Лондонның Вест-Лондон синагогасы – 1840 ж. құрылған, британдық яхудилердің реформалық қауымдастығы. Тарихы, архитектурасы, мәдени маңызы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондон қаласы, Англиядағы Вестминстер қаласындағы II санаттағы реформалық синагога.
Grade II listed Reform synagogue in City of Westminster, London, England
Батыс Лондон синагогасы, WLS деп қысқартылып, толық атауы – Британдық яһудилердің Батыс Лондон синагогасы (ק"ק שער ציון) – реформалық яһуди қауымы және синагогасы. Ол Мармберл Арчқа жақын, 34-ші Жоғарғы Беркли көшесінде, Вестминстер қаласында, Орталық Лондонда, Англияда, Ұлыбританияда орналасқан. Қауым 1840 жылдың 15 сәуірінде құрылған. Қазіргі синагога ғимараты 1870 жылы ашылған және 1989 жылы II санатқа енгізілген. Бұл Ұлыбританиядағы ең көне синагогтардың бірі және 2023 жылдың ақпан айында оның қатысуы тоқтағанға дейін Реформалық иудаизм қозғалысына қатысты ең көне дұға үйі болды.
The West London Synagogue, abbreviated WLS, and fully the West London Synagogue of British Jews (ק"ק שער ציון) is a Reform Jewish congregation and synagogue, located near Marble Arch, at 34 Upper Berkeley Street, in the City of Westminster, in Central London, England, in the United Kingdom. The congregation was established on 15 April 1840. The current synagogue building was dedicated in 1870, and was Grade II listed in 1989. It is one of the oldest synagogues in the United Kingdom and it was the oldest house of prayer affiliated with the Movement for Reform Judaism, before its affiliation lapsed in February 2023.
19 ғасыр
1840 жылы 15 сәуірде Мокатта, Голдсмид және басқа да отбасылардың 24 мүшесі өздерінің қауымдарынан – Сефард Бевис Маркс синагогасынан және Лондонның Ашкенази Ұлы синагогасынан – бөлініп, «неміс немесе португалдық» емес, «британдық еврейлер» үшін дұға оқу тобы құру ниеттерін жариялады. Бұл оларға бірге құдайға жалбарынуға мүмкіндік беретін еді. Мокатталар мен Голдсмидтер күзетшілермен көп жыл бойы дауласып, әдепсіздікке шағымданып келген. Жаңа дұға оқу тобы Бёртон-стритте жинала бастап, 1841 жылдың наурыз айында пастор Дэвид Вулф Марксты жұмысқа алды. Маркс және қауым ерекше, Библияға бағытталған тәсілді қабылдады, оны сыншылар көбінесе «жаңа қараизм» деп атады, ол ауызша Тораның билігін көп бөлігінде мойындамайды. Олар мейрамдардың екінші күнін жойып, раввиндік дәстүрге негізделген бірнеше дұғаларды алып тастады. Шамамен бір ғасырдан кейін ғана қауым реформаторлық иудаизмді кеңінен қабылдады. 1842 жылдың 27 қаңтарында Британдық еврейлердің Батыс Лондон синагогасы алғашқы тұрақты ғимаратында, Бёртон-стрит шіркеуінде салтанатты түрде ашылды. 1848 жылға қарай қауым үшін ол тым тар болып қалды. Жаңа орын Маргарет көшесінде, Кавендиш алаңында табылды, оның құны 5000 фунт стерлинг болды. Ол 1849 жылдың 25 қаңтарында пайдалануға берілді. 1867 жылы тағы да жаңа орын қажет болды. Соңында, қазіргі синагога ғимараты Үстіңгі Беркли көшесінде 1870 жылдың 22 қыркүйегінде ашылды. Оның құны 20 000 фунт стерлингке жетті және сол кезде 1000 адамға сыйымды болды. Бірақ көп ұзамай ол Вестминстер синагогасы деп аталды. Раввин Гюго Грин 1968 жылы Ван дер Зилдің орнын басып, 1996 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті.
On 15 April 1840, 24 members of the Mocatta, Goldsmid and other families announced their secession from their respective congregations, the Sephardi Bevis Marks Synagogue and the Ashkenazi Great Synagogue of London, and their intention to form a prayer group for neither "German nor Portuguese" Jews but for "British Jews", which would allow them to worship together. The Mocattas and Goldsmids had been quarrelling with the wardens and complaining over lack of decorum for years. The new prayer group, convening in Burton Street, hired Reverend David Woolf Marks in March 1841. Marks and the congregation adopted a unique, bibliocentric approach often termed "neo Karaism" by their critics, largely rejecting the authority of the Oral Torah. They abolished the second day of festivals and excised various prayers grounded in rabbinic tradition. It was only after almost a century that the congregation adopted mainstream Reform Judaism. On 27 January 1842, the West London Synagogue of British Jews was consecrated in its first permanent building, at Burton Street Chapel. By 1848, it had become too crowded for the congregation. A new location was found, in Margaret Street, Cavendish Square, at a cost of £5,000. It was dedicated on 25 January 1849. In 1867, a new location was required again. Eventually, the current synagogue building in Upper Berkeley Street was opened on 22 September 1870. It cost £20,000 and had capacity for 1,000 congregants at the time. which, shortly afterwards, was renamed Westminster Synagogue. Rabbi Hugo Gryn succeeded van der Zyl in 1968, until his death in 1996.
Ритуал мен ғимарат
Батыс Лондон синагогасындағы қызметтер Реформалық иудаизм қозғалысының дұға кітаптары бойынша жүзеге асырылады, олар Сефард және Ашкеназ дәстүрлерінен материалдарды қамтиды. Хор мен орган, биманың арт жағындағы экранның артында орналасқан, қызметтің музыкалық бөлімдерін, алеynu және Каддишті қоспағанда, қауыммен бірге сүйемелдейді. Қызмет кезінде ерлер мен әйелдер бірге отырады және оны басқаруда теңдей қатысады. Ерлер кипа киюге міндетті, ал әйелдер қаласа кие алады. Қазіргі ғимарат 1870 жылы салынған және Лондонның Марбл Арк жанында орналасқан. Негізгі ғибадатхана Дэвис пен Эммануэльдің жобалауымен нео-византиялық сәулет стилінде салынған. Оның Сеймур Плейс көшесіне дейін созылатын ғимаратында кеңселер, кітапхана және түрлі қоғамдық жақсылықтар бар. Бима мен Тора сандығы 1869–70 жылдары Дэвис пен Эммануэльмен салынған. Синагоганың органы, 2007 жылы жаңартылған, төрт мануал мен педаль бойынша 55 тоқтағышқа ие.
Services at West London Synagogue follow the prayer books of the Movement for Reform Judaism, which incorporate material from both Sephardi and Ashkenazi traditions. A choir and organ, located behind a screen to the rear of the bimah, accompany the congregation in all musical parts of the service except for the aleinu and the Kaddish. Men and women sit together during services, and also play equal parts in leading them. Male worshippers are required to wear a kippah; females can wear one if they wish to do so. The current building, dating from 1870, is located near Marble Arch in London. The main sanctuary was built in the Neo Byzantine architectural style by Davis & Emmanuel. Its premises, which extend into Seymour Place, also contain offices, a library and various community facilities. The bimah and Torah ark were built in 1869–70 by Davis & Emmanuel. The synagogue's organ, which was renovated in 2007, has 55 stops on four manuals and pedal.