Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ армиясының генералы Эндрю Джексон Гудпастер (12 ақпан 1915 – 16 мамыр 2005) – американдық армия генералы. Ол 1969 жылдың 1 шілдесінен бастап НАТО-ның Еуропадағы Жоғарғы Бас қолбасшысы (SACEUR) және 1969 жылдың 5 мамырынан бастап 1974 жылдың 17 желтоқсанына дейін АҚШ Еуропалық әскерлерінің Бас қолбасшысы (CINCEUR) қызметін атқарды. Осы ретте ол Еуропа және оған жақын аймақтардағы НАТО (SACEUR) және АҚШ (CINCEUR) әскери күштерінің барлық құрамына басшылық етті. Гудпастер 1977 жылдың маусым айында АҚШ Әскери академиясының (Вест-Пойнт, Нью-Йорк) 51-ші суперинтенданты болып қайта әскери қызметке оралды және 1981 жылдың шілдесінде қайта зейнеткерлікке шықты.
US Army general
Andrew Jackson Goodpaster (February 12, 1915 – May 16, 2005) was an American Army General. He served as NATO's Supreme Allied Commander, Europe (SACEUR), from July 1, 1969, and Commander in Chief of the United States European Command (CINCEUR) from May 5, 1969, until his retirement December 17, 1974. As such, he was the commander of all NATO (SACEUR) and United States (CINCEUR) military forces stationed in Europe and the surrounding regions. Goodpaster returned to the military in June 1977 as the 51st Superintendent of the United States Military Academy at West Point, New York, until he retired again in July 1981.
Мансап
Гудпастер 1935 жылы Вест-Пойнттағы АҚШ әскери академиясына түсті, 1939 жылы 456 студенттің арасында екінші орынды алып, инженерлер корпусының екінші лейтенанты болып тағайындалды. Панамада қызметтен кейін ол 1942 жылдың ортасында АҚШ-қа оралды, ал 1943 жылы Канзас штатындағы Форт-Левенворттағы Командалық және Бас штаб мектебінде соғыс уақытындағы курсқа қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гудпастер Солтүстік Африка мен Италиядағы 48-ші жауынгерлік инженерлік батальонға қолбасшылық етті. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін "Ерен еңбегі үшін ордені", "Күміс жұлдыз" және екі "Пурпур жүрек" орденімен марапатталды. 1944 жылдың қаңтар айында ауыр жарақат алғаннан кейін оның жауынгерлік тәжірибесі қысқарып, сауығу үшін АҚШ-қа жіберілді. Жаралары жазылғаннан кейін ол генерал Маршаллдың басшылығымен Соғыс жоспарлау кеңсесіне тағайындалды, онда соғыс аяқталғанға дейін қызмет етті. Гудпастер көптеген адамдар тарапынан нағыз "солдат-ғалым" ретінде қарастырылды. 1950 жылы Принстон университетінен "Ұлттық технология және халықаралық саясат" тақырыбында докторлық диссертациясын қорғап, саясат ғылымы бойынша докторлық дәрежесін алды. Кейін 1979 жылы Принстон университетінен құрметті заң ғылымы докторы дәрежесін алды. Принстон университеті оның азаматтық инженерия және саясат саласында білім алғанын мәлімдейді.
Goodpaster entered the United States Military Academy at West Point in 1935, followed in 1939 by a commission as a second lieutenant in the Corps of Engineers after graduating second in his class of 456. After serving in Panama, he returned to the U. S. in mid 1942, and in 1943, he attended a wartime course at the Command and General Staff School, Fort Leavenworth, Kansas. During World War II, Goodpaster commanded the 48th Combat Engineer Battalion in North Africa and Italy. He was awarded the Distinguished Service Cross, the Silver Star, and two Purple Hearts for his service in World War II. His combat experience was cut short in January 1944, when he was severely wounded and sent back to the United States to recover. After his wounds had healed, he was assigned to the War Planning Office under General Marshall, where he served the duration of the war. Goodpaster was seen by many as the quintessential "soldier scholar." He received a Ph. D. in politics from Princeton University in 1950 after completing a doctoral dissertation titled "National technology and international politics." He later received an honorary Doctor of Laws degree from Princeton in 1979. Princeton says he earned degrees in civil engineering and politics.
Бірінші зейнетке шығу
1974 жылы зейнетке шыққаннан кейін, ол 1975-76 жылдары Вудро Вильсон атындағы халықаралық ғалымдар орталығында аға ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді және The Citadel-де оқытумен айналысты. Оның "Ортақ қорғау үшін" атты кітабы 1977 жылы жарық көрді. 1976 жылы Вест-Пойнт әскери академиясында 151 курсанттың қатысқан алдау оқиғасынан кейін (1977-1981) ол АҚШ Әскери академиясының суперинтенданты қызметіне қайта шақырылды (1951 жылғы Вест-Пойнт алдау оқиғасына да қараңыз). Ол генерал (төрт жұлдызды) шенімен зейнетке шыққанмен, қызметтік лауазым сол шенді талап еткендіктен, өз еркімен генерал-лейтенант (үш жұлдызды) шенімен суперинтендант болып қызмет етті.
After retiring in 1974, he served as senior fellow at the Woodrow Wilson International Center for Scholars in 1975–76, and taught at The Citadel. His book, For the Common Defense was published in 1977. He was brought back to active duty as Superintendent of the U. S. Military Academy (1977–1981) after 1976 West Point cheating scandal involving 151 cadets (see also, 1951 West Point cheating scandal). Although he had retired with the rank of General (four star), he voluntarily served as superintendent at the lower rank of Lieutenant General (three stars), since the billet carries that rank.
Екінші зейнетке шығу және кейінгі жылдары
1981 жылы Гудпастер екінші рет зейнетке шыққанда, төрт жұлдызды шенге қайта көтерілді. Зейнетке шыққаннан кейін де ол түрлі кеңестерде жұмыс істеп, өзінің естеліктерін жазды. 90 жасында Уолтер Рид әскери медициналық орталығында дүниеден өтті және Арлингтон ұлттық зиратына қойылды.
In 1981, when Goodpaster retired for the second time, being advanced back to four star rank. He stayed active in retirement serving on various boards and working on his own memoirs. He died at age 90 at Walter Reed Army Medical Center and is interred at Arlington National Cemetery.
Ядролық қаруды жоюды қолдау
Кейінгі жылдары Гудпастер ядролық қаруды қысқартуды қолдады. Кейіннен оның позициясы барлық ядролық қаруды жоюды қолдауға өзгерді. 1994 жылдың қыркүйегінде ол: "Ядролық қару көбінесе пайда немесе күш көзі емес, керісінше, кедергі мен қауіп ретінде қарастырылады" деді. 1996 жылы генерал Ли Батлер және контр-адмирал Юджин Кэрроллмен бірге Гудпастер жаһандық қауіпсіздік институты үшін ядролық қарудың қауіптілігіне және әскери маңызының болмауына байланысты толық жоюды жақтаған мәлімдеме жасады.
In his later years, Goodpaster was vocal in advocating the reduction of nuclear weapons. Later his position evolved to advocating for elimination of all nuclear weapons. In September 1994, he commented, "Increasingly, nuclear weapons are seen to constitute a nuisance and a danger rather than a benefit or a source of strength." In 1996, along with General Lee Butler and Rear Admiral Eugene Carroll, Goodpaster co authored a statement for the Global Security Institute advocating the complete elimination of nuclear weapons due to their danger and lack of military utility.
Азаматтық қызмет
Гудпастер Эйзенхауэр институтында және Вашингтондағы Қорғаныс талдау институтында тағылымгер болды. Ол Америка Қауіпсіздік Кеңесінде қызмет етті және Кеңес Одағының әскери қаупін, сондай-ақ АҚШ үшін күшті қорғаныс қажеттігін баса көрсеткен «Қазіргі қауіп» комитетін құрды. Ол Джордж К. Маршалл қорының мүшесі және төрағасы болды, ол «Америкалық бизнес лидерлерін, саясаткерлерді, әскери басшыларды және елімізге үлгілі қызмет еткендерді марапаттау үшін Эндрю Дж. Гудпастер сыйлығын» құрды. Сыйлық, генерал Гудпастер сияқты, өмірі мен мансабында үлкен батылдық, жанқиярлық, патриотизм және көшбасшылық танытқандарға беріледі. Осы сыйлықтың иегерлерінің арасында Джон П. Джампер, Реймонд Т. Одиерно, Гордон Р. Салливан және Брент Скоукрофт бар. Гудпастер зейнетке шыққаннан кейін көп жылдар бойын Мэриленд штатындағы Сент-Мэри колледжінің мүшесі болды және колледждің ұлттық деңгейде танылуына зор үлес қосты. Колледж кампусындағы Гудпастер залы оның құрметіне аталған.
Goodpaster was a fellow at the Eisenhower Institute, and the Institute for Defense Analyses in Washington. He served on American Security Council and founded the Committee on the Present Danger, emphasizing the Soviet Union's military threat and a corresponding need for a strong defense for the United States. He served as a trustee and a chairman of the George C. Marshall Foundation, which established the Andrew J. Goodpaster Award to honor, "American business leaders, politicians, military leaders and others who have served our nation in exemplary ways, who, like General Goodpaster, have exhibited great courage, selfless service, patriotism and leadership in their lives and careers." Among the recipients have been John P. Jumper, Raymond T. Odierno, Gordon R. Sullivan, and Brent Scowcroft. For many years in retirement, Goodpaster was a trustee of St. Mary's College of Maryland, playing important roles in advancing the school to national prominence. A building on the school's campus, Goodpaster Hall, is named in his honor.
Марапаттар
1961 жылдың қаңтар айында президент Дуайт Д. Эйзенхауэр Гудпастерге АҚШ Президентінің штаб хатшысы лауазымында және 1954–1961 жылдары Ақ үйге Қорғаныс департаментінің байланыс офицері ретінде атқарған қызметі үшін "Құрметті қызмет медалімен" марапаттады, «үлкен жауапкершілікке ие лауазымда ерекше қызмет еткені үшін». Бастапқы баспасөз хабарламасында бұл награда қате түрде "Еркіндік медалі" деп көрсетілген. Гудпастерге осы салтанатта нақты "Құрметті қызмет медалі" табысталды – баспасөз хабарламасындағы мәлімет қате. Гудпастердің баспасөз хабарламасының көшірмесінде "Еркіндік медалі" деген сөздер сызылып, үстіне "Құрметті қызмет медалі" деп жазылған. Гудпастер сол кездегі АҚШ армиясының офицері болғандықтан, азаматтық награда саналатын "Еркіндік медаліне" ие бола алмады. Эйзенхауэр сыйлықтың құпия сақталғанына таңырқанын айтты, ал Гудпастер кейіннен егер ол туралы білген болса, құжаттар дұрыс ресімделген болар еді деп әзілдеді. 1974 жылы генерал Гудпастер алғашқы зейнеткерлікке шыққанда президент Джеральд Форд оған "Қорғаныс саласындағы ерекше қызмет медалімен" марапаттады. 1984 жылы президент Рональд Рейган Гудпастерге халықаралық істер саласындағы еңбегі үшін "Президенттік Еркіндік медалін" табыс етті. Бұл Гудпастер алған осы медальдің бірінші және жалғыз сыйлығы болды. 1985 жылы ол Америка жетістіктері академиясының "Алтын тақта" сыйлығын алды, оны сыйлықтар кеңесінің мүшесі және Еуропадағы Жоғары бас қолбасшы, АҚШ генералы Бернард В. Роджерс табыс етті. 1992 жылы ол АҚШ Әскери академиясының түлектері қауымдастығының "Ерекше түлек" сыйлығына ие болды.
In January 1961, President Dwight D. Eisenhower awarded Goodpaster the Distinguished Service Medal for his work in the position of Staff Secretary to the President of the United States, and as Liaison Officer of the Department of Defense to the White House, 1954–1961, “for distinguished service in a position of grave responsibility.” This award was mistakenly identified in the original press release as the Medal of Freedom. Goodpaster was actually awarded the Distinguished Service Medal at this ceremony—the press release is in error. Goodpaster's copy of the press release has the words "Medal of Freedom" lined out, and "Distinguished Service Medal" written over it. As a serving US Army officer at the time, Goodpaster could not have received the Medal of Freedom, a civilian award. Eisenhower mentioned that he was amazed that the award had been kept a surprise; Goodpaster later joked that if he had known about it, the paperwork would have been correct. At General Goodpaster's first retirement in 1974, President Gerald Ford awarded him the Defense Distinguished Service Medal. In 1984, President Ronald Reagan awarded Goodpaster the Presidential Medal of Freedom “for his contributions in the field of international affairs.” This was the first and only award of this medal to Goodpaster. In 1985, he received the Golden Plate Award of the American Academy of Achievement presented by Awards Council member and Supreme Allied Commander Europe, General Bernard W. Rogers, USA. In 1992, he received the United States Military Academy Association of Graduates’ Distinguished Graduate Award.