Кіріспе

Пенсильвания штатындағы тарихи үй, АҚШ. Уитленд, немесе Джеймс Бьюкенен үйі, Пенсильвания штатының Ланкастер округіндегі Ланкастер қалашығының жанында орналасқан кірпіштен салынған федералды стильдегі үй. Бұл үй бұрын АҚШ-тың 15-ші президенті Джеймс Бьюкененге тиесілі болған. Үй 1828 жылы жергілікті заңгер Уильям Дженкинс салған. Екінші иесі Томас Фуллер Поттер болды. Ол 1845 жылы оны Уильям М. Мередитке сатты. 1848 жылы Бьюкенен сатып алғаннан кейін, Уитленд тағы да қожайынын ауыстырды. Бьюкенен келесі екі онжылдық бойында, Ұлыбританиядағы елшілік қызметі мен президенттік кезеңін қоспағанда, бұл үйде тұрды. 1868 жылы оның қайтыс болуынан кейін, Уитлендті Бьюкененнің қызы Харриет Лейн мұраға алды, ол 1884 жылы оны Джордж Уилсонға сатты. 1929 жылы оны Уилсонның туысы мұраға алды. Туысы 1934 жылы қайтыс болғаннан кейін, Уитленд қайтадан сатылымға шығарылды және үйді сақтау үшін қор құрған адамдар тобы сатып алды. Уитленд 1961 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды және 1966 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 1980 жылы Солтүстік-Шығыс Ланкастер қалашығының тарихи ауданының құрамына кірді. 2009 жылы қор мен жақын орналасқан тарихи қоғам бірікті.

Орналасқан жері

Уитленд Ланкастер қаласының ортасынан шамамен 1,5 миль (2 км) қашықтықта, Ланкастер округінің тарихи қоғамымен орналасқан жерде, Мариетта даңғылы мен Президент даңғылының қиылысында орналасқан. Бұл аймақты бастапқыда Сусквеханнок тайпасы мекендеген, олармен Джон Смит 1608 жылы қазіргі Ланкастер округінде алғаш рет кездескен. Олар аймақтың алғашқы қоныс салушыларына "Конестога" деген атпен де белгілі болды, олар осы аттас өзеннің жанында тұрған. 1680 жылы Уильям Пенн II Карлдан Пенсильвания провинциясын құру үшін жер туралы жарғы алды; Пенн жерді үш округке бөлді: Бакс, Честер және Филадельфия. Ланкастер округі 1729 жылдың 10 мамырында Честер округінің бөліктерінен құрылды. Ланкастер қалашығы 1717 және 1720 жылдар аралығында қоныстанды, ал 1729 жылы Конестога қалашығының бөліктерінен құрылды. Ланкастер қаласы 1730 жылдың наурызында жоспарланып салынды және 1742 жылдың тамызында боронша ретінде, ал 1818 жылдың 20 наурызында қала ретінде бекітілді.

Тарих

20 қараша 1824 жылы бір фермер Ланкастердегі банкке жер учаскесін берді. Банк 1828 жылғы 29 қаңтарда осы жердің 68 шаршы футын (18,513 фут²; 1,720 м²) 11 731,871/2 долларға (1828 жылғы 11 731,875 доллар, бүгінгі күнгі шамамен <есептелген сомаға> тең) сабаншы арқылы Уильям Дженкинске, заңгерге, содан кейін аталған банктің президентіне сатты. Дженкинс мүліктің үстіне үй салдырып, оны "Бидай далалары" деп атады, мүмкін, айналасындағы бидай егістіктеріне орай немесе үйдің орны бұрын бидай егістігі болғандықтан. Дженкинс 1836 жылы күйеу баласы Томас Фуллер Поттерге үйді қоса алғанда 253/4 шаршы фут (7,010 фут²; 651 м²) жерді сатты. Уильям М. Мередит 1845 жылғы 8 мамырда сол жерді, қосымша жермен бірге, 6 750 долларға сатып алды, бұл 1845 жылғы 6750,0 доллар, бүгінгі күнгі шамамен <есептелген сомаға> тең. Мередит оны негізінен жазғы үй ретінде және әйелі мен балаларының үйі ретінде пайдаланды; Мередиттің Филадельфиядағы адвокаттар алқасының басшысы ретіндегі міндеттері оны Уитлендте тұрақты өмір сүруге кедергі келтірді. Мередит Уитлендті сатуға шығарды және 1848 жылғы маусымда мемлекеттік хатшы Джеймс Бьюкенен үйге қызығушылық танытты. Мередит мүлкін сатуға шынымен дайын ба екеніне сенімсіз болғандықтан, ал Бьюкенен Мередитті өкінуі мүмкін шешім қабылдауға мәжбүрлегісі келмегендіктен, Уитлендті сату кешіктірілді. Уитленд 1848 жылғы желтоқсанда Мередит сатып алған бағамен сатылды; Бьюкенен бірнеше айдан кейін немересі Харриет Лейн, племянникі Джеймс Бьюкенен "Бак" Генри және үй шаруашылығын жүргізушісі Эстер "Мисс Хетти" Паркермен бірге сарайға көшіп келді. Бьюкенен 1852 жылғы сайлауда Демократиялық партияның президенттікке кандидатурасын ұсынды, бірақ жаңа сайланған Франклин Пирс оны Ұлыбританияға министр етіп тағайындады. Бьюкенен 1856 жылға дейін АҚШ-қа және Уитлендке қайтып келмеді. Уитлендке оралғаннан кейін көп ұзамай, Бьюкенен 1856 жылғы 9 маусымда Демократиялық партияның президенттікке кандидаты болып тағайындалды. Бьюкенен науқан аясында елді аралап жүрмеді. Оның орнына ол оны "алдыңғы верандадағы науқан" ретінде Уитлендтен жүргізді. Бьюкенен сайлауда жеңіске жетіп, Оңтүстік штаттарының барлығын жеңіп алды, ал Солтүстік штаттарындағы көпшілік дауыс республикалық кандидат Джон С. Фремонтқа түсті. Бьюкененнің оңтүстіктегі табысының бір бөлігі оның және партия платформасының Канзас-Небраска заңын қолдауы болды. Науқан кезінде қолданылатын тактикалардың бірі - Уитлендтің литографиялық суреттерін басып шығару және тарату, негізінен Оңтүстікке, "Оңтүстікке Демократиялық кандидаттың Солтүстіктен болғанына қарамастан, 'салалық меншігі' бар екенін және олардың өмір салтына ұқсас өмір салтын ұстанатынын әдепті түрде хабарлау".

Төрайымнан кейінгі кезең

Президенттік кезеңінде Бьюкенен Уитлендке сирек оралып, бірақ ұзаққа тоқтамайтын. 1861 жылы Абрахам Линкольн сайланғаннан кейін және президенттік мерзімі аяқталған соң ол Уитлендке зейнетке шықты. Бьюкенен 1868 жылдың 1 маусымында Уитлендтегі екінші қабаттағы бөлмеде қайтыс болды. 4 маусымда Бьюкененнің қоштасу рәсіміне және Уитлендтен Вудвард-Хилл зиратына жасалған шеруге мыңдаған адам қатысты. Мүлікті Харриет Лейн мұраға алды және оны жазғы үй ретінде пайдаланды. Лейннің екі ұлының да қайтысы – біреуі 1881 жылы, екіншісі бір жылдан кейін болды. Содан кейін күйеуі қайтыс болғаннан кейін бірнеше апта өткен соң Лейн 1884 жылы Уитлендті Джордж Уилсонға сатты. Уитлендті Джордж Уилсонның туысы Мэри Уилсон Реттью мұраға алды, ол 1929 жылы жүрек талмасынан қайтыс болды. Реттью 1934 жылы қайтыс болды және отбасының мұраларын сақтау үшін "Уилсон ескерткіш ғимаратын құруды" қарастырған өсиет қалдырды. Оның өсиетімен ғимаратты 1880 жылы құрылған Ланкастер округінің тарихи қоғамы пайдалануы тиіс болды. Мұрагерлер мұралық жерлерді, бидай алқаптарымен бірге сатуға шығарды. 1935 жылы Ланкастердің Жастар лигасы "Уитлендті сақтау үшін Джеймс Бьюкенен қоры" атты қайырымдылық қорын құрды. Уитленд 1936 жылдың 27 ақпанында 40 000 долларға сатылды (1936 жылғы 40 000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сома> тең). Ол 1936 жылдың 5 мамырында көпшілікке ашылды және 1937 жылғы қазанда "Маунт-Вернон, Монтичелло және Эрмитажбен қатар жаңа президенттік қасиетті орын ретінде" салтанатты түрде ашылды. Уитленд 1961 жылдың 4 шілдесінде Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды және 1966 жылдың 15 қазанында Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 1986 жылдың 20 наурызында Уитленд Солтүстік-Шығыс Ланкастер елді мекенінің тарихи ауданының құрамына кірді. 2009 жылы Джеймс Бьюкенен қоры мен көршілес Ланкастер округінің тарихи қоғамы бірігіп, LancasterHistory.org құрылды.

Сәулет және декорация

Wheatland – кірпіштен салынған федералды стильдегі үй. Нақты құрылысқа қатысты ешқандай құжат табылмағандықтан, Wheatland жобасын жасаған адам немесе адамдар кім екені белгісіз күйде қалды. Дегенмен, Wheatland сәулеті және оның учаскедегі орналасуы классикалық сәулет өнерінде білімі бар адамға қатысты екенін көрсетеді. Әртүрлі жартылай дөңгелек терезелер сияқты дизайн элементтері 19-ғасырдың басында кең таралған сәулеттік нұсқаулықтардың ықпалын көрсетеді. Wheatland ішкі жабдығы 19-ғасырдың ортасындағыдай жасалған, мүліктің көп бөлігі үйге тән түпнұсқа жиһазбен жабдықталған. Wheatland заманауи жарықтандыру және жылыту жүйелерін орнатудан басқа, едәуір өзгеріске ұшырамаған немесе жөнделмегендіктен, Виктория дәуіріндегі өмір салтын дәл бейнелейді. Үй 2 1/2 қабаттан тұратын, "екі жақты симметриялық" орталық бөлімнен және екі жағында орналасқан үш қабатты екі қанаттан құралған. Екі қанаттың да шатыры жалпақ және үйдің арт жағына қарай еңкейген; солтүстік қанатында бірінші және екінші қабаттардың терезелері арасындағы еңкейген, қыстырылған (shingled) шатыр – "пент шатыры" бар. Wheatland алдыңғы кіреберісі Тоскана ордерінің бағаналарымен тірелген портикпен жабдықталған, ал артқы кіреберіс верандада орналасқан.

Интерьер

Екі негізгі кіреберіс Т-тәрізді дәлізге ашылады. Дәліздің негізгі бөлігі 42 фут (13 м) ұзындығы және 8 фут (2 м) ені бар, ал қиылысқан дәліз "плитканы еліктейтін геометриялық түстермен" безендірілген майлы кенеппен жабылған – Виктория дәуірінде танымал болған қымбат материалға ұқсатып бір материалды бояу. Алғашқы кенеп 1990 жылға дейін заманауи қызыл кілеммен жабылған, содан бері сол түспен қайта жасалған жабынмен жабылды. Бірінші қабатта қонақ бөлмесі, кітапхана, екі асхана және ас үй орналасқан. Асханалардың бірі батыс қанатта, дәлізден тыс жерде орналасқан және отбасы негізінен таңғы ас немесе шай сияқты жеңіл тамақтар үшін пайдаланған. Ас үй де асханаға тікелей іргелес қанатта орналасқан. Бас үйдің алдыңғы батыс жағында орналасқан екінші асхана тек ресми кешкі асқа және ер адамдар кешкі астан кейін әңгімелесетін орын ретінде пайдаланылды. Бюкенен Уитлендті сатып алғанда, бөлмедегі камин мәрмәрмен айналдырылған және пеш орнатылған. Дәліздің ар жағында, бас үйдің екінші жағында әйелдер кешкі астан кейін жиналатын қонақ бөлмесі орналасқан. Кітапхана шығыс қанатта, дәлізден тыс жерде орналасқан. Ағаш өрнектері, есіктер, кітап сөрелері және қабырғаға кіріктірілген кітап шкафы еменге ұқсату үшін боялған. Кітап шкафындағы сөрелер қазір жоқ, бірақ кітап шкафының артқы жағы және ағашқа ұқсатып жасалған гипстен жасалған қабырға көрінеді. Кітапханадағы каминнің екі жағында орналасқан екі махоган кітап сөресін Дженкинс жасаған және оларды әр иесі алдыңғы иесінен сатып алған. Бюкенен кітапхананы негізінен қонақтармен кездесу үшін пайдаланған. Екінші қабатқа қиылысқан дәлізден шығатын эллипстік баспалдақ арқылы көтерілуге болады. Баспалдақтың түбіндегі тіреуге кіргізілген шыны "бейбітшілік тасы" ипотеканы төлегеннен кейін иелерінің "жан тыныштығын" символдайды. Уитленд тұрғындарының тұрғын бөлмелері екінші қабатта орналасқан. 1884 жылы Уилсондар Уитлендті сатып алғанда батыс қанатта ванна, душ және бидесі бар жуынатын бөлме орнатылды. Үшінші қабат негізінен қызметшілердің бөлмесі ретінде пайдаланылды және қалпына келтірілген жоқ.

Негіздер

Бастапқыда кең аумақты құраған Уитлендті қоршаған жерлер кезең-кезеңімен сатылды, сол себепті ол тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген кезде тек шағын бөлігі ғана қалды. Алайда, 2009 жылғы бірігуге 1934 жылы тарихи қоғамға сыйға берілген жер кірді; екі учаскенің жалпы ауданы Уитлендтің бастапқы меншігінің шамамен жартысын құрайды. Уитлендтің аумағында, арт жағында дәретхана, түтін үйі және карета үйі орналасқан. Бұрын мұнда ат тұрақтысы болған, бірақ ол 1880-ші жылдардың соңында карета үйімен алмастырылды; мұз үйі де қазір жоқ. Бүгінде карета үйі кездесулер мен қабылдаулар үшін қолданылады. Уитленд қаңтардың ортасынан қарашаның ортасына дейін, дүйсенбіден сенбіге дейін жұртшылыққа ашық, сағатына бір рет экскурсиялар ұйымдастырылады.