Эдвард Англия – ирландтық қарақшы (1685-1721). «Royal James» және «Fancy» кемелерінде теңіз шауып, жомарттығымен белгілі болған. Тарихы мен туын қараңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық қарақшы (шамамен 1685 – 1721)
Ирландиялық қарақшы капитан
Irish pirate (c. 1685 – 1721)
the Irish pirate captain
Эдвард Англия (шамамен 1685–1721) – ирландиялық қарақшы. Ол теңізге шыққан кемелердің ішінде «Жеміс» (оның атын «Рояль Джеймс» деп өзгертті) және кейіннен «Фанси» кемелерін атады, Англия 1720 жылы «Жеміс» кемесін «Фанси» кемесімен ауыстырды. Оның туы – классикалық «Жолли Роджер», «Қара Сэм» Беллами қолданғанмен бірдей, қара фонда екі қиылысқан сүйектің үстінде адам бас сүйегі бейнеленген. Беллами сияқты, Англия да сол заманғы көптеген қарақшылардан өзгеше, мейірімділігімен және қайырымдылығымен танымал болды. Англия 1685 жылы Ирландияда Эдвард Сигар болып дүниеге келді. Ол Флорида жағалауында 1715 жылы суға батқан қазыналы флотты іздеу үшін Генри Дженнингстің экспедициясына қатысты, содан кейін 1718 жылы Чарльз Вэйнмен бірге теңізге шықты. Вэйн мен басқа да белгілі қарақшылар патшаның кешірімін қабылдағаннан кейін, Англия және оның бірнеше серігі Африкаға бет бұрды. Саяхаты барысында ол Бартоломей Робертс сияқты басқа да қарақшылардың мансабына жол ашты. 1720 жылы Африкадағы Комор аралдарының жанында Англия мен оның серіктері Джеймс Макреймен қақтығысқа түсті. 10 күн бойы аралда жасырынып жүргеннен кейін Англия мен Макрей бейбіт келісімге келді, бірақ бұл Англияның экипажына ұнамады; осыдан кейін ол капитандық лауазымынан дауыс беру арқылы шеттетіліп, Маврикий аралында тасталып кетті. Төрт айдан кейін Англия және оның бірге болған адал серігі кеме жасап, Мадагаскардағы қарақшылардың қауіпсіз бекінісіне жетті. Ол 1720–21 жылдардың қысында, мүмкін тропикалық аурудан көз жұмды.
Edward England (c. 1685–1721) was an Irish pirate. The ships he sailed on included the Pearl (which he renamed The Royal James) and later the Fancy, for which England exchanged the Pearl in 1720. His flag was the classic Jolly Roger — almost exactly as the one "Black Sam" Bellamy used — with a human skull above two crossed bones on a black background. Like Bellamy, England was known for his kindness and compassion as a leader, unlike many other pirates of the time. England was born Edward Seegar in Ireland around 1685. He took part in Henry Jennings' expedition for the sunken 1715 Treasure Fleet off the coast of Florida, and then began sailing with Charles Vane in 1718. Upon Vane and other prominent pirates accepting the King's Pardon, England and some of his men sailed for Africa. Along his way he spawned the career of Bartholomew Roberts, among others. In 1720, near the African island of Comoros, England and his men got into a violent conflict with James Macrae. After 10 days of hiding on an island, England and Macrae agreed to a peace deal, upsetting England's crew; he was subsequently voted out as captain and marooned on the island of Mauritius. After four months, England and the loyal crewman that had been stranded with him managed to build a boat and sail to a pirate safe haven in Madagascar. He died sometime in the winter of 1720–21, possibly from tropical disease.
Ерте өмір
1685 жылы Ирландияда Эдвард Сигар деген атпен дүниеге келген ол, әлде кемінде католик дінінде тәрбиеленген, сондай-ақ білімді адам болған. Сигар қазбашы болғаннан кейін тегін Англияға өзгертеді. Англия Ямайкаға жол тартты және Испания мұрагерлік соғысы кезінде капер ретінде қызмет етті. Оны пират капитан Кристофер Винтер тұтқындап, экипажға қосылуға мәжбүрледі. 1718 жылдың наурыз айында Англия Чарльз Вэйннің квартермейстері болып тағайындалды. Вэйннің "Ларк" кемесі Корольдік теңіз күштерімен тұтқындалды, бірақ Англия мен экипаждың қалған бөлігі Нассаудағы басқа пираттарды корольдің кешірімін қабылдауға ынталандыру үшін босатылды.
Born in Ireland as Edward Seegar sometime around 1685, he was probably raised a Catholic, and was said to be an educated man. Seegar changed his surname to England when he turned pirate. England made his way to Jamaica and during the War of the Spanish Succession he served as a privateer. He was captured by the pirate captain Christopher Winter and forced to join the crew. England is next reported as Charles Vane's quartermaster, in March 1718. Vane's sloop, the Lark was captured by the Royal Navy, but England and the rest of the crew were released to induce the other pirates of Nassau to accept the King's pardon.
Капитандық Африка жағалауы
1718 жылдың ортасында Англияға өз кемесінің капитаны лауазымы берілді. Англия Вэйн мен тағы бірнеше адам сияқты кешірімді қабылдамауға шешім қабылдады, ал Вудс Роджерс келгеннен кейін олар Африка жағалауына бет бұрды. Сапар барысында ол және экипажы бірнеше кемелерді тартып алды. Олардың бірі – Бристольден келген «Кадоган» кемесі, оның капитаны Скиннер есімді адам болатын. Англияның экипажындағы бірнеше теңізші Скиннерді біліп, бұрынғы еңбегі үшін ақы төлемегендігі үшін бірден таныды. Чарльз Джонсонның сөзінше, экипаж мүшесі былай деді:
England was granted captaincy of his own ship in mid 1718. England decided not to accept the pardon along with Vane and a few others, and after the arrival of Woodes Rogers, they set sail for the coast of Africa. Along the way, he and the crew took several ships. One of the ships was the Cadogan from Bristol, captained by a man named Skinner. Some of England's crew knew Skinner and recognized him instantly because he never paid them for their work previously. According to Charles Johnson, the crew member said:
«Ах! Капитан Скиннер сіз бе, мен сізге көп қарыздымын, енді сізге өз тиыныңыздан төлеймін!» Бір топ қарақшылар капитанды ұстап, желге байлап, оған бос бөтелкелер лақтыра бастады. Ол өз теңізшілеріне жақсы басшы болғандықтан, олар оған қыш құлыпты мылтықпен басына оқ тигізіп, жылдам өлім жазасын берді. «Кадоган» экипажының басшысы болмағандықтан, Англия оларға өз экипажына қосылуды ұсынды. Экипаж құрамында Хауэлл Дэвис те болды, ол пираттардың шартына қол қоюдан бас тартты. Хауэлл пират болғаннан гөрі өлгенді жақсы көретінін айтты, бірақ Англия оны өлтірмей, басып алынған кемені Дэвиске тапсырды. Осылайша Дэвистің пираттық жолы басталды. Дэвис Бартоломей Робертстің және тағы да көптеген пираттардың мансабына жол ашты. Біраз уақыттан соң Англия мен оның экипажы «Жеміс» немесе «Бриг» деп аталатын үлкен кемені басып алды. Кемені өздеріне қаратып, оны «Royal James» (Жеймс Стюарт атынан, Англияның немесе оның экипажының якобиттік көзқарастарына сілтеме жасай отырып) деп атады және 1719 жылдың көктемінде Африкада олжа іздеуге шықты. Гамбия өзенінен Кейп жағалауына дейін пираттар он кемені тонады. Олардың екеуін Роберт Лейн мен Ричард Сэмпл капитандығына сыйлық ретінде берді, олар Англиядан Кариб теңізіне қарай жол тартты. Он кемені тонағаннан кейін Англия Джон Тейлорды келесі олжасы – «Жеңіс» кемесінің капитаны етіп тағайындады. Тағы екі кемені тонағаннан кейін Англия мен экипажы Африкадағы шағын қалашықта тоқтауға шешім қабылдады. Бірақ пираттардың мінез-құлқы нашарлап, әйелдерге қатысты жергілікті тұрғындармен қақтығыстар туды. Көп ұзамай төбелес басталды, нәтижесінде пираттар қаланың барлық үйлерін өртеп, кетіп қалды.
Ah! Captain Skinner is it you, I am much in your debt, and now I shall pay you in your own coin. A group of pirates next grabbed the captain, tied him to the windlass and threw empty bottles at him. Next because he had been a good master to his men they gave him a quick death by simply shooting him in the head with a flintlock pistol. Given the crew of the Cadogan was without a captain, England offered them a choice to join his crew. Aboard the crew was Howell Davis who refused to sign the articles of the pirates. Howell said he would rather die than become a pirate, however, England refused to kill him and instead gave command of the captured ship to Davis. This began the start of Davis' pirate career. Davis would go on to spawn the career of Bartholomew Roberts as well, and the careers of many other pirates. After some time, England and his crew captured a larger brig or frigate named the Pearl. Taking the ship as their own, they renamed it the Royal James (after James Stuart, alluding to the Jacobitism of England or his crew) and in the spring of 1719 went off in search of plunder in Africa. Between the Gambia River and the Cape Coast, the pirates seized and looted ten ships. Two of these they kept as prizes, granting them to Captains Robert Lane and Richard Sample, who left England to sail for the Caribbean. After looting the ten ships, England made John Taylor the captain of his next prize, the Victory. After looting two additional ships, England and the crew decided to make port in a small African town. However, the pirates grew increasingly belligerent and conflicts arose with the locals over the treatment of women. Soon a fight broke out, resulting in the pirates burning the entire town and departing.
Үнді мұхиты
1720 жылы Англия Үнді мұхитына жетіп, ол өзінің пират капитан Оливер ла Бюспен кездесті. Англия 34 зеңбірекке ие голланд кемесін басып алды және оны ағылшын пираты Генри Эверидің құрметіне «Фэнси» деп атады, содан кейін «Фэнсиді» өзінің жаңа флагманы етіп белгіледі. Англия Комор аралдарының жанында Джеймс Макрей басқаратын «Кассандра» шығыс үнділік кемесіне шабуыл жасауға шешім қабылдады. Ұзақ және қанды шайқас болды, нәтижесінде екі кеме де жағаға тіреліп қалды. Макрей және оның аман қалған экипажы аралға қашып, он күн бойы жасырынды. Соңында, жараланған, шаршаған және аш Макрей Англияның «Виктори» кемесіне мініп, мейірімділік күтіп, пираттарға жеңілді. «Кассандра» кемесіндегі жүктің құны 75 мың фунт стерлингке бағаланды. «Фэнси» кемесінің 90 теңізшісі «Кассандраға» жасалған шабуылда қаза тапты. Жаңа капитан, «Фэнси» экипажының бұрынғы мүшесі Джаспер Ситор, Англияны және тағы үш адамды Маврикий аралының жағалауында тастап кетті, содан кейін «Кассандра» мен «Викториді» солтүстікке қарай, жаңа олжа іздеуге алып кетті. Ситор 1721 жылы қайтыс болды, ал «Кассандра» ақырында Тейлорға өтті, ол оны Кариб теңізіне жеткізді. Шамамен төрт айдан кейін, олар кішкентай қайық салып, Мадагаскардағы Сент-Огастин шығанағына жетіп, пираттардың тығырықтарына тіреледі. Бұл Генри Эверидің бұрынғы экипажының мүшелері болуы мүмкін. Ол 1720 жылдың соңында немесе 1721 жылдың басында, мүмкін тропикалық аурудан қайтыс болды. Англияның ұлы Джон әкесінің тілегі бойынша өз ұлына да Джон есім қойды. Бұл дәстүр Англияның ұрпақтары арасында жалғасты. Эдвард Ингленд бүгінде Пираттық Алтын Ғасырындағы ең адал пират капитандарының бірі ретінде танымал. Капитан Чарльз Джонсонның айтуынша:
By 1720, England had reached the Indian Ocean, where he met with fellow pirate Captain Oliver la Buse. England captured a thirty four gun Dutch ship, which he named Fancy in honour of English pirate Henry Every, and he made the Fancy his new flagship. England decided to attack an East Indiaman under the command of James Macrae, the Cassandra, near the island of Comoros. A long and bloody battle ensued, and both ships ran aground. Macrae and his surviving crew escaped and hid on the island for ten days. Finally Macrae, who was injured, tired, and hungry, went aboard England's consort the Victory, hoping for mercy, and surrendered to the pirates. The cargo of the Cassandra was valued at £75,000. Ninety of the Fancy's crew died in the attack on the Cassandra. The new captain a former member of the Fancy crew named Jasper Seator marooned England and three others on the coast of Mauritius, before taking Cassandra and Victory north in the hunt for more prizes. Seator died in 1721, with Cassandra eventually passing to Taylor who took her to the Caribbean. After about four months, the men built a small boat and managed to sail to the pirate haven of St. Augustine's Bay in Madagascar. possibly some of Henry Every's old crew. He died in late 1720 or early 1721, possibly from a tropical disease. England's son John eventually did as his father had wished and named his son John as well. This tradition continued among England's descendants. Edward England is known today as one of the more humane pirate captains of the Golden Age of Piracy. According to Captain Charles Johnson,
Ол өте жақсы мінезді және батыл болды, ол ашкөз емес еді және тұтқындарға жаман қарым-қатынас жасауға қарсы болды. Ол орташа олжамен және аз зиянды әрекеттермен қанағаттанатын болар еді, егер оның серіктері де сондай көңіл-күйге келгенде, бірақ көбінесе оның сөзіне құлақ қоймайтындықтан, ол осы қорқынышты қоғамға қатысқандықтан, олардың барлық жамандықтарына серіктес болуға мәжбүр болды.
He had a great deal of good Nature, and did not want for Courage ; he was not avaritious, and always averse to the ill Usage of Prisoners received : He would have been contented with moderate Plunder, and less mischievous Pranks, could his Companions have been brought to the same Temper, but he was generally over rul'd, and as he was engaged in that abominable Society, he was obliged to be a Partner in all their vile Actions.