Фурнесс және Мидленд теміржолы: Тарихы мен қазіргі жағдайы
Furness and Midland Joint Railway
Фу́рнесс пен Ми́дленд бірлескен темір жолы: құрылысы 1862 ж. басталған, 1867 ж. ашылған 9½ мильдік тармақ. Тарихы, құрылысшылар, маңызды күндер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фурнес және Мидленд бірлескен темір жолы - Англиядағы Фурнес темір жолы мен Мидленд темір жолына тиесілі бірлескен темір жол. 1862 жылы Фурнес жүйесіндегі Карнфорттан Йоркширден Морекэмбеге дейінгі Мидленд темір жолы желісіндегі Уэннингтонға дейін желі құрылысы туралы келісімге қол жеткізілді. 1863 жылдың маусым айында патшалық бекітілім алынды және маршрут бойынша келісім-шарт көп ұзамай Benton & Woodiwiss компаниясына шамамен £102,850 құнымен тапсырылды.
The Furness and Midland Joint Railway was a joint railway in England owned by the Furness Railway and the Midland Railway. Construction was agreed in 1862 for a line from Carnforth, on the Furness system, to Wennington, on the Midland Railway line from Yorkshire to Morecambe. Royal assent was received in June 1863 and the contract for the route was let to Benton & Woodiwiss soon after at a cost of some £102,850.
Ашу және пайдалану
9½ мильдік желі 1867 жылғы сәуірде жүк тасымалы үшін ашылды, ал жолаушылар тасымалы сол жылдың 6 маусымында басталды. Бастапқыда бұл пойыздар екі желі кездесетін Фурнесс және Мидленд қосылысының жанындағы уақытша депоға дейін жүрді, себебі Карнфорттың негізгі бірлескен стансасына қосылатын қисық сызық 1880 жылға дейін толыққан жоқ. Екі компания бастапқыда Мидлендтің желідегі барлық қозғалысты және стансаларды басқаруға, ал Фурнесс Барроудағы инженерлік кеңсесінен жол мен құрылымдарды күтіп ұстауға келісті. Алайда, Мидлендтің өз ішкі сигналдау бөлімі болғандықтан, Мидленд желідегі сигналдау жүйесін орнатып, күтіп ұстады. Ашылғаннан кейін көп ұзамай Мидленд өзінің бұрынғы Ирландия және Ман аралына қатынайтын кемелер қызметін Морекэмбеден (жағалаудың лайланып, су тасқанда жетуі қиын болғандықтан) Бароу маңындағы Пиел Пирдегі жаңадан кеңейтілген доктарға көшірді және оған қызмет көрсету үшін бірлескен желі арқылы қосылатын пойыздарды іске қосты. Желі сонымен қатар Бароу аймағынан Батыс және Оңтүстік Йоркширге бағытталған, негізінен минералдарды тасыды, оларды Ф.Р. Карнфорттағы алмасу алаптарына дейін жеткізді, онда Мидленд локомотивтері тасымалды жалғастырды. Мидленд сондай-ақ Карнфорттың шығыс тұйықтамасының жанында (станциядан шығысқа қарай біршама қашықтықта) локомотив депосын салған, ол маршрут бойынша жұмыс істеген локомотивтерге қызмет көрсетуге арналған. Бұл депо бүгінгі күнге дейін сақталған, бірақ қазір теміржол саласында қолданылмайды. Кеме пойыздары 1881 жылы Фурнестегі Барроудағы терең сулы Рамсден догына іргелес жаңа станцияға көшірілді, бірақ 1904 жылы Мидленд Хейшамда жаңа теміржол портын ашқанда және паромдық бағыттарын сол жерге көшіргенде тоқтатылды. Дегенмен, желі 1923 жылғы топтасқанға дейін (Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы басқаруды қабылдаған кезде) және одан кейін де көлемі зор жүк және жолаушылар тасымалының маңызды бағыты болып қала берді.
The 9½ mile line opened in April 1867 for freight, with passengers services beginning on 6 June of that year. These initially ran to a temporary depot near Furness & Midland Junction where the two lines met, as the connecting curve to the main Carnforth Joint station was not completed until 1880. The two companies agreed from the outset, that the Midland would work all traffic over the line and operate the stations; whilst the Furness would maintain the track and structures from its Engineer's Office in Barrow. But as the Midland had their own "in house" Signalling Department, the Midland installed and maintained the signalling on the line. Soon after opening, the Midland transferred its existing Irish & Isle of Man steamer services from Morecambe (where the harbour was prone to silting and difficult to reach at low tide) to the newly extended dock facilities at Piel Pier, near Barrow and began running connecting trains over the Joint line to serve it. The line also carried significant quantities of freight mainly minerals from the Barrow area headed for West & South Yorkshire and worked by the F. R as far as the exchange yards at Carnforth, where Midland locos would take over. The Midland also built its own locomotive depot near Carnforth East Junction (some distance east of the station) to service the locos that worked the route this still stands today, although it is no longer in railway use. The boat trains were transferred to a new station adjacent to the deep water Ramsden Dock at Barrow in Furness in 1881 but would end altogether in 1904 when the Midland opened its new rail served port at Heysham and moved its ferry routes there also. The line though remained a busy freight and passenger route right up until the 1923 Grouping (when the London Midland and Scottish Railway took over) and beyond.
Станциялар мен құрылыстар
Маршрут бойындағы станциялар Меллинг, Аркхолм және Борвик поселкелерінде орналасқан. Басқа да маңызды құрылыстарға 1230 йрд (1118 м) Меллинг туннелі, Капернврейдегі Ланкастер каналы үстінен салынылған көпір және Аркхолм жанындағы екі виадук кіреді, олардың біреуі Лун өзенінен өтеді.
Stations on the route were located at Melling, Arkholme and Borwick. Other notable structures include the 1230yd (1118m) Melling tunnel, a bridge over the Lancaster Canal at Capernwray and two viaducts near Arkholme, one of which takes the line across the River Lune.
Бүгінгі кезек
Лидс-Морекэмбе желісінің бөлігі ретінде бұл желі әлі де қолданыста, бірақ аялдамалар жоқ. Меллинг станциясы 1952 жылы үнемдеу шарасы ретінде жабылды, ал қалған екеуі де 1960 жылдың қыркүйегінде Британдық Көлік Комиссиясы бұл желідегі жергілікті аялдама қызметін тоқтатқаннан кейін сол тағдырға ұшырады. Үш станция ғимараты да сақталған және жеке тұрғын үйлер ретінде пайдаланылуда. Пойыздар Уэннингтоннан Лидске бұрынғы "кішкентай" Солтүстік-Батыс теміржолының металл жолдары арқылы қатынай береді. Бірнеше жыл бойы пайдаланылмағаннан кейін, 1998 жылы Карнфорттағы Joint Line және Furness Line арасындағы үшбұрышты тораптың солтүстік жағындағы бастапқы байланыс алынып тасталды, соның салдарынан Барроуға қарай бағытталған пойыздар енді Карнфорт станциясында кері жүруге мәжбүр.
The line is still in use today as part of the Leeds to Morecambe Line, although there are no stops Melling station was closed as an economy measure in 1952, whilst the other two suffered the same fate when the local stopping service over the line was withdrawn by the British Transport Commission in September 1960. All three station houses survive and are still used as private dwellings. Trains continue from Wennington to Leeds over former "little" North Western Railway metals. The original connection along the northern side of the triangular junction between the Joint line and the Furness Line at Carnforth was removed in 1998 after several years of disuse, meaning that any through trains using the route to reach destinations toward Barrow now have to reverse at Carnforth station.