Даррил Стингли: Футболшының трагедиялық тағдыры

Кіріспе

Америкалық футболшы (1951–2007)

Даррил Флойд Стингли (18 қыркүйек 1951 – 5 сәуір 2007) – американдық кәсіби футболшы, Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Нью-Ингланд Патриотс» командасында бес маусым бойы шабуылшы (wide receiver) болып ойнаған. Оның мансабы 26 жасында алаңда омыртқа миының жарақатына ұшырауынан тоқтатылды. Ол жүрек ауруы мен пневмониядан, сондай-ақ төрт мүшесінің қызметін жоғалту салдарынан қайтыс болды. Стингли Пердью университетіне футболдан стипендия алып түсті, онда бас жаттықтырушы Боб Демостың басшылығымен шабуылшыға айналды. 1973 жылғы NFL драфтында жалпы есеп бойынша он тоғызыншы болып таңдалды. Ол оң қолының қозғалысын қалпына келтірді, бірақ өмірінің қалған бөлігін төрт мүшесі қызмет етпейтін жағдайда өткізді. Жарақат Стингли келісімшартты ұзарту бойынша келіссөздерді аяқтағаннан кейін болды, бұл оны NFL-дегі ең көп жалақы алатын шабуылшылардың біріне айналдырар еді. Жаңа келісімшарт «Патриотс» Батыс жағалауынан оралғаннан кейін жариялануға тиіс еді. Бірақ оған қол қойылған жоқ. Бұл соққы даулы болғанымен, сол кездегі NFL ережелеріне қайшы келмеді, өйткені ол басқа басқа соққы емес (иықпен басқа соққы болды). Ойын кезінде ешқандай айыппұл салынбады. Дегенмен, бүгінгі күні NFL қорғаныссыз ойыншының басына немесе мойнына соққы беруге тыйым салды және қорғаныссыз ойыншыларды жеңуге тырысатын ойыншыларға рұқсат бермейді. Бұл оқиға футболдағы зорлық-зомбылықтың символына айналды. Стингли оны «көңілсіз оқиға» деп сипаттады. Стингли карьерасының шыңындағы жас ойыншы болғандықтан, оның жарақаттары көпшіліктің назарын аударды. Стинглидің жарақаттануына жауап ретінде NFL өзінің ережелерін және қағидаларын өзгертіп, агрессивті ойындарды шектеді. Стингли «Chicago Tribune» газетіне берген сұхбатында: «Бұл ойынды ашыққа шығарды, соның арқасында шабуылшылар алаңға тез кіре алды. Бұл ойынды қызықтырақ етті», – деді. «Рейдерс» командасының жаттықтырушысы Джон Мэдден және оның көптеген әріптестері Стинглиге көңіл айтты. Ол ауруханаға барғанда, ол жалғыз келуші еді. «Патриотс» командасынан ешкім болған жоқ, Мэдден оларға қоңырау салғанға дейін және команданың чартерлік рейсі, ұшуға дайындалып тұрғанда, ақыры қақпаға оралды. «Рейдерс» командасының шабуылшы қорғаушысы Джин Апшоу да Стинглимен достық қарым-қатынас орнатты және кейіннен NFL ойыншылар қауымдастығы арқылы мүгедек ойыншыларға жәрдемақы алуда маңызды рөл атқарды. Стингли Татумды кешіргенін айтса да, Татум Стинглиге бірнеше рет, тіпті өзінің өмірбаялын жарнамалаған кезде де, қол жеткізуге тырысты. HBO екі адамды да оқиғаның 25 жылдығына қатысуға шақырды, бірақ Стингли 1996 жылы Татумның өмірбаянының атауын білгеннен кейін бас тартты: «NFL қатылысушысы Джек Татумның соңғы мойындары», атаудағы бұл термин үшінші рет қолданылған. Стингли Татумның онымен байланыс орнату әрекеттері пайда табуға бағытталған деп уайымдады. Алайда, 1992 жылы «Jet» журналында Стингли Татумды көп бұрын кешіргенін, бірақ жарақаттан кейін кез келген уақытта онымен байланысуға мүмкіндік болғанын, бірақ ол тырыспағанын айтты. 1993 жылы ол Чикагоның батысындағы қиын жағдайдағы жастарға көмектесу үшін коммерциялық емес ұйым құрды. Даррилдің үш ұлы бар: Даррил Стингли кіші; Джон Смит Стингли, Чикаго полициясының детективі.

Darryl Floyd Stingley (September 18, 1951April 5, 2007) was an American professional football player who was a wide receiver for five seasons with the New England Patriots of the National Football League (NFL). His career was ended at age 26 by an on field spinal cord injury. He died from heart disease and pneumonia complicated by quadriplegia. Stingley accepted a football scholarship to Purdue University, where he was converted into a wide receiver under head coach Bob DeMoss. Selected nineteenth overall in the 1973 NFL draft, He eventually regained limited movement in his right arm but spent the rest of his life as a quadriplegic. The injury came just after Stingley had finished negotiating a contract extension that would have made him one of the highest paid receivers in the NFL. The new contract was to be announced when the Patriots returned from the West Coast. Instead, it was never signed. Although controversial, the hit was not against NFL rules at the time since it was not helmet to helmet contact (it was a shoulder to helmet contact). No penalty was called on the play. Today, however, the NFL has banned all blows to the head or neck of a defenseless player and has disallowed players to launch themselves in tackling defenseless players. The incident became a symbol of violence in football. Stingley reportedly described it as a "freak accident." Because Stingley was a young player at the height of his career, his injuries attracted significant public attention. Partly in response to Stingley's injuries, the NFL changed its rules and conventions to curtail aggressive plays. Stingley told the Chicago Tribune that he approved of more restrictive officiating, saying "It has opened the game up to allow receivers to get downfield. And it has made the game more exciting." The Raiders coach, John Madden, and many of his teammates extended their sympathies to Stingley. During his visit, Madden found himself the lone visitor in the hospital. No one from the Patriots was there until Madden called their team and the team's charter plane, in takeoff mode, finally returned to the gate. Raiders offensive guard Gene Upshaw also befriended Stingley and later was instrumental in securing benefits for disabled players through the NFL Players' Association. Even though Stingley said he forgave Tatum, Tatum reached out to Stingley several times, including while promoting his own autobiography. HBO invited both men to appear on the 25th anniversary of the incident but Stingley refused after he learned of the title of Tatum's 1996 biography, Final Confessions of NFL Assassin Jack Tatum, the third with that term in its title. Stingley worried Tatum's efforts to contact him were profit motivated. However, in a 1992 article in Jet, Stingley said that while he had forgiven Tatum a long time ago, Tatum had opportunities to contact him any time after the injury but did not make an effort. In 1993, he started a nonprofit organization to help troubled youth in west Chicago. Darryl has three sons – Darryl Stingley Jr.; John Smith Stingley, a Chicago police detective,

Өлім

2007 жылғы 5 сәуірде Стингли үйінде есін жоғалтқан күйде табылғаннан кейін Чикагодағы Солтүстік-Батыс Ескеристік ауруханасында қайтыс болды. Оның өлімі жүрек ауруы мен пневмонияға, сондай-ақ төрт мүшесінің қозғалмауынан туындаған асқынуларға байланысты болды. Кук округінің сот-медициналық сарапшысы Кендалл фон Кронс Стинглидің өлімін апатты жағдай деп саралады.