Кіріспе
Ағылшын суретшісі Генри Винстанли (31 наурыз 1644 – 27 қараша 1703) – ағылшын суретшісі, инженер және саудагер. Эддистоун жартастарында екі кемесін жоғалтқаннан кейін ол алғашқы Эддистоун маяғын тұрғызды. 1703 жылғы Ұлы дауыл кезінде жобаға жұмыс істеп жатқанда қаза тапты.
Henry Winstanley (31 March 1644 – 27 November 1703) was an English painter, engineer and merchant who constructed the first Eddystone Lighthouse after losing two of his ships on the Eddystone rocks. He died while working on the project during the Great Storm of 1703.
Ерте өмір және мансап
Ол Эссекс графтығының Сафрон Уолден қаласында дүниеге келді және 1644 жылдың 31 наурызында крещениеден өтті. Оның әкесі Генри 1652 жылы Аудли Энд үйінің иесі Саффолк графының жер басқарушысы болды, ал жас Генри де Аудли Эндте жұмыс істеді, бастапқыда күзетші, кейін хатшы болып. 1666 жылы Аудли Энд үйін II Карл Ньюмаркет жарыстарына қатысқанда негіз ретінде пайдалану үшін сатып алды, ол тиімді түрде патша сарайына айналды. Винстанли 1669-1674 жылдар аралығында Еуропаға жасаған саяхатынан кейін гравировкаға қызығушылық танытты, ол континенттік сәулет және оның бейнеленген гравюраларымен әсерленді. Отанына оралғаннан кейін ол Венцелас Холлардан гравюра өнерін үйренген деп есептеледі және Аудли Энд үйінде Жұмыс кеңсесінің көмекшісі болып жұмыс істеді. 1676 жылы ол Аудли Энд үйінің архитектуралық гравюраларының толық жиынтығын жасады, оны аяқтауға он жыл кетті және ол ағылшын поместье архитектурасының маңызды ерте жазбасы ретінде сақталды. Ол сондай-ақ өте танымал болған және жақсы сатылған ойын карталарын жасады. 1679 жылы ол алдыңғы лауазым иесінің қайтысынан кейін Аудли Эндтегі Жұмыс кеңсесінің басшысы болып тағайындалды және 1701 жылға дейін осы қызметте болды. Винстанли Эссексте механикалық және гидравликалық құрылғыларға деген құштарлығымен белгілі болды. Ол Литтлбериде өзі үшін үй салдырды, оны өзінің дизайнымен және құрылысымен жасалған ерекше механизмдермен толтырды, ал "Эссекстің таңғажайыптар үйі" жергілікті маңызды орынға айналды. 1690 жылдары ол Лондонның Пикадиллиде "Уинстанлидің су құрылыстары" деп аталған математикалық су театрын ашты. Бұл коммерциялық тартымдылық, от-шашу, мәңгілік фонтандар, автоматтар және барлық түрдегі тапқыр механизмдерді біріктірді, соның ішінде 1696 жылғы "Таңғажайып бөшке", ол келушілерге бір құрылғыдан ыстық және суық сусын ұсынды. Бұл табысты және пайдалы кәсіпорын болды және оның құрылтайшысы қайтыс болғаннан кейін де бірнеше жыл бойы жұмыс істеді.
Эддистоун маяк үйінің құрылысы
Уинстанли саудагер болып, жұмысынан және сауда-саттықтан тапқан ақшасының бір бөлігін бес кемеге салды. Оның екеуі Плимут маңындағы Эддистон жартасында қирады, ол кемелерді осы қауіптен қорғау үшін неге ештеңе жасалмағанын білгісі келді. Рифті белгілеудің тым қауіпті екенін естіген соң, ол өз күшімен сол жерде маяк салуға бел буды, ал Адмиралтейство оған кемелер мен адамдармен көмектесуге келісті. Құрылыс 1696 жылдың 14 шілдесінде басталды. Сегізбұрышты мұнара Корнуолл граниті мен ағаштан салынуы тиіс болды, әшекейлік элементтерімен және шамдармен жарық беретін шыны фонарь бөлмесімен жабдықталады. Ол 12 үлкен темір тіреулермен жартасқа бекітілуі керек еді. Құрылыс кезінде 1697 жылдың маусым айында ерекше оқиға болды. Ол кезде Ұлыбритания мен Франция соғыста болды, және жұмысшыларды рифте болғанда қорғау үшін әскери кеме тағайындалған. Алайда, сол күні Плимут комиссары Джордж Сент-Ло кемені флотқа қосылуға бұйрық берді және ауыстыруды ұсынбады. Оның орнына, француз қарақшысы қазітке дейін салынған негізді қиратты және Уинстанлиді Францияға алып кетті. Бірақ XIV Людовик: «Франция Англиямен соғысып жатыр, адамзатпен емес» деген сөздерімен оны дереу босатуға бұйырды. Уинстанли Эддистон рифіне қайтып оралды, құрылыс жалғасты, ал алғашқы Эддистон маяғы 1698 жылдың қарашасында аяқталды. 1698-1699 жылдардың қысында маяққа ауа райының салдарынан зақым келді, ал мұнараның үстінен шашыраған су тамшылары жарықты көбінесе жасырып тастады. Сондықтан Уинстанли келесі көктемде оны үлкенірек масштабта, қосымша тас және одан да әсем әшекейлермен қайта салдырды. Екі маяқ та өздеріне жүктелген міндетті орындады. Олардың бес жылдық жұмыс істеу кезеңінде Эддистон жартасында ең бір кеме де қираған жоқ.
Өлім
Уинстанли құрылысына зор сенім артып, тіпті "ең қатты дауыл" кезінде оның ішінде болу тілегін білдірген. 1703 жылғы 27 қараша күні түні, сол жылғы Ұлы дауыл кезінде мұнара толығымен қирады. Уинстанли сол түні маяқты жөндеу үшін келген еді, және қаза тапты.