Кіріспе
1933 жылы Мервин Лерой мен Бусби Беркли түсірген "1933 жылғы алтын қазушылар" 1933 жылғы ең табысты фильмдердің бірі болды. Хопвудтың бұл пьесасын Джеймс Сеймур мен Эрвин С. Гелси жазды, ал Дэвид Боем мен Бен Марксон қосымша диалог авторы болды. 2003 жылы Конгресс кітапханасы "мәдени, тарихи және эстетикалық тұрғыдан маңызды" деп бағалап, "1933 жылғы алтын қазушылар" фильмін АҚШ Ұлттық кино реестріне енгізуге таңдады.
Gold Diggers of 1933 was one of the top grossing films of 1933. This version of Hopwood's play was written by James Seymour and Erwin S. Gelsey, with additional dialogue by David Boehm and Ben Markson. In 2003, Gold Diggers of 1933 was selected for preservation in the United States National Film Registry by the Library of Congress as being "culturally, historically, or aesthetically significant".
Сюжет
"Алтын қазушылар" – болашақ актрисалардың төртеуі: Полли (Руби Килер), жас актриса; Кэрол (Джоан Блонделл), романс оқып ән салатын әнші; Трикси (Алин МакМахон), комедия актрисасы; және Фэй (Джинджер Роджерс), сұлулықтың символы. Фильм 1933 жылы Ұлы экономикалық дағдарыс кезінде түсірілген және оған көптеген тікелей сілтемелер бар. Ол сахналық қойылымның репетициясымен басталады, бірақ төлемеген есептерге байланысты продюсердің кредиторлары қойылымды жабады. Төрт актрисаның үшеуі (Полли, Кэрол және Трикси) бөліскен қарапайым пәтерде, продюсер Барни Хопкинс (Нед Спаркс) мүсіркейді, себебі оның қойылымды қою үшін ақшадан басқа барлығы бар. Ол қыздардың көршісі және Поллидің жігіті Брэд Робертс (Дик Пауэлл) фортепианода ойнап жатқанын естиді. Брэд – дарынды композитор және әнші, ол қойылымға музыка жазды ғана емес, сонымен қатар Хопкинске өндірісті қолдауға 15 000 доллар ұсынады. Әрине, олардың барлығы оның әзіл айтып жатқанын ойлайды, бірақ ол өзінің шындығын айтады – ол қойылымды қаржыландыруға дайын, бірақ өзінің таланты мен даусына қарамастан, онда өнер көрсетуден бас тартады. Брэд ақшаны әкеледі және қойылым өндіріске кіріседі, бірақ қыздар оның қылмыскер болуы мүмкін деп күдіктенеді, себебі ол өзінің өткені туралы сырлы және қойылымда өнер көрсетуден бас тартады, тіпті ол жалдаған қартайған актерге (Кларенс Нордстром) қарағанда таланттырақ болса да. Бірақ шынында Брэд – отбасының театрмен байланыста болғанын қаламайтын миллионердің ұлы болып шығады. Премьера кешінде, жас актер денсаулығына байланысты өнер көрсете алмағандықтан, шоуды құтқару үшін Брэд басты рөлді ойнауға мәжбүр болады. Бұл оқиғадан кейін Брэдтің ағасы Дж. Лоуренс Брэдфорд (Уоррен Уильям) және отбасылық адвокат Фанюил Х. Пибоди (Гай Кибби) оның не істеп жатқанын біліп, оны "алтын қазушылардың" құрбаны болдырмау үшін Нью-Йоркке келеді. Лоуренс Кэролды Полли деп жаңылысады және "арзан әрі әдепсіз" шоу-қызды Брэдке үйленуден қайтаруға тырысып, оны сатып алуға ұсынады, бұл Кэролды қатты ашуландырады, сондықтан ол оның ойынына қатысады, бірақ екеуі де ғашық болады. Темірқасықта Трикси адвокат "Фэнни" Пибодиді, бай адамды пайдалану үшін таңдайды. Лоуренс Брэд пен нағыз Поллидің үйленгенін білгенде, олардың некесін жоюмен қорқытады, бірақ Кэрол оған үйленуден бас тартса, ол келіседі. Трикси Фанюилге үйленеді. "Алтын қазушылардың" барлығы бай күйеулерге ие болады.
Бейімделу
Бір сағаттық радио қойылымы, "Алтын іздеушілер" деген атпен, 1936 жылғы 21 желтоқсанда Lux радио театрында эфирге шықты. Бастапқы сөзінде жүргізуші Сесил Б. Демилл бұл қойылымның 1933 жылғы "Алтын іздеушілер" фильмінің сюжеті мен 1937 жылғы "Алтын іздеушілер" фильмінің музыкасын үйлестіргенін түсіндірді. Бұл радио қойылымында Дик Пауэлл мен Джоан Блонделл басты рөлдерді ойнады, олар екі фильмнің де құрамында болған.
Музыкалық нөмірлер
Фильмде төрт ән мен би сериясы бар, оларды Басби Беркли жобалаған, сахналаған және хореографиялаған. Барлық әндерді Гарри Уоррен мен Аль Дубин жазған. (Фильмде продюсер Барни Хопкинс Брэдтің музыкасын естігенде телефонға жауап беріп: "Уоррен мен Дубинмен келісімшартымды бұзу!" дейді.) "We're in the Money" әнін Джинджер Роджерс орындайды, оған ірі монеталармен билейтін аздап киінген шоу қыздары қосылады. Роджерс латын тілінде бір шумақ айтады. Түсірілім кезінде Беркли Роджерстің Pig Latin тілінде сөйлегенін естіп, әнге Pig Latin шумағын қосуды шешті. "Pettin' in the Park" әнін Руби Килер мен Дик Пауэлл орындайды. Онда Килердің стэп биі және жұлдыз актер Билли Бартидің бала арбасынан қашып кеткен сәби рөлін көрсететін сюрреалистік көрініс бар. Сахнада әйелдер жаңбырға ілігіп, арт жарықтандырылған экранның артына барып, сылуэт түрінде ылғал киімдерін шешеді. Олар металл киіммен шығады, ол ер адамдардың оларды шешу әрекеттерін тойтарыс береді, сосын Билли Барти Дик Пауэллге консерв ашатын пышақ береді. Бұл номер бастапқыда фильмді аяқтау үшін жоспарланған еді. "Remember My Forgotten Man" әнін Джоан Блонделл орындайды, оған Этта Мотеннің ерекше вокалдық солосы қосылған – ол номердің соңында Блонделлдің ән даусын да жазды. Сондай-ақ, номерде неміс экспрессионизмінен әсерленген декорациялар мен Ұлы депрессия кезеңіндегі кедейліктің ауыр бейнесі бар. Берклиге 1932 жылдың мамыр айындағы әскери ардагерлердің Вашингтонға жасаған шеруі және сол жылы Рузвельттің "Естен кеткен адам" туралы сөйлеген сөзі шабыт берді. Номер аяқталғаннан кейін Джек Л. Уорнер мен Даррил Ф. Занук (студияның бас продюсері) одан қатты әсерленіп, оны фильмнің соңына көшіруді және "Pettin' in the Park" номерін ығыстыруды бұйырды.
"Remember My Forgotten Man" is performed by Joan Blondell, with featured vocal solo by Etta Moten – who also dubbed Blondell's singing voice at the end of the number – and features sets influenced by German Expressionism and a gritty evocation of Depression era poverty. Berkeley was inspired by the May 1932 war veterans' march on Washington, D. C., and FDR's speech about the "Forgotten Man" from the same year. When the number was finished, Jack L. Warner and Darryl F. Zanuck (the studio production head) were so impressed that they ordered it moved to the end of the film, displacing "Pettin' in the Park".
Цензураны айналып өту
Марк А. Виейраның "Sin in Soft Focus: Pre Code Hollywood" кітабына сәйкес, 1933 жылғы "Алтын қазушылар" мемлекеттік цензура мәселелерін айналып өту үшін қосымша түсірілген материалдармен жасалған және таратылған алғашқы американдық фильмдердің бірі болды. Музыкалық номерлердің хореографы және режиссері Бьюзби Беркли, әйел денесін көрсету үшін сәнді номерлерді пайдаланды, олар "лирикалық және ұятсыз" сипаттамаға ие болды. "Паркте махаббат" және "Біздің қалтамыз толды" осыған жарқын мысалдар. Мемлекеттік цензуралық кеңестер соншалық қиындық тудырды, көптеген студиялар цензураға ұшырауы мүмкін көріністердің сәл өзгеше нұсқаларын түсіре бастады. Осылайша, фильм монтаждалғанда, "жұмсақ" түсірілген катушкалар аймақтар бойынша белгіленді. Бір нұсқасы Нью-Йорк қаласына, екіншісі Оңтүстікке, ал үшіншісі Ұлыбританияға жіберілуі мүмкін. Виейра фильмнің екі түрлі аяқталуы болғанын хабарлайды: біреуінде Уоррен Уильям мен Джоан Блонделл арасындағы қиын роман – оны "арзан және әдепсіз" деп сипаттайды – "Естен кеткен адам" номерінен кейін сахна тынысында шешіледі. Ал, басқа нұсқасында бұл көрініс болмайды және фильм сол номермен аяқталады.