Кіріспе
Сальвадор Понсе Лопес (27 мамыр 1911 жыл - 18 қазан 1993 жыл) - филиппин жазушысы, журналист, педагог, дипломат және мемлекет қайраткері. Филиппин университетінде білім алып, 1931 жылы ағылшын тілінде бакалавр, 1933 жылы философия саласында магистр дәрежесін алды. UP-де Филиппин колледжінің драма сыншысы және Upsilon Sigma Phi мүшесі болды. 1933 жылдан 1936 жылға дейін Лопес Манила университетінде әдебиет және журналистика пәнінен сабақ берді. Ол сондай-ақ екінші дүниежүзілік соғысқа дейін "Филиппинский геральд" газетінің күнделікті колонкасы мен журнал редакторы болды. 1940 жылы Лопестің "Әдебиет және қоғам" атты очергі Комонвелл әдебиет сыйлығын жеңіп алды. Оның эссесі өнердің мәні болуы керектігін және ақын Хосе Гарсия Вилланың "өнер үшін өнер" деген ұстанымы құлдыраған деп санайды. Бұл эссе дебаттарды туғызды, талқылау пролетариат әдебиеті, яғни әдебиетпен айналысқан немесе адабиетпен айналысқан әдебиет пен әдебиеттің өзі үшін өнер ретінде бағдарлануына байланысты болды. Ол президент Диосдадо Макапагалдың сыртқы істер министрі қызметіне тағайындалды, содан кейін алты жыл бойы Біріккен Ұлттар Ұйымында елші болды, кейін жеті жылға Францияға тағайындалды. Сонымен қатар ол Біріккен Ұлттар Ұйымының Адам құқықтары жөніндегі комиссиясының төрағасы болып қызмет атқарады. Лопес 1969 жылдан 1975 жылға дейін Филиппин университетінің президенті болды. Ол жоғарылатулар мен тағайындаулар сияқты шешімдер оқытушылар мен әкімшілік қызметкерлердің үлкен қатысуы арқылы қабылданатын демократиялық кеңес беру жүйесін құрды. Лопес президент болған кезде ЮП студенттері саяси радикализмге ұласты, олар 1970 жылы "Бірінші тоқсандағы дауыл" деп аталатын оқиғадан бастап 1971 жылы Дилиман коммунасына дейін Маркос режиміне қарсы жаппай наразылық акцияларын бастады. Соңғысы кезінде Лопес барлық UP студенттерін, оқытушыларын және қызметкерлерін университет пен оның автономиясын Маркостың әскерилендіруінен қорғауға шақырды, өйткені әскерилер солшылдарды, белсенділерді және режимге қарсы шыққандарды іздеу үшін кампусты басып алуға тырысты. Оның УП автономиясы мен демократиясын қорғауынан көпшілік оны УП академиясының прогрессивті және белсенді мүшесі деп санайды.