 4th U. S. Infantry. He was imprisoned in Libby Prison in Richmond, Virginia. Previous illness was aggravated by his confinement in prison, and after his exchange (for Simon Bolivar Buckner) in August, McCall resigned due to poor health in March 1863. In retirement, McCall farmed in Pennsylvania. He died at his "Belair" estate in West Chester, Pennsylvania, on February 25, 1868, and is buried in the Christ Church Burial Ground in his native Philadelphia. McCall School in Society Hill, Center City, Philadelphia is named after him. McCall is commemorated in the scientific name of a species of lizard, Phrynosoma mcallii.