Антарктидадағы Мензис тауы: биіктігі 3355 м, Фишер мұздығының оңтүстігінде орналасқан. 1956 ж. ашылып, 1957-58 ж. картаға түсірілген. Австралия премьер-министрі Р.Мензиес атымен аталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мензис тауы – Антарктидадағы Фишер мұздығының оңтүстік жағында, Матер және Бейлис таулары арасындағы ірі массивтегі ең жоғары нүкте (3355 м; 11 007 фут). Оны 1956 жылы ANARE Beaver ұшағынан ұшқыш офицері Дж. Ситон көрген, ал 1957–58 жылдары К. Б. Матер басқаратын ANARE оңтүстік сейсмикалық тобы картаға түсірген. Мензис тауына АНКА Австралияның премьер-министрі Роберт Мензистің құрметіне ат қойған, ол 1939–41 және 1949–66 жылдары қызмет еткен.
Mount Menzies is the culminating peak (3,355 m; 11,007 ft) on the large massif between Mount Mather and Mount Bayliss, standing on the south side of Fisher Glacier, Antarctica. It was sighted by Flying Officer J. Seaton from an ANARE Beaver aircraft in 1956, and mapped by an ANARE southern seismic party under K. B. Mather in 1957–58. Mount Menzies was named by ANCA after the Rt. Hon. Robert Menzies, Prime Minister of Australia, 1939–41 and 1949–66.
Бірінші көтерілу
Мензис тауына алғаш рет 1961 жылғы желтоқсанда Дейв Кейзер, Джим Сиверс және Дейв Трейл көтерілді. Әрқайсысы бес иттен тұратын екі командамен, бұл үш адамдық топ қараша айының басында Маусон станциясынан шығып, бес адамнан тұратын трактор тобымен (Г. Маслен, И. Тодд, Г. Уилкинсон, Р. Уайерс және В. Янг) бірге 70°34' оңтүстік ендіктегі полярлық платода отын жетіспегендіктен қалған D 4 Caterpillar тракторын алып қайту үшін жолға шықты. Үш адамнан тұратын күйме топ оңтүстікке қарай 72°36' оңтүстік ендіктегі Биндерс базасында 1960 жылғы Маусон тобы қалдырған шағын фанерадан жасалған тіркемеге дейін жалғасты, қайта жабдықтану және Фишер мұздығына күймемен жүру үшін. Жарықтар топтың жылдамдығын баяулатты, бірақ мұздықты кесіп өтуге бір күн жеткілікті болды. Мензис тауының оңтүстік жағындағы құлаулы мұзды тексергеннен кейін, топ тауға солтүстіктен көтерілді, көбінесе морена арқылы түн бойы жол тартты және 1961 жылғы 19 желтоқсанда таудың шыңына жетті. Мензис тауынан топ оңтүстікке және шығысқа қарай Кейзер қырқасы мен Рукер тауына жету үшін сәтсіз әрекеттер жасады (жарықтардың кедергісінен). Содан кейін топ Фишер мұздығын Мензи массивінің солтүстік-шығыс жағынан жақсы жерге, тікелей Сиверс Нунатактарына кесіп өтіп, одан 31 желтоқсанда Биндерс базасына оралды. Күйме топ 1962 жылғы 27 қаңтарда Маусонға жетті.
Mount Menzies was first reached and climbed by Dave Keyser, Jim Seavers and Dave Trail, in December 1961. With two teams of five dogs each, this three man party left Mawson Station early in November, accompanying a five man tractor party (G. Maslen, I. Todd, G. Wilkinson, R. Wyers and W. Young) to recover a D 4 Caterpillar tractor left for lack of fuel on the polar plateau at latitude 70°34' South. The three man dog sledge party continued south to a small plywood caravan left at Binders Base at 72°36' South by the 1960 Mawson party, in order to re provision and sledge on to the Fisher Glacier. Crevasses slowed the party, but one day sufficed to cross the glacier, and after inspecting the formidable ice falls on the south side on Mt. Menzies, the party climbed the mountain from the north, plodding through the night – mainly over moraine – to reach the summit at midnight on 19 December 1961. From Mt Menzies, the party sledged further south and east in unsuccessful attempts (prevented by crevasses) to reach Keyser Ridge and Mount Ruker. The party then crossed the Fisher Glacier on better ground from the north east end of the Menzies Massif directly to Seavers Nunataks and from there, returned to Binders Base on 31 December. The dog sledge party then reached Mawson on 27 January 1962.