Кіріспе
Британдық физик (1929-2008) Герберт Рис Уилсон (Herbert Rees Wilson) (1929 жылы 20 наурыз - 2008 жылы 22 мамыр) - физик. Ол Лондон Король колледжінде сэр Джон Рэндалдың басшылығымен ДНҚ құрылымы бойынша жұмыс істеген топтың бірі болды.
Herbert Rees Wilson FRSE (20 March 1929 – 22 May 2008) was a physicist, who was one of the team who worked on the structure of DNA at King's College London, under the direction of Sir John Randall.
Ерте өмір
Ол Льен түбегіндегі Нефьен қаласында теңіз капитанының ұлы болып дүниеге келді және Нефьен мектебінде және Пвилли грамматикалық мектебінде білім алды. Ол Бангор университетіне түсіп, 1949 жылы физикадан бірінші сыныптық құрмет дәрежесін алды және 1952 жылы профессор Эдвин Оуэннің басшылығымен PhD дәрежесін алды.
Жоғары оқу орны
Уилсон Уэльс университетінің стипендиясын алып, 1952 жылдың қыркүйегінде Лондон Король колледжінде Морис Уилкинске қосылды. Бұл жұмыста ДНК, нуклеопротеиндер мен жасуша ядроларының рентгендік дифракциялық зерттеулері жүргізілді. Қос спираль модельінен бұрын олардың зерттеулері әр түрлі көздерден алынған ДНК-ның (соның ішінде биологиялық белсенді түрлендіру принципі) құрылымы бірдей екенін көрсетті және фосфат топтарының молекуланың сыртында екенін растады.
Ғылыми жаңалықтар мен жетістіктер
1953 жылы сәуірде "Нейчер" журналында ДНК құрылымын жариялаған үш мақала жарық көрді. Морис Уилкинс, Алекс Стокс және Уилсон өздерінің мақалаларын Розалинд Франклин мен Реймонд Гослингтің мақаласы мен Фрэнсис Крик пен Джеймс Уотсонның мақаласы сияқты бір нөмірде жариялады. 1962 жылы физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығы кейіннен Фрэнсис Крикке, Джеймс Уотсонға және Морис Уилкинске берілді. Өзінің "The Third Man of The Double Helix" атты автобиографиясында Морис Уилкинс "Nature" журналында жазған еңбектерінің авторлары Стокс, Уилсон және басқа да бірнеше авторларын атап өтпеген. Бұл оның қасақана жасаған әрекеті ме, әлде OUP-тің нашар редакциялауы ма - бұл талқылануға тұрарлық. Бұл оның кейінірек Nature немесе кейіннен Journal of Molecular Biology журналында жарияланған бірнеше мақаласында бестен астам автор болғандықтан, бұл тиімділік мәселесі болған болуы мүмкін. Алайда ол да, Алекс Стоукс та қазір Кингс колледжінде А ДНК-ның кристалды құрылымының құрылымын анықтауға үлес қосқан сегіз негізгі зерттеушінің бірі ретінде танылған. 1953 жылы екі спиральді құрылымның жарияланғанынан кейін Уилсон Уилкинс тобындағы ДНК құрылымын жетілдіруге қатысты. 1957 жылы профессор Уилсон Дундидегі Куинс колледжінде физикадан оқытушы болып тағайындалды, содан кейін Сент-Эндрюс университетінде 1964 жылы аға оқытушы, ал 1973 жылы Дунди университетінде оқытушы болды. 1962 жылы Бостондағы балалар қатерлі ісігін зерттеу қорында ғылыми қызметкер болды. 1983 жылы Стирлинг университетінің физика профессоры болып тағайындалды, одан 1994 жылы профессорлық мәртебесімен зейнетке шықты. Оның Данди мен Стирлингтегі зерттеулері нуклеин қышқылының компоненттерін және олардың аналогтарын рентген кристаллографиялық зерттеулерді және флексуалды вирустардың құрылымдық зерттеулерін қамтиды. 2005 жылы Уэльс университеті Бангордан Құрмет стипендиясын алды. 1975 жылы ол Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. Уэльс азаматы ретінде Герберт 2003 жылы Уэльстегі Ұлттық Эстеддфодта бардтардың Горседінің ресми ақ шапанын алып құрметке бөленді. Өкпелі қатерлі ісік ауруынан қайтыс болған Уилсон 2008 жылдың 22 мамырында қайтыс болды. Ол әйелі, екі қызы және екі немересімен өмір сүрді. Оның ұлы Нил 1996 жылы қайтыс болды.
Бастапқы бұйымдар
Уилкинс, М. Х. Ф., Стокс, А. Р. және Х. Р. Вильсон. 1953). Табиғат, 171, 737. Уилкинс, М. Х. Ф., Сейдс, В. Э., Стокс, А. Р. және Х. Р. Вильсон. 1953). Табиғат, 171, 759 сандары. Уилкинс, М. Х. Ф., Зубай, Г. және Х. Р. Уилсон. (1959) жылы. Дж. Мол. Биология, 1, 179 б. Х. Р. Уилсон. (Feughelman, M., & Langridge, R. және басқалармен бірге). Табиғат, 175, 834-ші тарау. Х. Р. Уилсон. (Лангридж, Р. және басқалармен бірге). (1960 ж.) Дж. Мол. Биоль., 2, 19. Х. Р. Уилсон. (Langridge, R және т.б.мен бірге). (1960 ж.) Дж. Мол. Биоль., 2, 38. Х. Р. Уилсон. (Fuller, W. және басқалармен бірге). (1965 ж.) Дж. Мол. Биология, 12, 60.