Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1970 жылғы АҚШ пен Мексика арасындағы келісім
1970 treaty between the United States and Mexico
1970 жылғы шекара келісімі – АҚШ пен Мексика арасындағы, олардың арасындағы Рио-Гранде (Рио-Браво-дель-Норте) шекарасына қатысты барлық аяқталмаған шекаралық даулар мен белгісіздіктерді реттеген келісім. 1963 жылғы Шамизал мәселесі шешілгеннен кейін қалған ең маңызды дау Техас штатының Пресидио және Чиуауа штатының Ожинага аймағындағы шекараның орналасуына байланысты болды. Өзен арнасы 1907 жылы өзен бағытының өзгеруінен туындаған дауға дейінгі жағдайға жақындатылды. Оны жүзеге асыру Халықаралық шекара және су комиссиясына жүктелді. 1972 жылғы 25 қазандағы Америка-Мексика келісімі АҚШ-тың Халықаралық шекара және су комиссиясы бөлімшесінің қатысуына рұқсат берді. Жоба 1975 жылы басталды және 1977 жылы аяқталды.
The Boundary Treaty of 1970 is a treaty between the United States and Mexico that settled all outstanding boundary disputes and uncertainties related to the Rio Grande (Río Bravo del Norte) border between them. The most significant dispute remaining after the Chamizal Settlement in 1963 involved the location of the boundary in the area of Presidio, Texas, and Ojinaga, Chihuahua. The river channel was relocated to approximate conditions existing prior to the dispute that arose from changes in the course of the river in 1907. The International Boundary and Water Commission was charged with its implementation. The American Mexican Treaty Act of October 25, 1972 authorized participation by the United States IBWC section. The project commenced in 1975 and completed in 1977.
Қаулылар
Өзен екі учаскеде жаңа арна құрылысы арқылы қайта орналастырылды – бір учаскеде және екіншісінде. Қайта орналастырылған арна Пресидио Ожинагадан жоғарыдағы учаскеде өзеннің солтүстік жағынан оңтүстік жағына, ал екінші учаскеде екі қаладан төмен өзеннің оңтүстік жағынан солтүстік жағына ауысу үшін орналастырылды. Бұл табиғи арнаның пішіні мен мөлшеріндегі жер арнасы. Америка Құрама Штаттары Мексикаға жер аудару және өзеннің бөлігін ауыстыру үшін пайдаланылған американдық шаруашылық жерлерін сатып алды. Сонымен қатар, Идальго-Рейноса аймағындағы Рио-Гранде арнасы жаңа жер арнасы құрылысы арқылы Мексикадан АҚШ-қа көшірілді. Бұл ауысу АҚШ-тан Мексикаға екі жер учаскесін беру үшін жасалды: 1906 жылдан кейін Рио-Гранде өзенінің оңтүстігінде орналасқан Хоркон учаскесі және Рома, Техас қаласының оңтүстігінде орналасқан Бобер аралы (Ла-Исла-де-Мортеритос), жалпы алқабы құрайды. Бұл шарт Мексикаға Хоркон учаскесінде орналасқан Тамаулипас штатындағы Рио-Рико қаласының бөлігін берді. Екі арнаны қайта орналастырудың шығыны екі үкімет тарапынан тең бөлісті, АҚШ Пресидио Охинага аймағындағы қажетті жұмыстың басым бөлігін орындады, ал Мексика Идальго-Рейноса аймағындағы және Пресидио Охинага аймағындағы жұмыстың шағын бөлігін орындады.
The river was relocated in two reaches by the construction of a new channel in one reach and in the other. The relocated channel was aligned in the reach above Presidio Ojinaga so as to transfer from north to the south side of the river and in the second reach downstream from the two cities so as to transfer from the south to the north side a net area of It is an earth channel with dimensions patterned after the natural channel. The United States acquired of American agricultural land that was used for the transfer of lands to Mexico and for half of the river relocation. Also, the channel of the Rio Grande in the Hidalgo–Reynosa area was relocated to transfer from Mexico to the United States by constructing a new earth channel. This transfer was made in exchange for the transfer from the United States to Mexico of two tracts of land, the Horcón Tract, after 1906 located south of the Rio Grande, and Beaver Island (La Isla de Morteritos), located in the river south of Roma, Texas, comprising in total. This provision transferred to Mexico the portion of the town of Río Rico, Tamaulipas, located within the Horcón Tract. The cost of the two relocations was shared equally by the two governments, with the United States performing the greater part of the work required in the Presidio Ojinaga area, and Mexico performing the work required in the Hidalgo Reynosa area and a small part of the work required in the Presidio Ojinaga area.