Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эмма (немесе Эмма: Американдық анархист Эмма Голдман туралы екі актілі пьеса, толық атауы) – тарихшы және драматург Говард Зинннің (1922–2010) пьесасы. Ол алғаш рет 1976 жылы Джефф Зинннің режиссерлігімен «Жаңа қала» театрында қойылды. Пьеса Эмма Голдманның өмірінен алынған оқиғаларды көрсетеді. Зинн пьесаны Голдманның автобиографиясы, Голдман мен оның анархист әріптесі Александр Беркман (Эмманың жары, ол да пьесадағы кейіпкерлердің бірі) арасындағы хат алмасу және басқа да зерттеулер негізінде жазды. Зинн кіріспесінде оны былай сипаттайды: «Ол елді аралап, үлкен көрермендерге дәріс оқыды, тууды бақылау туралы («Әйел өзі шешім қабылдауы керек»), неке институтының мәселелері туралы («Неке махаббатқа қатысы жоқ»), патриотизм туралы («Жаман адамдардың соңғы панасы»), еркін махаббат туралы («Егер махаббат еркін болмаса, онда ол не?»), сондай-ақ Шоу, Ибсен, Стриндберг сияқты драматургия туралы». Автор Том Х. Гастингстің сөзіне сәйкес, пьеса Голдманның «бейбітшілікке ұмтылуы мен милитаризмге қарсылығын» көрсетеді, оның бұрынғы «күш қолданып революция жасауға деген құштарлығын» емес. Біреу оны Сан-Франциско портында «флотты жарылтуға» тырысқаны үшін айыптағанда, ол «Мен бомба қолданбаймын», – деп мәлімдейді, бірақ «флоттың теңіз түбіне батып кетуіне қуанған болар еді, осылайша біз және басқа елдердегі ағайын-қарындастарымыз тыныш өмір сүрер едік».
Emma (or Emma: A Play in Two Acts about Emma Goldman, American Anarchist, its full title) is a play by historian and playwright Howard Zinn (1922–2010). It was first performed in 1976 at Theater for the New City directed by Jeff Zinn. The play dramatizes events from the life of Emma Goldman. Zinn wrote the play using Goldman's autobiography, correspondence between Goldman and fellow anarchist Alexander Berkman (Emma's lover, who also became a character in the play), and other research. As Zinn describes her in his introduction, "She seemed to be tireless as she traveled the country, lecturing to large audiences everywhere, on birth control ('A woman should decide for herself'), on the problems of marriage as an institution ('Marriage has nothing to do with love'), on patriotism ('the last refuge of a scoundrel'), on free love ('What is love if not free? '), and also on the drama — Shaw, Ibsen, Strindberg." According to author Tom H. Hastings, the play shows the period of Goldman's "nonviolence and resistance to militarism", rather than her earlier "attachment to violent revolution". After someone accuses her of plotting to "blow up the fleet" in San Francisco harbor, she declares "Bombs are not my way", but she "would be happy to see the fleet sink to the bottom of the sea so that we, and our brothers and sisters in other countries, can live in peace."
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Ойын 1880-жылдардың соңында өтеді және Эмма Голдманның қарапайым тоқыма фабрикасының жұмысшысынан революционер және анархистке айналу тарихына ден қояды. Радикалды анархистік және халықшылдық идеяларды еркін жақтауы, қуғын-сүргін мен ауыр сынақтардан өтіп, Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталған кезіне дейін жалғасады. Пьеса 1917 жылы Голдманның әскерге шақыруға қарсы наразылықта айтқан сөздерімен аяқталады, одан кейін ол бүлік қоздырды деген айыппен тұтқындалады.
The action of the play takes place during the late 1880s, and focuses on the character of Emma Goldman as she grows from a simple textile factory worker to a revolutionary and anarchist. The outspoken advocacy of radical anarchist and populist ideals are followed through persecution and hardship to the beginnings of World War I. The play closes with the words of Goldman during an anti conscription protest in 1917, just before her arrest on sedition charges.