Кіріспе
Америка синагогалық кеңесі – 1926 жылы құрылған синагогалар мен раввиндер қауымдастықтарының американдық еврей ұйымы. Бұл кеңес АҚШ-тағы иудаизмнің үш негізгі діни бағытын біріктіретін бас орган болды. Оның құрамында: Американың ортодоксалдық еврей қауымдарының одағы (Ортодокс), Американың раввиндер кеңесі (Ортодокс), Консервативті иудаизмнің біріккен синагогасы (Консервативті), Рабиндерлер ассамблеясы (Консервативті), Америка еврей қауымдарының одағы (Реформа), Америка раввиндерінің орталық конференциясы (Реформа) кірді. Ұйым 1994 жылы қаржылық қиындықтар мен мүшелері арасындағы келіспеушіліктерге байланысты таратылды. Ұйым кеңселерін Манхэттеннен Уайт-Плейнс, Нью-Йоркке көшіру туралы ұсыныс, ортодоксалдық мүшелер тарапынан қабылданбағаннан кейін, іс жүзінде құлап түсті. Ортодоксалдық Кехилат Ешурун қауымының раввині Хаскел Лукштейн, ұйымның соңғы президенті болып, «ұйымды сақтауға шынайы қызығушылық танытқан адамдардың» жоқтығына өкініш білдірді. Стивен Байм Кеңестің тарауының жалпы ортодоксалдық бағыттың оңға қарай жылжуының символы екенін айтады және ортодоксалдық пен еврей қауымдастығының сыртқы қорғау, Израильді қолдау және еврей сабақтастығы салаларында қалай ынтымақтаса алатыны туралы маңызды сұрақтар тудырды. Ұйымның құжаттары Нью-Йорктегі Америка еврей тарихы қоғамындағы Еврей тарихы орталығында (CJH) сақталады, ол сонымен қатар ұйымның тарихын сақтайды. Солтүстік Америка раввиндер кеңесі 1999 жылы еврей қауымдастығының конфессияаралық бірлігін нығайту мақсатында құрылды. Ұйым жеке қауымдастықтардағы раввиндер кеңестерінің бас органы болды, алғашқы президенті – ортодоксалдық раввин Марк Шнайер, сол кезде Нью-Йорк раввиндер кеңесінің президенті болып қызмет еткен. Америка синагогалық кеңесі (АСК) 1926 жылы Америка еврейлерінің негізгі діни қозғалыстарының қауымдық және раввиндер ұйымдарымен құрылды. Алты орган болды және олар: Американың Біріккен синагогасы, Рабиндерлер ассамблеясы (консервативті); Ортодоксалдық еврей қауымдарының одағы, Американың Рабиндер кеңесі (ортодоксалдық); Америка еврей қауымдарының одағы, Америка раввиндерінің орталық конференциясы (реформа). Президенттер, офицерлер, раввиндер үш бағыт арасында кезекпен тағайындалды. Кейіннен синагогалық органдар тағайындаған Басқарушылар кеңесінің төрағасы лауазымы құрылды. Бастапқы қағидалар декларациясында АСК-нің барлық алты құрамдас орган бөлісетін ортақ мәселелерді қарастыруы көзделген. Осылайша, АСК маңызды мәселелер бойынша кең әлемге «бір ауыздан» сөйлеуге мүмкіндік беретін жеткілікті консенсусқа қол жеткізе алатын әртүрлі діни қауымға орталық байланыс нүктесі болды. Кез келген әрекет, ұстаным және мәлімдеме үшін консенсус қажет болғандықтан, АСК еврей діни қауымдастығын жиі араластыратын ішкі діни қақтығыстарды қарастырмады. Көптеген онжылдықтар бойы АСК басшылығы күн тәртібін белгілі бір идеологиялық немесе теологиялық ұстанымға байланысты бір құрамдас органның вето құқығын қолдануына әкелетін қарама-қайшылықтардан аулақ болу үшін үлкен қамқорлық пен тәртіпті сақтады. Шындығында, АСК тарихында вето құқығына бір-екі рет қана жүгінілді. Бұл келісімді еврей қауымын бөліп тұрған діни айырмашылықтарды шешуге немесе кем дегенде татуластыруға бағытталған деп санайтындар тарапынан сынға ұшырады. Мұндай мүмкіндік болмауы «әлсіздік» немесе «тиімсіздік» ретінде қарастырылды. Бірақ бұл оның мандаты емес еді. Осы өзіндік шектеулер АСК-нің тұрақтылығын қамтамасыз етті, оған осы елдегі және шетелдегі басқа да ірі шіркеу органдарымен, Ақ үйдің мемлекеттік агенттіктерімен жұмыс істейтін толыққанды «шіркеу органына» айналуға мүмкіндік берді. Консервативті, ортодоксалдық және реформалық еврейлерді бірлесіп, сенім мен тәжірибе мәселелері бойынша ішкі еврейлік діни мәселелерді шешу үшін басқа да күш-жігер жұмсалды. Олар мәжілісханада әйелдердің қатысуы, аралас некелер және басқа да даулы мәселелер бойынша консенсусқа келе алмады.
The Union of Orthodox Jewish Congregations of America (Orthodox)
The Rabbinical Council of America (Orthodox)
The United Synagogue of Conservative Judaism (Conservative)
The Rabbinical Assembly (Conservative)
The Union of American Hebrew Congregations (Reform)
The Central Conference of American Rabbis (Reform)
The organization dissolved in 1994, facing financial difficulties and fractiousness among its members, the organization effectively collapsed after a proposal to relocate the council's offices from Manhattan to White Plains, New York, where it would have been housed in a Reform congregation, was rejected by Orthodox members of the organization. Rabbi Haskel Lookstein of the Orthodox Congregation Kehilath Jeshurun served as the organization's final president lamented the lack of "people who are really interested in maintaining the organization." Steven Bayme considers that the Council's collapse was symbolic of the general Orthodox drift to the right, and raised serious questions of how orthodoxy can cooperate with the broader Jewish community in areas of external protection, support for Israel and Jewish continuity. The records of the organization are stored with the American Jewish Historical Society at the Center for Jewish History (CJH) in New York, which also maintains a history of the organization. The North American Boards of Rabbis was formed in 1999, as part of an effort at interdenominational cohesiveness in the Jewish community. The organization would be a parent body for boards of rabbis in individual communities, with its first president being Orthodox Rabbi Marc Schneier, who was then serving as president of the New York Board of Rabbis. The Synagogue Council of America (SCA) was founded in 1926 by the congregational and rabbinical organizations of the major Jewish religious movements of American Jewry. The six bodies were and remain: The United Synagogue of America, The Rabbinical Assembly (Conservative); The Union of Orthodox Jewish Congregations, The Rabbinical Council of America (Orthodox); The Union of American Hebrew Congregations, The Central Conference of American Rabbis (Reform). The presidents and officers, rabbis, rotated among the three movements. Later, the position of a lay chairman of the Board of Governors, appointed by the synagogal bodies, was established. The original declaration of principles provided that the SCA seek those common concerns shared by all six constituent bodies. Thus, the SCA offered a central address for a diverse religious community that could achieve sufficient consensus to be able to speak literally with “one voice” to the larger world on vital issues. Since consensus was necessary for any action, position, and statement, the SCA did not address internal religious conflicts, often embroiling the Jewish religious community. It is apparent that over the many decades, great care and discipline was exercised by SCA leadership to determine the agenda in a way which avoided confrontations which would lead to the casting of a veto by one constituent because of a particular ideological or theological position. Indeed, the veto was resorted to only once or twice during the SCA’s history. There was criticism of this arrangement by those who thought the purpose of the SCA was to adjudicate or at least reconcile the religious differences which were dividing the Jewish community. Not to be able to do so was viewed as “weakness” or “ineffectualness.” But that was not its mandate. This self imposed restrictiveness accounted for the continued viability of the SCA, allowing it to develop into a full fledged “church body” working with the other major church bodies in this country and abroad, governmental agencies in the White House. There have been other efforts to bring individual Conservative, Orthodox and Reform Jews together to address in their collectivity internal Jewish religious issues of faith and practice. They were not able to achieve consensus on such divisive issues as conversion, inter marriage, and women’s participation in the synagogue service.
Жабылу
Америка синагогалар кеңесі 68 жылдық өмірден кейін 1994 жылы бірқатар себептерге байланысты жабылды, бұл себептер ұйымды тиімсіз етіп, оның жұмысын тоқтатты. Оның ішінде SCA-ның қаржы жинаудағы әлсіздігі де болды. Құрылтайшы мекемелер оның операциялық шығындарының 10 пайызынан да аз бөлігін жапты, ал қалған қаражат SCA-ның қаржылық шаралары арқылы жыл сайын жиналды. UOJCA, АҚШ және UAHC дінаралық байланыстар мен әлеуметтік жұмыстарда өздерінің конфессиялық беделін қалыптастыруға ұмтылғандықтан, қолдауға және қатысуға деген қызығушылық азайды, ал SCA осы мекемелермен өздерінің атынан байланыс жасады. Израильдегі діни айырмашылықтардың күшеюі американдық еврейлердің ағымдары арасындағы шиеленісті арттырды, бұл Синагога кеңесінде ынтымақтастық пен бірлікке келуді одан да қиындатты. Құрылтайшы органдар ішкі мақсаттарымен көбірек айналыса бастады, ұйымды және оның бағдарламасын сақтау үшін маңызды консенсусқа жетуге қатысты тарихи міндеттемелерін ұмытты.