Кіріспе
Француз иезуит уағыздаушысы және жазушысы Густав Франсуа Ксавье Делакрой де Равиньян (2 желтоқсан 1795, Байон, Франция – 26 ақпан 1858, Париж, Франция) француз иезуит уағыздаушысы және жазушысы болған. Парижде білім алған ол заң оқу үшін әскер қызметінен кетіп, патшалық соттың аудиторы болды. 1821 жылға қарай бас прокурордың орынбасары қызметін атқарды. Сульпициан монастыріне кіріп, кейін Иса қоғамына қосылды. 1828 жылы дін қызметкері болып тағайындалды. Монтруж қаласында бірнеше жыл профессор және рухани уағыздаушы болып жұмыс істегеннен кейін Нотр-Дам соборына барды, онда оның логикасы, тыныштығы және ынтасы жүздеген адамдарды дінге жетеледі. 1837-1842 жылдары Бордода, ал 1848-1851 жылдары Парижде ағайындарының басшысы болды. Ол Францияның барлық аймақтарында, сондай-ақ Рим, Бельгия және Лондон қалаларында уағыз айтты. 1844 жылы жарық көрген, Иезуит қоғамын қорғайтын, тыныш және шешен "Де л'Экзистенс эт де л'Институт д'Иезуиты" атты еңбегі бір жылдың ішінде 25 мың дана сатылды. Дегенмен, Иезуиттердің арасындағы тартыс Францияда олардың уақытша таратылуына дейін жалғасты. Жоғары лауазымдағы адамдармен болған қиын келісімдерге және басқа тараптардан келген айыптауларға қарамастан, ол өзінің орденіне берілді. 1854 жылы Иезуиттерді қорғаушы және оларды басушы туралы, көркемдік құндылығы жоғары емес, бірақ жан-жақты зерттеу жұмысы – "Клемент XIII және Клемент XIV" атты кітабын жариялады. Ол тіпті Париж архиепископы лауазымынан да бас тартып, өзінің қызметін басқа да істерге арнады. Ол қасиетті өмір сүріп қайтыс болды, ал мыңдаған адамдар "Париж елшісінің" сүйегін қабірге апарып, оған ілесіп жүрді.
Gustave François Xavier Delacroix de Ravignan (2 December 1795, Bayonne, France – 26 February 1858, Paris, France) was a French Jesuit preacher and author. Educated in Paris, he resigned his army commission to study law. Auditor of the royal court. Deputy attorney general by 1821. Entering a Sulpician monastery, and later joining the Society of Jesus, he was ordained in 1828, and after several years as professor and retreat preacher at Montrouge, he went to Notre Dame, where his logic, serenity, and zeal won souls by the hundreds. Superior of his brethren at Bordeaux from 1837 to 1842, and at Paris from 1848 to 1851. He preached throughout France and in Rome, Belgium, and London. His calm, eloquent De l'Existence et de l'Institut des Jesuites of 1844, vindicating the Society, sold 25,000 copies in one year. However, the Jesuits' strife continued until they were forced to disband for a time in France. Despite painful controversy with his superiors and imputations from other quarters, he remained loyal to his order. In 1854 he brought out Clement XIII et Clement XIV, a dispassionate treatise, of no great literary merit, on the defender and the suppressor of the Jesuits. He steadfastly refused preferment, even the archbishopric of Paris, devoting himself to other works. He died a saintly death, and thousands followed the remains of the "Apostle of Paris" to his grave.
Шығармалары
Иезуиттер институтының өмір сүруі және тарихы (7-басылым, Париж, 1855)
Клемент XIII және Клемент XIV (2-басылым, 1856, 2 томдық) Париждегі Нотр-Дам соборында өткізілген уағыздар (2-басылым, 1867, 4 томдық) Рухани әңгімелер (2 томдық). Оның өмірбаянын Жан Жозеф Франсуа Пужулат жазған (2-басылым, 1862).
Clément XIII et Clément XIV (2. Ed. 1856, 2 Vols.) Conférences prêchées à Notre Dame de Paris (2. Ed. 1867, 4 Vols.) Entretiens spirituels (2 Vols). His biography was written by Jean Joseph François Poujoulat (2. Ed. 1862).