Шарль де Марillac: Француз дипломаты мен шет елдердегі өкілі

Кіріспе

Француз епископы және дипломаты Шарль де Марилак (шамамен 1510 – 2 желтоқсан 1560) – француз дін қызметкері және дипломаты.

Мансап

Де Марилак Риомда дүниеге келді және жиырма екі жасында Парижде парламентте адвокат болды. Бірақ, реформаторларға көңіл білдірген деген күдік туған соң, Парижден кетуі қажет болды. 1535 жылы ол Константинопольдегі алғашқы француз елшісі Жан де Ла Форестпен бірге Шығысқа сапар шекті. Ол епті және жоғары мақсатты болғандықтан, көп ұзамай көзге түсті. Туысы елшілік қызметін атқару кезінде қайтыс болғандықтан, Марилак оның орнына тағайындалды. 1538 жылға дейін ол Шығыстан оралмады, содан кейін Луи де Перро, Сейр де Кастильонның орнына Генрих VIII сарайына жіберілді, онда 1543 жылға дейін қалды. Ол Францияға патшаның төртінші әйелі Анна Клевскаямен алғашқы кездесуі сияқты оқиғалар туралы егжей-тегжейлі хабарламалар жібергені мәлім, бұл Томас Кромвельдің күрт құлдырауына және жойылуына себеп болды, ол бұл бақытсыз некеге жауапты болған. Марилак 1540 жылдың көктемінде «Кромвель құлдырап жатыр» деп хабарлады. Генрих Анна Клевскаяны алғаш көргенде оны тартымсыз деп тапқандықтан, некені толықтыра алмады, ал Марилак оның салмақтылығы мен қадір-қасиетіне таң қалды: ол оны аса сұлу деп ойламаса да, оның пікірінше, ол Англияның лайықты патшайымы болатын (ол француз және ағылшын патшалық отбасыларының алыс туысы болды) және Генрихтің оған деген көзқарасын түсініксіз деп тапты. Кейін ол Кромвель өлгеннен кейін бірнеше ай өткен соң ғана патша ең жақсы министрінің жоғын өкініп, Кромвельдің жауларын оны тривиальды сылтаумен жоюға көндіргені үшін кінәлады. Оның хабарлары осы даулы кезеңде ағылшын сарайы туралы құнды ақпарат көзі болып табылады, бірақ ол толығымен сенімді көз емес еді. Марилак өзі ағылшын саясатының өзгеруі шетелдіктердің түсінуінен тыс екенін мойындады: «Ағылшынның тұрақсыздығы соншалықты үлкен». Ол Генрих II билік құрған кезде ықпалын сақтап, Швейцарияда және кейіннен император сарайында (1547–1551), сондай-ақ неміс князьдерінің сарайларында (1553–1554) маңызды тапсырмаларды орындады. 1555 жылы ол Англиямен бейбітшілік туралы келіссөздер жүргізу үшін Ардрес маңындағы Марк қаласында өткен конференцияда француз өкілдерінің бірі болды. Оның соңғы екі миссиясы Римде (1557) және Аугсбургте (1559) болды. 1550 жылы оған Ванн епископтығы, ал 1557 жылы Виен архиепископтығы берілді; ол сондай-ақ құпия кеңестің мүшесі болды. Ол 1560 жылы Фонтенблодағы атақтылар жиналысында мемлекеттік қайраткер ретінде көзге түсті, онда ол зорлық-зомбылық саясатына қарсы сөз сөйлеп, ұлттық кеңес пен штаттардың жалпы жиналысын талап етті. Оның қарсылығына ашуланған Гиздер оны сарайдан кетуге мәжбүр етті, ол сол жылдың 2 желтоқсанында Франциядағы Мелунда қайтыс болды.

De Marillac was born in Riom and was, by the age of twenty two, an advocate in parliament in Paris. Suspected, however, of sympathizing with the reformers, he deemed it prudent to leave Paris, and in 1535 went to the East with his cousin Jean de La Forest, the first French ambassador at Constantinople. Cunning and ambitious, he soon made his mark, and his cousin having died during his embassy, Marillac was appointed his successor. He did not return from the East until 1538, when he was sent almost immediately to England, to replace Louis de Perreau, Sieur de Castillon, at the court of Henry VIII where he remained until 1543. He is known to have sent dispatches back to France detailing events such as the king's first meeting with his fourth wife Anne of Cleves, which resulted in the sudden downfall and demise of the seemingly all powerful Thomas Cromwell, who was responsible for the ill fated marriage. Marillac reported in the spring of 1540 that "Cromwell is tottering". While Henry, at first sight, found Anne of Cleves so unattractive that he could not consummate the marriage, Marillac was impressed by her gravity and dignity: though he did not think her a great beauty, in his view she would be a perfectly acceptable Queen of England (she was a distant relative of both the French and English royal families), and he seems to have found Henry's attitude to her rather baffling. He later noted drily that Cromwell was not dead more than a few months before the King was bewailing the loss of his finest minister, and, typically, blaming Cromwell's enemies for persuading him to destroy Cromwell on a trivial pretext. His dispatches are a valuable source of information about the English Court in this tumultuous period, although he was not an entirely reliable source. Marillac himself admitted that the vagaries of English politics were often beyond the understanding of foreigners "so great is the inconstancy of the English". He retained his influence during the reign of Henry II, fulfilling important missions in Switzerland and later at the imperial court (1547–1551), and at the courts of the German princes (1553–1554). In 1555 he was one of the French deputies at the conferences held at Mark near Ardres to discuss peace with England. His two last missions were at Rome (1557) and at the Diet of Augsburg (1559). In 1550 he was given the bishopric of Vannes, and in 1557 the archbishopric of Vienne; he also became a member of the privy council. He distinguished himself as a statesman at the Assembly of Notables at Fontainebleau in 1560, when he delivered an exceedingly brilliant discourse, in which he opposed the policy of violence and demanded a national council and the assembly of the states general. Irritated by his opposition, the Guises compelled him to leave the court, and he died on 2 December of the same year, at Melun, France.