Кіріспе
Коллоидтың сұйықтықты сіңіруі, коллоидтың суды сіңіруі. Имбибиция – қатты коллоидтардың сұйықтықты сіңіріп, көлемін ұлғайту арқылы жүзеге асатын диффузияның ерекше түрі. Судың беттік потенциалы концентрация градиенті бойынша қозғалады; кейбір құрғақ материалдар суды сіңіреді. Имбибиция үшін сіңіргіш пен сұйықтық арасындағы градиент қажет. Заттың сұйықтықты сіңіруі үшін, олардың арасында белгілі бір тартылыс болуы керек. Имбибиция – ылғалдайтын сұйықтық ылғалданбайтын сұйықтықты ығыстырғанда жүзеге асады, бұл дренажға кері процесс, онда ылғалданбайтын фаза ылғалдайтын сұйықтықты ығыстырады. Бұл екі процеске әртүрлі механизмдер жауап береді. Имбибиция – судың қозғалысы концентрация градиенті бойымен болатын диффузияның бір түрі. Тұқымдар және басқа да ұқсас материалдарда су мөлшері аз болғандықтан, олар суды оңай сіңіреді. Сіңірілетін сұйықтық пен сіңіргіш арасындағы су потенциалының градиенті имбибиция үшін маңызды.
the absorption of water by a colloid
Imbibition is a special type of diffusion that takes place when liquid is absorbed by solids colloids causing an increase in volume. Water surface potential movement takes place along a concentration gradient; some dry materials absorb water. A gradient between the absorbent and the liquid is essential for imbibition. For a substance to imbibe a liquid, there must first be some attraction between them. Imbibition occurs when a wetting fluid displaces a non wetting fluid, the opposite of drainage in which a non wetting phase displaces the wetting fluid. The two processes are governed by different mechanisms. Imbibition is also a type of diffusion since water movement is along the concentration gradient. Seeds and other such materials have almost no water hence they absorb water easily. Water potential gradient between the absorbent and liquid imbibed is essential for imbibition.
Мысалдар
Табиғаттағы имбибицияның бір мысалы – гидрофильді коллоидтардың суды сіңіруі. Матрицалық потенциал мұндай заттардағы суға маңызды үлес қосады. Құрғақ тұқымдар имбибиция арқылы ішінара өнеді. Имбибиция Арабидопсис талианада және (вероятно) басқа да өсімдіктердегі тәуліктік ырғақтарды реттеуге де қабілетті. Амотт тестісі имбибицияны пайдаланады. Ақуыздардың имбибициялық сыйымдылығы жоғары, сондықтан ақуызды бұршақ тұқымы крахмалды бидай тұқымына қарағанда көбірек ісінеді. Суды имбибициялау имбибант көлемін арттырады, нәтижесінде имбибициялық қысым (IP) пайда болады. Мұндай қысымның күші құрғақ ағаш сабақтарын тастың жарықтарына салып, оларды сумен ылғалдыру арқылы көрсетілуі мүмкін, бұл ежелгі египеттіктердің тас блоктарын бөлу үшін қолданған әдісі. Тері егу (қалыңдығы бойынша жартылай және толық) имбибиция арқылы оттегімен қамтамасыз етіледі және қоректендіріледі, бұл инноскуляция және реваскуляция процестері осы тіндерде жаңа қанмен қамтамасыз етуді қалпына келтіргенге дейін жасушалардың тірі қалуын сақтайды.
Өскіндеу
Мысалы, тұқымдар мен құрғақ ағаштардың суды сіңіруі. Егер имбибиция салдарынан қысым болмаса, жас өсімдіктер топырақтан көтеріле алмайды.
Түбірдің өсуі
Тамырша – тұқымның өніп шығу кезінде тұқымнан (өсіп келе жатқан өсімдік эмбрионынан) алғашқы болып шығатын бөлігі. Тамырша – өсімдіктің эмбриондық тамыры, ол топырақта төмен қарай өседі (өскіні шөлмектен шығарады), онда ол көбірек суды сіңіреді. Тұқымның көп бөлігі сақталған энергия болып табылады, сондықтан өскінді алғашқы күндері қоректік заттар қажет емес.