Детройт бекінісі: француз және британ тарихы (1701-1797)

Кіріспе

1797 жылға дейін француз және британдықтар басып алған бекініс, қазіргі Детройт, Мичиган, АҚШ (1701–1796)

Форт Поншартрейн дю Детройт немесе Форт Детройт (1701–1796) – 1701 жылы француз офицері Антуан де ла Моте Кадиллак және итальяндық Альфонс де Тонти Детройт өзенінің солтүстік жағалауында салған бекініс. 18 ғасырда француз отарлаушыларының қоныстары өзеннің екі жағында тері саудасына, миссияларға және шаруашылықтарға негізделген түрде дамыды. Бұрынғы бекіністің орны, Руж өзенінің солтүстігінде, қазір АҚШ-тың Мичиган штатындағы Детройт қаласының ішінде, Ларнед көшесі, Грисвольд көшесі, Вашингтон бульвары және Азаматтық орталық (қазір кеңсе үйлері орналасқан) арасындағы аумақта жатыр. 1760 жылы француз-үнді соғысы (Жеті жылдық соғыстың бір бөлігі) кезінде француздар Монреальді тапсырғаннан кейін бекініс британдықтардың бақылауына өтті. Британдықтар оны Америка революциясына дейін ұстап тұрды, содан кейін АҚШ оны басып алды. 1779 жылы британдықтар өзеннің солтүстігіне Форт Лерно бекінісін салды. Кейіннен ол Форт Шелби деп аталды және 1820 жылдары АҚШ әскері оны тастап кетті. 1827 жылы Детройт қаласы Форт Шелбиді бұзды.

Тарих және топонимика

Сент-Клэр және Эри көлдерінің арасында орналасқан өзен le Détroit, яғни "Бұғаз" деп аталды. 1701 жылы Кадиллак өзеннің батыс жағында британдық отарлаушылардың батысқа жылжуына кедергі келтіру және Солтүстік Американың орталық бөлігіндегі тері саудасын монополиялау мақсатымен бекініс салуға бұйрық берді. Кадиллак бұрын Солтүстік Америкадағы тағы бір француз бекінісі – Форт-де-Буадеде командир болған. Форт-де-Буаде 1697 жылы жергілікті американдықтарға алкоголь сату мәселесінде діни басшылармен туындаған жанжалдарға байланысты тастап кетілді. Кадиллак жоғары жақтағыларын жаңа қоныс салуға көндірді. Ол 23 шілдеде Детройт өзеніне жетті. Луи Фэлипео, Поншартрейн графы (немесе оның ұлы Жером, екеуі де Жуар-Поншартрейн қаласынан), Людовик XIV-нің теңіз министрінің құрметіне Кадиллак жаңа қонысты Форт-Поншартрейн-дю-Детройт деп атады. Қойма мен қоршаудың құрылысы дереу басталды, бірақ бірінші аяқталған ғимарат Сент-Анна католик шіркеуі болды. Қоршау екінші аяқталған құрылыс еді және әр бұрышында қорғаныс бастиондары немесе мұнаралары бар ағаштан салынған. Форт құрылғаннан кейін, кейбір Оттава және Гурон (Вьяндот тайпасы) француздермен сауда жасаудың қолайлылығы үшін оның жанында қоныстанды. Детройт өзенінің арғы жағында гурон тайпасына арналған француз иезуит миссиясы құрылды. Олар L'Assomption шіркеуін салды, ол 18 ғасырдың ортасында француз отарлаушыларының Петит-Кот қонысы ретінде танымал болған орталыққа айналды. Аймақтың батысында орналасқан Петит-Кот кейіннен Онтарио аймағына айналған жерде еуропалықтардың үздіксіз қоныстанған ең көне қонысы болды. Содан бері ол Сандвич (қазір Виндзор) қаласының құрамына кірді.

Әскери қақтығыстар

Форт-Детройттегі алғашқы маңызды қақтығыс 1706 жылғы наурыз айында Кадиллак болмағанда болды. Оттава тайпасы гурон тайпасының шабуыл жоспары туралы естіді. Оттава тайпасы Майами тайпасының бірнеше мүшесіне шабуыл жасап, өлтірді. Майами тайпасы қамалға синып, сол жерде әскерлер оларды қорғады. Француздар қамалға шабуыл жасаған кезде шамамен 30 Оттава жауынгерін өлтірді. Содан кейін Майами тайпасы Оттава ауылына шабуыл жасады. Осы қақтығыста француз дін қызметкері мен сержанты қамал қабырғасының сыртында тұтқындалып, өлтірілді. Фортқа Этьен де Веньярд, Сиер де Бургмонт басшылық етті. Бургмонттың оқиғаны басқаруы сынға ілікті. Кадиллак келген кезде Бургмонт және форттағы бірнеше сарбаз дезертирлік жасады. Француздар дезертирлердің бірін ұстады, ол олардың біреуін атқылап өлтіріп, содан кейін жегенін мойындады. Бургмонт тума тайпалармен бірге қашып жүрді. Ол тума әйелге үйленіп, одан бала сүйді. Одава және олармен байланысты тайпалардың аналық туыстық жүйесіне сәйкес, балалар анасының тайпасына жатқызылып, оның руына тиесілі болды. Сондықтан Бургмонт сияқты аралас нәсілді балалар тайпалық мәдениетте тәрбиеленді. Тегі мен мүліктің иелігі аналық желі арқылы саналып есептелді. 1718 жылы француз үкіметі Бургмонтты әулие Луидің орденімен марапаттап, дворян титулы берді. Ол Миссури және Платт өзендерін картаға түсірген алғашқы еуропалық ретінде танылды және испандықтарға қарсы француздарға тума тайпаларды тартуға көмектескені үшін мақталып, құрметтелді. 1712 жылы Жак Шарль Рено Дюбуассон Кадиллактың орнына Форт-Детройттың командирі болып тағайындалды. Түлкі тайпасы бұл өзгеріс туралы естіген соң, фортқа шабуыл жасауды жоспарлады (Кадиллақтың бірнеше тума тайпалық қолдаушылары кеткеннен кейін). Олар 1710 жылғы сәуір айының соңында фортты қоршап алды, олардың құрамында шамамен 1000 түлкі, сак және маскутен жауынгерлері болды. Оттава және гурон жауынгерлері шабуылға шығып, француздарға көмектесе алмады. Жан Батист Биссо, Сиер де Винсенн, Кекионгадағы француз бекінісінің (қазіргі Форт-Уэйн, Индиана штаты) командирі және жеті тері саудагері түлкі қатарларын айналып өтіп, фортқа жетті. Дюбуассон Оттава және гурон тайпаларына елшілер жіберді, олар фортқа көмекке оралды. Түлкі тайпасы және олардың одақтастары француздар мен олардың дәстүрлі жауларының арасында қысылып қалды; олар мамыр айының соңына дейін қоршауда болды. Олар қазіргі Виндмилл Пойнтке қашып, француздар мен гурон жауынгерлері оларды қуды. Төрт күндік қоршаудан кейін түлкі тайпасы отбасыларын сақтау үшін бас берді. Француздар келісті, бірақ түлкі тайпасы қарусыздалғаннан кейін француздар шабуыл жасап, олардың барлығын өлтірді. Бұл оқиға Грос-Пойнт аймағында Түлкі индейлерінің қырғыны ретінде белгілі. Форт-Детройтты қоршау – Түлкі соғысының бастауы болды.

The first major conflict of Fort Detroit occurred in March 1706 while Cadillac was away. The Ottawa heard a rumor about a Huron tribe ambush. The Ottawa attacked and killed several members of the Miami tribe. The Miami sought safety in the fort, where they were defended by the soldiers. The French killed about 30 Ottawa warriors when they attacked the fort. After the battle, Miami attacked an Ottawa village. In the conflict, a French priest and sergeant were both caught outside the walls and killed. The fort was commanded by Étienne de Veniard, Sieur de Bourgmont. Bourgmont was criticized for his handling of the incident. When Cadillac returned, Bourgmont and some soldiers from the fort deserted. The French captured one of the deserters, who testified that the deserting party had shot and killed one of its own and cannibalized him. Bourgmont remained on the lam, living with Native Americans. He took a Native American wife and had a child with her. According to the matrilineal kinship system of the Odawa and related tribes, children were considered born to the mother's people and belonged to her clan, so mixed race children such as Bourgmont's were brought up in the tribal culture. Descent and inheritance were counted through the maternal line. In 1718, Bourgmont was decorated by the French government with the Cross of St. Louis and given an order of nobility. He was recognized as the first European to map the Missouri and Platte rivers and for enlisting the Native Americans to side with the French against the Spanish. In 1712, Jacques Charles Renaud Dubuisson officially replaced Cadillac as commander at Fort Detroit. When the Fox heard of this change, they planned an attack on the fort (after some of Cadillac's Native American supporters had left). They besieged the fort in late April 1710, with a mixed force of about 1,000 Fox, Sac, and Mascoutens. The Ottawa and the Huron warriors were out on a raid and so could not help the French. Jean Baptiste Bissot, Sieur de Vincennes, commander of the French outpost at Kekionga (now Fort Wayne, Indiana) and seven fur traders reached the fort, sneaking through Fox lines. Dubuisson sent messengers to the Ottawa and Huron Indians, who returned to the fort's aid. The Fox and their allies became caught between the French and their traditional enemies; they were besieged until the end of May. They fled to what is now Windmill Point, where the French and Huron warriors pursued them. After four days of the siege there, the Fox surrendered to spare their families. The French agreed but, after the Fox were disarmed, the French attacked and killed all of them. This event is known in the Grosse Pointe area as the Fox Indian Massacre. This siege of Fort Detroit was the opening incident in the Fox Wars.

Фортты британдықтар басып алды

Бірнеше жылдан кейін Солтүстік Америкадағы британдықтар мен француздардың арасындағы қақтығыс, Еуропадағы жеті жылдық соғыстың бір майданы ретінде, 1754 жылы Француз және Индей соғысының басталуымен шиеленістің шыңына жетті. Детройт соғыстың басты аймақтарынан шалқап жатқандықтан, тікелей қақтығыстарға қатыспады. 1760 жылы Монреальде француздар капитуляцияға бергеннен кейін екі ай өткен соң, 1760 жылдың 29 қарашасында француздар Форт-Детройтты британдық армияның Роджерс рейнджерлеріне тапсырды. Британдық билік француздық биліктен бірнеше маңызды тұрғыдан ерекшеленді. Британдықтар жоғары салықтар талап етті және "сенімсіз" деп санайтын қоныс аударушылардан қару-жарақтарын тәркіледі, бұл санатты көптеген француз канадалықтарына қолданды. Британдықтар француз канадалықтарына немесе француздармен сауда жасаған үндістерге оқ-дәрі сатудан бас тартты. Француз саудагерлері жылдар бойы, Нью-Йорктегі бес Ирокез тайпасынан бастап, көптеген сауда серіктестерін қаруландырған. Британдықтардың бұл өзгерістері үндістердің аң аулау және терікшілікпен айналысу мүмкіндіктерін шектеді, сонымен қатар оларды кем қауіпті етті. Британдық отаршылар үндістермен жақсы қарым-қатынас орнатуға көп мән бермеді. Алайда, француз канадалықтары аралас некелер арқылы көптеген отбасылар құрды және үнділердің сыйлық беру дәстүрімен таныс болды. Француздар соғыстан шыққаннан кейін Оттава тайпасының соғыс басшысы Понтиак бірнеше тайпаны Понтиак көтерілісіне біріктірді. Ол 1763 жылдың 7 мамырында Детройтті британдықтардан басып алуға тырысты. Британдықтар шабуыл туралы ескертілгендіктен фортты басып алуға қол жеткізбеді, бірақ оны қоршауға алды (Форт-Детройтты қоршау туралы қараңыз). Форттағы британдық күш, Генри Гладвиннің басшылығында, 130 сарбаздан, екі 6 фунттық, бір 3 фунттық зеңбірек пен үш минометтен тұрды. "Хурон" атты алты зеңбірекпен жабдықталған шхуна Детройт өзенінде жақын жерде бекітілген еді. Қоршау басталғаннан кейін екі ай өткен соң, 1763 жылдың 29 шілдесінде британдықтар аймаққа үлкен күш жіберді. Қараша айының ортасына дейін, Қанды ағын шайқасы сияқты шайқастар жалғасты, содан кейін үндістер тарап кетті. Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Детройт негізгі әрекеттер аймағынан алыс болды. Британдықтар фортты оңтүстік-шығыстағы көтерілісшіл отарларға шабуыл жасаған американдық үнділерді қаруландыру үшін пайдаланды. Америка революционерлері, әсіресе Джордж Роджерс Кларк, бұл операцияларды бейтараптандыру үшін Детройтке экспедиция ұйымдастыруды жоспарлады, бірақ жеткілікті адам жинауға қол жеткізе алмады. Алайда, Кларк Квебек провинциясының лейтенант-губернаторы және үндістер ісі жөніндегі бастығы, сонымен қатар Форт-Детройттегі аға офицер Генри Гамильтонды Форт-Саквиллге сапар шеккен кезде тұтқындады.

After a few years, the British and French conflict in North America, a front in the Seven Years' War of Europe, came to a head in the French and Indian War which broke out in 1754. Detroit was far removed from the main areas of conflict and was not involved in combat. Two months after the capitulation in 1760 of the French at Montreal, on November 29, 1760, the French ceded Fort Detroit to the British Army's Rogers' Rangers. British rule differed in several major ways from French rule. The British required greater taxes and confiscated weapons from settlers they classified as "unfriendly", a category they used for many French Canadians. The British refused to sell ammunition to the French Canadians or to the Native Americans who had been trading with the French. The French traders had armed many of their trading partners with guns for years, beginning with the five Iroquois nations in New York. The British changes limited the ability of the Native Americans to trap and hunt, as well as rendering them less of a threat. The British colonists did not emphasize maintaining good relationships with the Native Americans. But the French Canadians had formed many families through intermarriage and knew about the Native American custom of giving gifts. After the French left the conflict, Pontiac, war leader of the Ottawa, rallied several tribes in Pontiac's Rebellion. He attempted to capture Detroit from the British on May 7, 1763. They failed to capture the fort as the British were forewarned of the attack, but did lay siege to it (see the Siege of Fort Detroit). The British force in the fort, commanded by Henry Gladwin, consisted of 130 soldiers with two 6 pound cannons, one 3 pound cannon, and three mortars. The 6 gun schooner Huron was anchored nearby in the Detroit River. Two months into the siege, on July 29, 1763, the British brought a large relief force into the area. Skirmishing in the area, including the Battle of Bloody Run, continued until mid November when the Indians dispersed. During the American Revolutionary War, Detroit was far to the west of the main areas of action. The British used the fort to arm American Indian raiding parties, who attacked rebel colonial settlements to the southeast. American revolutionaries, particularly George Rogers Clark, hoped to mount an expedition to Detroit to neutralize these operations, but could not raise enough men to attempt. However, Clark did capture Henry Hamilton, the Lieutenant Governor and Superintendent of Indian Affairs of the Province of Quebec and senior officer at Fort Detroit, when he traveled south to Fort Sackville.

Орналасқан жері

Екінші Поншартрейн қонақ үйі, қазір Форт Поншартрейн, Wyndham Hotel деп аталады, бұл бекіністің бұрынғы орнында салынған. Форт Поншартрейнге арналған Мичиган тарихи белгісі Краун Плазаның оңтүстік-батыс бұрышында, Джефферсон даңғылы және Вашингтон бульварының қиылысында орналасқан.